Mateus 21

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ya Jerusalenoca béconana imojtsemna y canÿe pueblo Betfagé ca uabáinoca tmojánashjango, canÿe tjashe Olivos ca uabáinents̈e. Chora Jesús uta chabe uatsjéndayata tojanichamó,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 y mënts̈á tojanë́yana: “Tsëndatbe natsana entsemna base pueblotémoye motsata. Cachora canÿe burrá utsbuaná s̈ochanjínÿena y cháftaca canÿe burrotema echántsemna. S̈ochjuajafjoná y s̈ochjuánatse.
2 dizendo-lhes:
3 Nderado nda ndayánaca chacmojáuyanëse, s̈ochjauyana: ‘Bëngbe Utabná bontsájaboto y chents̈ana camuents̈e echanjabáisabashejuana ca.’ ”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Chca tojanopasá, cachcá chaotsemnama nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tojanayancá. Cha mënts̈á tojanábema:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Jerusalén bëts pueblents̈e oyenënga më́yana:
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Chora chë uatsjéndayata tbojána y tbojanma nts̈amo Jesús tojanamëndacá.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Chë uatsjéndayatna chë burrá y chë burrotema tmojanënatse, ents̈ayëjuangá chátbeñe tbojanájatse y chora Jesús chábeñe tojanenojayé.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Bëtscá ents̈anga chëngbe ents̈ayá chë benachëjana imojtsëtë́tsatsana, y ínÿengna betiyeshënguiñe buacuafjënga imojtsetcoye y chiñe imojtsequëcjná.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Y chë natsana imojtsajnënga y chë ústonoyënga mënts̈á imojtsaiuáyebuache: “¡Rey Davídbents̈ana Ents̈á matschuanga ca! ¡Corente bendición bomná, chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá! ¡Bëngbe Bëtsá celocá matschuanga ca!”
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Jesús Jerusalenoye tojánamashëngo ora, nÿetsca ents̈anga imojtsenbouenana y banga imojtsenotíciaye: —¿Nda mua yojtsemna ca?
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Y chë ents̈anga imojtsëjuana: —Chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Jesús, chë Galileoca pueblo Nazaretocá ca.
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Chents̈ana Jesús, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo y chë ents̈anga chents̈e imojtsena y imojtsobuámnañënga chents̈ana tojtanëbuacna. Chénts̈naca imojtsemna ents̈anga canÿe crocénana enënga, y chë crocénana nÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ama inoservena. Chëngbe mesëshangá tojtsanenásatajchquëca y chë palomatema enëngbe ts̈enës̈ë́ngnaca.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Y tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha mënts̈á tojánayana: ‘Ats̈be bëts yebna echantsabaina áts̈eftaca encuéntaye yebna ca’; pero ts̈ëngaftangna, atbëbanëngbe oyeniñe chë yebna s̈mojtsebema ca” —Jesús tojanë́yana.
13 E disse-lhes:
14 Chents̈ana, Jesús yojtsemnoye Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e, jtanënga y coshetënga tmojanobeconá, y cha tojanashná.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Chë bachnangbe más uámana amë́ndayënga y ley abuátambayënga, Jesús bëts soyënga yojtsamama tmojáninÿe ora, y chë basetémënga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e imojtsayebuáchama tmojanuena ora, ts̈a tmojanotjáyananga. Chë basetémënga mënts̈á imojtsáyebuache: “¡Chë Rey Davídbents̈ana Ents̈á matschuanga ca!”
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 As Jesús tmojaniyana: —¿Nts̈amo chë basetémënga montsichamcá quectsuenana ca?
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Chora Jesús chënga tojésanabashejuana y Jerusalenents̈ana Betania puebloye tojtsanoñe; y chents̈e chë ibeta tbojánbobinÿna.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Chë te cachëse, Jesús cach bëts puebloye yojtésa ora, tbojánishëntsena.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Chora canÿe higo betiye benache juachaca yojinÿe; as choye yojobeconá, pero nÿe ena tsbuanáchënga chiñe yojínÿena. As Jesús chë higo betiyoye tojánayana: “¡Ndocna te más chacondëshájona ca!” Y betsco chë higo betiye tojtsanbuashá.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Chë uatsjéndayënga chca tmojáninÿe ora, imojenjnaná y Jesús tmojantjá: —¿Nts̈amo chca chë higo betiye canÿe ora tojtsebuashá ca?
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Y Jesús tojanë́jua: —Ndegombre cbë́yana, ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyana s̈mojtsebomna y chabiama ainaniñe ndoñe inÿets̈á s̈monjátsjuabnase, s̈mochantsobena jamama ndoñe nÿe nts̈amo ats̈e quem higo betíyeca sënjamcá, sinó quem tjoye, “muents̈ana mojuaná y uafjajónayoye moshbuets̈e ca” s̈mojayanëse, chca jochnënguana.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Y Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, lempe nts̈amo chas̈mojotjañcá s̈mochanjóyëngacñe ca —Jesús tojánayana.
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo. Chents̈e yojtsabuátambantscuana, bachnangbe amë́ndayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga tmojanobobeconá y tmojantjá: —¿Ndaye deréchoca chë contsama soyënga aca cojtsama ca? ¿Chca jtsamama nda mando tcmënjats̈tá ca?
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 As Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Ats̈naca canÿe soye së́ntsebomna ts̈ëngaftanga jatjayama, y ques̈mojojuase, áts̈naca cbochjáuyana ndaye deréchoca ats̈e chca stsama.
24 Jesus respondeu:
25 ¿Nda Juan chë Ubayaná tbojanichmó ents̈anga jubáyama, Bëngbe Bëtsá o ents̈anga ca? —Jesús tojanë́yana.
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Pero ndoñe quemuátobena jayanana ‘ents̈anga ca’; muents̈a ents̈angbiama bënga montsauatja, er nÿetscanga mondëjuabná Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yomna ca.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Chcasna chënga Jesús tmojanjuá: —Bënga ndoñe queftsátstats̈ëmbo ca.
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Chora Jesús ents̈anga tojanatjá: —¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga quem soyama s̈matjayana? Canÿe boyabása uta uaquiñata yojánabamna, y cánÿabioye ibojauyana: “Uaquiñá, mënté motsa ats̈be uvas betiyënga jajoye jatrabájama ca.”
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Chë uaquiñá ibojojuá: “¡Jama ndoñe quetsátsbos̈e ca!” Pero botamana yojenójuaboye y pronto choye yojá.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Chents̈ana chë taitá chë inÿe uaquiñábioye cachcá ibojauyana. As cha ibojojuá: “Arseñor, aíñe chanjá ca.” Pero ndoñe yonjá.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 ¿Chë útatents̈ana ndëmuanÿá tojanma nts̈amo chë taitá yojabos̈cá ca? —Jesús tojanatjá.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Juan chë Ubayaná tonjánabo ts̈ëngaftanga jábuayenama nts̈amo jtsiyenana cmamnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, y ts̈ëngaftanga chë tcmojanabuayená soyënguiñe ndoñe ches̈matanos̈buaché; y chë cuenta, chë Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayënga y bacna vida bomna shembásengna aíñe chábeñe montsanos̈buaché. Y ts̈ëngaftanga, masque nts̈amo chënga Bëngbe Bëtsábeñe imojtsos̈buáchema lempe s̈mojinÿëse, chë juabnayana ndoñe s̈monjatrocá, chábeñe jtsos̈buáchiyama ca —cha tojanë́yana.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Inÿe cuento s̈mochjatuena chas̈muatsjínÿama: Canÿe jajañe nduiño uvas betiyënga yojáje y chë shë́conana yojajétja. Chë uvasës̈angá juants̈ë́tetjiamna canÿe base luare yojajutjo y canÿe tsbanana jebna soye yojapórma chents̈e jtsaishanÿama. Chents̈ana, inÿe trabájayënga chë jajañe yojárrendaye y chana inÿe luaroye yojtsoñe.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Chë uvasës̈angá juashacama tempo yojobuache orna, chë jajañe nduiño básefta oservénënga yojichamuá chë arréndayënga jáuyanama ntsachets̈á chë nduiño ibojtsotocánama.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Pero chë arréndayëngna chë oservénënga imojishëche: ínÿengbioyna imojtsajants̈etaye, ínÿengbioye imojtsëbaye y chë ínÿengbioyna ndëts̈béngaca imojtsatëchë́nganja.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 As chë jajañe nduiño chë natsanama más ba oservénënga yojichamuá. Pero chë arréndayëngna, nts̈amo chë natsanë́ngaftaca imojamcá, cachcá chora imojama.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 “Cabana, chë jajañe nduiño cachabe uaquiñá ibojíchmua; as mënts̈á yojtsejuabnaye: ‘Ats̈be uaquiñá cocayé mochanjóyeunaye ca.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Pero chë arréndayënga chë uaquiñá imojinÿe orna, imojeniyana: ‘Mua chë fshantse nduiñbe uaquiñá entsemna. Lempe chabe soyënga mua echanjóyëngacñe. Cuajna, motsóbanga y lempe chabe otocana soyënga bëngbiama echanjoquéda ca.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 As chë uaquiñá imojishache, chë uvas betiyënga jajañents̈ana imojtsábocna y imojtsóba.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Chca jacuéntama tojanpochocá orna, Jesús tojánayana: —Y morna, chë jajañe nduiño chaojabo ora, ¿nts̈amo s̈mojtsejuabná chë arrendayë́ngaftaca cha yochjama ca?
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Y chënga tmojanjuá: —Chë puerte bacna arréndayënga ni mo bats̈atema ntjalastemaycá echantsëbaye. Chë jajañe ínÿenga echanjárrendaye y chë uvasës̈angá juashacama tempo chaojobuache ora, nts̈amo chë nduiño chabojtsotocancá chënga mochantíyiye ca.
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Chora Jesús tojánayana: —¿Ts̈ëngaftanga ndocna te Bëngbe Bëtsabe uabemana palabra s̈mëndualía? Chiñe mënts̈á endayana:
42 Então Jesus perguntou:
43 Nts̈amo chë nduiño chë arréndayënga chë fshantse echántsabaca y ínÿenga echantsats̈ataye y chënga chabiama bëtscá shajuana mochanjatbanacá, cachcá, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbents̈ana mochantsejuána y ínÿengbioye mochántsats̈ataye. Chënga Bëngbe Bëtsabe soyëngama mochanjouena y chë soyëngama ínÿengbioye mochanjabuayená, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Ndánaca chë ndëts̈beñe chaojotsats̈á, chëbé bochántsatcacaye; y chë ndëts̈bé ndábeñnaca chaojótsats̈e, polvëshe bochántsebema ca —Jesús tojánayana.
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Chë bachnangbe amë́ndayënga y fariseunga, Jesús chë jabuátambama cuentënga yojtsëtsëtsnama, tmojanenótats̈ëmbona chëngbiama chca yojtsóyebuambnama.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Chora chënga tmojánbos̈ena Jesús jishachana, pero ents̈angbiama imojtsauatja; chënga imojanjuabná Jesús Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yojamna ca.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.