Mateus 27

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tojanbinÿna ora, nÿetsca chë bachnangbe amë́ndayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga tmojánenefjna jenóyeunayama nts̈amo jamëse Jesús chaóbanama.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 As, Jesús tmojanëcuébatsëca y tmojanánatse, y chca, Pilato, chë Judeoca Romano mandadbe cucuats̈iñe tmojánboshjona.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Judas, chë boshjuaná, Jesús jóbanama ibojtsemnama tojanuena ora, puerte yojtsenócochinÿena nts̈amo tojánchjanguama, y chë unga bnë́tsana ralbenga chë bachnangbe amë́ndayënga y bëtsëjemë́ngbioye tojtanamba,
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 y mënts̈á tojanë́yana: —Puerte bacna soye tijama. Ats̈e canÿe bacna soye ndbomná ts̈ëngaftangbe cucuats̈iñe tijáboshjona chaóbanama ca.
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 As Judas chë ralbenga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojesëts̈ana, y yojá y yojétsentses̈aye.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Chë bachnangbe amë́ndayëngna chë ralbenga tmojtanatbaná y tmojánayana: —Quem crocenánama buiñe echanjuábuashana; nts̈amo leyiñe endayancá, bënga ndoñe quemuátobena chë Bëngbe Bëtsabiama soyënga quëcjnayëtémiñe chana jasegórana ca.
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Chcasna, chënga tmojanenoyeuná, chë crocenánacna chë Alfarerbe Luare ca uabaina fshantse jabuámiyana, y chca, canÿe luare jtsebomnama ndayents̈e chë inÿe luarëngocana ents̈anga áshjajnënga jutabuantsama.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Chíyeca, chë fshantse më́ntscoñama Buiñe Luare ca iuabaina.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Chca, tojanochnëngo nts̈amo Jeremías, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, tempscá tojanayancá, ndayá yochjanchnënguama. Chana mënts̈á tojánayana: “Y chë unga bnë́tsana ralbenga tmonjanca, ntsachets̈á chë Israeloca ents̈anga cha tmojanamananacá,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 y chánaca chë Alfarerbe Luare tmonjanbuamé, nts̈amo Bëngbe Bëtsá s̈onjanmandacá ca.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Chents̈ana Jesús, chë mandado Pilátbioye tmojanánatse y cha mënts̈á tbojantjá: —¿Aca chë judiëngbe rey cojtsemna ca?
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Chë bachnangbe amë́ndayënga y chë bëtsëjémënga Jesús mal imojtsequédantscuana, cha ndocá ntjojuana.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Chíyeca Pilato tbojantjá: —¿Ndoñe contsuenana lempe nts̈amo acbe contra montsichamcá ca?
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Pero Jesús ni canÿe palabra ndoñe ntjojuana. Chë causa, chë mandado ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jajuaboyana.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Bashco fiesta ora, chë mandado yojanamana canÿe utamená jëtsboshjonana, nda ents̈anga tmojuabuayaná.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Chë tempo canÿe uachuana utamená inamna, Jesús Barrabás ca uabainá.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Nÿetsca ents̈anga chents̈e imojtsemna ora, Pilato tojanatjá: “¿Ts̈ëngaftanga nda s̈mojtsebos̈e ats̈e chjëtsboshjonama, Jesús Barrabás o Jesús, chë Cristo ca monduabobuatmá ca?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Er chë mandado yojtsetáts̈ëmbo, ents̈angna envidia causa Jesús chabe cucuats̈iñe tmojánboshjonama.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Pilato chë tribunal ca uabáinents̈e yojtsetbemanëntscuana, chabe shema canÿa tbojanichmó mënts̈á cha jauyanama: “Chë nÿetsca soyënguiñe ts̈abá ama ents̈ábioye ndocá matsborlánana; chabe causa ibeta otjénayoca puerte sënjasufrí ca.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Pero chë bachnangbe amë́ndayënga y chë bëtsëjémënga ents̈anga tmojanayënjaná, Barrabás jëtsboshjonama y Jesús chaóbana ca chamuayanama.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Chora chë mandado cachiñe tojanatjá: —¿Chë útatents̈ana nda s̈mojtsebos̈e ats̈e chjëtsboshjonama ca?
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Pilato tojanatjá: —¿As, ndayá Jesús, chë Cristo ca uabobuatmáftaca ats̈e chjama ca?
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Chora Pilato tojtëtanatjá: —¿Ndáyeca? ¿Nts̈amo cha tojobuachjanguá ca?
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Ndocá jamama yontsobenama y ents̈anga más jabuache enbouenanama tmojanonts̈ema Pilato tojáninÿe ora, cha tojanmandá búyeshe juabuíyëboñana y nÿetscangbe delante yojtsenacuents̈abiá. Mënts̈á tojánayana: —Ats̈e ndocá chiyátayana, ni chiyatsma quem boyabása chaóbanama. Ts̈ëngaftanga lempe s̈monjama ca.
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Chora nÿetsca ents̈anga tmojanjuá: —¡Quemuá yochjóbanama, bënga y bëngbe básengbiama castigo chaotsemna ca!
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 As Pilato, Barrabás tbojtanboshjona; tojanmandá soldadënga Jesús jabuache chamotsetsets̈enama y chents̈ana ents̈angbe cucuats̈iñe tbojánboshjona chamocrucificama.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Chents̈ana, chë mandadbe soldadënga Jesús tmojanánatse chë mandadbe bëts yebnents̈a chashjoye y choca nÿetsca soldadënga chabe shë́conana tmojanójoto.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Chorna, ents̈ayá tmojtsanabotsca y shbuenda uafjatsenga ents̈ayá mo reycá tmojanichëtjo.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Canÿe coronë́sha tmojanapormá uchmas̈ë́fjangaca y tmojanabests̈ajó, y cats̈bioica cucuats̈iñe canÿe niñëfja. Chorna, chabe shecuats̈ents̈e imojtsofshëntsaménts̈enaye y imojtsáboyejuana. Mënts̈á imojtsichamo: “¡Bayté judiëngbe Rey cochtsemna ca!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Chë́ngnaca imojtsanbuashëtjnaye y cach niñë́fjaca bests̈as̈ents̈e imojtsë́tsjanjnaye.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Y chca imnaftsáboyejuanents̈ana, chë shbuenda uafjatsenga ents̈ayá tmojtsanabotsca y cachabe ents̈ayá tmojtanichëtjo, y chora, jacrucifícama tmojanánatse.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Chë ents̈anga chents̈ana tmojánbocana ora, tmojánenbets̈e canÿe bacóftaca, Simón ca uabainá, Cirene pueblocá. As, cha tmojanmandá Jesusbe cruz chauetsocutsama.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Canÿe luare Gólgota ca uabáinoca tmojánashjajna ora (hebreo biyañe chca endayana “Obanabe Bests̈ashe Luare ca”),
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Jesúsbioye vínoye hiéloyeca enájuabniye tmojanabuiyé chaofs̈ema; pero yojaftántia y ndoñe yonjábos̈ena chiye jofs̈iyama.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Ya tmojancrucificá orna, chë soldadënga Jesusbe ents̈ayamna, tsbanánoye tmojanë́ts̈ena, chca, jtsetats̈ëmbuama ndabiama yochjanáquedama.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Y chora chënga chents̈e tmojanotbiama Jesús jtsebojanÿama.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Y chabe bests̈as̈e juatsboicna canÿe uabemana soye tmojananjo. Chiñe yojétsayana ndáyeca cha tmojancrucificama, mënts̈á: MUA JESÚS ENDMËNA, CHË JUDIËNGBE REY ca.
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Utata bacna soye ochjajnayátnaca chënga chents̈e tmojanacrucificá, canÿa Jesusbe cats̈bioica y chë ínÿana chabe uañicuayoica.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Y chëjana imojtsachnëjuana ents̈angna, Jesús imojtsóyenguaye, imojtsobests̈fshanenaye
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 y imojtsatsaye: “¡Aca chë icobena Bëngbe Bëtsabe bëts yebna jtsenásatajchcana y nÿe unga tese jëtsjebuana, cach aca mentsbocá! ¡Ndegombre Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá tcomnëse, chë cruzocana matastjango ca!”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Chë bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga cachcá imojtsóyenguaye. Mënts̈á imojtsichamo:
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 “Cha ínÿenga tojëftsatsebacá, pero cachá jéntsbocama ndoñe quenátobena. Cha Israeloca ents̈angbe Rey tojtsemnëse, chë cruzocana chauatastjango, y chca, bënga chábeñe fchtsos̈buáchiye.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Cha tojayana Bëngbe Bëtsábeñe puerte yojtsos̈buaché ca. ¡Mora Bëngbe Bëtsá chabuatsbocá, cha ndegombre muábioye tbobobonshánëse!, er cha tonjánayana Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá canmëna ca” —chënga imojtsichamo.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Y chë bacna soye ochjajnayata, Jesúseftaca ibojtsecrucificanátnaca cachcá ibojtsóyenguaye.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Nÿetsto orscana las tresë́ntscoñe, nÿets quem luare yojtseibétata.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Chca orna, Jesús chabe biyañe tojanáyebuachena: “Elí, Elí, ¿lema sabactani ca?” (Chca endayana “Ats̈be Bëtsá, ats̈be Bëtsá, ¿ndáyeca cachcá s̈cojonÿá ca?”)
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Chca tmojanuena ora, báseftanga chents̈e imojtsemna ents̈anguents̈ana imojtsichamo: “Cha Elías, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, bontsechembuana ca.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 As chora, chents̈a canÿa tojëftsanótjajo canÿe esponjëshe janguanguama, untja vínoyeca chëshe tojanfchecuacuá, canÿe niñëfjiñe tojananguësëtjo y Jesúsbioye tojanbeconá chaofs̈ema.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Pero ínÿengna tmojánayana: “Cachcá mochjonÿaye, er Elías tayochjabo jabátsbocama ca.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Pero Jesús cachiñe jabuache tojanoyó y tojanóbana.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Y cachora, Bëngbe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca yojújonÿana ents̈ë́jua tsëntsaca yojtsenájataye, tsbanánocana fshantsoye. Chëjua bënë́jua inauamna y chë tsatsëntsaca inaújonÿana. Fshantse yojuangmë́mana, ndëts̈benga yojtsashtëts̈ana,
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 y chë cuevëshënga obanë́ngaca yojtsëtëfjo y banga Bëngbe Bëtsabe ents̈anga tmojtanayena.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Y chënga, Jesús tojtanayenents̈ana, chë cuevëshënguents̈ana tmojánbocana, y Jerusalén, chë uámana bëts pueblo ca uabáinoye tmojánamashjna y ba ents̈ángbioye tmojánebëbuacana.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Chë soldadëngbe amëndayá y chë ínÿenga, Jesús jtsebojanÿama cháftaca tmojanoquedanga, chë fshantse yojuangmë́manama tmojáninÿe ora, y nÿetsca chë yojtsëchnëjuana soyëngama, puerte auatjanánënga imojtsemna y tmojánayana: “¡Ndegombre quem boyabása Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá yomna ca!”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Ba shembásengnaca chents̈e imojtsemna y bënocana imojtserreparana. Chëngna, Galileocana Jesús tmojanasto y cha imojanájabuachana.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Chë shembásengbeñe imojtsemna María Magdalena; María, Santiago y Josebe mamá; y Zebedeobe uaquiñatbe mamá.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ya yojtseibétatana ora, canÿe bomna boyabása, José ca uabainá, tojánashjango. Cha inamna Arimatea luarocá y Jesusbe ustoná.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 José tojána Pilato jinÿama, Jesusbe cuerpo jotjañama. As Pilato tojanmandá chë cuerpo chamonts̈abuáchema.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 José chë cuerpo tojanca y canÿe nduatsenga lino ents̈ë́juaca tbojanandmaná.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Y canÿe chabe tsëm cuevëshiñe tbojanjajó. Tempo cha inamánda chë cuevëshna ndëts̈benguiñe chamopormama. Canÿe bëts ndëts̈bé tojansjoná y chë cuevëshoye amashjuanents̈e tojánachto; y chents̈ana José yojtsatoñe.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Pero María Magdalena y chë inÿe Mariyna chents̈e tbojtsanoquedañe y chë cuevëshe ndirichiñe tbojanótbema.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Yëfsana, chë ochnayté, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë fariseunga cánÿiñe tmojána Pilato jinÿama.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Tmojaniyana: —Taita, bënga fsëntsejuabná nts̈amo chë bostero cabá ainá ora tonjánayanama, chë unga tianoye cha jtayenama ca.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Chíyeca, momandá chë cuevëshe soldadënga chamotsashanÿá unga tentscuana. Chca, chabe uatsjéndayënga ndoñe ibeta chamondabo chabe cuerpo jabétsatbëbama, y chents̈ana chënga ents̈anga chamúyana, Jesús tojtayena ca. Y chca, chabiama quem ústonoye bostero soye, chë cachabiama tojánayana soyëngama puerte más bacá nántsemna ca —chënga tmojaniyana.
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 As Pilato tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga cach ts̈ëngaftangbiama soldadënga s̈mondábamna. Motsajna y chë cuevëshe cuedádoca s̈mochtsashanÿá, nts̈amo s̈mondëtats̈ëmbcá ca.
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Chora chënga tmojána chë cuevëshe jtsashanÿama; chë ndëts̈bena, tsengájas̈eca imojuinÿnaná, ntsotats̈ëmbcá ndocná choye chaondámashënguama, y soldadënga chents̈e tmojë́ftsanabashejuana.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.