Mateus 26
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Lempe chca tojánayanents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, uta te y chë Bashco fiesta echántsemna y Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ínÿengbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona chamocrucificama ca.” Chë fiesta inamna jtenójuaboyama Bëngbe Bëtsá chë judiëngbe bëts taitanga Egiptocana tojánatsebacama.
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Chëntscuana, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga tmojánenefjna, Caifás, chë bachnangbe más uámana amëndayabe bëts yebnents̈e.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Tmojanenojuabó y tmojanenoyeuná jtseíngñase Jesús jishachama, y jtsóbama.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Pero imojtsichamo: “Quem fiestëntscuana ndoñe, ents̈anga yapa muanjónts̈a enbouenanana ca.”
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Jesús Betania pueblents̈e yojtsemna, Simón chë bacna nguayanánaca s̈ocá ca uabobuatmabe yebnents̈e.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Chëntscuana canÿe shembása Jesúsbioye tojanabeconá. Chë shembásana tojanamba canÿe alabastro jarrëtema, jútjena canÿe puerte uámana botamana uanguëts̈e béjayeca. Jesús mesë́shents̈e yojtsemnëntscuana, chë shembása chabe bests̈as̈iñe chë botamana uanguëts̈e béjaye tbojanbues̈cja.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Chë uatsjéndayënga chca tmojáninÿe orna, tmojanotjayaná y tmojanonts̈é ichámuana: —¿Ndáyeca nÿe bonamente chë soye chca yojtsemna ca?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Chamna, matmënjobenanga chë béjaye becá crocenánama juiyana y chánaca ndbomnëjémënga matmënjújabuache ca.
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Jesús chë soye tojanuena; as tojanë́yana: —¿Ndáyeca ndoñe cachcá quem shembása s̈mochanjonÿaye ca? Nts̈amo tonjamcá ts̈abá entsemna.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Er chë ndbomnëjémëngna nÿets tempo ts̈ëngaftangbeñe mochanjë́ftsemna, pero ats̈e ts̈ëngaftangaftaca ndoñe nÿets tempo quicháisemna.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Nts̈amo chë shembása tojamcá, chë botamana uanguëts̈e béjaye ats̈be cuerpiñe jabués̈cjëse, cha s̈ontseprónta ats̈e juatbontsa tescama.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Ndegombre cbë́yana, quem luariñe ndayénts̈naca Bëngbe Bëtsabe soyëngama chamojtsabuayiyná chents̈e, nts̈amo quem shembása tojamámnaca becá mochanjëftsóyebuambaye, chca, ents̈anga chabiama chamotsenójuabnama ca —Jesús tojanë́yana.
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Canÿa chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, Judas Iscariote ca uabainá, tojána bachnangbe amëndayë́ngaftaca jencuéntama.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 Y tojanatjá: “¿Ntsachets̈á s̈matjtabuénaye y Jesús ts̈ëngaftangbe cucuats̈iñe cbochjayents̈bashejuana ca?”
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Y cach orscana Judas yojtsenguaye nts̈ámose y ntseco ora, Jesús chëngbe cucuats̈iñe jayents̈báshejuanama.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Chë Bashco fiesta bojats̈enté, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e jasama fiestëntscuana, chë uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojantjá: —¿Ndë́moca aca cojtsebos̈e bënga fchaiprontama Bashco saná chacosama ca?
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Y Jesús tojanë́yana: —Chë bëts puebloye motsajna canÿe bacobe yebnoye y cha s̈mochjauyana: “Buatëmbayá tonjayana: ‘Ats̈be ora ya echanjobuache, y ats̈e acbe yebnoye sëntsá, Bashco fiesta jamama ats̈be uatsjéndayëngaftaca ca.’ ”
18 E ele lhes respondeu:
19 As chë uatsjéndayënga tmojanma nts̈amo Jesús tojanamëndacá y chë Bashco fiesta saná tmojanprontá.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Y tojanibétata orna, Jesús chë bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca mesë́shents̈e yojtsemna.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Y imojtsesantscuana, Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, canÿa ts̈ëngaftanguents̈á uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona ca.
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Chora chë uatsjéndayënga puerte ngménaca imojtsemna y tmojanonts̈é canÿánÿa Jesús jatjayama: —Bëngbe Utabná, ¿nderado ats̈e cha chtsemna ca?
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 As Jesús tojanë́jua: —Canÿa nda chabe tandës̈e entsefchecuacná cach ats̈e sëntsefchecuacná s̈cnenents̈e, cha uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona.
23 Jesus respondeu:
24 Ndegombre, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemáftaca echanjopása nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chabiama iuayancá; pero, ¡ts̈a lastema chë bochjáboshjonabiama! Más ts̈abá chabiama manjamna ndoñe ntjónÿnana ca.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 As Judas, chë boshjuaná, Jesúsbioye tbojantjá: —Buatëmbayá, ¿nderado ats̈e chtsemna ca?
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Imojtsesantscuana, Jesús tandës̈e tojanca, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjatá y chë uatsjéndayënga tojanats̈atá. Y mënts̈á tojánayana: “Mocñënga, mosënga. Ats̈be cuerpo entsemna ca.”
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Chents̈ana, canÿe coptema vínoyeca tojanaca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá y chë uatsjéndayënga tojanëfs̈as̈é. Y mënts̈á tojánayana: “Nÿetscanga quem coptéments̈ana mofs̈enga.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Quem vínoye ats̈be buiñe entsemna. Ats̈be buiñe echanjuábuashana ents̈anga chamotsetats̈ëmbuama nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojanas̈ebuachenacá aíñe yochjochnënguama. Chë buiñe bëtscá ents̈angbiama echanjuábuashana, chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Y ndegombre cbë́yana, morscana ats̈e ya ndoñe más chë uvasents̈ana obocniye quichaisofs̈iye. Chë tsëm vínoye ts̈ëngaftangaftaca chanjofs̈iye, ats̈be Taitabe amë́ndayoca chamojtsemna ora ca” —Jesús tojánayana.
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Bëngbe Bëtsá jëtschuayama tmojancantá chents̈ana, Olivos tjashoye tmojë́ftsanbocana.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Choca Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga nÿetscanga quem ibeta áts̈beñe os̈buáchiyana s̈mochantsobuets̈e y s̈mochántsacheta, er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, cha mënts̈á tojánayana: “Chë oveshëngbe abuajë́nÿa chanjóba y chë oveshënga mochantsáshana ca.” Chca ts̈ëngaftangaftaca echanjopása, uayayënga chas̈mojishache ora.
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Pero obanënguents̈ana chaitayenents̈ana, ts̈ëngaftangbe natsana Galileoye chanjá ca —cha tojanë́yana.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Chora Pedro tbojanjuá: —Masque nÿetscanga ácbeñe os̈buáchiyana chamotsobuets̈e y chamotsacheta, nts̈amo ácaftaca yochjopása causa, ats̈e ndocna te ca.
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 As Jesús tbojaniyana: —Ndegombre cbëyana, cam ibeta, ngallo cabá ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Pero Pedro tbojaniyana: —Masque chas̈otsemna ácaftaca jóbanama, ats̈e ndoñe quichátayana ndoñe cbonduabuatma ca.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca canÿe luare Getsemaní ca uabáinoye tojána. Choca tojanë́yana: “Muents̈e motbiama, chëntscuana ats̈e choye chanjá Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ca.”
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Y Pedro y chë Zebedeobe uta uaquiñata tojë́ftsanëbiats̈e. Choca yojónts̈a puerte ngménaca y corente cochtsets̈enaná jtsemnama.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Jesús tojanë́yana: “Ats̈be ainana puerte ngménaca entsemna, mo jobanamcá. Muents̈e moquedanga y áts̈eftaca s̈mochtsefs̈na ca.”
38 Então lhes disse:
39 Chora Jesús más natsanoye tojána, tojanoshaments̈é y fshantsóntscoca yojotsejbéna, y mënts̈á Bëngbe Bëtsáftaca tbojanencuentá: “Ats̈be Taitá, jopódianëse moma ats̈e japadésama ndoñe chas̈ondë́tsemnama. Pero nts̈amo ats̈e stsebos̈cá ndoñe chaondë́tsemna, sinó nts̈amo aca cojtsebos̈cá ca.”
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Chents̈ana, Jesús chabe unga uatsjéndayëngbioye tojtanabo y chëngna imnétsomañe. Chca tojánanÿena ora, Pédrëbioye tbojaniyana: “¿Ni mo canÿe horatema ts̈ëngaftanga s̈monjobená áts̈eftaca jtsefs̈nana ca?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 S̈mochtsefs̈na y Bëngbe Bëtsáftaca s̈mochtsencuéntaye, chca, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama. Ts̈ëngaftanga ndegombre s̈montsebos̈e espíritoca Bëngbe Bëtsá joyeunayama, pero cuerpiñe añemo ndoñe ques̈mátsbomna ca” —Jesús tojanë́yana.
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Uta soyama tojtesaná y mënts̈á Bëngbe Bëtsáftaca tbojanencuentá: “Ats̈be Taitá, ats̈e japadésama ndoñe chas̈ondë́tsemnama jamama ndoñe jopódianësna, nÿe nts̈amo aca cojtsebos̈cá chaotsemna ca.”
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Y tojtanabo ora, chë uatsjéndayënga cachiñe imnétsomañe; yapa ocnaye causa nÿe imojtsefshétana.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 As Jesús cachcá yojëftsë́nÿaye, y ungama cachiñe tojtesaná Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama, y cach palabrënga tojánayana.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Chora chë uatsjéndayëngbioye tojtanabo y tojanë́yana: “¿Cabá s̈motsomañe y s̈motsochnañe ca? Ya ora tocjobuache, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bacna soye amëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Motsbananga, cuajna. Minÿënga, chë boshjuaná ya entsebeconá ca.”
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, Judas, canÿe chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, tojánashjango, y cháftaca imojtsemna ba ents̈anga espadë́jangaca y ngarotbéngaca prontánënga. Chënga imojamna chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbe ichmónënga.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Judas, chë boshjuaná, tojanjuabó nts̈amo jamana ents̈anga jinÿanÿiyama ndëmua Jesús bétsemnana. Chíyeca yojáuyana: “Nda chaijauámocho, cha echántsemna. S̈mochjishache ca.”
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Cachora Judas Jesúsbioye tojanobeconá y tbojanchuá: —Buajtana, Buatëmbayá ca.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Jesús tbojaniyana: —Enutá, moma chë ndayá jabomama tcojabo ca.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Chca orna, canÿe enutá Jesúseftaca yojtsemná, chabe espadëja tojanenosë́ngbotënts̈ena, y chë bachnangbe más uámana amëndayabe oservenábioye canÿe matscuas̈e tbojtsanë́stjango.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 As Jesús tbojaniyana: “Espadëja matosëngbuajonÿá. Nda espadë́jaca tbojóba chana, cach espadë́jaca echanjóbana.
52 Então Jesus lhe disse:
53 ¿Aca ndoñe condë́tats̈ëmbo, ats̈e ats̈be Taitábioye stjaimpádase, cha cachora ats̈biama nanjichamuá bnë́tsana utama más ejércitënga angelotémëngaca?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Pero chcasna, ¿ndayá Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá nts̈amo nanjochnëngo? Chiñe endayana nts̈amo entsopasancá jochnënguama canmëna ca.”
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Cachora Jesús ents̈anga tojanatjá: “¿Ndáyeca s̈mojabo espadë́jangaca y ngarotbéngaca ats̈e jishachama, mo ats̈e canÿe bacá uamana ents̈á cuaftsemncá ca? Ats̈e cada te Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca ts̈ëngaftangaftaca sënjántbemana abuátambaye, y choca ndoñe ches̈mátanishache.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Pero lempe quem soyënga chca entsopasana, cachcá chaotsemnama nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá ca” —Jesús tojánayana.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Chë Jesús tmojánishachënga, tmojanánatse, Caifás chë bachnangbe más uámana amëndayabe yebnoye. Chents̈e chë ley abuátambayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga tmojánenefjna.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pedro bënocana Jesús tbojanasto, chë bachnangbe más uámana amëndayabe chashjóntscoñe; choye tojánamashëngo y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticië́ngaftaca yojótbema, chca, jtsetats̈ëmbuama nts̈amo yochjopásama.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Chë bachnangbe amë́ndayënga, chë bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ínÿenga judiëngbe amë́ndayënga imojtsenguaye ndánaca masque uayátsenaye soye Jesusbe contra cháuayanama, as chënga jobenayama cha chaóbana ca jayanama,
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 pero ndoñe tmonjáninÿena, masque banga tmojánashjajna Jesusbe contra uayátsenaye soyënga jayanama. Cabana, útata tbojánashjango,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 y chata tbojánayana: “Quem boyabása tonjayana canobena Bëngbe Bëtsabe bëts yebna jtsenásatajchcana y nÿe unga tese jtëtsjebuana ca.”
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 As chë bachnangbe más uámana amëndayá tojantsá y Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndocá cochanjayana? ¿Ndayase yojtsemna chë acbe contra montsichamo soye ca?
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Pero Jesús nÿe iytëca yojtsemna. Chíyeca chë bachnangbe más uámana amëndayá tbojaniyana: —Bëngbe Bëtsá Ainabe mándoca cbomandá chas̈cuyana aca ndegombre chë Cristo, chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá comna o ndoñe ca.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Chora Jesús tbojanjuá: —Aca ndegombre yomncá tcjayana. Y quem sóynaca cbë́yana: Ts̈ëngaftanga s̈mochanjinÿe, ats̈e, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë nÿets obenana bomnabe cats̈bioica jtsetbemanana y celoca jants̈etëshiñe jtsaboyana ca.
64 Jesus respondeu:
65 Chora chë bachnangbe más uámana amëndayá chabe uichëtjonëjuangá yojtsenánts̈ajatanëca, puerte ibojtsetna causa, y tojánayana: —¡Nts̈amo quem boyabása tonjoyebuambacá, Bëngbe Bëtsabiama entsemna mo cha cuafjoyenguangcá, chë chabe Uaquiñá yomna ca cha tonjayana ora! ¿Ndayama más ents̈anga s̈ochjátëjaboto Jesusbe contra chamuayanama?
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 ¿Nts̈amo s̈matjayana ca? —cha tojanatjá.
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Chora tmojanonts̈é Jesús juebëbuashëtjnayana, jabuache jants̈etayana y ínÿengna imojtsejuébjants̈etaye,
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 y imojtsatsëtsnaye: “Cristo, aca ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tcomnëse, ¡momalisiá nda tcmënjajants̈etá ca!”
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Chëntscuana Pédrëna shjoca yojtsemna, chashjoca yojtsetbemana. Chora, canÿe shembása chents̈a oservená tbojanobobeconá y tbojaniyana: —Acnaca, Jesús chë Galileocáftaca conjánana ca.
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Pero Pédrëna, nÿetscangbe delante tojánayana chábioye ndoñe bonjanabuátma ca, mënts̈á jayanëse: —Nts̈amo contsichamcá, ndoñe ques̈nátësertana ca.
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Chora Pedro bës̈oye yojábocna. Chents̈na, inÿe shembása oservená chábioye tbojáninÿe y chë inÿe ents̈anga tojanë́yana: —Cha, Jesús chë Nazaretocáftaca enjánana ca.
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Pedro cachiñe tojánayana ndoñe bonjanabuátma ca, y mënts̈á yojtsejúraye: —¡Chë boyabása ndoñe quetsatabuatma ca!
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Chents̈ana, chë chents̈e imojtsemnënga Pédrëbioye tmojanobeconá y tmojaniyana: —Ndegombre, ácnaca chë uatsjendayënguents̈á condmëna. Chë contsoyebuambnacá contsoyátëmbana ca.
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Chora Pedro tojanonts̈é ichámuana, Bëngbe Bëtsá chas̈otsecastigá ndoñe ndegombre soye stsichámëse ca; yojtsejúraye y yojtsichamo: —¡Chë boyabása ndoñe quetsatabuatma ca!
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Y Pedro yojenójuaboye nts̈amo Jesús tbojaniyanama. Cha mënts̈á tbojaniyana: “Cabá ngallo ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.” Y chents̈ana tojésanbocna y corente ngménaca yojtsenóbos̈achna.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.