Mateus 20
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo canÿe bëts jajañe nduiñcá. Chë nduiñna canÿe te cabá cachëse yojábocna peonga janguanguama, chabe uvas betiyënga jajañe chamotrabajama.
1 Jesus disse:
2 Chë nduiño peonga yojánÿena orna, imojenóyeunaye canÿe tescama canÿe denario crocénana jtëbuénayama. As chora yojichamuá chë uvas betiyënga jajoye jatrabájama.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Mo base mos̈enana ora, chë nduiño cachiñe yojábocna y plazoca atsanënga ínÿenga yojanÿe, tondaye ntsamcá.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 As yojáuyana: ‘Ts̈ëngaftángnaca ats̈be uvas betiyënga jajoye motsajna jatrabájama y nts̈amo chas̈mojamcá cbochtëbuénaye ca.’ Y chë ents̈anga imojá.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Nÿetsto ora y bëts mos̈enana ora, chë nduiño cachiñe yojábocna y cachiñe cachcá yojopása.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Mo la cinco ora, chë nduiño cachiñe yojábocna y chenache ínÿenga yojánÿena, tondaye ntsamcá. As yojátjaye: ‘¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga nÿets día ntjatrabajacá muents̈e s̈motsomñe ca?’
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Y chënga imojojuá: ‘Ndocná bënga ches̈nataimpadá causa ca.’ As chë nduiño yojáuyana: ‘Ts̈ëngaftángnaca ats̈be uvas betiyënga jajoye motsajna jatrabájama y cbochtëbuénaye ca.’
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 “Y ya bien jetiñe yojtsemna orna, chë nduiño chabe caporálbioye ibojauyana: ‘Peonga metsachembo y cochtëbuénaye. Chë ústonoye tmojáshjajnënguents̈ana cochjabojáts̈a y chë natsana tmojáshjajnënga ústonoye ca.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Y chë mo la cinco ora imojáshjajnënga imojobeconá, y cada ona canÿe denario crocénana yojtáyents̈buachiye.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Chents̈ana, chë natsana jatrabájama imojáshjajnënga yojtsamna jobéconama y chënga imojétsejuabnaye más crocénana mochjanóyëngacñe ca. Pero chë́ngnaca cach canÿe denario crocénana yojtëbuénaye.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Chca imojóyëngacñe orna, chënga imojónts̈a chë nduiñbiama bacá ichámuana,
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 mënts̈á: ‘Quemënga chë ústonoye tmonjáshjajnënga nÿe canÿe horatema tmonjatrabajá; nts̈amo bënga s̈contëbuenacá, cachcá chënga contëbuená y bëngna nÿets día jabuache fsënjatrabajá y corente jënÿá fsënjauantá ca.’
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Pero chë nduiño canÿa chca yojtsichamuábioye ibojojuá: ‘Sobreno, acbiama ndocna ndoñe ts̈abe soye chiyatsma. ¿Ndoñe canÿe denario crocénana canÿe tescama tbonjenoyeuná ca?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Chcasna, acbe uacanana crocénana mesocñe y motsatoñe. Ats̈e së́ntsebos̈e chë ústonoye jatrabájama tojashjanguá jtabuénayana, cachcá nts̈amo aca tcbojtabuenacá.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Chca entsemna, er ats̈e sëndobena ats̈be crocenánaca nÿe ndayánaca jamana. ¿O aca envidia cojtsebomna, ats̈e ts̈abia tsmënama ca?’ ” —cha yojayana.
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Chora Jesús tojánayana: “Y chca, chë mora nduámanënga imomnënga, uámanënga mochántsemna; y chë mora uámanënga imomnëngna, nduámanënga mochántsemna ca.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Chënga Jerusalenoye imojtsaye ora, Jesús barie tojánachembo chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga y tojanë́yana:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá mora bënga Jerusalenoye montsajnama. Chocna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona, y chënga mochanjayana jóbanama cha ibojtsemna ca,
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 y chë ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona chënga chamotsáboyejuanama, chamotjanjama y chamocrucificama. Pero unga tianoye cha echántayena ca” —Jesús tojánayana.
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Chents̈ana, Zebedeobe uaquiñatbe mamá chabe uaquiñátaftaca Jesúsbioye tojanobeconá, chabe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye canÿe pavorama jaimpádama.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 As Jesús tbojantjá: —¿Ndayá cojtsebos̈e ca?
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Y Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo s̈montsotjanañama, tsëndata ndoñe ques̈nátstats̈ëmbo ca. Nts̈amo ats̈e chjasufriacá, ¿tsëndátnaca cachcá jasúfriama tas̈atjobenaye ca?
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Chora Jesús tojanë́jua: —Ndegombre, tsëndátnaca ats̈cá s̈ochanjasúfria, pero ats̈e ndoñe quetsátobena jamándana ats̈be cats̈bioica o ats̈be uañicuayoica chas̈ótbemama. Chë útents̈e entsemna ndëmuanÿengbiama ats̈be Taitá tojaprontacá ca.
23 Então Jesus disse:
24 Chë inÿe bnë́tsana uatsjéndayënga chca tmojanuena ora, chë uta cats̈átaftaca tmojanotjayaná.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Chora Jesús chë uatsjéndayënga tojánachembo y tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, chë ndoñe judië́ngbeñe chë reyënga lempe jtsemándayana nÿa mo nduiñënga cuaftsemncá; y chë bëtsëtsa ents̈angna chëngbe obenánaca jtsemándayana, ndayánaca jtsamëse, chë inÿe ents̈anga sempre chamotsayaunanama.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Pero ts̈ëngaftangbeñna ndoñe chca chaondë́tsemna. Inÿets̈á; masna, nda ts̈ëngaftanguents̈e chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈á bontsemna chë ínÿenga jtsaservénana.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Y ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈á bontsemna jtsemnana mo nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservenacá.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Cachcá, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe chenátabo cha chamotseservénama, ndayá ínÿenga jabáserviama. Y mo nda ínÿenga játsebacama cuafjëtsjajocá, cha echanjóbana, ba ents̈anga atsebácanënga chamotsemnama ca —Jesús tojánayana.
28 Porque até o
29 Chënga, Jericó bëts pueblents̈ana tmojánbocana ora, ba ents̈anga Jesús imojtsë́stona.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Uta jtanata benache juachañe ibnatbemana. Jesús chëjana yojtsachnëjuanama chata tbojanuena ora, tbojanonts̈é uayebuáchana: —¡Utabná, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motsalastemá ca!
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Ents̈anga chë jtanátbioye tmojtsanëcácana iytëca chabotsemnama, pero chatna más ibojtsáyebuache: —¡Utabná, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motsalastemá ca!
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 As Jesús yojotsaye, chë jtanata tojánachembo y tojanatjá: —¿Ndayá s̈ojtsebos̈e ats̈e tsëndatbiama chjamama ca?
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Y chata tbojanjuá: —Utabná, bëndata chabuatëbínÿnama ca.
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Jesús chatbiama tbojanongmé y tojánabuchbojajo. Cachora chë jtanata ts̈abá yojtëbinÿna y Jesús tmojanasto.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.