Romanos 4
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Morna Abrahambiama mochjóyebuambaye, bëngbe tempsca bëts taitá, y mochjinÿe ndayá tojánatsjinÿe Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyana bomnents̈ana.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Abraham chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemnama, ndayá cha tojanmama Bëngbe Bëtsá matënjanmëse, cha matënjanobená ents̈ángbeñe ndayama jtsenábotamnayana, pero Bëngbe Bëtsabe delante ndoñe;
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Abraham, Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchiye, y chíyeca Bëngbe Bëtsá tonjánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Canÿe ents̈á trabajayá, crocénana josháchiñana ndayá tojamama, pero chë crocénana ndoñe nÿe ts̈etánana ntsemnana, sinó chana jtsemnana nts̈amo cha tojtsomerecencá.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Er menójuabonga, nda tondaye tontsama Bëngbe Bëtsá cháuayanama cha chabe bominÿiñe ts̈abia yomna ca, pero aíñe tojtsos̈buaché Bëngbe Bëtsábeñe, nda endbáyana chë bacna soye tmojamënga mora mo ndoñe chca cuafjamcá chamotsemna ca, chabiama Bëngbe Bëtsá echanjama chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemnama, chabe os̈buáchiyama.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Rey David cachcá chabe librë́s̈añe tojánayana, chë ndabiama Bëngbe Bëtsá jayanana chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemna ca, masque chabiama chca cháuayanama tondaye tonjamëse. David chca ents̈abiama tojánayana, cha puerte echantsoyejuaye ca.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Chabe librë́s̈añe mënts̈á tojanábema:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ¡Puerte oyejuayá jtsemnana chë Bëngbe Bëtsá mo ndoñe bacna soye cuafjama cuenta tbojtsonÿá cha ca!
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿David tojánayana nÿe chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga imomnëngbiama oyejuayana yomna ca? Ndoñe; ndoñe chca mondmënëngbiámnaca. Y muents̈e tmonjayana, Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsá tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Y ¿ntseco chca tojanopasá? ¿Abraham ya chë más delicadents̈e base bobachtema tëts̈ená yojtsemna ora, o cabá ndoñe chca yontsemna ora? Ndegombre, Abraham cabá ndoñe chca tëts̈ená yontsemna ora.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Y cabá chents̈ana, Abraham base bobachtema chë más delicadents̈e tëts̈ená yojtsemna; y chca yojamna jinÿanÿiyama, Bëngbe Bëtsá tempo ya chabiama tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca, cha Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchema. Lempe chca tojanopasá, jinÿanÿiyama Abraham mo taitacá yomnama Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buachéngbiama, masque ndoñe base bobachtema chë más delicadents̈e të́ts̈enënga mondmëna. Y cachcá Bëngbe Bëtsá chë os̈buáchiyëngbiama tojánayana, chënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga imomna ca.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Y Abrahámnaca endmëna mo chë taitacá, chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga imomnëngbiama, pero aíñe Bëngbe Bëtsábeñe corente jtsos̈buáchiyëse imoyenëngbiama, cachcá nts̈amo bëngbe bëts taitá Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buachecá. Y cha cabá chë más delicadents̈e base bobachtema ntsetë́ts̈ena ora, ya chca yojtsos̈buáchiye.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachená Abrahambiama y chábents̈ana ents̈angbiama, quem luare chëngbiama yochjë́ftsemna ca. Y chca tojanas̈ebuachená, ndoñe Abraham nts̈amo leyiñe yomandancá betsobedecénama, sinó cha Bëngbe Bëtsábeñe yojtsanos̈buáchema, y chíyeca Bëngbe Bëtsá tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Pero, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá, bënga nts̈amo chë leyiñe yomandancá tmojtsamëngbiama yojtsemna ca tmojayanëse, Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyana tondayama nantsoservena, y nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá tondaye ntsámanana.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Chë ley juabocnana, Bëngbe Bëtsá puerte etonaná ents̈anga cháuacastigama, chënga nts̈amo chiñe iuayancá ndoñe tmontsamama; pero ndocna mandënga tontsemnëse, ndocná ntsobenana chë ndoñe tontsayancá ndoñe ntjamana.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Y chca, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachená, cha yojtsanos̈buachéyeca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá, ndegombre chaotsemnama chë Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buáchema mo Abrahámbents̈ana ents̈angcá imomnëngbiama; y Bëngbe Bëtsá chca tojanas̈ebuachená, cha chëngbe ts̈abiama iuantjés̈nayeca. Chë mo Abrahámbents̈ana ents̈angcá imomnë́ngbeñe, ndoñe quemnatsmëna nÿe chë nts̈amo ley yomandacá imnétsamënga, sinó nÿetscanga chë nts̈amo Abraham tojanos̈buachecá Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buachéngnaca. Y Abraham nÿetscanga bëngbiama, Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga, mo taitacá endmëna.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye ibojtsatsëtsnaye ora: “Ats̈e sënjama aca ba luariñe ents̈angbiama ats̈be bominÿiñe taitá chacotsemnama ca.” Chë nts̈amo tojanas̈ebuachenacá ndegombre ts̈abe soye endmëna, er Bëngbe Bëtsá chca Abrahambiama yojanjuabná; y Bëngbe Bëtsá endmëna ndábeñe Abraham yojtsanos̈buaché, y nda inétsama ents̈anga chámuatayenama, y nda inamánda y ents̈anga jobenayana jinÿama ndayá ndocna te tmonjaninÿcá.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchiye y yojtsobatmana nts̈amo tbojans̈buachenacá chaotsemnama, masque ents̈abe juabniñe ndoñe chca ntjátsjuabnayana; y chca, cabana cha tojánashjache jtsemnana “ba luariñe ents̈angbe taitá”, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojaniyancá: “Acbents̈ana ents̈anga ts̈a mallajta mochántsemna, ndocná queochatobenaye jacúntana ca”.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham yojanobatmanëntscuana, cha puerte chábeñe yojtsanos̈buaché, nts̈amo tbojans̈buachenacá jóyëngacñama, masque Abraham yojtsonÿaye ya bëtsanánëjema yojtsemnama, er ya mo patse uata yojtsebomna, y chabe shema, Sara, ndoñe yonjobena s̈es̈onga jtsabamnama.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Abraham ndocna te tonjanajbaná Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyana, y ni mo canÿe ndoñe yonjanjuaboye chë nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachenacá ndoñe joparéjana ca; sinó más corente chábeñe yojtsanos̈buaché, y chca Bëngbe Bëtsábioye ibojtsatschuanaye,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 er cha ts̈abá inatáts̈ëmbo, nts̈amo tbojans̈buachenacá jamama, ndegombre Bëngbe Bëtsá obená inamnama.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Chíyeca, Bëngbe Bëtsá tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Pero, chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca Bëngbe Bëtsá tojánayana ora, ndoñe nÿe Abrahambiama chca ntsóyebuambnayana;
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 ndayá bëngbiámnaca, ndëmuanÿengbiama Bëngbe Bëtsá yochjayana chabe bominÿiñe ts̈ábenga imomna ca, bënga Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buachéyeca; Bëngbe Bëtsá, nda tojanma Bëngbe Utabná Jesús cháuatayenama.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Bëngbe Bëtsá tojanalesenciá ents̈anga Jesús chamóbama, bënga bacna soyënga tmojanma causa, y Bëngbe Bëtsá tojanma cha cháuatayenama. Bëngbe Bëtsá chca tojanma jobenayama, bënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga jábiamama.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.