Mateus 21
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Ya Jerusalenoca béconana imojtsemna y canÿe pueblo Betfagé ca uabáinoca tmojánashjango, canÿe tjashe Olivos ca uabáinents̈e. Chora Jesús uta chabe uatsjéndayata tojanichamó,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 y mënts̈á tojanë́yana: “Tsëndatbe natsana entsemna base pueblotémoye motsata. Cachora canÿe burrá utsbuaná s̈ochanjínÿena y cháftaca canÿe burrotema echántsemna. S̈ochjuajafjoná y s̈ochjuánatse.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Nderado nda ndayánaca chacmojáuyanëse, s̈ochjauyana: ‘Bëngbe Utabná bontsájaboto y chents̈ana camuents̈e echanjabáisabashejuana ca.’ ”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Chca tojanopasá, cachcá chaotsemnama nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tojanayancá. Cha mënts̈á tojanábema:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 Jerusalén bëts pueblents̈e oyenënga më́yana:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Chora chë uatsjéndayata tbojána y tbojanma nts̈amo Jesús tojanamëndacá.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Chë uatsjéndayatna chë burrá y chë burrotema tmojanënatse, ents̈ayëjuangá chátbeñe tbojanájatse y chora Jesús chábeñe tojanenojayé.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Bëtscá ents̈anga chëngbe ents̈ayá chë benachëjana imojtsëtë́tsatsana, y ínÿengna betiyeshënguiñe buacuafjënga imojtsetcoye y chiñe imojtsequëcjná.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Y chë natsana imojtsajnënga y chë ústonoyënga mënts̈á imojtsaiuáyebuache: “¡Rey Davídbents̈ana Ents̈á matschuanga ca! ¡Corente bendición bomná, chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá! ¡Bëngbe Bëtsá celocá matschuanga ca!”
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Jesús Jerusalenoye tojánamashëngo ora, nÿetsca ents̈anga imojtsenbouenana y banga imojtsenotíciaye: —¿Nda mua yojtsemna ca?
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Y chë ents̈anga imojtsëjuana: —Chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Jesús, chë Galileoca pueblo Nazaretocá ca.
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Chents̈ana Jesús, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo y chë ents̈anga chents̈e imojtsena y imojtsobuámnañënga chents̈ana tojtanëbuacna. Chénts̈naca imojtsemna ents̈anga canÿe crocénana enënga, y chë crocénana nÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ama inoservena. Chëngbe mesëshangá tojtsanenásatajchquëca y chë palomatema enëngbe ts̈enës̈ë́ngnaca.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Y tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha mënts̈á tojánayana: ‘Ats̈be bëts yebna echantsabaina áts̈eftaca encuéntaye yebna ca’; pero ts̈ëngaftangna, atbëbanëngbe oyeniñe chë yebna s̈mojtsebema ca” —Jesús tojanë́yana.
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Chents̈ana, Jesús yojtsemnoye Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e, jtanënga y coshetënga tmojanobeconá, y cha tojanashná.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Chë bachnangbe más uámana amë́ndayënga y ley abuátambayënga, Jesús bëts soyënga yojtsamama tmojáninÿe ora, y chë basetémënga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e imojtsayebuáchama tmojanuena ora, ts̈a tmojanotjáyananga. Chë basetémënga mënts̈á imojtsáyebuache: “¡Chë Rey Davídbents̈ana Ents̈á matschuanga ca!”
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 As Jesús tmojaniyana: —¿Nts̈amo chë basetémënga montsichamcá quectsuenana ca?
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Chora Jesús chënga tojésanabashejuana y Jerusalenents̈ana Betania puebloye tojtsanoñe; y chents̈e chë ibeta tbojánbobinÿna.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Chë te cachëse, Jesús cach bëts puebloye yojtésa ora, tbojánishëntsena.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Chora canÿe higo betiye benache juachaca yojinÿe; as choye yojobeconá, pero nÿe ena tsbuanáchënga chiñe yojínÿena. As Jesús chë higo betiyoye tojánayana: “¡Ndocna te más chacondëshájona ca!” Y betsco chë higo betiye tojtsanbuashá.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Chë uatsjéndayënga chca tmojáninÿe ora, imojenjnaná y Jesús tmojantjá: —¿Nts̈amo chca chë higo betiye canÿe ora tojtsebuashá ca?
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Y Jesús tojanë́jua: —Ndegombre cbë́yana, ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyana s̈mojtsebomna y chabiama ainaniñe ndoñe inÿets̈á s̈monjátsjuabnase, s̈mochantsobena jamama ndoñe nÿe nts̈amo ats̈e quem higo betíyeca sënjamcá, sinó quem tjoye, “muents̈ana mojuaná y uafjajónayoye moshbuets̈e ca” s̈mojayanëse, chca jochnënguana.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Y Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, lempe nts̈amo chas̈mojotjañcá s̈mochanjóyëngacñe ca —Jesús tojánayana.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo. Chents̈e yojtsabuátambantscuana, bachnangbe amë́ndayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga tmojanobobeconá y tmojantjá: —¿Ndaye deréchoca chë contsama soyënga aca cojtsama ca? ¿Chca jtsamama nda mando tcmënjats̈tá ca?
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 As Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Ats̈naca canÿe soye së́ntsebomna ts̈ëngaftanga jatjayama, y ques̈mojojuase, áts̈naca cbochjáuyana ndaye deréchoca ats̈e chca stsama.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 ¿Nda Juan chë Ubayaná tbojanichmó ents̈anga jubáyama, Bëngbe Bëtsá o ents̈anga ca? —Jesús tojanë́yana.
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Pero ndoñe quemuátobena jayanana ‘ents̈anga ca’; muents̈a ents̈angbiama bënga montsauatja, er nÿetscanga mondëjuabná Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yomna ca.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Chcasna chënga Jesús tmojanjuá: —Bënga ndoñe queftsátstats̈ëmbo ca.
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Chora Jesús ents̈anga tojanatjá: —¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga quem soyama s̈matjayana? Canÿe boyabása uta uaquiñata yojánabamna, y cánÿabioye ibojauyana: “Uaquiñá, mënté motsa ats̈be uvas betiyënga jajoye jatrabájama ca.”
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Chë uaquiñá ibojojuá: “¡Jama ndoñe quetsátsbos̈e ca!” Pero botamana yojenójuaboye y pronto choye yojá.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Chents̈ana chë taitá chë inÿe uaquiñábioye cachcá ibojauyana. As cha ibojojuá: “Arseñor, aíñe chanjá ca.” Pero ndoñe yonjá.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 ¿Chë útatents̈ana ndëmuanÿá tojanma nts̈amo chë taitá yojabos̈cá ca? —Jesús tojanatjá.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Juan chë Ubayaná tonjánabo ts̈ëngaftanga jábuayenama nts̈amo jtsiyenana cmamnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, y ts̈ëngaftanga chë tcmojanabuayená soyënguiñe ndoñe ches̈matanos̈buaché; y chë cuenta, chë Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayënga y bacna vida bomna shembásengna aíñe chábeñe montsanos̈buaché. Y ts̈ëngaftanga, masque nts̈amo chënga Bëngbe Bëtsábeñe imojtsos̈buáchema lempe s̈mojinÿëse, chë juabnayana ndoñe s̈monjatrocá, chábeñe jtsos̈buáchiyama ca —cha tojanë́yana.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Inÿe cuento s̈mochjatuena chas̈muatsjínÿama: Canÿe jajañe nduiño uvas betiyënga yojáje y chë shë́conana yojajétja. Chë uvasës̈angá juants̈ë́tetjiamna canÿe base luare yojajutjo y canÿe tsbanana jebna soye yojapórma chents̈e jtsaishanÿama. Chents̈ana, inÿe trabájayënga chë jajañe yojárrendaye y chana inÿe luaroye yojtsoñe.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Chë uvasës̈angá juashacama tempo yojobuache orna, chë jajañe nduiño básefta oservénënga yojichamuá chë arréndayënga jáuyanama ntsachets̈á chë nduiño ibojtsotocánama.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Pero chë arréndayëngna chë oservénënga imojishëche: ínÿengbioyna imojtsajants̈etaye, ínÿengbioye imojtsëbaye y chë ínÿengbioyna ndëts̈béngaca imojtsatëchë́nganja.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 As chë jajañe nduiño chë natsanama más ba oservénënga yojichamuá. Pero chë arréndayëngna, nts̈amo chë natsanë́ngaftaca imojamcá, cachcá chora imojama.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 “Cabana, chë jajañe nduiño cachabe uaquiñá ibojíchmua; as mënts̈á yojtsejuabnaye: ‘Ats̈be uaquiñá cocayé mochanjóyeunaye ca.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Pero chë arréndayënga chë uaquiñá imojinÿe orna, imojeniyana: ‘Mua chë fshantse nduiñbe uaquiñá entsemna. Lempe chabe soyënga mua echanjóyëngacñe. Cuajna, motsóbanga y lempe chabe otocana soyënga bëngbiama echanjoquéda ca.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 As chë uaquiñá imojishache, chë uvas betiyënga jajañents̈ana imojtsábocna y imojtsóba.”
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Chca jacuéntama tojanpochocá orna, Jesús tojánayana: —Y morna, chë jajañe nduiño chaojabo ora, ¿nts̈amo s̈mojtsejuabná chë arrendayë́ngaftaca cha yochjama ca?
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Y chënga tmojanjuá: —Chë puerte bacna arréndayënga ni mo bats̈atema ntjalastemaycá echantsëbaye. Chë jajañe ínÿenga echanjárrendaye y chë uvasës̈angá juashacama tempo chaojobuache ora, nts̈amo chë nduiño chabojtsotocancá chënga mochantíyiye ca.
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Chora Jesús tojánayana: —¿Ts̈ëngaftanga ndocna te Bëngbe Bëtsabe uabemana palabra s̈mëndualía? Chiñe mënts̈á endayana:
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Nts̈amo chë nduiño chë arréndayënga chë fshantse echántsabaca y ínÿenga echantsats̈ataye y chënga chabiama bëtscá shajuana mochanjatbanacá, cachcá, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbents̈ana mochantsejuána y ínÿengbioye mochántsats̈ataye. Chënga Bëngbe Bëtsabe soyëngama mochanjouena y chë soyëngama ínÿengbioye mochanjabuayená, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Ndánaca chë ndëts̈beñe chaojotsats̈á, chëbé bochántsatcacaye; y chë ndëts̈bé ndábeñnaca chaojótsats̈e, polvëshe bochántsebema ca —Jesús tojánayana.
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Chë bachnangbe amë́ndayënga y fariseunga, Jesús chë jabuátambama cuentënga yojtsëtsëtsnama, tmojanenótats̈ëmbona chëngbiama chca yojtsóyebuambnama.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Chora chënga tmojánbos̈ena Jesús jishachana, pero ents̈angbiama imojtsauatja; chënga imojanjuabná Jesús Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yojamna ca.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.