Mateus 21
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Ya Jerusalenoca béconana imojtsemna y canÿe pueblo Betfagé ca uabáinoca tmojánashjango, canÿe tjashe Olivos ca uabáinents̈e. Chora Jesús uta chabe uatsjéndayata tojanichamó,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 y mënts̈á tojanë́yana: “Tsëndatbe natsana entsemna base pueblotémoye motsata. Cachora canÿe burrá utsbuaná s̈ochanjínÿena y cháftaca canÿe burrotema echántsemna. S̈ochjuajafjoná y s̈ochjuánatse.
2 com a seguinte ordem:
3 Nderado nda ndayánaca chacmojáuyanëse, s̈ochjauyana: ‘Bëngbe Utabná bontsájaboto y chents̈ana camuents̈e echanjabáisabashejuana ca.’ ”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Chca tojanopasá, cachcá chaotsemnama nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tojanayancá. Cha mënts̈á tojanábema:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Jerusalén bëts pueblents̈e oyenënga më́yana:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Chora chë uatsjéndayata tbojána y tbojanma nts̈amo Jesús tojanamëndacá.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Chë uatsjéndayatna chë burrá y chë burrotema tmojanënatse, ents̈ayëjuangá chátbeñe tbojanájatse y chora Jesús chábeñe tojanenojayé.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Bëtscá ents̈anga chëngbe ents̈ayá chë benachëjana imojtsëtë́tsatsana, y ínÿengna betiyeshënguiñe buacuafjënga imojtsetcoye y chiñe imojtsequëcjná.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Y chë natsana imojtsajnënga y chë ústonoyënga mënts̈á imojtsaiuáyebuache: “¡Rey Davídbents̈ana Ents̈á matschuanga ca! ¡Corente bendición bomná, chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá! ¡Bëngbe Bëtsá celocá matschuanga ca!”
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Jesús Jerusalenoye tojánamashëngo ora, nÿetsca ents̈anga imojtsenbouenana y banga imojtsenotíciaye: —¿Nda mua yojtsemna ca?
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Y chë ents̈anga imojtsëjuana: —Chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Jesús, chë Galileoca pueblo Nazaretocá ca.
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Chents̈ana Jesús, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo y chë ents̈anga chents̈e imojtsena y imojtsobuámnañënga chents̈ana tojtanëbuacna. Chénts̈naca imojtsemna ents̈anga canÿe crocénana enënga, y chë crocénana nÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ama inoservena. Chëngbe mesëshangá tojtsanenásatajchquëca y chë palomatema enëngbe ts̈enës̈ë́ngnaca.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Y tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha mënts̈á tojánayana: ‘Ats̈be bëts yebna echantsabaina áts̈eftaca encuéntaye yebna ca’; pero ts̈ëngaftangna, atbëbanëngbe oyeniñe chë yebna s̈mojtsebema ca” —Jesús tojanë́yana.
13 Ele lhes disse:
14 Chents̈ana, Jesús yojtsemnoye Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e, jtanënga y coshetënga tmojanobeconá, y cha tojanashná.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Chë bachnangbe más uámana amë́ndayënga y ley abuátambayënga, Jesús bëts soyënga yojtsamama tmojáninÿe ora, y chë basetémënga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e imojtsayebuáchama tmojanuena ora, ts̈a tmojanotjáyananga. Chë basetémënga mënts̈á imojtsáyebuache: “¡Chë Rey Davídbents̈ana Ents̈á matschuanga ca!”
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 As Jesús tmojaniyana: —¿Nts̈amo chë basetémënga montsichamcá quectsuenana ca?
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Chora Jesús chënga tojésanabashejuana y Jerusalenents̈ana Betania puebloye tojtsanoñe; y chents̈e chë ibeta tbojánbobinÿna.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Chë te cachëse, Jesús cach bëts puebloye yojtésa ora, tbojánishëntsena.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Chora canÿe higo betiye benache juachaca yojinÿe; as choye yojobeconá, pero nÿe ena tsbuanáchënga chiñe yojínÿena. As Jesús chë higo betiyoye tojánayana: “¡Ndocna te más chacondëshájona ca!” Y betsco chë higo betiye tojtsanbuashá.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Chë uatsjéndayënga chca tmojáninÿe ora, imojenjnaná y Jesús tmojantjá: —¿Nts̈amo chca chë higo betiye canÿe ora tojtsebuashá ca?
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Y Jesús tojanë́jua: —Ndegombre cbë́yana, ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyana s̈mojtsebomna y chabiama ainaniñe ndoñe inÿets̈á s̈monjátsjuabnase, s̈mochantsobena jamama ndoñe nÿe nts̈amo ats̈e quem higo betíyeca sënjamcá, sinó quem tjoye, “muents̈ana mojuaná y uafjajónayoye moshbuets̈e ca” s̈mojayanëse, chca jochnënguana.
21 Então Jesus disse:
22 Y Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, lempe nts̈amo chas̈mojotjañcá s̈mochanjóyëngacñe ca —Jesús tojánayana.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo. Chents̈e yojtsabuátambantscuana, bachnangbe amë́ndayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga tmojanobobeconá y tmojantjá: —¿Ndaye deréchoca chë contsama soyënga aca cojtsama ca? ¿Chca jtsamama nda mando tcmënjats̈tá ca?
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 As Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Ats̈naca canÿe soye së́ntsebomna ts̈ëngaftanga jatjayama, y ques̈mojojuase, áts̈naca cbochjáuyana ndaye deréchoca ats̈e chca stsama.
24 Jesus respondeu:
25 ¿Nda Juan chë Ubayaná tbojanichmó ents̈anga jubáyama, Bëngbe Bëtsá o ents̈anga ca? —Jesús tojanë́yana.
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Pero ndoñe quemuátobena jayanana ‘ents̈anga ca’; muents̈a ents̈angbiama bënga montsauatja, er nÿetscanga mondëjuabná Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yomna ca.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Chcasna chënga Jesús tmojanjuá: —Bënga ndoñe queftsátstats̈ëmbo ca.
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Chora Jesús ents̈anga tojanatjá: —¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga quem soyama s̈matjayana? Canÿe boyabása uta uaquiñata yojánabamna, y cánÿabioye ibojauyana: “Uaquiñá, mënté motsa ats̈be uvas betiyënga jajoye jatrabájama ca.”
28 Jesus continuou:
29 Chë uaquiñá ibojojuá: “¡Jama ndoñe quetsátsbos̈e ca!” Pero botamana yojenójuaboye y pronto choye yojá.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Chents̈ana chë taitá chë inÿe uaquiñábioye cachcá ibojauyana. As cha ibojojuá: “Arseñor, aíñe chanjá ca.” Pero ndoñe yonjá.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 ¿Chë útatents̈ana ndëmuanÿá tojanma nts̈amo chë taitá yojabos̈cá ca? —Jesús tojanatjá.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Juan chë Ubayaná tonjánabo ts̈ëngaftanga jábuayenama nts̈amo jtsiyenana cmamnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, y ts̈ëngaftanga chë tcmojanabuayená soyënguiñe ndoñe ches̈matanos̈buaché; y chë cuenta, chë Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayënga y bacna vida bomna shembásengna aíñe chábeñe montsanos̈buaché. Y ts̈ëngaftanga, masque nts̈amo chënga Bëngbe Bëtsábeñe imojtsos̈buáchema lempe s̈mojinÿëse, chë juabnayana ndoñe s̈monjatrocá, chábeñe jtsos̈buáchiyama ca —cha tojanë́yana.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Inÿe cuento s̈mochjatuena chas̈muatsjínÿama: Canÿe jajañe nduiño uvas betiyënga yojáje y chë shë́conana yojajétja. Chë uvasës̈angá juants̈ë́tetjiamna canÿe base luare yojajutjo y canÿe tsbanana jebna soye yojapórma chents̈e jtsaishanÿama. Chents̈ana, inÿe trabájayënga chë jajañe yojárrendaye y chana inÿe luaroye yojtsoñe.
33 Jesus disse:
34 Chë uvasës̈angá juashacama tempo yojobuache orna, chë jajañe nduiño básefta oservénënga yojichamuá chë arréndayënga jáuyanama ntsachets̈á chë nduiño ibojtsotocánama.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Pero chë arréndayëngna chë oservénënga imojishëche: ínÿengbioyna imojtsajants̈etaye, ínÿengbioye imojtsëbaye y chë ínÿengbioyna ndëts̈béngaca imojtsatëchë́nganja.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 As chë jajañe nduiño chë natsanama más ba oservénënga yojichamuá. Pero chë arréndayëngna, nts̈amo chë natsanë́ngaftaca imojamcá, cachcá chora imojama.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 “Cabana, chë jajañe nduiño cachabe uaquiñá ibojíchmua; as mënts̈á yojtsejuabnaye: ‘Ats̈be uaquiñá cocayé mochanjóyeunaye ca.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Pero chë arréndayënga chë uaquiñá imojinÿe orna, imojeniyana: ‘Mua chë fshantse nduiñbe uaquiñá entsemna. Lempe chabe soyënga mua echanjóyëngacñe. Cuajna, motsóbanga y lempe chabe otocana soyënga bëngbiama echanjoquéda ca.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 As chë uaquiñá imojishache, chë uvas betiyënga jajañents̈ana imojtsábocna y imojtsóba.”
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Chca jacuéntama tojanpochocá orna, Jesús tojánayana: —Y morna, chë jajañe nduiño chaojabo ora, ¿nts̈amo s̈mojtsejuabná chë arrendayë́ngaftaca cha yochjama ca?
40 Aí Jesus perguntou:
41 Y chënga tmojanjuá: —Chë puerte bacna arréndayënga ni mo bats̈atema ntjalastemaycá echantsëbaye. Chë jajañe ínÿenga echanjárrendaye y chë uvasës̈angá juashacama tempo chaojobuache ora, nts̈amo chë nduiño chabojtsotocancá chënga mochantíyiye ca.
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Chora Jesús tojánayana: —¿Ts̈ëngaftanga ndocna te Bëngbe Bëtsabe uabemana palabra s̈mëndualía? Chiñe mënts̈á endayana:
42 Jesus então perguntou:
43 Nts̈amo chë nduiño chë arréndayënga chë fshantse echántsabaca y ínÿenga echantsats̈ataye y chënga chabiama bëtscá shajuana mochanjatbanacá, cachcá, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbents̈ana mochantsejuána y ínÿengbioye mochántsats̈ataye. Chënga Bëngbe Bëtsabe soyëngama mochanjouena y chë soyëngama ínÿengbioye mochanjabuayená, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama.
43 E Jesus terminou:
44 Ndánaca chë ndëts̈beñe chaojotsats̈á, chëbé bochántsatcacaye; y chë ndëts̈bé ndábeñnaca chaojótsats̈e, polvëshe bochántsebema ca —Jesús tojánayana.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Chë bachnangbe amë́ndayënga y fariseunga, Jesús chë jabuátambama cuentënga yojtsëtsëtsnama, tmojanenótats̈ëmbona chëngbiama chca yojtsóyebuambnama.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Chora chënga tmojánbos̈ena Jesús jishachana, pero ents̈angbiama imojtsauatja; chënga imojanjuabná Jesús Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yojamna ca.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.