Mateus 18

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chents̈ana chë uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojantjá: —¿Chë Bëngbe Bëtsábeyeca mandánëngbeñe nda chë más uamaná yomna ca?
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Chora Jesús canÿe basetémbioye tbojanchembo y chëngbe tsëntsaca tbojanatsá.
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 Y tojánayana: —Ndegombre cbë́yana, nda mo basetemcá ndoñe tontóbema y ndoñe chacá Bëngbe Bëtsabe soyënga tonjóyëngacñe, cha ndocna te queochatobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Chca, nda tojtsejuabná canÿe nduamaná yomna y quem basetemcá yomna ca, cha chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chë más uamaná echántsemna.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Y nda áts̈beñe os̈buachiyá bétsemnayeca, tbojofja canÿa mo quem basetembioycá, chana ats̈e jofjana ca —Jesús tojánayana.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 “Nda canÿe básetema áts̈beñe os̈buachiyábioye tbojaingñé bacna soye jamama, chabiama más ts̈abá nántsemna canÿe bëts nantsnëbé chamotsetamos̈ë́nts̈bua y chë mar béjaye shbuatsëntsoye chamotsashbuets̈e chabotsenatjëmbama.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 ¡Ts̈a lastema quem luarents̈a ents̈angbiama, chë ínÿenga bacna soye jamama chaócochënguama tmojtsamëngbiama! Nÿets tempo chca amënga mochanjë́ftsemna. Pero, ¡payajema chë inÿa bacna soye chaomama tojtsamá ca!
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 “Chíyeca, acbe cucuáts̈eca o acbe shecuáts̈eca bacna soye tcojamëse, cochtsenástjango y bënoye cochtsë́ts̈ena. Acbiama más ts̈abá nántsemna celoye jamashënguana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama, cucuats̈e ndbomná o cosheto, y ndoñe nÿets uta cucuáts̈eca o shecuáts̈eca chë nÿets tempo echanjesomñe íñeshoye chacmotsë́stjango.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Nderado acbe bomínÿeca bacna soye tcojinÿe y cachca soye tcojama, chë bominÿe cochtsenobuchjatsëca y bënoye cochtsë́ts̈ena. Acbiama más ts̈abá nántsemna, celoye jamashënguana nÿe canÿe bomínÿeca, y ndoñe nÿets uta bomínÿeca infiernoye chacmotsë́stjango, chë bëts íñeshoye ca” —Jesús tojánayana.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Ni mo cánÿabioye quem tsëm os̈buáchiyënguents̈ana, chë mo basetemëngcá mondmënënga, mo nduamanacá s̈mattsonÿaye. Ndegombre cbë́yana, chëngbe angelotémënga celoca, sempre ats̈be Taitá celocáftaca mondétsemna ca.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 Er chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tonjabo chë pochocánënga jtsemnama imojtsajnënga jabátsebacama.
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 “¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈matjájuaboye? Canÿe boyabása patse oveshënga tojtsabamna y ndeolpe canÿe chents̈a oveshá tojtsots̈e. ¿Chë boyabása ndoñe chë inÿe esconëfta bnë́tsana y esconëfta oveshënga tjoca cachcá nanjesë́nÿaye, jama chë óts̈ena oveshá jetsenguanguama?
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Y chë oveshá jetsinÿenama tojobenase, ndegombre chë boyabása más oyejuayá jtsemnana chë óts̈ena oveshabiama, y ndoñe nÿa chca chë inÿe esconëfta bnë́tsana y esconëfta oveshëngbiama chë ndoñe tmonjanots̈ëngbiama.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Cachcá, ts̈ëngaftangbe Taitá, Bëngbe Bëtsá, chë celoca endmëná, ndoñe quenátsbos̈e ni canÿa quem basenguents̈ana mo ots̈enacá chaotsemna, bacna soyënga jtsamëse oyena causa ca” —Jesús tojánayana.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 “Nderado acbe cats̈ata, bacna soye tcmojaborlase, cochjá, cánÿata s̈ochjencuénta y cochjama cha chauenójuaboma, ndegombre bacna soye tcmojaborlama. Cha chacmojóyeunasna, acbe cats̈ata cachiñe ts̈abá ácaftaca echántsatsmëna.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Pero ndoñe tcmonjóyeunasna, inÿe útata cochjáchembo chacmotjëmbambama, chca, chata chabouena nts̈amo cochjauyanama y chamuayana ndegombre chca yomnama.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Y chata ndoñe tonjóyaunase, chents̈a Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga macuntá. Y chënga ndoñe tonjóyaunasna, cochjayana cha yomna mo canÿa Bëngbe Bëtsábioye nduabuatmacá, mo canÿe ndoñe judiycá ca o canÿe bacna ents̈á mo canÿa Romocama impuesto ents̈ángbioye atjanayacá yomna ca.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Ndegombre cbë́yana: Ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, chas̈mojayana canÿe soye ndoñe chaondë́tsemna ca, Bëngbe Bëtsá cachcá echanjayana. Y cháftaca chas̈mojtsencuénta ora, chas̈mojayana canÿe soye aíñe chaotsemna ca, Bëngbe Bëtsá echanjayana aíñe chca chaotsemna ca.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 “Mënts̈ánaca cbë́yana: Nderado útata ts̈ëngaftanguents̈ana quem luarents̈e tbojenoyeuná Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ndayánaca jótjañama, Bëngbe Bëtsá chë celoca endmëná pronto chë soye cmochanjáts̈ataye.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Ndayents̈e útata o únganga tmojénefjna, áts̈beñe os̈buáchiyënga bétsemnama, chents̈e ats̈e chëngbe tsëntsaca chántsemna ca” —Jesús tojánayana.
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 As Pedro tojána y Jesúsbioye tbojantjá: —Bëngbe Utabná, ¿ats̈be cats̈ata bacna soye s̈ojaborlase, bueta soye s̈ojtsemna cha japerdónana? ¿Canÿsëfta soye ca?
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Y Jesús tbojanjuá: —Ndoñe nÿe canÿsëfta soyama quecbatatsëtsná, sinó canÿsëfta bnë́tsana soye canÿsëfta ca.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 Mënts̈ánaca Jesús tojanë́yana: “Cbochanjáuyana nts̈amo Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yomnana. Endmëna nts̈amo canÿe réyeftaca tojanopasacá. Cha yojábos̈ena chabe oservénënga crocénana jtsëtjañana.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Jtsëtjañama yojónts̈a orna, canÿe boyabása imojuánatse, chë réybioye mallajta crocénana ibnandebena.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Chë oservená tondaye yonjábomna chë ndebénama jëtsjájuama; asna chë rey yojamánda cha chamotsiye nÿets tempo nÿe ínÿabiama chaotsoservénama, chabe shema y chabe básengnaca, y lempe nts̈amo yojanbomncánaca, y chca chë ndebénama jtopágama.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Chora chë oservená chë reybe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye y ibojtseimpáda: ‘Taita, Diosmanda s̈motsëuantajema. Ats̈e lempe cbochanjëtsë́nts̈abuachiye ca.’
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Chë reyna chë boyabásabiama ibojóngmia; as chë ndebénana ibojtseperdóna y ibojë́tsboshjona.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 “Chë oservenana chents̈ana yojésebocna y benachiñe inÿe oservenáftaca ibojenbets̈e, cach mandadbiama trabajayá. Chë inÿe oservenana nÿe bats̈atema crocénana chábioye ibnandebena. Chora chë oservená chë enutábioye tamos̈ajents̈ana ibojishache y ibojónts̈a jtsëtajuashbebiana y mënts̈á ibojauyana: ‘¡Ndebénana s̈matsënts̈abuaché ca!’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Chora cha chë oservenabe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye y ibojtseimpáda: ‘Diosmanda s̈motsëuantajema. Ats̈e lempe cbochanjëtsë́nts̈abuachiye ca.’
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Pero chë oservená ndoñe yonjábos̈ena, sinó yojama chë inÿe oservenábioye cárceloye chamotsëtámiama, chë ndebénana candëtsjájëntscuana.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Chë inÿe oservénënga chca imojinÿe ora, puerte yojóngmia y imojá lempe nts̈amo yojopasacá chëngbe rey jacuéntama.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 As chë rey yojamánda chë boyabása jobets̈ana, y ibojauyana: ‘¡Puerte bacna oservená! S̈conjaimpadáyeca, nÿets ndebénana tcbontseperdoná.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Acnaca cachcá cmondmëna chë cach aquëcá muents̈a trabájayabiama jóngmiana, nts̈amo ats̈e acbiama s̈onjongmecá ca.’
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Y ts̈a chë rey ibojtsetna; as yojamánda jabuache chamotsetsets̈ená nÿets ndebénana candëtsjájuantscuana ca” —Jesús tojanacuntá.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Chora Jesús tojánayana: “Ats̈be Taitá, celoca endmëná, cachcá ts̈ëngaftangaftaca echanjama, ts̈ëngaftangbe cats̈ata ndoñe ndegombre nÿets ainánaca s̈monjaperdonase ca.”
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.