Marcos 9

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mënts̈ánaca Jesús tojanë́yana: “Ndegombre cbë́yana, báseftanga muents̈e montsemnënga ndoñe quemochatóbana, Bëngbe Bëtsá ents̈ángbeñe chabe obenánaca jabomándama jabana ntjëftsinÿcá ca.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Chents̈ana chnë́nguana tianoye, Jesús tojë́ftsanëbiats̈e Pedro, Santiago y Juan, y ínÿoye tojanënatse nÿe chënga, canÿe bëts tjoye. Y chëngbe delante Jesús inÿets̈á tojanobinÿná;
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 chabe uichëtjonëjuangá ts̈a yojtsabuashinÿinÿana; corente uafjantsëjuangá yojtsamna; nÿa chca juafjantsama ndocná quem luarents̈e quentatobenaye.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Chca orna, chë uatsjéndayënga tmojáninÿe, Moisés y Elías tbojanobinÿná Jesúseftaca encuéntaye.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Chora Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: “¡Buatëmbayá, ts̈a ts̈abá bëngbiama cuanmëna muents̈e jtsemnana ca! Mora fchanjapórma unga tambotémënga: cánÿetema acbiama, ínÿetema Moisesbiama y ínÿetema Elíasbiama ca.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Chca tojánayana, chë uatsjéndayënga yapa auatjanánënga imojtsemna causa, y Pedro ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jayanana.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Chora canÿe jants̈etëshe yojóbema, y chë́ngbioye yojáutsbotse; y chë jants̈etëshoicana canÿe oyebuambnayana tojanóbocna, mënts̈á: “Mua ats̈be bonshana Uaquiñá endmëna; cha s̈mochtseyeunana ca.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Y ndeolpe, chëngbe shë́conana tmojanrrepará ora, ya ndocná más tmonjáninÿe; nÿe Jesús canÿa chë́ngaftaca yojtsemna.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Chë tjocana imojtsatstsmaye ora, Jesús chë uatsjéndayënga tojanamëndá: —Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá obanënguents̈ana candë́tayenëntscuana, chë mënté tjoca s̈monjinÿe soyama ndocnábeñe s̈mattsecuéntaye ca.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Chë uatsjéndayënga aíñe chca tmojanuena; pero chënga imojtsentjanaye ndayá cha yojtsents̈áyana, cha yochtanayena ca cha tojánayana ora.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Y Jesúsbioye imojtsetjanaye: —¿Ndáyeca chë ley abuátambayënga mondbétsichamo, canmëna Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayanabe natsana Elías jabana ca?
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 As cha tojanë́jua: —Ndegombre, canÿa Eliascá natsana echanjabo, y nts̈amo jtsemnama yomncá lempe echánjabatsma. Pero nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancana, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá puerte caochjasúfria, y ínÿenga puerte camochtsáboyënja ca.
12 Ele respondeu:
13 Ndegombre cbë́yana, canÿa Eliascá ya tonjabo, y cháftaca ents̈anga tmonjanma lempe nts̈amo tmojabos̈encá, nts̈amo chaochnënguama Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá.
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Chents̈ana, chënga tmojtaná chë inÿe uatsjéndayëngbioye. Chora, Jesús tojáninÿe ba ents̈anga chë uatsjéndayëngbe shë́conana imojtsemnama, y básefta ley abuátambayëngna chë́ngaftaca imojtsenatsëtsnaye.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Nÿetsca ents̈anga cha tmojáninÿe ora, imojenjnaná y tmojanótjajo cha jachuayama.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Chora Jesús chënga tojanatjá: —¿Ndayama chë́ngaftaca s̈menatsëtsná ca?
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Y canÿa ents̈anguents̈á tbojanjuá: —Buatëmbayá, muents̈e ácbioye sënjuánatse ats̈be uaquiñá; bacna bayëjbe juabna entsambá, y chë causa, jóyebuambayama ndoñe quenátobena.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Nÿe ndayénts̈naca cha tojtsemnents̈e, chë bayëja chábioye jishachana y jtsenajuáchesënjana; chents̈e uayoicana shashiye jtsabocanana, jtsenoftë́s̈fjojnayana y obanacá jtsatsjájonana. Acbe uatsjéndayënga sënjaimpadá chë bacna bayëja chamuatábocnama, pero ndoñe chematobená ca —cha tbojaniyana.
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 As Jesús tojánayana: —¡Nÿets̈á ndos̈buáchiyënga ca! ¿Buetayté s̈ojtsemna ts̈ëngaftangaftaca jëftsemnana? ¿Buetayté uantado ts̈ëngaftangaftaca chjë́ftsemna? ¡Moye chë básetema mánatse ca!
19 Jesus disse:
20 Chora chë básetema chábioye tmojanánatse; y chë bayëja Jesúsbioye tbojáninÿe ora, tojanma chë basa ataque chaboshachama, y chë basa fshantsoye yojashajaye, yojtsojanduounaye y uayoicana shashiye yojtsábocana.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 As Jesús chë básabe taitábioye tbojantjá: —¿Buetayté chca yojtsepása ca?
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 ba soye, chë bayëja chábioye iñoye jtsatmets̈ana y buyeshoye jtashbuets̈ana, jtsóbama. Chíyeca, nderado ndayá chabiama jamama tcojtsobenëse, bënga s̈motsalastemá y s̈motsë́jabuache ca.
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Chora Jesús tbojaniyana: —¿Ndáyeca “ndayá jamama tcojtsobenëse ca” s̈cjauyana? Nda Bëngbe Bëtsábeñe tojtsos̈buáchebiama lempe endopodena ca.
23 Jesus respondeu:
24 Y cachora chë básabe taitá tojanáyebuachena: —Aíñe, Bëngbe Bëtsábeñe sëntsos̈buaché; Diosmanda, ¡más jtos̈buáchiyama s̈majabuache ca!
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Y bëtscá ents̈anga imojtsójotoma Jesús tojáninÿe ora, chë bacna bayëja tbojtsanbochembo mënts̈á: —¡Bacna bayëja, chë básetema tësmá y ndëbiá biamnayá; chábents̈ana maisebocna y ndocna te más chábeñe catjésamashëngo ca!
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Y chë bayëja chábents̈ana yojésebocna, yojtseyoye y chë básabioye jabuache ibojeseshatiyiyé; y chë básana mo obanacá tojanoquedá, y chë causa banga imojtsichamo cha obaná yojtsemna ca.
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Pero Jesús tbojanábuacueshache y tbojtanatsbaná; y chë básana yojtëtsaye.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Chents̈ana, Jesús canÿe yebnoye tojánamashëngo, y chabe uatsjéndayëngna luaroca cha tmojantjá: —¿Ndáyeca bënga ndoñe fsënjobená chë bayëja jtabocnana ca?
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Y Jesús tojanë́jua: —Chca bayëjënga jtëbuacanamna jobenayana nÿe Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntase, chabuájabuachama jaimpádase ca.
29 Jesus respondeu:
30 Chents̈ana tmojë́ftsanbocna ora, Galilea luarëjana imojtsajna; y Jesús yojtsebos̈e chama ndocná chaondë́tsetats̈ëmbuama,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 er cha chabe uatsjéndayënga yojtsabuátambaye. Mënts̈á cachabiama yojanëtsëtsnaye: “Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ents̈angbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona; mochanjóba, pero chents̈ana unga tianoye echántayena ca.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Pero chënga ndoñe yontsósertana nts̈amo Jesús yojtsanëtsëtsnacá, y chama jatstjanayamna chënga imojtsauatja.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Chora Capernaum puebloye chënga tmojánashjajna; y cach yebnents̈e imojtsemna ora, Jesús chë uatsjéndayënga tojanatjá: “¿Ndayama benachiñe s̈mabáyenatsëtsnaye ca?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Chëngna nÿe iytëca tmojanobiama, er benachëjana chënga imnayénatsëtsnaye, chënguents̈á nda chë más uamaná bétsemnama.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 As Jesús tojanótbema, chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga tojánachembo y tojanë́yana: “Ndánaca nÿetscangbiama chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈ëse, cha chë más nduamaná chaóbema y nÿetscanga chaotsaservena ca.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Chora Jesús canÿe básetema tbojánishache, chëngbe tsëntsaca tbojanatsá, tbojantbá y chënga tojanë́yana:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Ndánaca, áts̈beñe os̈buachiyá bétsemnayeca, tbojofja canÿa mo quem basetemcá, chana ats̈e jofjana; y nda ats̈e s̈ojofja, chora cha nÿe ats̈e ndoñe ntjofjana, sinó chë s̈ojichmó chábioynaca jofjana ca.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Juan, Jesúsbioye tbojaniyana: —Buatëmbayá, bënga fsënjinÿe canÿe boyabása, y cha aca jóts̈ëmbonëse, bacna bayëjbe juabna ents̈ángbents̈ana endëtëbuacana; pero cha bë́ngaftaca ndoñe quenátsmëna causa, chama fsënjesauyaná ca.
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 As Jesús tbojanjuá: —Ndoñe s̈matjuauyaná; er ndocná quenátobena canÿe bëts soye jamana Bëngbe Bëtsabe obenánaca, ats̈e jóts̈ëmbonëse, y chents̈ana ats̈be contra jatóyebuambnayana.
39 Jesus respondeu:
40 Ndegombre, nda ndoñe bëngbe contra tontsemná, bë́ngaftaca jtsemnana.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Y ndánaca, masque nÿe búyeshtema ts̈ëngaftanga tcmojubuats̈atá, ts̈ëngaftanga áts̈benga bétsemnayeca, chábioye Bëngbe Bëtsá canÿe uacanana soye bochántats̈etaye, cha chë ts̈abe soye tojamama ca.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Chents̈ana Jesús tojánayana: “Canÿa áts̈beñe os̈buachiyábioye mo quem basetemcá, nda tbojaingñé ats̈e ustonama chaotsajbanama, más ts̈abá chabiama nántsemna canÿe bëts nantsnëbé chamotsetamos̈ë́nts̈bua y mar béjayoye asentoye chamotsashbuets̈e chabotsenatjëmbama.
42 Jesus continuou:
43 Nderado acbe cucuáts̈eca bacna soye tcojama, más ts̈abá nántsemna chë cucuats̈e chacotsenacuéstjango. Acbiama más ts̈abá endmëna celoye jamashënguana nÿetsca tescama vida jtsebomnama, nÿe canÿe cucuats̈e bomná, y ndoñe nÿets útats̈eca infiernoye chacmotocá jama, chë ndocna te yochanjáfsana íñeshoye;
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 choca úts̈enënga puerte nÿetsca tescama mochanjasúfria. Chë́ngbioye mochtsasaye mamanga ndocna te quemochatóbana, y chë íñeshe ndocna te queochátsfsana.
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 “Nderado acbe shecuáts̈eca bacna soye tcojama, acbiama más ts̈abá nántsemna chë shecuats̈e chacotsenashecuástjango. Acbiama más ts̈abá endmëna cosheto celoye jamashënguana nÿetsca tescama vida jtsebomnama, y ndoñe nÿets útats̈eca infiernoye chacmotsë́ts̈ena;
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 choca úts̈enënga puerte nÿetsca tescama mochanjasúfria. Chë́ngbioye mochtsasaye mamanga ndocna te quemochatóbana, y chë íñeshe ndocna te queochátsfsana.
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 “Nderado acbe bomínÿeca bacna soye tcojinÿe y cachca soye tcojama, más ts̈abá nántsemna chë bominÿe chacotsenobuchjátsëca. Acbiama más ts̈abá endmëna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguana nÿe canÿe bominÿe bomná, y ndoñe nÿets útabeca infiernoye chacmotsë́ts̈ena;
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 choca úts̈enënga puerte nÿetsca tescama mochanjasúfria. Chë́ngbioye mochtsasaye mamanga ndocna te quemochatóbana, y chë íñeshe ndocna te queochátsfsana.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Tamó ts̈abe soye endmëna. Nts̈amo chë tamó canÿe ts̈abe soye endmëncá, Bëngbe Bëtsá echanjama nÿetsca ts̈ëngaftangbiama ts̈ábenga chas̈motsemnama, chë áts̈beñe betsos̈buáchema s̈mojtsepadecena ora s̈mojauantase.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Tamó ts̈abe soye endmëna. Pero chë tamó fténana tojtsóbemëse, ndoñe ques̈mátobena jamana cachiñe chabe tempsca sanana chaotsatsbomnama, ni saná jatamuama. Mo ts̈abe tamocá ents̈angbiama s̈mochtsemna, chë́ngbeñe jtsiyenëse nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, y nÿetscángaftaca natjë́mbana s̈mochtsiyena ca” —cha tojánayana.
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.