Mateus 26
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Lempe chca tojánayanents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 “Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, uta te y chë Bashco fiesta echántsemna y Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ínÿengbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona chamocrucificama ca.” Chë fiesta inamna jtenójuaboyama Bëngbe Bëtsá chë judiëngbe bëts taitanga Egiptocana tojánatsebacama.
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Chëntscuana, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga tmojánenefjna, Caifás, chë bachnangbe más uámana amëndayabe bëts yebnents̈e.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Tmojanenojuabó y tmojanenoyeuná jtseíngñase Jesús jishachama, y jtsóbama.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Pero imojtsichamo: “Quem fiestëntscuana ndoñe, ents̈anga yapa muanjónts̈a enbouenanana ca.”
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Jesús Betania pueblents̈e yojtsemna, Simón chë bacna nguayanánaca s̈ocá ca uabobuatmabe yebnents̈e.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Chëntscuana canÿe shembása Jesúsbioye tojanabeconá. Chë shembásana tojanamba canÿe alabastro jarrëtema, jútjena canÿe puerte uámana botamana uanguëts̈e béjayeca. Jesús mesë́shents̈e yojtsemnëntscuana, chë shembása chabe bests̈as̈iñe chë botamana uanguëts̈e béjaye tbojanbues̈cja.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Chë uatsjéndayënga chca tmojáninÿe orna, tmojanotjayaná y tmojanonts̈é ichámuana: —¿Ndáyeca nÿe bonamente chë soye chca yojtsemna ca?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Chamna, matmënjobenanga chë béjaye becá crocenánama juiyana y chánaca ndbomnëjémënga matmënjújabuache ca.
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Jesús chë soye tojanuena; as tojanë́yana: —¿Ndáyeca ndoñe cachcá quem shembása s̈mochanjonÿaye ca? Nts̈amo tonjamcá ts̈abá entsemna.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Er chë ndbomnëjémëngna nÿets tempo ts̈ëngaftangbeñe mochanjë́ftsemna, pero ats̈e ts̈ëngaftangaftaca ndoñe nÿets tempo quicháisemna.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Nts̈amo chë shembása tojamcá, chë botamana uanguëts̈e béjaye ats̈be cuerpiñe jabués̈cjëse, cha s̈ontseprónta ats̈e juatbontsa tescama.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Ndegombre cbë́yana, quem luariñe ndayénts̈naca Bëngbe Bëtsabe soyëngama chamojtsabuayiyná chents̈e, nts̈amo quem shembása tojamámnaca becá mochanjëftsóyebuambaye, chca, ents̈anga chabiama chamotsenójuabnama ca —Jesús tojanë́yana.
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Canÿa chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, Judas Iscariote ca uabainá, tojána bachnangbe amëndayë́ngaftaca jencuéntama.
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 Y tojanatjá: “¿Ntsachets̈á s̈matjtabuénaye y Jesús ts̈ëngaftangbe cucuats̈iñe cbochjayents̈bashejuana ca?”
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Y cach orscana Judas yojtsenguaye nts̈ámose y ntseco ora, Jesús chëngbe cucuats̈iñe jayents̈báshejuanama.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Chë Bashco fiesta bojats̈enté, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e jasama fiestëntscuana, chë uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojantjá: —¿Ndë́moca aca cojtsebos̈e bënga fchaiprontama Bashco saná chacosama ca?
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Y Jesús tojanë́yana: —Chë bëts puebloye motsajna canÿe bacobe yebnoye y cha s̈mochjauyana: “Buatëmbayá tonjayana: ‘Ats̈be ora ya echanjobuache, y ats̈e acbe yebnoye sëntsá, Bashco fiesta jamama ats̈be uatsjéndayëngaftaca ca.’ ”
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 As chë uatsjéndayënga tmojanma nts̈amo Jesús tojanamëndacá y chë Bashco fiesta saná tmojanprontá.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Y tojanibétata orna, Jesús chë bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca mesë́shents̈e yojtsemna.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Y imojtsesantscuana, Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, canÿa ts̈ëngaftanguents̈á uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona ca.
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Chora chë uatsjéndayënga puerte ngménaca imojtsemna y tmojanonts̈é canÿánÿa Jesús jatjayama: —Bëngbe Utabná, ¿nderado ats̈e cha chtsemna ca?
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 As Jesús tojanë́jua: —Canÿa nda chabe tandës̈e entsefchecuacná cach ats̈e sëntsefchecuacná s̈cnenents̈e, cha uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Ndegombre, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemáftaca echanjopása nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chabiama iuayancá; pero, ¡ts̈a lastema chë bochjáboshjonabiama! Más ts̈abá chabiama manjamna ndoñe ntjónÿnana ca.
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 As Judas, chë boshjuaná, Jesúsbioye tbojantjá: —Buatëmbayá, ¿nderado ats̈e chtsemna ca?
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Imojtsesantscuana, Jesús tandës̈e tojanca, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjatá y chë uatsjéndayënga tojanats̈atá. Y mënts̈á tojánayana: “Mocñënga, mosënga. Ats̈be cuerpo entsemna ca.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Chents̈ana, canÿe coptema vínoyeca tojanaca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá y chë uatsjéndayënga tojanëfs̈as̈é. Y mënts̈á tojánayana: “Nÿetscanga quem coptéments̈ana mofs̈enga.
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 Quem vínoye ats̈be buiñe entsemna. Ats̈be buiñe echanjuábuashana ents̈anga chamotsetats̈ëmbuama nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojanas̈ebuachenacá aíñe yochjochnënguama. Chë buiñe bëtscá ents̈angbiama echanjuábuashana, chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Y ndegombre cbë́yana, morscana ats̈e ya ndoñe más chë uvasents̈ana obocniye quichaisofs̈iye. Chë tsëm vínoye ts̈ëngaftangaftaca chanjofs̈iye, ats̈be Taitabe amë́ndayoca chamojtsemna ora ca” —Jesús tojánayana.
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Bëngbe Bëtsá jëtschuayama tmojancantá chents̈ana, Olivos tjashoye tmojë́ftsanbocana.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Choca Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga nÿetscanga quem ibeta áts̈beñe os̈buáchiyana s̈mochantsobuets̈e y s̈mochántsacheta, er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, cha mënts̈á tojánayana: “Chë oveshëngbe abuajë́nÿa chanjóba y chë oveshënga mochantsáshana ca.” Chca ts̈ëngaftangaftaca echanjopása, uayayënga chas̈mojishache ora.
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Pero obanënguents̈ana chaitayenents̈ana, ts̈ëngaftangbe natsana Galileoye chanjá ca —cha tojanë́yana.
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Chora Pedro tbojanjuá: —Masque nÿetscanga ácbeñe os̈buáchiyana chamotsobuets̈e y chamotsacheta, nts̈amo ácaftaca yochjopása causa, ats̈e ndocna te ca.
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 As Jesús tbojaniyana: —Ndegombre cbëyana, cam ibeta, ngallo cabá ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Pero Pedro tbojaniyana: —Masque chas̈otsemna ácaftaca jóbanama, ats̈e ndoñe quichátayana ndoñe cbonduabuatma ca.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca canÿe luare Getsemaní ca uabáinoye tojána. Choca tojanë́yana: “Muents̈e motbiama, chëntscuana ats̈e choye chanjá Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ca.”
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Y Pedro y chë Zebedeobe uta uaquiñata tojë́ftsanëbiats̈e. Choca yojónts̈a puerte ngménaca y corente cochtsets̈enaná jtsemnama.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Jesús tojanë́yana: “Ats̈be ainana puerte ngménaca entsemna, mo jobanamcá. Muents̈e moquedanga y áts̈eftaca s̈mochtsefs̈na ca.”
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Chora Jesús más natsanoye tojána, tojanoshaments̈é y fshantsóntscoca yojotsejbéna, y mënts̈á Bëngbe Bëtsáftaca tbojanencuentá: “Ats̈be Taitá, jopódianëse moma ats̈e japadésama ndoñe chas̈ondë́tsemnama. Pero nts̈amo ats̈e stsebos̈cá ndoñe chaondë́tsemna, sinó nts̈amo aca cojtsebos̈cá ca.”
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Chents̈ana, Jesús chabe unga uatsjéndayëngbioye tojtanabo y chëngna imnétsomañe. Chca tojánanÿena ora, Pédrëbioye tbojaniyana: “¿Ni mo canÿe horatema ts̈ëngaftanga s̈monjobená áts̈eftaca jtsefs̈nana ca?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 S̈mochtsefs̈na y Bëngbe Bëtsáftaca s̈mochtsencuéntaye, chca, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama. Ts̈ëngaftanga ndegombre s̈montsebos̈e espíritoca Bëngbe Bëtsá joyeunayama, pero cuerpiñe añemo ndoñe ques̈mátsbomna ca” —Jesús tojanë́yana.
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Uta soyama tojtesaná y mënts̈á Bëngbe Bëtsáftaca tbojanencuentá: “Ats̈be Taitá, ats̈e japadésama ndoñe chas̈ondë́tsemnama jamama ndoñe jopódianësna, nÿe nts̈amo aca cojtsebos̈cá chaotsemna ca.”
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Y tojtanabo ora, chë uatsjéndayënga cachiñe imnétsomañe; yapa ocnaye causa nÿe imojtsefshétana.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 As Jesús cachcá yojëftsë́nÿaye, y ungama cachiñe tojtesaná Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama, y cach palabrënga tojánayana.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Chora chë uatsjéndayëngbioye tojtanabo y tojanë́yana: “¿Cabá s̈motsomañe y s̈motsochnañe ca? Ya ora tocjobuache, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bacna soye amëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Motsbananga, cuajna. Minÿënga, chë boshjuaná ya entsebeconá ca.”
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, Judas, canÿe chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, tojánashjango, y cháftaca imojtsemna ba ents̈anga espadë́jangaca y ngarotbéngaca prontánënga. Chënga imojamna chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbe ichmónënga.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Judas, chë boshjuaná, tojanjuabó nts̈amo jamana ents̈anga jinÿanÿiyama ndëmua Jesús bétsemnana. Chíyeca yojáuyana: “Nda chaijauámocho, cha echántsemna. S̈mochjishache ca.”
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Cachora Judas Jesúsbioye tojanobeconá y tbojanchuá: —Buajtana, Buatëmbayá ca.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Jesús tbojaniyana: —Enutá, moma chë ndayá jabomama tcojabo ca.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Chca orna, canÿe enutá Jesúseftaca yojtsemná, chabe espadëja tojanenosë́ngbotënts̈ena, y chë bachnangbe más uámana amëndayabe oservenábioye canÿe matscuas̈e tbojtsanë́stjango.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 As Jesús tbojaniyana: “Espadëja matosëngbuajonÿá. Nda espadë́jaca tbojóba chana, cach espadë́jaca echanjóbana.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 ¿Aca ndoñe condë́tats̈ëmbo, ats̈e ats̈be Taitábioye stjaimpádase, cha cachora ats̈biama nanjichamuá bnë́tsana utama más ejércitënga angelotémëngaca?
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Pero chcasna, ¿ndayá Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá nts̈amo nanjochnëngo? Chiñe endayana nts̈amo entsopasancá jochnënguama canmëna ca.”
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Cachora Jesús ents̈anga tojanatjá: “¿Ndáyeca s̈mojabo espadë́jangaca y ngarotbéngaca ats̈e jishachama, mo ats̈e canÿe bacá uamana ents̈á cuaftsemncá ca? Ats̈e cada te Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca ts̈ëngaftangaftaca sënjántbemana abuátambaye, y choca ndoñe ches̈mátanishache.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Pero lempe quem soyënga chca entsopasana, cachcá chaotsemnama nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá ca” —Jesús tojánayana.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Chë Jesús tmojánishachënga, tmojanánatse, Caifás chë bachnangbe más uámana amëndayabe yebnoye. Chents̈e chë ley abuátambayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga tmojánenefjna.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Pedro bënocana Jesús tbojanasto, chë bachnangbe más uámana amëndayabe chashjóntscoñe; choye tojánamashëngo y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticië́ngaftaca yojótbema, chca, jtsetats̈ëmbuama nts̈amo yochjopásama.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Chë bachnangbe amë́ndayënga, chë bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ínÿenga judiëngbe amë́ndayënga imojtsenguaye ndánaca masque uayátsenaye soye Jesusbe contra cháuayanama, as chënga jobenayama cha chaóbana ca jayanama,
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 pero ndoñe tmonjáninÿena, masque banga tmojánashjajna Jesusbe contra uayátsenaye soyënga jayanama. Cabana, útata tbojánashjango,
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 y chata tbojánayana: “Quem boyabása tonjayana canobena Bëngbe Bëtsabe bëts yebna jtsenásatajchcana y nÿe unga tese jtëtsjebuana ca.”
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 As chë bachnangbe más uámana amëndayá tojantsá y Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndocá cochanjayana? ¿Ndayase yojtsemna chë acbe contra montsichamo soye ca?
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Pero Jesús nÿe iytëca yojtsemna. Chíyeca chë bachnangbe más uámana amëndayá tbojaniyana: —Bëngbe Bëtsá Ainabe mándoca cbomandá chas̈cuyana aca ndegombre chë Cristo, chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá comna o ndoñe ca.
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Chora Jesús tbojanjuá: —Aca ndegombre yomncá tcjayana. Y quem sóynaca cbë́yana: Ts̈ëngaftanga s̈mochanjinÿe, ats̈e, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë nÿets obenana bomnabe cats̈bioica jtsetbemanana y celoca jants̈etëshiñe jtsaboyana ca.
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Chora chë bachnangbe más uámana amëndayá chabe uichëtjonëjuangá yojtsenánts̈ajatanëca, puerte ibojtsetna causa, y tojánayana: —¡Nts̈amo quem boyabása tonjoyebuambacá, Bëngbe Bëtsabiama entsemna mo cha cuafjoyenguangcá, chë chabe Uaquiñá yomna ca cha tonjayana ora! ¿Ndayama más ents̈anga s̈ochjátëjaboto Jesusbe contra chamuayanama?
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 ¿Nts̈amo s̈matjayana ca? —cha tojanatjá.
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Chora tmojanonts̈é Jesús juebëbuashëtjnayana, jabuache jants̈etayana y ínÿengna imojtsejuébjants̈etaye,
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 y imojtsatsëtsnaye: “Cristo, aca ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tcomnëse, ¡momalisiá nda tcmënjajants̈etá ca!”
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Chëntscuana Pédrëna shjoca yojtsemna, chashjoca yojtsetbemana. Chora, canÿe shembása chents̈a oservená tbojanobobeconá y tbojaniyana: —Acnaca, Jesús chë Galileocáftaca conjánana ca.
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Pero Pédrëna, nÿetscangbe delante tojánayana chábioye ndoñe bonjanabuátma ca, mënts̈á jayanëse: —Nts̈amo contsichamcá, ndoñe ques̈nátësertana ca.
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Chora Pedro bës̈oye yojábocna. Chents̈na, inÿe shembása oservená chábioye tbojáninÿe y chë inÿe ents̈anga tojanë́yana: —Cha, Jesús chë Nazaretocáftaca enjánana ca.
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Pedro cachiñe tojánayana ndoñe bonjanabuátma ca, y mënts̈á yojtsejúraye: —¡Chë boyabása ndoñe quetsatabuatma ca!
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Chents̈ana, chë chents̈e imojtsemnënga Pédrëbioye tmojanobeconá y tmojaniyana: —Ndegombre, ácnaca chë uatsjendayënguents̈á condmëna. Chë contsoyebuambnacá contsoyátëmbana ca.
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Chora Pedro tojanonts̈é ichámuana, Bëngbe Bëtsá chas̈otsecastigá ndoñe ndegombre soye stsichámëse ca; yojtsejúraye y yojtsichamo: —¡Chë boyabása ndoñe quetsatabuatma ca!
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Y Pedro yojenójuaboye nts̈amo Jesús tbojaniyanama. Cha mënts̈á tbojaniyana: “Cabá ngallo ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.” Y chents̈ana tojésanbocna y corente ngménaca yojtsenóbos̈achna.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.