Mateus 18
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Chents̈ana chë uatsjéndayënga Jesúsbioye tmojanobeconá y tmojantjá: —¿Chë Bëngbe Bëtsábeyeca mandánëngbeñe nda chë más uamaná yomna ca?
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 Chora Jesús canÿe basetémbioye tbojanchembo y chëngbe tsëntsaca tbojanatsá.
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 Y tojánayana: —Ndegombre cbë́yana, nda mo basetemcá ndoñe tontóbema y ndoñe chacá Bëngbe Bëtsabe soyënga tonjóyëngacñe, cha ndocna te queochatobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama.
3 e disse:
4 Chca, nda tojtsejuabná canÿe nduamaná yomna y quem basetemcá yomna ca, cha chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chë más uamaná echántsemna.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 Y nda áts̈beñe os̈buachiyá bétsemnayeca, tbojofja canÿa mo quem basetembioycá, chana ats̈e jofjana ca —Jesús tojánayana.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 “Nda canÿe básetema áts̈beñe os̈buachiyábioye tbojaingñé bacna soye jamama, chabiama más ts̈abá nántsemna canÿe bëts nantsnëbé chamotsetamos̈ë́nts̈bua y chë mar béjaye shbuatsëntsoye chamotsashbuets̈e chabotsenatjëmbama.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 ¡Ts̈a lastema quem luarents̈a ents̈angbiama, chë ínÿenga bacna soye jamama chaócochënguama tmojtsamëngbiama! Nÿets tempo chca amënga mochanjë́ftsemna. Pero, ¡payajema chë inÿa bacna soye chaomama tojtsamá ca!
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 “Chíyeca, acbe cucuáts̈eca o acbe shecuáts̈eca bacna soye tcojamëse, cochtsenástjango y bënoye cochtsë́ts̈ena. Acbiama más ts̈abá nántsemna celoye jamashënguana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama, cucuats̈e ndbomná o cosheto, y ndoñe nÿets uta cucuáts̈eca o shecuáts̈eca chë nÿets tempo echanjesomñe íñeshoye chacmotsë́stjango.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Nderado acbe bomínÿeca bacna soye tcojinÿe y cachca soye tcojama, chë bominÿe cochtsenobuchjatsëca y bënoye cochtsë́ts̈ena. Acbiama más ts̈abá nántsemna, celoye jamashënguana nÿe canÿe bomínÿeca, y ndoñe nÿets uta bomínÿeca infiernoye chacmotsë́stjango, chë bëts íñeshoye ca” —Jesús tojánayana.
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Ni mo cánÿabioye quem tsëm os̈buáchiyënguents̈ana, chë mo basetemëngcá mondmënënga, mo nduamanacá s̈mattsonÿaye. Ndegombre cbë́yana, chëngbe angelotémënga celoca, sempre ats̈be Taitá celocáftaca mondétsemna ca.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Er chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tonjabo chë pochocánënga jtsemnama imojtsajnënga jabátsebacama.
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 “¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈matjájuaboye? Canÿe boyabása patse oveshënga tojtsabamna y ndeolpe canÿe chents̈a oveshá tojtsots̈e. ¿Chë boyabása ndoñe chë inÿe esconëfta bnë́tsana y esconëfta oveshënga tjoca cachcá nanjesë́nÿaye, jama chë óts̈ena oveshá jetsenguanguama?
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Y chë oveshá jetsinÿenama tojobenase, ndegombre chë boyabása más oyejuayá jtsemnana chë óts̈ena oveshabiama, y ndoñe nÿa chca chë inÿe esconëfta bnë́tsana y esconëfta oveshëngbiama chë ndoñe tmonjanots̈ëngbiama.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Cachcá, ts̈ëngaftangbe Taitá, Bëngbe Bëtsá, chë celoca endmëná, ndoñe quenátsbos̈e ni canÿa quem basenguents̈ana mo ots̈enacá chaotsemna, bacna soyënga jtsamëse oyena causa ca” —Jesús tojánayana.
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 “Nderado acbe cats̈ata, bacna soye tcmojaborlase, cochjá, cánÿata s̈ochjencuénta y cochjama cha chauenójuaboma, ndegombre bacna soye tcmojaborlama. Cha chacmojóyeunasna, acbe cats̈ata cachiñe ts̈abá ácaftaca echántsatsmëna.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 Pero ndoñe tcmonjóyeunasna, inÿe útata cochjáchembo chacmotjëmbambama, chca, chata chabouena nts̈amo cochjauyanama y chamuayana ndegombre chca yomnama.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Y chata ndoñe tonjóyaunase, chents̈a Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga macuntá. Y chënga ndoñe tonjóyaunasna, cochjayana cha yomna mo canÿa Bëngbe Bëtsábioye nduabuatmacá, mo canÿe ndoñe judiycá ca o canÿe bacna ents̈á mo canÿa Romocama impuesto ents̈ángbioye atjanayacá yomna ca.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 “Ndegombre cbë́yana: Ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, chas̈mojayana canÿe soye ndoñe chaondë́tsemna ca, Bëngbe Bëtsá cachcá echanjayana. Y cháftaca chas̈mojtsencuénta ora, chas̈mojayana canÿe soye aíñe chaotsemna ca, Bëngbe Bëtsá echanjayana aíñe chca chaotsemna ca.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 “Mënts̈ánaca cbë́yana: Nderado útata ts̈ëngaftanguents̈ana quem luarents̈e tbojenoyeuná Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ndayánaca jótjañama, Bëngbe Bëtsá chë celoca endmëná pronto chë soye cmochanjáts̈ataye.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 Ndayents̈e útata o únganga tmojénefjna, áts̈beñe os̈buáchiyënga bétsemnama, chents̈e ats̈e chëngbe tsëntsaca chántsemna ca” —Jesús tojánayana.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 As Pedro tojána y Jesúsbioye tbojantjá: —Bëngbe Utabná, ¿ats̈be cats̈ata bacna soye s̈ojaborlase, bueta soye s̈ojtsemna cha japerdónana? ¿Canÿsëfta soye ca?
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Y Jesús tbojanjuá: —Ndoñe nÿe canÿsëfta soyama quecbatatsëtsná, sinó canÿsëfta bnë́tsana soye canÿsëfta ca.
22 Jesus respondeu:
23 Mënts̈ánaca Jesús tojanë́yana: “Cbochanjáuyana nts̈amo Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yomnana. Endmëna nts̈amo canÿe réyeftaca tojanopasacá. Cha yojábos̈ena chabe oservénënga crocénana jtsëtjañana.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Jtsëtjañama yojónts̈a orna, canÿe boyabása imojuánatse, chë réybioye mallajta crocénana ibnandebena.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Chë oservená tondaye yonjábomna chë ndebénama jëtsjájuama; asna chë rey yojamánda cha chamotsiye nÿets tempo nÿe ínÿabiama chaotsoservénama, chabe shema y chabe básengnaca, y lempe nts̈amo yojanbomncánaca, y chca chë ndebénama jtopágama.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Chora chë oservená chë reybe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye y ibojtseimpáda: ‘Taita, Diosmanda s̈motsëuantajema. Ats̈e lempe cbochanjëtsë́nts̈abuachiye ca.’
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 Chë reyna chë boyabásabiama ibojóngmia; as chë ndebénana ibojtseperdóna y ibojë́tsboshjona.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 “Chë oservenana chents̈ana yojésebocna y benachiñe inÿe oservenáftaca ibojenbets̈e, cach mandadbiama trabajayá. Chë inÿe oservenana nÿe bats̈atema crocénana chábioye ibnandebena. Chora chë oservená chë enutábioye tamos̈ajents̈ana ibojishache y ibojónts̈a jtsëtajuashbebiana y mënts̈á ibojauyana: ‘¡Ndebénana s̈matsënts̈abuaché ca!’
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 Chora cha chë oservenabe shecuats̈ents̈e yojoshaments̈iye y ibojtseimpáda: ‘Diosmanda s̈motsëuantajema. Ats̈e lempe cbochanjëtsë́nts̈abuachiye ca.’
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 Pero chë oservená ndoñe yonjábos̈ena, sinó yojama chë inÿe oservenábioye cárceloye chamotsëtámiama, chë ndebénana candëtsjájëntscuana.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Chë inÿe oservénënga chca imojinÿe ora, puerte yojóngmia y imojá lempe nts̈amo yojopasacá chëngbe rey jacuéntama.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 As chë rey yojamánda chë boyabása jobets̈ana, y ibojauyana: ‘¡Puerte bacna oservená! S̈conjaimpadáyeca, nÿets ndebénana tcbontseperdoná.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 Acnaca cachcá cmondmëna chë cach aquëcá muents̈a trabájayabiama jóngmiana, nts̈amo ats̈e acbiama s̈onjongmecá ca.’
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 Y ts̈a chë rey ibojtsetna; as yojamánda jabuache chamotsetsets̈ená nÿets ndebénana candëtsjájuantscuana ca” —Jesús tojanacuntá.
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Chora Jesús tojánayana: “Ats̈be Taitá, celoca endmëná, cachcá ts̈ëngaftangaftaca echanjama, ts̈ëngaftangbe cats̈ata ndoñe ndegombre nÿets ainánaca s̈monjaperdonase ca.”
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.