Mateus 18
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Chents̈ana chë uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojantjá: —¿Chë Bëngbe Bëtsábeyeca mandánëngbeñe nda chë más uamaná yomna ca?
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Chora Jesús canÿe basetémbioye tbojanchembo y chëngbe tsëntsaca tbojanatsá.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Y tojánayana: —Ndegombre cbë́yana, nda mo basetemcá ndoñe tontóbema y ndoñe chacá Bëngbe Bëtsabe soyënga tonjóyëngacñe, cha ndocna te queochatobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama.
3 e disse:
4 Chca, nda tojtsejuabná canÿe nduamaná yomna y quem basetemcá yomna ca, cha chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chë más uamaná echántsemna.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Y nda áts̈beñe os̈buachiyá bétsemnayeca, tbojofja canÿa mo quem basetembioycá, chana ats̈e jofjana ca —Jesús tojánayana.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 “Nda canÿe básetema áts̈beñe os̈buachiyábioye tbojaingñé bacna soye jamama, chabiama más ts̈abá nántsemna canÿe bëts nantsnëbé chamotsetamos̈ë́nts̈bua y chë mar béjaye shbuatsëntsoye chamotsashbuets̈e chabotsenatjëmbama.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 ¡Ts̈a lastema quem luarents̈a ents̈angbiama, chë ínÿenga bacna soye jamama chaócochënguama tmojtsamëngbiama! Nÿets tempo chca amënga mochanjë́ftsemna. Pero, ¡payajema chë inÿa bacna soye chaomama tojtsamá ca!
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 “Chíyeca, acbe cucuáts̈eca o acbe shecuáts̈eca bacna soye tcojamëse, cochtsenástjango y bënoye cochtsë́ts̈ena. Acbiama más ts̈abá nántsemna celoye jamashënguana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama, cucuats̈e ndbomná o cosheto, y ndoñe nÿets uta cucuáts̈eca o shecuáts̈eca chë nÿets tempo echanjesomñe íñeshoye chacmotsë́stjango.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Nderado acbe bomínÿeca bacna soye tcojinÿe y cachca soye tcojama, chë bominÿe cochtsenobuchjatsëca y bënoye cochtsë́ts̈ena. Acbiama más ts̈abá nántsemna, celoye jamashënguana nÿe canÿe bomínÿeca, y ndoñe nÿets uta bomínÿeca infiernoye chacmotsë́stjango, chë bëts íñeshoye ca” —Jesús tojánayana.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Ni mo cánÿabioye quem tsëm os̈buáchiyënguents̈ana, chë mo basetemëngcá mondmënënga, mo nduamanacá s̈mattsonÿaye. Ndegombre cbë́yana, chëngbe angelotémënga celoca, sempre ats̈be Taitá celocáftaca mondétsemna ca.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Er chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tonjabo chë pochocánënga jtsemnama imojtsajnënga jabátsebacama.
11 [Porque o
12 “¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈matjájuaboye? Canÿe boyabása patse oveshënga tojtsabamna y ndeolpe canÿe chents̈a oveshá tojtsots̈e. ¿Chë boyabása ndoñe chë inÿe esconëfta bnë́tsana y esconëfta oveshënga tjoca cachcá nanjesë́nÿaye, jama chë óts̈ena oveshá jetsenguanguama?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Y chë oveshá jetsinÿenama tojobenase, ndegombre chë boyabása más oyejuayá jtsemnana chë óts̈ena oveshabiama, y ndoñe nÿa chca chë inÿe esconëfta bnë́tsana y esconëfta oveshëngbiama chë ndoñe tmonjanots̈ëngbiama.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Cachcá, ts̈ëngaftangbe Taitá, Bëngbe Bëtsá, chë celoca endmëná, ndoñe quenátsbos̈e ni canÿa quem basenguents̈ana mo ots̈enacá chaotsemna, bacna soyënga jtsamëse oyena causa ca” —Jesús tojánayana.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 “Nderado acbe cats̈ata, bacna soye tcmojaborlase, cochjá, cánÿata s̈ochjencuénta y cochjama cha chauenójuaboma, ndegombre bacna soye tcmojaborlama. Cha chacmojóyeunasna, acbe cats̈ata cachiñe ts̈abá ácaftaca echántsatsmëna.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Pero ndoñe tcmonjóyeunasna, inÿe útata cochjáchembo chacmotjëmbambama, chca, chata chabouena nts̈amo cochjauyanama y chamuayana ndegombre chca yomnama.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Y chata ndoñe tonjóyaunase, chents̈a Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga macuntá. Y chënga ndoñe tonjóyaunasna, cochjayana cha yomna mo canÿa Bëngbe Bëtsábioye nduabuatmacá, mo canÿe ndoñe judiycá ca o canÿe bacna ents̈á mo canÿa Romocama impuesto ents̈ángbioye atjanayacá yomna ca.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 “Ndegombre cbë́yana: Ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, chas̈mojayana canÿe soye ndoñe chaondë́tsemna ca, Bëngbe Bëtsá cachcá echanjayana. Y cháftaca chas̈mojtsencuénta ora, chas̈mojayana canÿe soye aíñe chaotsemna ca, Bëngbe Bëtsá echanjayana aíñe chca chaotsemna ca.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 “Mënts̈ánaca cbë́yana: Nderado útata ts̈ëngaftanguents̈ana quem luarents̈e tbojenoyeuná Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ndayánaca jótjañama, Bëngbe Bëtsá chë celoca endmëná pronto chë soye cmochanjáts̈ataye.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Ndayents̈e útata o únganga tmojénefjna, áts̈beñe os̈buáchiyënga bétsemnama, chents̈e ats̈e chëngbe tsëntsaca chántsemna ca” —Jesús tojánayana.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 As Pedro tojána y Jesúsbioye tbojantjá: —Bëngbe Utabná, ¿ats̈be cats̈ata bacna soye s̈ojaborlase, bueta soye s̈ojtsemna cha japerdónana? ¿Canÿsëfta soye ca?
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Y Jesús tbojanjuá: —Ndoñe nÿe canÿsëfta soyama quecbatatsëtsná, sinó canÿsëfta bnë́tsana soye canÿsëfta ca.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Mënts̈ánaca Jesús tojanë́yana: “Cbochanjáuyana nts̈amo Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yomnana. Endmëna nts̈amo canÿe réyeftaca tojanopasacá. Cha yojábos̈ena chabe oservénënga crocénana jtsëtjañana.
23 Porque o
24 Jtsëtjañama yojónts̈a orna, canÿe boyabása imojuánatse, chë réybioye mallajta crocénana ibnandebena.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Chë oservená tondaye yonjábomna chë ndebénama jëtsjájuama; asna chë rey yojamánda cha chamotsiye nÿets tempo nÿe ínÿabiama chaotsoservénama, chabe shema y chabe básengnaca, y lempe nts̈amo yojanbomncánaca, y chca chë ndebénama jtopágama.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Chora chë oservená chë reybe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye y ibojtseimpáda: ‘Taita, Diosmanda s̈motsëuantajema. Ats̈e lempe cbochanjëtsë́nts̈abuachiye ca.’
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Chë reyna chë boyabásabiama ibojóngmia; as chë ndebénana ibojtseperdóna y ibojë́tsboshjona.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 “Chë oservenana chents̈ana yojésebocna y benachiñe inÿe oservenáftaca ibojenbets̈e, cach mandadbiama trabajayá. Chë inÿe oservenana nÿe bats̈atema crocénana chábioye ibnandebena. Chora chë oservená chë enutábioye tamos̈ajents̈ana ibojishache y ibojónts̈a jtsëtajuashbebiana y mënts̈á ibojauyana: ‘¡Ndebénana s̈matsënts̈abuaché ca!’
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Chora cha chë oservenabe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye y ibojtseimpáda: ‘Diosmanda s̈motsëuantajema. Ats̈e lempe cbochanjëtsë́nts̈abuachiye ca.’
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Pero chë oservená ndoñe yonjábos̈ena, sinó yojama chë inÿe oservenábioye cárceloye chamotsëtámiama, chë ndebénana candëtsjájëntscuana.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Chë inÿe oservénënga chca imojinÿe ora, puerte yojóngmia y imojá lempe nts̈amo yojopasacá chëngbe rey jacuéntama.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 As chë rey yojamánda chë boyabása jobets̈ana, y ibojauyana: ‘¡Puerte bacna oservená! S̈conjaimpadáyeca, nÿets ndebénana tcbontseperdoná.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Acnaca cachcá cmondmëna chë cach aquëcá muents̈a trabájayabiama jóngmiana, nts̈amo ats̈e acbiama s̈onjongmecá ca.’
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Y ts̈a chë rey ibojtsetna; as yojamánda jabuache chamotsetsets̈ená nÿets ndebénana candëtsjájuantscuana ca” —Jesús tojanacuntá.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Chora Jesús tojánayana: “Ats̈be Taitá, celoca endmëná, cachcá ts̈ëngaftangaftaca echanjama, ts̈ëngaftangbe cats̈ata ndoñe ndegombre nÿets ainánaca s̈monjaperdonase ca.”
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.