Mateus 27
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Tojanbinÿna ora, nÿetsca chë bachnangbe amë́ndayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga tmojánenefjna jenóyeunayama nts̈amo jamëse Jesús chaóbanama.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 As, Jesús tmojanëcuébatsëca y tmojanánatse, y chca, Pilato, chë Judeoca Romano mandadbe cucuats̈iñe tmojánboshjona.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Judas, chë boshjuaná, Jesús jóbanama ibojtsemnama tojanuena ora, puerte yojtsenócochinÿena nts̈amo tojánchjanguama, y chë unga bnë́tsana ralbenga chë bachnangbe amë́ndayënga y bëtsëjemë́ngbioye tojtanamba,
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 y mënts̈á tojanë́yana: —Puerte bacna soye tijama. Ats̈e canÿe bacna soye ndbomná ts̈ëngaftangbe cucuats̈iñe tijáboshjona chaóbanama ca.
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 As Judas chë ralbenga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojesëts̈ana, y yojá y yojétsentses̈aye.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Chë bachnangbe amë́ndayëngna chë ralbenga tmojtanatbaná y tmojánayana: —Quem crocenánama buiñe echanjuábuashana; nts̈amo leyiñe endayancá, bënga ndoñe quemuátobena chë Bëngbe Bëtsabiama soyënga quëcjnayëtémiñe chana jasegórana ca.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Chcasna, chënga tmojanenoyeuná, chë crocenánacna chë Alfarerbe Luare ca uabaina fshantse jabuámiyana, y chca, canÿe luare jtsebomnama ndayents̈e chë inÿe luarëngocana ents̈anga áshjajnënga jutabuantsama.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Chíyeca, chë fshantse më́ntscoñama Buiñe Luare ca iuabaina.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Chca, tojanochnëngo nts̈amo Jeremías, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, tempscá tojanayancá, ndayá yochjanchnënguama. Chana mënts̈á tojánayana: “Y chë unga bnë́tsana ralbenga tmonjanca, ntsachets̈á chë Israeloca ents̈anga cha tmojanamananacá,
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 y chánaca chë Alfarerbe Luare tmonjanbuamé, nts̈amo Bëngbe Bëtsá s̈onjanmandacá ca.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Chents̈ana Jesús, chë mandado Pilátbioye tmojanánatse y cha mënts̈á tbojantjá: —¿Aca chë judiëngbe rey cojtsemna ca?
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Chë bachnangbe amë́ndayënga y chë bëtsëjémënga Jesús mal imojtsequédantscuana, cha ndocá ntjojuana.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Chíyeca Pilato tbojantjá: —¿Ndoñe contsuenana lempe nts̈amo acbe contra montsichamcá ca?
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Pero Jesús ni canÿe palabra ndoñe ntjojuana. Chë causa, chë mandado ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jajuaboyana.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Bashco fiesta ora, chë mandado yojanamana canÿe utamená jëtsboshjonana, nda ents̈anga tmojuabuayaná.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Chë tempo canÿe uachuana utamená inamna, Jesús Barrabás ca uabainá.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Nÿetsca ents̈anga chents̈e imojtsemna ora, Pilato tojanatjá: “¿Ts̈ëngaftanga nda s̈mojtsebos̈e ats̈e chjëtsboshjonama, Jesús Barrabás o Jesús, chë Cristo ca monduabobuatmá ca?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Er chë mandado yojtsetáts̈ëmbo, ents̈angna envidia causa Jesús chabe cucuats̈iñe tmojánboshjonama.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Pilato chë tribunal ca uabáinents̈e yojtsetbemanëntscuana, chabe shema canÿa tbojanichmó mënts̈á cha jauyanama: “Chë nÿetsca soyënguiñe ts̈abá ama ents̈ábioye ndocá matsborlánana; chabe causa ibeta otjénayoca puerte sënjasufrí ca.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Pero chë bachnangbe amë́ndayënga y chë bëtsëjémënga ents̈anga tmojanayënjaná, Barrabás jëtsboshjonama y Jesús chaóbana ca chamuayanama.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Chora chë mandado cachiñe tojanatjá: —¿Chë útatents̈ana nda s̈mojtsebos̈e ats̈e chjëtsboshjonama ca?
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Pilato tojanatjá: —¿As, ndayá Jesús, chë Cristo ca uabobuatmáftaca ats̈e chjama ca?
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Chora Pilato tojtëtanatjá: —¿Ndáyeca? ¿Nts̈amo cha tojobuachjanguá ca?
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Ndocá jamama yontsobenama y ents̈anga más jabuache enbouenanama tmojanonts̈ema Pilato tojáninÿe ora, cha tojanmandá búyeshe juabuíyëboñana y nÿetscangbe delante yojtsenacuents̈abiá. Mënts̈á tojánayana: —Ats̈e ndocá chiyátayana, ni chiyatsma quem boyabása chaóbanama. Ts̈ëngaftanga lempe s̈monjama ca.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Chora nÿetsca ents̈anga tmojanjuá: —¡Quemuá yochjóbanama, bënga y bëngbe básengbiama castigo chaotsemna ca!
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 As Pilato, Barrabás tbojtanboshjona; tojanmandá soldadënga Jesús jabuache chamotsetsets̈enama y chents̈ana ents̈angbe cucuats̈iñe tbojánboshjona chamocrucificama.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Chents̈ana, chë mandadbe soldadënga Jesús tmojanánatse chë mandadbe bëts yebnents̈a chashjoye y choca nÿetsca soldadënga chabe shë́conana tmojanójoto.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Chorna, ents̈ayá tmojtsanabotsca y shbuenda uafjatsenga ents̈ayá mo reycá tmojanichëtjo.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Canÿe coronë́sha tmojanapormá uchmas̈ë́fjangaca y tmojanabests̈ajó, y cats̈bioica cucuats̈iñe canÿe niñëfja. Chorna, chabe shecuats̈ents̈e imojtsofshëntsaménts̈enaye y imojtsáboyejuana. Mënts̈á imojtsichamo: “¡Bayté judiëngbe Rey cochtsemna ca!”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Chë́ngnaca imojtsanbuashëtjnaye y cach niñë́fjaca bests̈as̈ents̈e imojtsë́tsjanjnaye.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Y chca imnaftsáboyejuanents̈ana, chë shbuenda uafjatsenga ents̈ayá tmojtsanabotsca y cachabe ents̈ayá tmojtanichëtjo, y chora, jacrucifícama tmojanánatse.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Chë ents̈anga chents̈ana tmojánbocana ora, tmojánenbets̈e canÿe bacóftaca, Simón ca uabainá, Cirene pueblocá. As, cha tmojanmandá Jesusbe cruz chauetsocutsama.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Canÿe luare Gólgota ca uabáinoca tmojánashjajna ora (hebreo biyañe chca endayana “Obanabe Bests̈ashe Luare ca”),
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Jesúsbioye vínoye hiéloyeca enájuabniye tmojanabuiyé chaofs̈ema; pero yojaftántia y ndoñe yonjábos̈ena chiye jofs̈iyama.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Ya tmojancrucificá orna, chë soldadënga Jesusbe ents̈ayamna, tsbanánoye tmojanë́ts̈ena, chca, jtsetats̈ëmbuama ndabiama yochjanáquedama.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Y chora chënga chents̈e tmojanotbiama Jesús jtsebojanÿama.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Y chabe bests̈as̈e juatsboicna canÿe uabemana soye tmojananjo. Chiñe yojétsayana ndáyeca cha tmojancrucificama, mënts̈á: MUA JESÚS ENDMËNA, CHË JUDIËNGBE REY ca.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Utata bacna soye ochjajnayátnaca chënga chents̈e tmojanacrucificá, canÿa Jesusbe cats̈bioica y chë ínÿana chabe uañicuayoica.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Y chëjana imojtsachnëjuana ents̈angna, Jesús imojtsóyenguaye, imojtsobests̈fshanenaye
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 y imojtsatsaye: “¡Aca chë icobena Bëngbe Bëtsabe bëts yebna jtsenásatajchcana y nÿe unga tese jëtsjebuana, cach aca mentsbocá! ¡Ndegombre Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá tcomnëse, chë cruzocana matastjango ca!”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Chë bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga cachcá imojtsóyenguaye. Mënts̈á imojtsichamo:
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Cha ínÿenga tojëftsatsebacá, pero cachá jéntsbocama ndoñe quenátobena. Cha Israeloca ents̈angbe Rey tojtsemnëse, chë cruzocana chauatastjango, y chca, bënga chábeñe fchtsos̈buáchiye.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Cha tojayana Bëngbe Bëtsábeñe puerte yojtsos̈buaché ca. ¡Mora Bëngbe Bëtsá chabuatsbocá, cha ndegombre muábioye tbobobonshánëse!, er cha tonjánayana Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá canmëna ca” —chënga imojtsichamo.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Y chë bacna soye ochjajnayata, Jesúseftaca ibojtsecrucificanátnaca cachcá ibojtsóyenguaye.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Nÿetsto orscana las tresë́ntscoñe, nÿets quem luare yojtseibétata.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Chca orna, Jesús chabe biyañe tojanáyebuachena: “Elí, Elí, ¿lema sabactani ca?” (Chca endayana “Ats̈be Bëtsá, ats̈be Bëtsá, ¿ndáyeca cachcá s̈cojonÿá ca?”)
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Chca tmojanuena ora, báseftanga chents̈e imojtsemna ents̈anguents̈ana imojtsichamo: “Cha Elías, chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, bontsechembuana ca.”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 As chora, chents̈a canÿa tojëftsanótjajo canÿe esponjëshe janguanguama, untja vínoyeca chëshe tojanfchecuacuá, canÿe niñëfjiñe tojananguësëtjo y Jesúsbioye tojanbeconá chaofs̈ema.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Pero ínÿengna tmojánayana: “Cachcá mochjonÿaye, er Elías tayochjabo jabátsbocama ca.”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Pero Jesús cachiñe jabuache tojanoyó y tojanóbana.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Y cachora, Bëngbe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca yojújonÿana ents̈ë́jua tsëntsaca yojtsenájataye, tsbanánocana fshantsoye. Chëjua bënë́jua inauamna y chë tsatsëntsaca inaújonÿana. Fshantse yojuangmë́mana, ndëts̈benga yojtsashtëts̈ana,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 y chë cuevëshënga obanë́ngaca yojtsëtëfjo y banga Bëngbe Bëtsabe ents̈anga tmojtanayena.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Y chënga, Jesús tojtanayenents̈ana, chë cuevëshënguents̈ana tmojánbocana, y Jerusalén, chë uámana bëts pueblo ca uabáinoye tmojánamashjna y ba ents̈ángbioye tmojánebëbuacana.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Chë soldadëngbe amëndayá y chë ínÿenga, Jesús jtsebojanÿama cháftaca tmojanoquedanga, chë fshantse yojuangmë́manama tmojáninÿe ora, y nÿetsca chë yojtsëchnëjuana soyëngama, puerte auatjanánënga imojtsemna y tmojánayana: “¡Ndegombre quem boyabása Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá yomna ca!”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Ba shembásengnaca chents̈e imojtsemna y bënocana imojtserreparana. Chëngna, Galileocana Jesús tmojanasto y cha imojanájabuachana.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Chë shembásengbeñe imojtsemna María Magdalena; María, Santiago y Josebe mamá; y Zebedeobe uaquiñatbe mamá.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ya yojtseibétatana ora, canÿe bomna boyabása, José ca uabainá, tojánashjango. Cha inamna Arimatea luarocá y Jesusbe ustoná.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 José tojána Pilato jinÿama, Jesusbe cuerpo jotjañama. As Pilato tojanmandá chë cuerpo chamonts̈abuáchema.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 José chë cuerpo tojanca y canÿe nduatsenga lino ents̈ë́juaca tbojanandmaná.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Y canÿe chabe tsëm cuevëshiñe tbojanjajó. Tempo cha inamánda chë cuevëshna ndëts̈benguiñe chamopormama. Canÿe bëts ndëts̈bé tojansjoná y chë cuevëshoye amashjuanents̈e tojánachto; y chents̈ana José yojtsatoñe.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Pero María Magdalena y chë inÿe Mariyna chents̈e tbojtsanoquedañe y chë cuevëshe ndirichiñe tbojanótbema.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Yëfsana, chë ochnayté, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë fariseunga cánÿiñe tmojána Pilato jinÿama.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 Tmojaniyana: —Taita, bënga fsëntsejuabná nts̈amo chë bostero cabá ainá ora tonjánayanama, chë unga tianoye cha jtayenama ca.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Chíyeca, momandá chë cuevëshe soldadënga chamotsashanÿá unga tentscuana. Chca, chabe uatsjéndayënga ndoñe ibeta chamondabo chabe cuerpo jabétsatbëbama, y chents̈ana chënga ents̈anga chamúyana, Jesús tojtayena ca. Y chca, chabiama quem ústonoye bostero soye, chë cachabiama tojánayana soyëngama puerte más bacá nántsemna ca —chënga tmojaniyana.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 As Pilato tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga cach ts̈ëngaftangbiama soldadënga s̈mondábamna. Motsajna y chë cuevëshe cuedádoca s̈mochtsashanÿá, nts̈amo s̈mondëtats̈ëmbcá ca.
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Chora chënga tmojána chë cuevëshe jtsashanÿama; chë ndëts̈bena, tsengájas̈eca imojuinÿnaná, ntsotats̈ëmbcá ndocná choye chaondámashënguama, y soldadënga chents̈e tmojë́ftsanabashejuana.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.