Mateus 20
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo canÿe bëts jajañe nduiñcá. Chë nduiñna canÿe te cabá cachëse yojábocna peonga janguanguama, chabe uvas betiyënga jajañe chamotrabajama.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Chë nduiño peonga yojánÿena orna, imojenóyeunaye canÿe tescama canÿe denario crocénana jtëbuénayama. As chora yojichamuá chë uvas betiyënga jajoye jatrabájama.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Mo base mos̈enana ora, chë nduiño cachiñe yojábocna y plazoca atsanënga ínÿenga yojanÿe, tondaye ntsamcá.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 As yojáuyana: ‘Ts̈ëngaftángnaca ats̈be uvas betiyënga jajoye motsajna jatrabájama y nts̈amo chas̈mojamcá cbochtëbuénaye ca.’ Y chë ents̈anga imojá.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Nÿetsto ora y bëts mos̈enana ora, chë nduiño cachiñe yojábocna y cachiñe cachcá yojopása.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Mo la cinco ora, chë nduiño cachiñe yojábocna y chenache ínÿenga yojánÿena, tondaye ntsamcá. As yojátjaye: ‘¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga nÿets día ntjatrabajacá muents̈e s̈motsomñe ca?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Y chënga imojojuá: ‘Ndocná bënga ches̈nataimpadá causa ca.’ As chë nduiño yojáuyana: ‘Ts̈ëngaftángnaca ats̈be uvas betiyënga jajoye motsajna jatrabájama y cbochtëbuénaye ca.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Y ya bien jetiñe yojtsemna orna, chë nduiño chabe caporálbioye ibojauyana: ‘Peonga metsachembo y cochtëbuénaye. Chë ústonoye tmojáshjajnënguents̈ana cochjabojáts̈a y chë natsana tmojáshjajnënga ústonoye ca.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Y chë mo la cinco ora imojáshjajnënga imojobeconá, y cada ona canÿe denario crocénana yojtáyents̈buachiye.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Chents̈ana, chë natsana jatrabájama imojáshjajnënga yojtsamna jobéconama y chënga imojétsejuabnaye más crocénana mochjanóyëngacñe ca. Pero chë́ngnaca cach canÿe denario crocénana yojtëbuénaye.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Chca imojóyëngacñe orna, chënga imojónts̈a chë nduiñbiama bacá ichámuana,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 mënts̈á: ‘Quemënga chë ústonoye tmonjáshjajnënga nÿe canÿe horatema tmonjatrabajá; nts̈amo bënga s̈contëbuenacá, cachcá chënga contëbuená y bëngna nÿets día jabuache fsënjatrabajá y corente jënÿá fsënjauantá ca.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Pero chë nduiño canÿa chca yojtsichamuábioye ibojojuá: ‘Sobreno, acbiama ndocna ndoñe ts̈abe soye chiyatsma. ¿Ndoñe canÿe denario crocénana canÿe tescama tbonjenoyeuná ca?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Chcasna, acbe uacanana crocénana mesocñe y motsatoñe. Ats̈e së́ntsebos̈e chë ústonoye jatrabájama tojashjanguá jtabuénayana, cachcá nts̈amo aca tcbojtabuenacá.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Chca entsemna, er ats̈e sëndobena ats̈be crocenánaca nÿe ndayánaca jamana. ¿O aca envidia cojtsebomna, ats̈e ts̈abia tsmënama ca?’ ” —cha yojayana.
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Chora Jesús tojánayana: “Y chca, chë mora nduámanënga imomnënga, uámanënga mochántsemna; y chë mora uámanënga imomnëngna, nduámanënga mochántsemna ca.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Chënga Jerusalenoye imojtsaye ora, Jesús barie tojánachembo chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga y tojanë́yana:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá mora bënga Jerusalenoye montsajnama. Chocna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona, y chënga mochanjayana jóbanama cha ibojtsemna ca,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 y chë ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona chënga chamotsáboyejuanama, chamotjanjama y chamocrucificama. Pero unga tianoye cha echántayena ca” —Jesús tojánayana.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Chents̈ana, Zebedeobe uaquiñatbe mamá chabe uaquiñátaftaca Jesúsbioye tojanobeconá, chabe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye canÿe pavorama jaimpádama.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 As Jesús tbojantjá: —¿Ndayá cojtsebos̈e ca?
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Y Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo s̈montsotjanañama, tsëndata ndoñe ques̈nátstats̈ëmbo ca. Nts̈amo ats̈e chjasufriacá, ¿tsëndátnaca cachcá jasúfriama tas̈atjobenaye ca?
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Chora Jesús tojanë́jua: —Ndegombre, tsëndátnaca ats̈cá s̈ochanjasúfria, pero ats̈e ndoñe quetsátobena jamándana ats̈be cats̈bioica o ats̈be uañicuayoica chas̈ótbemama. Chë útents̈e entsemna ndëmuanÿengbiama ats̈be Taitá tojaprontacá ca.
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Chë inÿe bnë́tsana uatsjéndayënga chca tmojanuena ora, chë uta cats̈átaftaca tmojanotjayaná.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Chora Jesús chë uatsjéndayënga tojánachembo y tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, chë ndoñe judië́ngbeñe chë reyënga lempe jtsemándayana nÿa mo nduiñënga cuaftsemncá; y chë bëtsëtsa ents̈angna chëngbe obenánaca jtsemándayana, ndayánaca jtsamëse, chë inÿe ents̈anga sempre chamotsayaunanama.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Pero ts̈ëngaftangbeñna ndoñe chca chaondë́tsemna. Inÿets̈á; masna, nda ts̈ëngaftanguents̈e chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈á bontsemna chë ínÿenga jtsaservénana.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Y ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈á bontsemna jtsemnana mo nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservenacá.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Cachcá, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe chenátabo cha chamotseservénama, ndayá ínÿenga jabáserviama. Y mo nda ínÿenga játsebacama cuafjëtsjajocá, cha echanjóbana, ba ents̈anga atsebácanënga chamotsemnama ca —Jesús tojánayana.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Chënga, Jericó bëts pueblents̈ana tmojánbocana ora, ba ents̈anga Jesús imojtsë́stona.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Uta jtanata benache juachañe ibnatbemana. Jesús chëjana yojtsachnëjuanama chata tbojanuena ora, tbojanonts̈é uayebuáchana: —¡Utabná, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motsalastemá ca!
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Ents̈anga chë jtanátbioye tmojtsanëcácana iytëca chabotsemnama, pero chatna más ibojtsáyebuache: —¡Utabná, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motsalastemá ca!
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 As Jesús yojotsaye, chë jtanata tojánachembo y tojanatjá: —¿Ndayá s̈ojtsebos̈e ats̈e tsëndatbiama chjamama ca?
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Y chata tbojanjuá: —Utabná, bëndata chabuatëbínÿnama ca.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jesús chatbiama tbojanongmé y tojánabuchbojajo. Cachora chë jtanata ts̈abá yojtëbinÿna y Jesús tmojanasto.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.