Mateus 20

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo canÿe bëts jajañe nduiñcá. Chë nduiñna canÿe te cabá cachëse yojábocna peonga janguanguama, chabe uvas betiyënga jajañe chamotrabajama.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Chë nduiño peonga yojánÿena orna, imojenóyeunaye canÿe tescama canÿe denario crocénana jtëbuénayama. As chora yojichamuá chë uvas betiyënga jajoye jatrabájama.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Mo base mos̈enana ora, chë nduiño cachiñe yojábocna y plazoca atsanënga ínÿenga yojanÿe, tondaye ntsamcá.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 As yojáuyana: ‘Ts̈ëngaftángnaca ats̈be uvas betiyënga jajoye motsajna jatrabájama y nts̈amo chas̈mojamcá cbochtëbuénaye ca.’ Y chë ents̈anga imojá.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Nÿetsto ora y bëts mos̈enana ora, chë nduiño cachiñe yojábocna y cachiñe cachcá yojopása.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Mo la cinco ora, chë nduiño cachiñe yojábocna y chenache ínÿenga yojánÿena, tondaye ntsamcá. As yojátjaye: ‘¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga nÿets día ntjatrabajacá muents̈e s̈motsomñe ca?’
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Y chënga imojojuá: ‘Ndocná bënga ches̈nataimpadá causa ca.’ As chë nduiño yojáuyana: ‘Ts̈ëngaftángnaca ats̈be uvas betiyënga jajoye motsajna jatrabájama y cbochtëbuénaye ca.’
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Y ya bien jetiñe yojtsemna orna, chë nduiño chabe caporálbioye ibojauyana: ‘Peonga metsachembo y cochtëbuénaye. Chë ústonoye tmojáshjajnënguents̈ana cochjabojáts̈a y chë natsana tmojáshjajnënga ústonoye ca.’
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Y chë mo la cinco ora imojáshjajnënga imojobeconá, y cada ona canÿe denario crocénana yojtáyents̈buachiye.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Chents̈ana, chë natsana jatrabájama imojáshjajnënga yojtsamna jobéconama y chënga imojétsejuabnaye más crocénana mochjanóyëngacñe ca. Pero chë́ngnaca cach canÿe denario crocénana yojtëbuénaye.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Chca imojóyëngacñe orna, chënga imojónts̈a chë nduiñbiama bacá ichámuana,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 mënts̈á: ‘Quemënga chë ústonoye tmonjáshjajnënga nÿe canÿe horatema tmonjatrabajá; nts̈amo bënga s̈contëbuenacá, cachcá chënga contëbuená y bëngna nÿets día jabuache fsënjatrabajá y corente jënÿá fsënjauantá ca.’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 “Pero chë nduiño canÿa chca yojtsichamuábioye ibojojuá: ‘Sobreno, acbiama ndocna ndoñe ts̈abe soye chiyatsma. ¿Ndoñe canÿe denario crocénana canÿe tescama tbonjenoyeuná ca?
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Chcasna, acbe uacanana crocénana mesocñe y motsatoñe. Ats̈e së́ntsebos̈e chë ústonoye jatrabájama tojashjanguá jtabuénayana, cachcá nts̈amo aca tcbojtabuenacá.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Chca entsemna, er ats̈e sëndobena ats̈be crocenánaca nÿe ndayánaca jamana. ¿O aca envidia cojtsebomna, ats̈e ts̈abia tsmënama ca?’ ” —cha yojayana.
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Chora Jesús tojánayana: “Y chca, chë mora nduámanënga imomnënga, uámanënga mochántsemna; y chë mora uámanënga imomnëngna, nduámanënga mochántsemna ca.”
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Chënga Jerusalenoye imojtsaye ora, Jesús barie tojánachembo chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga y tojanë́yana:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá mora bënga Jerusalenoye montsajnama. Chocna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona, y chënga mochanjayana jóbanama cha ibojtsemna ca,
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 y chë ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona chënga chamotsáboyejuanama, chamotjanjama y chamocrucificama. Pero unga tianoye cha echántayena ca” —Jesús tojánayana.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Chents̈ana, Zebedeobe uaquiñatbe mamá chabe uaquiñátaftaca Jesúsbioye tojanobeconá, chabe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye canÿe pavorama jaimpádama.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 As Jesús tbojantjá: —¿Ndayá cojtsebos̈e ca?
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Y Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo s̈montsotjanañama, tsëndata ndoñe ques̈nátstats̈ëmbo ca. Nts̈amo ats̈e chjasufriacá, ¿tsëndátnaca cachcá jasúfriama tas̈atjobenaye ca?
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Chora Jesús tojanë́jua: —Ndegombre, tsëndátnaca ats̈cá s̈ochanjasúfria, pero ats̈e ndoñe quetsátobena jamándana ats̈be cats̈bioica o ats̈be uañicuayoica chas̈ótbemama. Chë útents̈e entsemna ndëmuanÿengbiama ats̈be Taitá tojaprontacá ca.
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Chë inÿe bnë́tsana uatsjéndayënga chca tmojanuena ora, chë uta cats̈átaftaca tmojanotjayaná.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Chora Jesús chë uatsjéndayënga tojánachembo y tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, chë ndoñe judië́ngbeñe chë reyënga lempe jtsemándayana nÿa mo nduiñënga cuaftsemncá; y chë bëtsëtsa ents̈angna chëngbe obenánaca jtsemándayana, ndayánaca jtsamëse, chë inÿe ents̈anga sempre chamotsayaunanama.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Pero ts̈ëngaftangbeñna ndoñe chca chaondë́tsemna. Inÿets̈á; masna, nda ts̈ëngaftanguents̈e chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈á bontsemna chë ínÿenga jtsaservénana.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Y ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈á bontsemna jtsemnana mo nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservenacá.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Cachcá, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe chenátabo cha chamotseservénama, ndayá ínÿenga jabáserviama. Y mo nda ínÿenga játsebacama cuafjëtsjajocá, cha echanjóbana, ba ents̈anga atsebácanënga chamotsemnama ca —Jesús tojánayana.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Chënga, Jericó bëts pueblents̈ana tmojánbocana ora, ba ents̈anga Jesús imojtsë́stona.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Uta jtanata benache juachañe ibnatbemana. Jesús chëjana yojtsachnëjuanama chata tbojanuena ora, tbojanonts̈é uayebuáchana: —¡Utabná, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motsalastemá ca!
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Ents̈anga chë jtanátbioye tmojtsanëcácana iytëca chabotsemnama, pero chatna más ibojtsáyebuache: —¡Utabná, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motsalastemá ca!
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 As Jesús yojotsaye, chë jtanata tojánachembo y tojanatjá: —¿Ndayá s̈ojtsebos̈e ats̈e tsëndatbiama chjamama ca?
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Y chata tbojanjuá: —Utabná, bëndata chabuatëbínÿnama ca.
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jesús chatbiama tbojanongmé y tojánabuchbojajo. Cachora chë jtanata ts̈abá yojtëbinÿna y Jesús tmojanasto.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.