Romanos 4
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Morna Abrahambiama mochjóyebuambaye, bëngbe tempsca bëts taitá, y mochjinÿe ndayá tojánatsjinÿe Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyana bomnents̈ana.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Abraham chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemnama, ndayá cha tojanmama Bëngbe Bëtsá matënjanmëse, cha matënjanobená ents̈ángbeñe ndayama jtsenábotamnayana, pero Bëngbe Bëtsabe delante ndoñe;
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Abraham, Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchiye, y chíyeca Bëngbe Bëtsá tonjánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Canÿe ents̈á trabajayá, crocénana josháchiñana ndayá tojamama, pero chë crocénana ndoñe nÿe ts̈etánana ntsemnana, sinó chana jtsemnana nts̈amo cha tojtsomerecencá.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Er menójuabonga, nda tondaye tontsama Bëngbe Bëtsá cháuayanama cha chabe bominÿiñe ts̈abia yomna ca, pero aíñe tojtsos̈buaché Bëngbe Bëtsábeñe, nda endbáyana chë bacna soye tmojamënga mora mo ndoñe chca cuafjamcá chamotsemna ca, chabiama Bëngbe Bëtsá echanjama chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemnama, chabe os̈buáchiyama.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Rey David cachcá chabe librë́s̈añe tojánayana, chë ndabiama Bëngbe Bëtsá jayanana chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemna ca, masque chabiama chca cháuayanama tondaye tonjamëse. David chca ents̈abiama tojánayana, cha puerte echantsoyejuaye ca.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Chabe librë́s̈añe mënts̈á tojanábema:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 ¡Puerte oyejuayá jtsemnana chë Bëngbe Bëtsá mo ndoñe bacna soye cuafjama cuenta tbojtsonÿá cha ca!
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿David tojánayana nÿe chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga imomnëngbiama oyejuayana yomna ca? Ndoñe; ndoñe chca mondmënëngbiámnaca. Y muents̈e tmonjayana, Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsá tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Y ¿ntseco chca tojanopasá? ¿Abraham ya chë más delicadents̈e base bobachtema tëts̈ená yojtsemna ora, o cabá ndoñe chca yontsemna ora? Ndegombre, Abraham cabá ndoñe chca tëts̈ená yontsemna ora.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Y cabá chents̈ana, Abraham base bobachtema chë más delicadents̈e tëts̈ená yojtsemna; y chca yojamna jinÿanÿiyama, Bëngbe Bëtsá tempo ya chabiama tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca, cha Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchema. Lempe chca tojanopasá, jinÿanÿiyama Abraham mo taitacá yomnama Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buachéngbiama, masque ndoñe base bobachtema chë más delicadents̈e të́ts̈enënga mondmëna. Y cachcá Bëngbe Bëtsá chë os̈buáchiyëngbiama tojánayana, chënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga imomna ca.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Y Abrahámnaca endmëna mo chë taitacá, chë más delicadents̈e base bobachtema të́ts̈enënga imomnëngbiama, pero aíñe Bëngbe Bëtsábeñe corente jtsos̈buáchiyëse imoyenëngbiama, cachcá nts̈amo bëngbe bëts taitá Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buachecá. Y cha cabá chë más delicadents̈e base bobachtema ntsetë́ts̈ena ora, ya chca yojtsos̈buáchiye.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachená Abrahambiama y chábents̈ana ents̈angbiama, quem luare chëngbiama yochjë́ftsemna ca. Y chca tojanas̈ebuachená, ndoñe Abraham nts̈amo leyiñe yomandancá betsobedecénama, sinó cha Bëngbe Bëtsábeñe yojtsanos̈buáchema, y chíyeca Bëngbe Bëtsá tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Pero, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá, bënga nts̈amo chë leyiñe yomandancá tmojtsamëngbiama yojtsemna ca tmojayanëse, Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyana tondayama nantsoservena, y nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá tondaye ntsámanana.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Chë ley juabocnana, Bëngbe Bëtsá puerte etonaná ents̈anga cháuacastigama, chënga nts̈amo chiñe iuayancá ndoñe tmontsamama; pero ndocna mandënga tontsemnëse, ndocná ntsobenana chë ndoñe tontsayancá ndoñe ntjamana.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Y chca, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachená, cha yojtsanos̈buachéyeca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá, ndegombre chaotsemnama chë Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buáchema mo Abrahámbents̈ana ents̈angcá imomnëngbiama; y Bëngbe Bëtsá chca tojanas̈ebuachená, cha chëngbe ts̈abiama iuantjés̈nayeca. Chë mo Abrahámbents̈ana ents̈angcá imomnë́ngbeñe, ndoñe quemnatsmëna nÿe chë nts̈amo ley yomandacá imnétsamënga, sinó nÿetscanga chë nts̈amo Abraham tojanos̈buachecá Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buachéngnaca. Y Abraham nÿetscanga bëngbiama, Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga, mo taitacá endmëna.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye ibojtsatsëtsnaye ora: “Ats̈e sënjama aca ba luariñe ents̈angbiama ats̈be bominÿiñe taitá chacotsemnama ca.” Chë nts̈amo tojanas̈ebuachenacá ndegombre ts̈abe soye endmëna, er Bëngbe Bëtsá chca Abrahambiama yojanjuabná; y Bëngbe Bëtsá endmëna ndábeñe Abraham yojtsanos̈buaché, y nda inétsama ents̈anga chámuatayenama, y nda inamánda y ents̈anga jobenayana jinÿama ndayá ndocna te tmonjaninÿcá.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojtsos̈buáchiye y yojtsobatmana nts̈amo tbojans̈buachenacá chaotsemnama, masque ents̈abe juabniñe ndoñe chca ntjátsjuabnayana; y chca, cabana cha tojánashjache jtsemnana “ba luariñe ents̈angbe taitá”, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojaniyancá: “Acbents̈ana ents̈anga ts̈a mallajta mochántsemna, ndocná queochatobenaye jacúntana ca”.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham yojanobatmanëntscuana, cha puerte chábeñe yojtsanos̈buaché, nts̈amo tbojans̈buachenacá jóyëngacñama, masque Abraham yojtsonÿaye ya bëtsanánëjema yojtsemnama, er ya mo patse uata yojtsebomna, y chabe shema, Sara, ndoñe yonjobena s̈es̈onga jtsabamnama.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Abraham ndocna te tonjanajbaná Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyana, y ni mo canÿe ndoñe yonjanjuaboye chë nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachenacá ndoñe joparéjana ca; sinó más corente chábeñe yojtsanos̈buaché, y chca Bëngbe Bëtsábioye ibojtsatschuanaye,
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 er cha ts̈abá inatáts̈ëmbo, nts̈amo tbojans̈buachenacá jamama, ndegombre Bëngbe Bëtsá obená inamnama.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Chíyeca, Bëngbe Bëtsá tojánayana cha chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Pero, chabe bominÿiñe ts̈abia yojamna ca Bëngbe Bëtsá tojánayana ora, ndoñe nÿe Abrahambiama chca ntsóyebuambnayana;
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 ndayá bëngbiámnaca, ndëmuanÿengbiama Bëngbe Bëtsá yochjayana chabe bominÿiñe ts̈ábenga imomna ca, bënga Bëngbe Bëtsábeñe imos̈buachéyeca; Bëngbe Bëtsá, nda tojanma Bëngbe Utabná Jesús cháuatayenama.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Bëngbe Bëtsá tojanalesenciá ents̈anga Jesús chamóbama, bënga bacna soyënga tmojanma causa, y Bëngbe Bëtsá tojanma cha cháuatayenama. Bëngbe Bëtsá chca tojanma jobenayama, bënga chabe bominÿiñe ts̈ábenga jábiamama.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.