Marcos 4

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chents̈ana, uafjajónaye tsachoca Jesús tojtëtanonts̈é Bëngbe Bëtsabe soyëngama jabuátambama. Mallajta ents̈anga tmojanobeconá causa, chë uafjajónayents̈e yojanamna canÿe barquë́shoye Jesús tojánas̈ëngo y tojanótbema; y chë ents̈anga tsachoca imojtsemna.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Chora cuentë́ngaca ba soyëngama tojanabuatambá.
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “S̈mochjouena; canÿe jená chë jénaye jaujquëshama yojë́ftsebocna.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Yojtsëjquëshaye orna, básefta jénaye benache juachañe yojuatquë́cjana; pero jaja shlofts̈ënga imojástjajna y lempe imojtsósañe.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Inÿe meshëngna ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana, ndoñe yapa fshantse binÿnents̈e. Chiñna betsco yojuábocna, ndoñe yapa jashenocana fshantse yojanmëna causa;
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 pero yojuábocna orna, puerte yojojënÿána y yojtsancta; y yojtsábojo yapa tbëtëjënga tondaye causa.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Inÿe meshëngna uchmë́shangañe yojuatquë́cjana; chë uchmashá yojuájua ora, lempe yojtsatscué, y chca, chë jénayents̈ana tondaye yonjuashájona.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Pero inÿe meshëngna, uanguaniñe yojuatquë́cjana, y bëtscá ts̈abe shajuanënga chiñe yojóbocna: ínÿenache, canÿe meshents̈ana unga bnë́tsana meshënga yojóbocna; ínÿenachna, chnë́nguana bnë́tsana meshënga; y ínÿenachna patse meshënga ca” —cha tojánayana.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Y chents̈ana, Jesús más tojánayana: “Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Chents̈ana, Jesús canÿa yojoquéda ora, chë chabe béconana imojtsemnënga chabe bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca, tmojantjá ndayá chë cuento bétsayanama.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 As Jesús tojanë́jua: “Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga cmontsinÿanÿná nÿetsca chë mo iytëmencá yomna soyënga chabe amë́ndayama, pero chë ínÿengbioye ndoñe; chë soyëngama chënga lempe cuentë́ngaca sëntsëtsëtsná.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Chca, masque becá chamotsafs̈na, ndoñe chamondobená chë Bëngbe Bëtsabe soyënga jinÿama; y masque becá chë soyënga chamouena, ndoñe queochátësertana, chënga Bëngbe Bëtsábioye ndoñe chamondëtobéconama, y cha ndoñe chaondáperdonama ca.”
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Chents̈ana, Jesús tojanë́yana: “¿Quem cuentama ndoñe tcmonjósertase, nts̈amo chcase nÿetsca cuentëngama cmochjóserta ca?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Chë jená endmëna chë ts̈abe noticiëngama abuayiynayá.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Básefta ents̈anga mondmëna mo chë benache juachañe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabiama soyënga jouenana; pero chora Satanás betsco jabana, chëngbe ainaniñe yojtsemna Bëngbe Bëtsabe palabra jabétsabuajuanama, chënga chiñe ndoñe chamondëtsos̈buáchema.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Inÿe ents̈anga mondmëna mo chë ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana jenaycá; chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra jouenana y oyejuayënga jtsemnana;
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 pero ndoñe nÿets tempo chana jocochájuana; y chca, ndoñe bayté Bëngbe Bëtsáftaca ntjëftsemnëngana, ndoñe yapa tmontsas̈buaché causa. Inÿenga mochantsë́buayënja, y Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buáchiyama mochanjasúfrianga; chíyeca chënga Bëngbe Bëtsabe palabra cachcá mochanjesonÿaye.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Inÿenga mondmëna mo chë uchmë́shangañe yojuatquë́cjana jenaycá. Chënga Bëngbe Bëtsabe palabra mochanjouena,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 pero quem luarents̈a soyë́ngaca oyejuayënga jtsemnama yapa mochántsebos̈e, y nÿe bomnana jëftsebomnama yapa mochanjésenojuabnaye. Chë soyama y inÿe ba soyëngama yapa enócochinÿena causa, Bëngbe Bëtsabe soyëngama echantsebnë́tjomba, y ndoñe quemochátama nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojayancá.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Pero ínÿenga mondmëna mo chë uanguaniñe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra botamana mochanjouena; nÿets ainánaca mochántseprontana chiñe jtsos̈buáchiyama. Mo canÿe betiye becá ts̈abá tojtseshajuancá, chënga bëtscá ts̈abe soyënga Bëngbe Bëtsabiama mochántsama. Inÿenga ínÿengbiama más bëtscá soyënga mochanjama; y chca, ínÿenga mochántsemna mo chë unga bnë́tsana meshe tojanshajo jenaycá, ínÿenga mo chë chnë́nguana bnëtsancá, y ínÿengna mo chë patse meshënga tojanboté jenaycá ca” —Jesús tojánayana.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Ndocná juiyëbana canÿe uajuinÿanë́sha cajonëshe o jutsnë́sha tajsoye juajájuama. Ndoñe; uajuinÿanë́sha juiyëbana tsbanánoca juajájuama, lempe chaotsebínÿnama.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Ndocna yoiytë́mena soye ntjinÿencá queochaisoquéda, y chë ndótats̈ëmbo soye ntsotats̈ëmbcá queochaisoquéda.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Y mënts̈ánaca Jesús tojanë́yana: “Ts̈abá s̈mochjájuaboye nts̈amo s̈mojtsuenanama. Nÿe bats̈atema s̈mojouenëse, nÿe bats̈atema cmochanjósertaye; pero aíñe ts̈abá s̈mojouenëse, chama corente cmochanjósertaye; y Bëngbe Bëtsá echanjama ts̈ëngaftanga más soyëngama chacmósertama.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Er nda Bëngbe Bëtsabe soyëngama ts̈abá tbojosertá, Bëngbe Bëtsá echanjama cha más ba soyëngama chabosertama; pero nda chë soyëngama josértama ndoñe tontsebos̈á, chë nÿe bats̈á ibosertana soyëngama bochántsebnatjëmba ca” —cha tojánayana.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jesús mënts̈ánaca tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo nts̈amo canÿe boyabása jénaye tojuatbontsá ora echandbopasacá:
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 masque cha cada ibeta jtsojájuana y bnëté jotsbanama, ibeta o bnëté, chë jénayents̈ana juabocnana y juájuana, nts̈amo chca yojtsájuajnama chë boyabása ntjatstats̈ëmbcá.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Chë fshantse cachabe ponto jamana ndayánaca chiñe chaójuama; natsana tsbuanachëtema jóbocnana, chents̈ana chë espiga, y chents̈ana chë meshënga jashájonana.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Y chë meshënga ya tojtsebóchichna orna, játbanama jabocnana, chë saná josháchiñama ora ya tojobuácheyeca ca” —Jesús tojánayana.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jesús mënts̈ánaca tojanë́yana: “¿Ndayacá Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yomna, o ndaye sóyeca nanjopódia chama jábuayenama?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Endmëna mo canÿe mostaza jénaye jajoca tcojajecá. Ndegombre, nÿetsca quem luarents̈a jenayëngama, mostaza jénaye chë más básetema endmëna;
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 pero tcojajé orna, jójuana, y jajañe chë más bëts betiye jóbemana, ba bëts buacuashë́ngaca; chíyeca chë jaja shlofts̈ënga jana y chiñe uajajonëtemëngá jauábopormana ca.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Chca Jesús Bëngbe Bëtsabe soyëngama ents̈anga yojanabuatambá, ba cuentënguents̈ana, mo chë tmonjouena cuentcá, ntsachets̈á chë ents̈anga josértama tmojobenacá.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Tondaye yonjanabuatambá ndoñe cuentë́ngaca ntsemëncá; pero chabe uatsjéndayëngna lempe yojanabuayiyná, cánÿenga tmojtsemna ora.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Cach te, yojtseibétatana ora, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Uafjajónaye chenguana cuajna ca.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Chorna, chë ents̈anga jesabáshejuanëse, chë uatsjéndayënga Jesús tmojtsanánatseñe, cach yojánenjaquena barquë́shañe; y inÿe ents̈ángnaca inÿe barquë́shangañe tmojanasto.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Chents̈ana, chë uafjajónaye béjayiñe ts̈a jabuache binÿia yojóshjango; olëshënga chë barquë́sha imojtsë́tsbotsana, y chë causa chë barquë́sha yojónts̈a búyesheca jtsobuajútjiana.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Y chëntscuana, barquë́sha stëts̈oica, tsënts̈enë́shañe Jesús yojtsomañe. Chora chë uatsjéndayënga tmojtsanfs̈ená y tmojaniyana: —¡Buatëmbayá! ¿Tondayana cmontsents̈amna bënga chas̈otsënatjëmbama ca?
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 As Jesús tojantsbaná, chë binÿia tbojanácacana, y chë bëts uafjajónayoye tojánayana: —¡Natjë́mbana cochtsemna! ¡Bonguana ca!
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Chora chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —¿Ndáyeca ts̈a s̈mojtsauatja? ¿Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga jujabuáchama yobenama cabá ndoñe s̈montsos̈buaché ca?
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Chama, chënga puerte auatjanánënga imojtsemna y mënts̈á imojtsenatsëtsnaye: “¿Nda quem boyabása yomna? Cha tonjayana y chë binÿia y chë béjaye tmonjoyeuná ca.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.