Marcos 8

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chë tempo, ba ents̈anga Jesúsbioye cachiñe tmojanobeconá, y jasama tondaye imontsebomna. As Jesús chabe uatsjéndayënga tojánachembo y tojanë́yana:
1 Naqueles dias, outra grande multidão se reuniu e, mais uma vez, o povo ficou sem comida. Jesus chamou os discípulos e disse:
2 —Quem ents̈angbiama s̈ontsengmena, er ya unga te áts̈eftaca montsemna y mora jasama tondaye quemátsbomna.
2 “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer.
3 Cachëngbe yebnoye tondaye ntjascá stichamuase, shëntsama benachëjana nantsabuatëcja; y báseftanga bën luarocana tmojabo ca.
3 Se eu os mandar embora com fome, desmaiarão no caminho. Alguns vieram de longe”.
4 As chabe uatsjéndayënga tmojaniyana: —¿Nts̈amo nda nanjobenaye quem luarents̈e, ndocna ents̈á ndoyenents̈e, chëfta ents̈angbiama saná jinÿenama ca?
4 Os discípulos disseram: “Como conseguiremos comida suficiente neste lugar deserto para alimentá-los?”.
5 Chora cha tojanatjá: —¿Bueta tandës̈e s̈mojtsebomna ca?
5 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete”, responderam eles.
6 Chents̈ana, Jesús tojanamëndá ents̈anga chamoshë́ntsjatbiamama. Chorna, chë canÿsëfta tandës̈e tojanca y Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá. Chents̈ana tojanjatá, chabe uatsjéndayënga tojanëjatá, y chëngna chë ents̈ángbioye.
6 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão. Tomou os sete pães, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
7 Básefta beonatémëngnaca imnabomna; as Jesús, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá y chabe uatsjéndayënga tojanamëndá ents̈anga jujátayama.
7 Eles encontraram, ainda, alguns peixinhos; Jesus também os abençoou e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Nÿetscanga tmojanse jtoshachaye nÿets̈á. Chents̈ana cabá canÿsëfta bëts sbarë́cua tmojanajutjé chë ojamnëtémëngaca.
8 Todos comeram à vontade. Depois, os discípulos recolheram sete cestos grandes com as sobras.
9 Chë tmojansënga imojamna mo canta uaranga nÿets̈á. Chents̈ana Jesús chë ents̈anga tojtanadios̈oftá.
9 Naquele dia, havia cerca de quatro mil homens na multidão. Após comerem, Jesus os mandou para casa.
10 Chora Jesús barquë́shañe tojánenojayiye chabe uatsjéndayëngaftaca, y tmojtsanoñe Dalmanuta ca uabaina luaroye.
10 Em seguida, entrou com seus discípulos num barco e atravessou para a região de Dalmanuta.
11 Chents̈ana, fariseunga tmojánabo y tmojanonts̈é Jesúseftaca enatsëtsnayana. Y jisháchichiyama, imojtseimpadana canÿe bëts soye chaoma, as jtsetats̈ëmbuama Jesusbe obenana Bëngbe Bëtsábiocana ndegombre tainóbocanama.
11 Alguns fariseus vieram ao encontro de Jesus e começaram a discutir com ele. Para pô-lo à prova, exigiram que lhes mostrasse um sinal do céu.
12 Y Jesús ngménaca, jabuache yojáshachnëse, mënts̈á tojánayana: “¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga, chë mora oyenënga, s̈mojtsebos̈e canÿe bëts soye chaimama ts̈ëngaftanga ats̈be obenana jinÿanÿiyama ca? Ndegombre cbë́yana, quem ents̈anga ndocna chca soye quemochátinÿe ca.”
12 Ao ouvir isso, Jesus suspirou profundamente e disse: “Por que este povo insiste em pedir um sinal? Eu lhes digo a verdade: não darei sinal algum aos homens desta geração”.
13 Chorna chë ents̈anga cachcá tojesanënÿá, chë barquë́shoye yojtamáshëngo, y uafjajónaye chenguana yojtsoñe.
13 Então ele os deixou, entrou de volta no barco e atravessou para o outro lado do mar.
14 Chë uatsjéndayënga yojésebnëtjomba ndaye soye jasama jesocñama, y chë barquë́shoye nÿe canÿe tandës̈e imojtsebomna.
14 Os discípulos, porém, se esqueceram de levar comida. Tinham no barco apenas um pão.
15 Jesús tojanë́yana: —S̈mochtsantjes̈na; cuedado s̈mochtsebomna fariseunga y Heródesbe levadurama ca.
15 Enquanto atravessavam o mar, Jesus os advertiu: “Fiquem atentos! Tenham cuidado com o fermento dos fariseus e de Herodes”.
16 Chora chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana: —Chca entsichamo, bënga tandës̈e ndoñe tmonjesocñama ca.
16 Os discípulos começaram a discutir entre si porque não tinham trazido pão.
17 Jesús yojtsetáts̈ëmbo, chabe uatsjéndayënga imojtsejuabnaye chana tandës̈ama yojtsëtsëtsnaye ca; pero ndegombre chana yojtsóyebuambnaye ndayá nts̈amo fariseunga y Herodes bacna soyënga jtsamëse imojoyenama. Chcasna, mënts̈á tojanë́yana: —¿Ndáyeca tandës̈ama s̈mojtsoyebuambná? ¿Cabá ndoñe cmontsë́sertana, ni s̈montsetáts̈ëmbo? ¿Ainanoca ndoñe s̈montsebos̈e chacmë́sertama?
17 Ao saber do que estavam falando, Jesus disse: “Por que discutem sobre a falta de pão? Ainda não sabem ou não entenderam? Seu coração está tão endurecido que não compreendem?
18 Bominÿe s̈mondbomna, pero ndoñe ques̈mátobena jinÿana; jouenama s̈mondobena, y ndoñe ques̈mátuenana, y ndayá tijamama ndoñe ques̈matsjuabná.
18 Vocês têm olhos, mas não veem? Têm ouvidos, mas não ouvem? Não se lembram de nada?
19 Chë shachna uaranga ents̈anga shachna tandës̈ents̈ana sënjanëjatá chents̈ana, ¿bueta sbarë́cua chë ojamnëtémëngaca s̈mënjanajutjé ca? —cha tojanatjá.
19 Quando reparti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de sobras vocês recolheram?”. “Doze”, responderam eles.
20 —Y chë canÿsëfta tandës̈ents̈ana canta uaranga ents̈anga sënjanëjatá chents̈ana, ¿bueta bëts sbarë́cua chë ojamnëtémëngaca s̈mënjanajutjé ca?
20 “E quando reparti os sete pães entre os quatro mil, quantos cestos grandes cheios de sobras vocês recolheram?” “Sete”, responderam.
21 As Jesús tojanë́yana: —¿Y cabá ndoñe cmontsë́sertana ca?
21 “E vocês ainda não entendem?”, perguntou.
22 Chents̈ana tmojánashjajna Betsaida puebloca; y chora, ents̈anga canÿe boyabása jtaná Jesúsbioye tmojanánatse, y tmojanimpadá cha jabojajuana chabotseshnama.
22 Quando chegaram a Betsaida, algumas pessoas trouxeram um cego a Jesus e lhe pediram que o tocasse.
23 As, chë jtanábioye tbojanábuacueshache, y chë pueblo chaboye tbojanánatse. Chorna, yebuáyeca ibojabuchanëtjo, y chábeñe cucuats̈ënga yojajájua, y tbojantjá nderado ndayá jinÿama tayojtsanobena ca.
23 Ele tomou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Em seguida, cuspiu nos olhos do homem, pôs as mãos sobre ele e perguntou: “Vê alguma coisa?”.
24 As chë jtaná yojontjes̈iye y tojánayana: —Boyabásenga sëntsë́nÿa; mo betiyëngcá montsemna, pero montsobonjná ca.
24 Recuperando aos poucos a vista, o homem respondeu: “Vejo pessoas, mas não as enxergo claramente. Parecem árvores andando”.
25 Chora Jesús, chë jtanabe fs̈nëbeñe cachiñe cucuats̈ënga yojajájua. Y chë boyabása yojtsobena lempe ts̈abá jinÿama; ya shnaná yojtoquéda. Y yojtsobena nÿetsca soyënga botamana jinÿana.
25 Jesus pôs as mãos sobre os olhos do homem mais uma vez, e sua visão foi completamente restaurada; ele passou a ver tudo com nitidez.
26 Chents̈ana, Jesús cachabe yebnoye tbojtanichmó y mënts̈á tbojaniyana: —Chë puebloye ndoñe catjë́ftsamashëngo ca.
26 Então Jesus se despediu dele e disse: “Ao voltar para casa, não entre no povoado”.
27 Chents̈ana, Jesús tojánbocna chabe uatsjéndayëngaftaca Cesarea de Filipo luaroca pueblëngoye, y benachiñe chabe uatsjéndayënga tojanatjá: —¿Nda ats̈e bétsemnama ca ents̈anga imojtsichamo ca?
27 Jesus e seus discípulos deixaram a Galileia e foram para os povoados perto de Cesareia de Filipe. Enquanto caminhavam, Jesus lhes perguntou: “Quem as pessoas dizem que eu sou?”.
28 Y chënga tmojaniyana: —Inÿenga montsichamo Juan chë Ubayaná ca, ínÿengna Elías ca, y ínÿengna, canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá ca.
28 Eles responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias ou um dos profetas”.
29 As Jesús tojanatjá: —Y ts̈ëngaftangna, ¿nda ats̈e bétsemnama nts̈amo s̈mochjayana ca?
29 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo!”.
30 Chents̈ana Jesús corente chënga tojanamëndá, chë nda cha yojamnama ndocnábeñe ntsecuéntayana.
30 Mas Jesus os advertiu de que não falassem a ninguém a seu respeito.
31 Y Jesús tojanonts̈é chabe uatsjéndayënga jabuátambana, cha, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, ibojamna puerte jasúfriana ca; chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayëngbiama, chë judiëngbe más uámana bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayëngbiama uabotená jtsemnana ca. Ents̈anga mochjanóba, pero unga tianoye yochtanayena ca.
31 Então Jesus começou a lhes ensinar que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas e fosse rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Seria morto, mas três dias depois ressuscitaria.
32 Nÿetscanga catafjosertaycá chama yojtsóyebuambnaye. As Pedro, Jesúsbioye luaroye tbojanánatse, y tojanonts̈é jtsáuyanana.
32 Enquanto falava abertamente sobre isso com os discípulos, Pedro o chamou de lado e o repreendeu por dizer tais coisas.
33 Pero Jesús yojobuértana, chabe uatsjéndayënga tojanënÿanÿé, y Pédrëbioye mënts̈á tbojtsanbochembo: “¡Satanás, áts̈bents̈ana mojuaná! Pedro, acbe juabnënga Bëngbe Bëtsábiocana ndoñe quenatóbocana, sinó nÿe ents̈ángbents̈ana ca.”
33 Jesus se virou, olhou para seus discípulos e repreendeu Pedro. “Afaste-se de mim, Satanás!”, disse ele. “Você considera as coisas apenas do ponto de vista humano, e não da perspectiva de Deus.”
34 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga y chë inÿe ents̈anga tojánachembo chamouenama, y tojanë́yana: “Nda ats̈be uatsjendayá jtsemnama tojtsebos̈e, cháuayana nÿe Bëngbe Bëtsá yobena sempre chabe vidiñe jtsemándayana ca, chabe quem luarents̈a soyënga cachcá chauesonÿá ats̈e juastama, y ats̈biama jasúfriama chaotseprontana y cruciñe jobanámnaca.
34 Depois, chamou a multidão e os discípulos e disse: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome sua cruz e siga-me.
35 Nda tojtsama quem luarents̈e bëtscá soyënga jtsebomnama y ats̈biama jasúfriama ndoñe tontseprontana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjopérdia. Pero nda quem luarents̈a soyënga cachcá tojëftsonÿá ats̈e juastama, y chë ts̈abe noticiënga ats̈biama abuátambaye causa, masque chaóbana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
35 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa e por causa das boas-novas, a salvará.
36 ¿Ndayama ents̈á buanjosérvia nÿetsca quem luarents̈a soyënga jtsebomnana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida tojtsoperdese?
36 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida?
37 Er canÿe ents̈á chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida tojtsoperdese, ndocna soye quenátsmëna cha chaobená joyiyama, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama.
37 E o que daria o homem em troca de sua vida?
38 Chcasna, nda mora ats̈biama y ats̈be buayenana soyëngama tojtsëuatja ents̈ángbeñe, chënga chë Bëngbe Bëtsabiama nduauenanënga y bacna soye amënga, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemánaca chabiama echantsëuatja, chabe Taitabe bëts obenánaca y chabe angelë́ngaftaca chaojésabo ora ca” —cha tojanë́yana.
38 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem nesta época de adultério e pecado, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.