Mateus 26
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ACF
1 Lempe chca tojánayanents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, uta te y chë Bashco fiesta echántsemna y Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ínÿengbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona chamocrucificama ca.” Chë fiesta inamna jtenójuaboyama Bëngbe Bëtsá chë judiëngbe bëts taitanga Egiptocana tojánatsebacama.
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Chëntscuana, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga tmojánenefjna, Caifás, chë bachnangbe más uámana amëndayabe bëts yebnents̈e.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Tmojanenojuabó y tmojanenoyeuná jtseíngñase Jesús jishachama, y jtsóbama.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Pero imojtsichamo: “Quem fiestëntscuana ndoñe, ents̈anga yapa muanjónts̈a enbouenanana ca.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Jesús Betania pueblents̈e yojtsemna, Simón chë bacna nguayanánaca s̈ocá ca uabobuatmabe yebnents̈e.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Chëntscuana canÿe shembása Jesúsbioye tojanabeconá. Chë shembásana tojanamba canÿe alabastro jarrëtema, jútjena canÿe puerte uámana botamana uanguëts̈e béjayeca. Jesús mesë́shents̈e yojtsemnëntscuana, chë shembása chabe bests̈as̈iñe chë botamana uanguëts̈e béjaye tbojanbues̈cja.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Chë uatsjéndayënga chca tmojáninÿe orna, tmojanotjayaná y tmojanonts̈é ichámuana: —¿Ndáyeca nÿe bonamente chë soye chca yojtsemna ca?
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Chamna, matmënjobenanga chë béjaye becá crocenánama juiyana y chánaca ndbomnëjémënga matmënjújabuache ca.
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Jesús chë soye tojanuena; as tojanë́yana: —¿Ndáyeca ndoñe cachcá quem shembása s̈mochanjonÿaye ca? Nts̈amo tonjamcá ts̈abá entsemna.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Er chë ndbomnëjémëngna nÿets tempo ts̈ëngaftangbeñe mochanjë́ftsemna, pero ats̈e ts̈ëngaftangaftaca ndoñe nÿets tempo quicháisemna.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Nts̈amo chë shembása tojamcá, chë botamana uanguëts̈e béjaye ats̈be cuerpiñe jabués̈cjëse, cha s̈ontseprónta ats̈e juatbontsa tescama.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Ndegombre cbë́yana, quem luariñe ndayénts̈naca Bëngbe Bëtsabe soyëngama chamojtsabuayiyná chents̈e, nts̈amo quem shembása tojamámnaca becá mochanjëftsóyebuambaye, chca, ents̈anga chabiama chamotsenójuabnama ca —Jesús tojanë́yana.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Canÿa chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, Judas Iscariote ca uabainá, tojána bachnangbe amëndayë́ngaftaca jencuéntama.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 Y tojanatjá: “¿Ntsachets̈á s̈matjtabuénaye y Jesús ts̈ëngaftangbe cucuats̈iñe cbochjayents̈bashejuana ca?”
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Y cach orscana Judas yojtsenguaye nts̈ámose y ntseco ora, Jesús chëngbe cucuats̈iñe jayents̈báshejuanama.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Chë Bashco fiesta bojats̈enté, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e jasama fiestëntscuana, chë uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojantjá: —¿Ndë́moca aca cojtsebos̈e bënga fchaiprontama Bashco saná chacosama ca?
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Y Jesús tojanë́yana: —Chë bëts puebloye motsajna canÿe bacobe yebnoye y cha s̈mochjauyana: “Buatëmbayá tonjayana: ‘Ats̈be ora ya echanjobuache, y ats̈e acbe yebnoye sëntsá, Bashco fiesta jamama ats̈be uatsjéndayëngaftaca ca.’ ”
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 As chë uatsjéndayënga tmojanma nts̈amo Jesús tojanamëndacá y chë Bashco fiesta saná tmojanprontá.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Y tojanibétata orna, Jesús chë bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca mesë́shents̈e yojtsemna.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Y imojtsesantscuana, Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, canÿa ts̈ëngaftanguents̈á uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona ca.
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Chora chë uatsjéndayënga puerte ngménaca imojtsemna y tmojanonts̈é canÿánÿa Jesús jatjayama: —Bëngbe Utabná, ¿nderado ats̈e cha chtsemna ca?
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 As Jesús tojanë́jua: —Canÿa nda chabe tandës̈e entsefchecuacná cach ats̈e sëntsefchecuacná s̈cnenents̈e, cha uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Ndegombre, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemáftaca echanjopása nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chabiama iuayancá; pero, ¡ts̈a lastema chë bochjáboshjonabiama! Más ts̈abá chabiama manjamna ndoñe ntjónÿnana ca.
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 As Judas, chë boshjuaná, Jesúsbioye tbojantjá: —Buatëmbayá, ¿nderado ats̈e chtsemna ca?
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Imojtsesantscuana, Jesús tandës̈e tojanca, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjatá y chë uatsjéndayënga tojanats̈atá. Y mënts̈á tojánayana: “Mocñënga, mosënga. Ats̈be cuerpo entsemna ca.”
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Chents̈ana, canÿe coptema vínoyeca tojanaca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá y chë uatsjéndayënga tojanëfs̈as̈é. Y mënts̈á tojánayana: “Nÿetscanga quem coptéments̈ana mofs̈enga.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Quem vínoye ats̈be buiñe entsemna. Ats̈be buiñe echanjuábuashana ents̈anga chamotsetats̈ëmbuama nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojanas̈ebuachenacá aíñe yochjochnënguama. Chë buiñe bëtscá ents̈angbiama echanjuábuashana, chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Y ndegombre cbë́yana, morscana ats̈e ya ndoñe más chë uvasents̈ana obocniye quichaisofs̈iye. Chë tsëm vínoye ts̈ëngaftangaftaca chanjofs̈iye, ats̈be Taitabe amë́ndayoca chamojtsemna ora ca” —Jesús tojánayana.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Bëngbe Bëtsá jëtschuayama tmojancantá chents̈ana, Olivos tjashoye tmojë́ftsanbocana.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Choca Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga nÿetscanga quem ibeta áts̈beñe os̈buáchiyana s̈mochantsobuets̈e y s̈mochántsacheta, er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, cha mënts̈á tojánayana: “Chë oveshëngbe abuajë́nÿa chanjóba y chë oveshënga mochantsáshana ca.” Chca ts̈ëngaftangaftaca echanjopása, uayayënga chas̈mojishache ora.
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Pero obanënguents̈ana chaitayenents̈ana, ts̈ëngaftangbe natsana Galileoye chanjá ca —cha tojanë́yana.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Chora Pedro tbojanjuá: —Masque nÿetscanga ácbeñe os̈buáchiyana chamotsobuets̈e y chamotsacheta, nts̈amo ácaftaca yochjopása causa, ats̈e ndocna te ca.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 As Jesús tbojaniyana: —Ndegombre cbëyana, cam ibeta, ngallo cabá ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Pero Pedro tbojaniyana: —Masque chas̈otsemna ácaftaca jóbanama, ats̈e ndoñe quichátayana ndoñe cbonduabuatma ca.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca canÿe luare Getsemaní ca uabáinoye tojána. Choca tojanë́yana: “Muents̈e motbiama, chëntscuana ats̈e choye chanjá Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ca.”
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Y Pedro y chë Zebedeobe uta uaquiñata tojë́ftsanëbiats̈e. Choca yojónts̈a puerte ngménaca y corente cochtsets̈enaná jtsemnama.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Jesús tojanë́yana: “Ats̈be ainana puerte ngménaca entsemna, mo jobanamcá. Muents̈e moquedanga y áts̈eftaca s̈mochtsefs̈na ca.”
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Chora Jesús más natsanoye tojána, tojanoshaments̈é y fshantsóntscoca yojotsejbéna, y mënts̈á Bëngbe Bëtsáftaca tbojanencuentá: “Ats̈be Taitá, jopódianëse moma ats̈e japadésama ndoñe chas̈ondë́tsemnama. Pero nts̈amo ats̈e stsebos̈cá ndoñe chaondë́tsemna, sinó nts̈amo aca cojtsebos̈cá ca.”
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Chents̈ana, Jesús chabe unga uatsjéndayëngbioye tojtanabo y chëngna imnétsomañe. Chca tojánanÿena ora, Pédrëbioye tbojaniyana: “¿Ni mo canÿe horatema ts̈ëngaftanga s̈monjobená áts̈eftaca jtsefs̈nana ca?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 S̈mochtsefs̈na y Bëngbe Bëtsáftaca s̈mochtsencuéntaye, chca, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama. Ts̈ëngaftanga ndegombre s̈montsebos̈e espíritoca Bëngbe Bëtsá joyeunayama, pero cuerpiñe añemo ndoñe ques̈mátsbomna ca” —Jesús tojanë́yana.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Uta soyama tojtesaná y mënts̈á Bëngbe Bëtsáftaca tbojanencuentá: “Ats̈be Taitá, ats̈e japadésama ndoñe chas̈ondë́tsemnama jamama ndoñe jopódianësna, nÿe nts̈amo aca cojtsebos̈cá chaotsemna ca.”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Y tojtanabo ora, chë uatsjéndayënga cachiñe imnétsomañe; yapa ocnaye causa nÿe imojtsefshétana.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 As Jesús cachcá yojëftsë́nÿaye, y ungama cachiñe tojtesaná Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama, y cach palabrënga tojánayana.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Chora chë uatsjéndayëngbioye tojtanabo y tojanë́yana: “¿Cabá s̈motsomañe y s̈motsochnañe ca? Ya ora tocjobuache, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bacna soye amëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Motsbananga, cuajna. Minÿënga, chë boshjuaná ya entsebeconá ca.”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, Judas, canÿe chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, tojánashjango, y cháftaca imojtsemna ba ents̈anga espadë́jangaca y ngarotbéngaca prontánënga. Chënga imojamna chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbe ichmónënga.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Judas, chë boshjuaná, tojanjuabó nts̈amo jamana ents̈anga jinÿanÿiyama ndëmua Jesús bétsemnana. Chíyeca yojáuyana: “Nda chaijauámocho, cha echántsemna. S̈mochjishache ca.”
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Cachora Judas Jesúsbioye tojanobeconá y tbojanchuá: —Buajtana, Buatëmbayá ca.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Jesús tbojaniyana: —Enutá, moma chë ndayá jabomama tcojabo ca.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Chca orna, canÿe enutá Jesúseftaca yojtsemná, chabe espadëja tojanenosë́ngbotënts̈ena, y chë bachnangbe más uámana amëndayabe oservenábioye canÿe matscuas̈e tbojtsanë́stjango.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 As Jesús tbojaniyana: “Espadëja matosëngbuajonÿá. Nda espadë́jaca tbojóba chana, cach espadë́jaca echanjóbana.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 ¿Aca ndoñe condë́tats̈ëmbo, ats̈e ats̈be Taitábioye stjaimpádase, cha cachora ats̈biama nanjichamuá bnë́tsana utama más ejércitënga angelotémëngaca?
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Pero chcasna, ¿ndayá Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá nts̈amo nanjochnëngo? Chiñe endayana nts̈amo entsopasancá jochnënguama canmëna ca.”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Cachora Jesús ents̈anga tojanatjá: “¿Ndáyeca s̈mojabo espadë́jangaca y ngarotbéngaca ats̈e jishachama, mo ats̈e canÿe bacá uamana ents̈á cuaftsemncá ca? Ats̈e cada te Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca ts̈ëngaftangaftaca sënjántbemana abuátambaye, y choca ndoñe ches̈mátanishache.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Pero lempe quem soyënga chca entsopasana, cachcá chaotsemnama nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá ca” —Jesús tojánayana.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Chë Jesús tmojánishachënga, tmojanánatse, Caifás chë bachnangbe más uámana amëndayabe yebnoye. Chents̈e chë ley abuátambayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga tmojánenefjna.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Pedro bënocana Jesús tbojanasto, chë bachnangbe más uámana amëndayabe chashjóntscoñe; choye tojánamashëngo y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticië́ngaftaca yojótbema, chca, jtsetats̈ëmbuama nts̈amo yochjopásama.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Chë bachnangbe amë́ndayënga, chë bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ínÿenga judiëngbe amë́ndayënga imojtsenguaye ndánaca masque uayátsenaye soye Jesusbe contra cháuayanama, as chënga jobenayama cha chaóbana ca jayanama,
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 pero ndoñe tmonjáninÿena, masque banga tmojánashjajna Jesusbe contra uayátsenaye soyënga jayanama. Cabana, útata tbojánashjango,
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 y chata tbojánayana: “Quem boyabása tonjayana canobena Bëngbe Bëtsabe bëts yebna jtsenásatajchcana y nÿe unga tese jtëtsjebuana ca.”
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 As chë bachnangbe más uámana amëndayá tojantsá y Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndocá cochanjayana? ¿Ndayase yojtsemna chë acbe contra montsichamo soye ca?
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Pero Jesús nÿe iytëca yojtsemna. Chíyeca chë bachnangbe más uámana amëndayá tbojaniyana: —Bëngbe Bëtsá Ainabe mándoca cbomandá chas̈cuyana aca ndegombre chë Cristo, chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá comna o ndoñe ca.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Chora Jesús tbojanjuá: —Aca ndegombre yomncá tcjayana. Y quem sóynaca cbë́yana: Ts̈ëngaftanga s̈mochanjinÿe, ats̈e, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë nÿets obenana bomnabe cats̈bioica jtsetbemanana y celoca jants̈etëshiñe jtsaboyana ca.
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Chora chë bachnangbe más uámana amëndayá chabe uichëtjonëjuangá yojtsenánts̈ajatanëca, puerte ibojtsetna causa, y tojánayana: —¡Nts̈amo quem boyabása tonjoyebuambacá, Bëngbe Bëtsabiama entsemna mo cha cuafjoyenguangcá, chë chabe Uaquiñá yomna ca cha tonjayana ora! ¿Ndayama más ents̈anga s̈ochjátëjaboto Jesusbe contra chamuayanama?
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 ¿Nts̈amo s̈matjayana ca? —cha tojanatjá.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Chora tmojanonts̈é Jesús juebëbuashëtjnayana, jabuache jants̈etayana y ínÿengna imojtsejuébjants̈etaye,
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 y imojtsatsëtsnaye: “Cristo, aca ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tcomnëse, ¡momalisiá nda tcmënjajants̈etá ca!”
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Chëntscuana Pédrëna shjoca yojtsemna, chashjoca yojtsetbemana. Chora, canÿe shembása chents̈a oservená tbojanobobeconá y tbojaniyana: —Acnaca, Jesús chë Galileocáftaca conjánana ca.
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Pero Pédrëna, nÿetscangbe delante tojánayana chábioye ndoñe bonjanabuátma ca, mënts̈á jayanëse: —Nts̈amo contsichamcá, ndoñe ques̈nátësertana ca.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Chora Pedro bës̈oye yojábocna. Chents̈na, inÿe shembása oservená chábioye tbojáninÿe y chë inÿe ents̈anga tojanë́yana: —Cha, Jesús chë Nazaretocáftaca enjánana ca.
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Pedro cachiñe tojánayana ndoñe bonjanabuátma ca, y mënts̈á yojtsejúraye: —¡Chë boyabása ndoñe quetsatabuatma ca!
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Chents̈ana, chë chents̈e imojtsemnënga Pédrëbioye tmojanobeconá y tmojaniyana: —Ndegombre, ácnaca chë uatsjendayënguents̈á condmëna. Chë contsoyebuambnacá contsoyátëmbana ca.
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Chora Pedro tojanonts̈é ichámuana, Bëngbe Bëtsá chas̈otsecastigá ndoñe ndegombre soye stsichámëse ca; yojtsejúraye y yojtsichamo: —¡Chë boyabása ndoñe quetsatabuatma ca!
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Y Pedro yojenójuaboye nts̈amo Jesús tbojaniyanama. Cha mënts̈á tbojaniyana: “Cabá ngallo ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.” Y chents̈ana tojésanbocna y corente ngménaca yojtsenóbos̈achna.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.