Marcos 9
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Mënts̈ánaca Jesús tojanë́yana: “Ndegombre cbë́yana, báseftanga muents̈e montsemnënga ndoñe quemochatóbana, Bëngbe Bëtsá ents̈ángbeñe chabe obenánaca jabomándama jabana ntjëftsinÿcá ca.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Chents̈ana chnë́nguana tianoye, Jesús tojë́ftsanëbiats̈e Pedro, Santiago y Juan, y ínÿoye tojanënatse nÿe chënga, canÿe bëts tjoye. Y chëngbe delante Jesús inÿets̈á tojanobinÿná;
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 chabe uichëtjonëjuangá ts̈a yojtsabuashinÿinÿana; corente uafjantsëjuangá yojtsamna; nÿa chca juafjantsama ndocná quem luarents̈e quentatobenaye.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Chca orna, chë uatsjéndayënga tmojáninÿe, Moisés y Elías tbojanobinÿná Jesúseftaca encuéntaye.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Chora Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: “¡Buatëmbayá, ts̈a ts̈abá bëngbiama cuanmëna muents̈e jtsemnana ca! Mora fchanjapórma unga tambotémënga: cánÿetema acbiama, ínÿetema Moisesbiama y ínÿetema Elíasbiama ca.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Chca tojánayana, chë uatsjéndayënga yapa auatjanánënga imojtsemna causa, y Pedro ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo jayanana.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Chora canÿe jants̈etëshe yojóbema, y chë́ngbioye yojáutsbotse; y chë jants̈etëshoicana canÿe oyebuambnayana tojanóbocna, mënts̈á: “Mua ats̈be bonshana Uaquiñá endmëna; cha s̈mochtseyeunana ca.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Y ndeolpe, chëngbe shë́conana tmojanrrepará ora, ya ndocná más tmonjáninÿe; nÿe Jesús canÿa chë́ngaftaca yojtsemna.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Chë tjocana imojtsatstsmaye ora, Jesús chë uatsjéndayënga tojanamëndá: —Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá obanënguents̈ana candë́tayenëntscuana, chë mënté tjoca s̈monjinÿe soyama ndocnábeñe s̈mattsecuéntaye ca.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Chë uatsjéndayënga aíñe chca tmojanuena; pero chënga imojtsentjanaye ndayá cha yojtsents̈áyana, cha yochtanayena ca cha tojánayana ora.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Y Jesúsbioye imojtsetjanaye: —¿Ndáyeca chë ley abuátambayënga mondbétsichamo, canmëna Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayanabe natsana Elías jabana ca?
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 As cha tojanë́jua: —Ndegombre, canÿa Eliascá natsana echanjabo, y nts̈amo jtsemnama yomncá lempe echánjabatsma. Pero nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancana, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá puerte caochjasúfria, y ínÿenga puerte camochtsáboyënja ca.
12 Jesus respondeu:
13 Ndegombre cbë́yana, canÿa Eliascá ya tonjabo, y cháftaca ents̈anga tmonjanma lempe nts̈amo tmojabos̈encá, nts̈amo chaochnënguama Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá.
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Chents̈ana, chënga tmojtaná chë inÿe uatsjéndayëngbioye. Chora, Jesús tojáninÿe ba ents̈anga chë uatsjéndayëngbe shë́conana imojtsemnama, y básefta ley abuátambayëngna chë́ngaftaca imojtsenatsëtsnaye.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Nÿetsca ents̈anga cha tmojáninÿe ora, imojenjnaná y tmojanótjajo cha jachuayama.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Chora Jesús chënga tojanatjá: —¿Ndayama chë́ngaftaca s̈menatsëtsná ca?
16 Então Jesus perguntou:
17 Y canÿa ents̈anguents̈á tbojanjuá: —Buatëmbayá, muents̈e ácbioye sënjuánatse ats̈be uaquiñá; bacna bayëjbe juabna entsambá, y chë causa, jóyebuambayama ndoñe quenátobena.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Nÿe ndayénts̈naca cha tojtsemnents̈e, chë bayëja chábioye jishachana y jtsenajuáchesënjana; chents̈e uayoicana shashiye jtsabocanana, jtsenoftë́s̈fjojnayana y obanacá jtsatsjájonana. Acbe uatsjéndayënga sënjaimpadá chë bacna bayëja chamuatábocnama, pero ndoñe chematobená ca —cha tbojaniyana.
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 As Jesús tojánayana: —¡Nÿets̈á ndos̈buáchiyënga ca! ¿Buetayté s̈ojtsemna ts̈ëngaftangaftaca jëftsemnana? ¿Buetayté uantado ts̈ëngaftangaftaca chjë́ftsemna? ¡Moye chë básetema mánatse ca!
19 Então Jesus exclamou:
20 Chora chë básetema chábioye tmojanánatse; y chë bayëja Jesúsbioye tbojáninÿe ora, tojanma chë basa ataque chaboshachama, y chë basa fshantsoye yojashajaye, yojtsojanduounaye y uayoicana shashiye yojtsábocana.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 As Jesús chë básabe taitábioye tbojantjá: —¿Buetayté chca yojtsepása ca?
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 ba soye, chë bayëja chábioye iñoye jtsatmets̈ana y buyeshoye jtashbuets̈ana, jtsóbama. Chíyeca, nderado ndayá chabiama jamama tcojtsobenëse, bënga s̈motsalastemá y s̈motsë́jabuache ca.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Chora Jesús tbojaniyana: —¿Ndáyeca “ndayá jamama tcojtsobenëse ca” s̈cjauyana? Nda Bëngbe Bëtsábeñe tojtsos̈buáchebiama lempe endopodena ca.
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Y cachora chë básabe taitá tojanáyebuachena: —Aíñe, Bëngbe Bëtsábeñe sëntsos̈buaché; Diosmanda, ¡más jtos̈buáchiyama s̈majabuache ca!
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Y bëtscá ents̈anga imojtsójotoma Jesús tojáninÿe ora, chë bacna bayëja tbojtsanbochembo mënts̈á: —¡Bacna bayëja, chë básetema tësmá y ndëbiá biamnayá; chábents̈ana maisebocna y ndocna te más chábeñe catjésamashëngo ca!
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Y chë bayëja chábents̈ana yojésebocna, yojtseyoye y chë básabioye jabuache ibojeseshatiyiyé; y chë básana mo obanacá tojanoquedá, y chë causa banga imojtsichamo cha obaná yojtsemna ca.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Pero Jesús tbojanábuacueshache y tbojtanatsbaná; y chë básana yojtëtsaye.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Chents̈ana, Jesús canÿe yebnoye tojánamashëngo, y chabe uatsjéndayëngna luaroca cha tmojantjá: —¿Ndáyeca bënga ndoñe fsënjobená chë bayëja jtabocnana ca?
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Y Jesús tojanë́jua: —Chca bayëjënga jtëbuacanamna jobenayana nÿe Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntase, chabuájabuachama jaimpádase ca.
29 Jesus respondeu:
30 Chents̈ana tmojë́ftsanbocna ora, Galilea luarëjana imojtsajna; y Jesús yojtsebos̈e chama ndocná chaondë́tsetats̈ëmbuama,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 er cha chabe uatsjéndayënga yojtsabuátambaye. Mënts̈á cachabiama yojanëtsëtsnaye: “Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ents̈angbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona; mochanjóba, pero chents̈ana unga tianoye echántayena ca.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Pero chënga ndoñe yontsósertana nts̈amo Jesús yojtsanëtsëtsnacá, y chama jatstjanayamna chënga imojtsauatja.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Chora Capernaum puebloye chënga tmojánashjajna; y cach yebnents̈e imojtsemna ora, Jesús chë uatsjéndayënga tojanatjá: “¿Ndayama benachiñe s̈mabáyenatsëtsnaye ca?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Chëngna nÿe iytëca tmojanobiama, er benachëjana chënga imnayénatsëtsnaye, chënguents̈á nda chë más uamaná bétsemnama.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 As Jesús tojanótbema, chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga tojánachembo y tojanë́yana: “Ndánaca nÿetscangbiama chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈ëse, cha chë más nduamaná chaóbema y nÿetscanga chaotsaservena ca.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Chora Jesús canÿe básetema tbojánishache, chëngbe tsëntsaca tbojanatsá, tbojantbá y chënga tojanë́yana:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ndánaca, áts̈beñe os̈buachiyá bétsemnayeca, tbojofja canÿa mo quem basetemcá, chana ats̈e jofjana; y nda ats̈e s̈ojofja, chora cha nÿe ats̈e ndoñe ntjofjana, sinó chë s̈ojichmó chábioynaca jofjana ca.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Juan, Jesúsbioye tbojaniyana: —Buatëmbayá, bënga fsënjinÿe canÿe boyabása, y cha aca jóts̈ëmbonëse, bacna bayëjbe juabna ents̈ángbents̈ana endëtëbuacana; pero cha bë́ngaftaca ndoñe quenátsmëna causa, chama fsënjesauyaná ca.
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 As Jesús tbojanjuá: —Ndoñe s̈matjuauyaná; er ndocná quenátobena canÿe bëts soye jamana Bëngbe Bëtsabe obenánaca, ats̈e jóts̈ëmbonëse, y chents̈ana ats̈be contra jatóyebuambnayana.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Ndegombre, nda ndoñe bëngbe contra tontsemná, bë́ngaftaca jtsemnana.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Y ndánaca, masque nÿe búyeshtema ts̈ëngaftanga tcmojubuats̈atá, ts̈ëngaftanga áts̈benga bétsemnayeca, chábioye Bëngbe Bëtsá canÿe uacanana soye bochántats̈etaye, cha chë ts̈abe soye tojamama ca.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Chents̈ana Jesús tojánayana: “Canÿa áts̈beñe os̈buachiyábioye mo quem basetemcá, nda tbojaingñé ats̈e ustonama chaotsajbanama, más ts̈abá chabiama nántsemna canÿe bëts nantsnëbé chamotsetamos̈ë́nts̈bua y mar béjayoye asentoye chamotsashbuets̈e chabotsenatjëmbama.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Nderado acbe cucuáts̈eca bacna soye tcojama, más ts̈abá nántsemna chë cucuats̈e chacotsenacuéstjango. Acbiama más ts̈abá endmëna celoye jamashënguana nÿetsca tescama vida jtsebomnama, nÿe canÿe cucuats̈e bomná, y ndoñe nÿets útats̈eca infiernoye chacmotocá jama, chë ndocna te yochanjáfsana íñeshoye;
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 choca úts̈enënga puerte nÿetsca tescama mochanjasúfria. Chë́ngbioye mochtsasaye mamanga ndocna te quemochatóbana, y chë íñeshe ndocna te queochátsfsana.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 “Nderado acbe shecuáts̈eca bacna soye tcojama, acbiama más ts̈abá nántsemna chë shecuats̈e chacotsenashecuástjango. Acbiama más ts̈abá endmëna cosheto celoye jamashënguana nÿetsca tescama vida jtsebomnama, y ndoñe nÿets útats̈eca infiernoye chacmotsë́ts̈ena;
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 choca úts̈enënga puerte nÿetsca tescama mochanjasúfria. Chë́ngbioye mochtsasaye mamanga ndocna te quemochatóbana, y chë íñeshe ndocna te queochátsfsana.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 “Nderado acbe bomínÿeca bacna soye tcojinÿe y cachca soye tcojama, más ts̈abá nántsemna chë bominÿe chacotsenobuchjátsëca. Acbiama más ts̈abá endmëna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguana nÿe canÿe bominÿe bomná, y ndoñe nÿets útabeca infiernoye chacmotsë́ts̈ena;
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 choca úts̈enënga puerte nÿetsca tescama mochanjasúfria. Chë́ngbioye mochtsasaye mamanga ndocna te quemochatóbana, y chë íñeshe ndocna te queochátsfsana.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Tamó ts̈abe soye endmëna. Nts̈amo chë tamó canÿe ts̈abe soye endmëncá, Bëngbe Bëtsá echanjama nÿetsca ts̈ëngaftangbiama ts̈ábenga chas̈motsemnama, chë áts̈beñe betsos̈buáchema s̈mojtsepadecena ora s̈mojauantase.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Tamó ts̈abe soye endmëna. Pero chë tamó fténana tojtsóbemëse, ndoñe ques̈mátobena jamana cachiñe chabe tempsca sanana chaotsatsbomnama, ni saná jatamuama. Mo ts̈abe tamocá ents̈angbiama s̈mochtsemna, chë́ngbeñe jtsiyenëse nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, y nÿetscángaftaca natjë́mbana s̈mochtsiyena ca” —cha tojánayana.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.