Mateus 27

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tojanbinÿna ora, nÿetsca chë bachnangbe amë́ndayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga tmojánenefjna jenóyeunayama nts̈amo jamëse Jesús chaóbanama.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 As, Jesús tmojanëcuébatsëca y tmojanánatse, y chca, Pilato, chë Judeoca Romano mandadbe cucuats̈iñe tmojánboshjona.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Judas, chë boshjuaná, Jesús jóbanama ibojtsemnama tojanuena ora, puerte yojtsenócochinÿena nts̈amo tojánchjanguama, y chë unga bnë́tsana ralbenga chë bachnangbe amë́ndayënga y bëtsëjemë́ngbioye tojtanamba,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 y mënts̈á tojanë́yana: —Puerte bacna soye tijama. Ats̈e canÿe bacna soye ndbomná ts̈ëngaftangbe cucuats̈iñe tijáboshjona chaóbanama ca.
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 As Judas chë ralbenga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojesëts̈ana, y yojá y yojétsentses̈aye.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Chë bachnangbe amë́ndayëngna chë ralbenga tmojtanatbaná y tmojánayana: —Quem crocenánama buiñe echanjuábuashana; nts̈amo leyiñe endayancá, bënga ndoñe quemuátobena chë Bëngbe Bëtsabiama soyënga quëcjnayëtémiñe chana jasegórana ca.
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Chcasna, chënga tmojanenoyeuná, chë crocenánacna chë Alfarerbe Luare ca uabaina fshantse jabuámiyana, y chca, canÿe luare jtsebomnama ndayents̈e chë inÿe luarëngocana ents̈anga áshjajnënga jutabuantsama.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Chíyeca, chë fshantse më́ntscoñama Buiñe Luare ca iuabaina.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Chca, tojanochnëngo nts̈amo Jeremías, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, tempscá tojanayancá, ndayá yochjanchnënguama. Chana mënts̈á tojánayana: “Y chë unga bnë́tsana ralbenga tmonjanca, ntsachets̈á chë Israeloca ents̈anga cha tmojanamananacá,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 y chánaca chë Alfarerbe Luare tmonjanbuamé, nts̈amo Bëngbe Bëtsá s̈onjanmandacá ca.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Chents̈ana Jesús, chë mandado Pilátbioye tmojanánatse y cha mënts̈á tbojantjá: —¿Aca chë judiëngbe rey cojtsemna ca?
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Chë bachnangbe amë́ndayënga y chë bëtsëjémënga Jesús mal imojtsequédantscuana, cha ndocá ntjojuana.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Chíyeca Pilato tbojantjá: —¿Ndoñe contsuenana lempe nts̈amo acbe contra montsichamcá ca?
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Pero Jesús ni canÿe palabra ndoñe ntjojuana. Chë causa, chë mandado ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jajuaboyana.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Bashco fiesta ora, chë mandado yojanamana canÿe utamená jëtsboshjonana, nda ents̈anga tmojuabuayaná.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Chë tempo canÿe uachuana utamená inamna, Jesús Barrabás ca uabainá.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Nÿetsca ents̈anga chents̈e imojtsemna ora, Pilato tojanatjá: “¿Ts̈ëngaftanga nda s̈mojtsebos̈e ats̈e chjëtsboshjonama, Jesús Barrabás o Jesús, chë Cristo ca monduabobuatmá ca?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Er chë mandado yojtsetáts̈ëmbo, ents̈angna envidia causa Jesús chabe cucuats̈iñe tmojánboshjonama.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Pilato chë tribunal ca uabáinents̈e yojtsetbemanëntscuana, chabe shema canÿa tbojanichmó mënts̈á cha jauyanama: “Chë nÿetsca soyënguiñe ts̈abá ama ents̈ábioye ndocá matsborlánana; chabe causa ibeta otjénayoca puerte sënjasufrí ca.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Pero chë bachnangbe amë́ndayënga y chë bëtsëjémënga ents̈anga tmojanayënjaná, Barrabás jëtsboshjonama y Jesús chaóbana ca chamuayanama.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Chora chë mandado cachiñe tojanatjá: —¿Chë útatents̈ana nda s̈mojtsebos̈e ats̈e chjëtsboshjonama ca?
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Pilato tojanatjá: —¿As, ndayá Jesús, chë Cristo ca uabobuatmáftaca ats̈e chjama ca?
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Chora Pilato tojtëtanatjá: —¿Ndáyeca? ¿Nts̈amo cha tojobuachjanguá ca?
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ndocá jamama yontsobenama y ents̈anga más jabuache enbouenanama tmojanonts̈ema Pilato tojáninÿe ora, cha tojanmandá búyeshe juabuíyëboñana y nÿetscangbe delante yojtsenacuents̈abiá. Mënts̈á tojánayana: —Ats̈e ndocá chiyátayana, ni chiyatsma quem boyabása chaóbanama. Ts̈ëngaftanga lempe s̈monjama ca.
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Chora nÿetsca ents̈anga tmojanjuá: —¡Quemuá yochjóbanama, bënga y bëngbe básengbiama castigo chaotsemna ca!
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 As Pilato, Barrabás tbojtanboshjona; tojanmandá soldadënga Jesús jabuache chamotsetsets̈enama y chents̈ana ents̈angbe cucuats̈iñe tbojánboshjona chamocrucificama.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Chents̈ana, chë mandadbe soldadënga Jesús tmojanánatse chë mandadbe bëts yebnents̈a chashjoye y choca nÿetsca soldadënga chabe shë́conana tmojanójoto.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Chorna, ents̈ayá tmojtsanabotsca y shbuenda uafjatsenga ents̈ayá mo reycá tmojanichëtjo.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Canÿe coronë́sha tmojanapormá uchmas̈ë́fjangaca y tmojanabests̈ajó, y cats̈bioica cucuats̈iñe canÿe niñëfja. Chorna, chabe shecuats̈ents̈e imojtsofshëntsaménts̈enaye y imojtsáboyejuana. Mënts̈á imojtsichamo: “¡Bayté judiëngbe Rey cochtsemna ca!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Chë́ngnaca imojtsanbuashëtjnaye y cach niñë́fjaca bests̈as̈ents̈e imojtsë́tsjanjnaye.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Y chca imnaftsáboyejuanents̈ana, chë shbuenda uafjatsenga ents̈ayá tmojtsanabotsca y cachabe ents̈ayá tmojtanichëtjo, y chora, jacrucifícama tmojanánatse.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Chë ents̈anga chents̈ana tmojánbocana ora, tmojánenbets̈e canÿe bacóftaca, Simón ca uabainá, Cirene pueblocá. As, cha tmojanmandá Jesusbe cruz chauetsocutsama.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Canÿe luare Gólgota ca uabáinoca tmojánashjajna ora (hebreo biyañe chca endayana “Obanabe Bests̈ashe Luare ca”),
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Jesúsbioye vínoye hiéloyeca enájuabniye tmojanabuiyé chaofs̈ema; pero yojaftántia y ndoñe yonjábos̈ena chiye jofs̈iyama.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ya tmojancrucificá orna, chë soldadënga Jesusbe ents̈ayamna, tsbanánoye tmojanë́ts̈ena, chca, jtsetats̈ëmbuama ndabiama yochjanáquedama.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Y chora chënga chents̈e tmojanotbiama Jesús jtsebojanÿama.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Y chabe bests̈as̈e juatsboicna canÿe uabemana soye tmojananjo. Chiñe yojétsayana ndáyeca cha tmojancrucificama, mënts̈á: MUA JESÚS ENDMËNA, CHË JUDIËNGBE REY ca.
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Utata bacna soye ochjajnayátnaca chënga chents̈e tmojanacrucificá, canÿa Jesusbe cats̈bioica y chë ínÿana chabe uañicuayoica.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Y chëjana imojtsachnëjuana ents̈angna, Jesús imojtsóyenguaye, imojtsobests̈fshanenaye
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 y imojtsatsaye: “¡Aca chë icobena Bëngbe Bëtsabe bëts yebna jtsenásatajchcana y nÿe unga tese jëtsjebuana, cach aca mentsbocá! ¡Ndegombre Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá tcomnëse, chë cruzocana matastjango ca!”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Chë bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga cachcá imojtsóyenguaye. Mënts̈á imojtsichamo:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Cha ínÿenga tojëftsatsebacá, pero cachá jéntsbocama ndoñe quenátobena. Cha Israeloca ents̈angbe Rey tojtsemnëse, chë cruzocana chauatastjango, y chca, bënga chábeñe fchtsos̈buáchiye.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Cha tojayana Bëngbe Bëtsábeñe puerte yojtsos̈buaché ca. ¡Mora Bëngbe Bëtsá chabuatsbocá, cha ndegombre muábioye tbobobonshánëse!, er cha tonjánayana Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá canmëna ca” —chënga imojtsichamo.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Y chë bacna soye ochjajnayata, Jesúseftaca ibojtsecrucificanátnaca cachcá ibojtsóyenguaye.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Nÿetsto orscana las tresë́ntscoñe, nÿets quem luare yojtseibétata.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Chca orna, Jesús chabe biyañe tojanáyebuachena: “Elí, Elí, ¿lema sabactani ca?” (Chca endayana “Ats̈be Bëtsá, ats̈be Bëtsá, ¿ndáyeca cachcá s̈cojonÿá ca?”)
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Chca tmojanuena ora, báseftanga chents̈e imojtsemna ents̈anguents̈ana imojtsichamo: “Cha Elías, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, bontsechembuana ca.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 As chora, chents̈a canÿa tojëftsanótjajo canÿe esponjëshe janguanguama, untja vínoyeca chëshe tojanfchecuacuá, canÿe niñëfjiñe tojananguësëtjo y Jesúsbioye tojanbeconá chaofs̈ema.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Pero ínÿengna tmojánayana: “Cachcá mochjonÿaye, er Elías tayochjabo jabátsbocama ca.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Pero Jesús cachiñe jabuache tojanoyó y tojanóbana.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Y cachora, Bëngbe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca yojújonÿana ents̈ë́jua tsëntsaca yojtsenájataye, tsbanánocana fshantsoye. Chëjua bënë́jua inauamna y chë tsatsëntsaca inaújonÿana. Fshantse yojuangmë́mana, ndëts̈benga yojtsashtëts̈ana,
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 y chë cuevëshënga obanë́ngaca yojtsëtëfjo y banga Bëngbe Bëtsabe ents̈anga tmojtanayena.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Y chënga, Jesús tojtanayenents̈ana, chë cuevëshënguents̈ana tmojánbocana, y Jerusalén, chë uámana bëts pueblo ca uabáinoye tmojánamashjna y ba ents̈ángbioye tmojánebëbuacana.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Chë soldadëngbe amëndayá y chë ínÿenga, Jesús jtsebojanÿama cháftaca tmojanoquedanga, chë fshantse yojuangmë́manama tmojáninÿe ora, y nÿetsca chë yojtsëchnëjuana soyëngama, puerte auatjanánënga imojtsemna y tmojánayana: “¡Ndegombre quem boyabása Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá yomna ca!”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ba shembásengnaca chents̈e imojtsemna y bënocana imojtserreparana. Chëngna, Galileocana Jesús tmojanasto y cha imojanájabuachana.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Chë shembásengbeñe imojtsemna María Magdalena; María, Santiago y Josebe mamá; y Zebedeobe uaquiñatbe mamá.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ya yojtseibétatana ora, canÿe bomna boyabása, José ca uabainá, tojánashjango. Cha inamna Arimatea luarocá y Jesusbe ustoná.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 José tojána Pilato jinÿama, Jesusbe cuerpo jotjañama. As Pilato tojanmandá chë cuerpo chamonts̈abuáchema.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 José chë cuerpo tojanca y canÿe nduatsenga lino ents̈ë́juaca tbojanandmaná.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Y canÿe chabe tsëm cuevëshiñe tbojanjajó. Tempo cha inamánda chë cuevëshna ndëts̈benguiñe chamopormama. Canÿe bëts ndëts̈bé tojansjoná y chë cuevëshoye amashjuanents̈e tojánachto; y chents̈ana José yojtsatoñe.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Pero María Magdalena y chë inÿe Mariyna chents̈e tbojtsanoquedañe y chë cuevëshe ndirichiñe tbojanótbema.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Yëfsana, chë ochnayté, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë fariseunga cánÿiñe tmojána Pilato jinÿama.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Tmojaniyana: —Taita, bënga fsëntsejuabná nts̈amo chë bostero cabá ainá ora tonjánayanama, chë unga tianoye cha jtayenama ca.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Chíyeca, momandá chë cuevëshe soldadënga chamotsashanÿá unga tentscuana. Chca, chabe uatsjéndayënga ndoñe ibeta chamondabo chabe cuerpo jabétsatbëbama, y chents̈ana chënga ents̈anga chamúyana, Jesús tojtayena ca. Y chca, chabiama quem ústonoye bostero soye, chë cachabiama tojánayana soyëngama puerte más bacá nántsemna ca —chënga tmojaniyana.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 As Pilato tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga cach ts̈ëngaftangbiama soldadënga s̈mondábamna. Motsajna y chë cuevëshe cuedádoca s̈mochtsashanÿá, nts̈amo s̈mondëtats̈ëmbcá ca.
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Chora chënga tmojána chë cuevëshe jtsashanÿama; chë ndëts̈bena, tsengájas̈eca imojuinÿnaná, ntsotats̈ëmbcá ndocná choye chaondámashënguama, y soldadënga chents̈e tmojë́ftsanabashejuana.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.