Marcos 4
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Chents̈ana, uafjajónaye tsachoca Jesús tojtëtanonts̈é Bëngbe Bëtsabe soyëngama jabuátambama. Mallajta ents̈anga tmojanobeconá causa, chë uafjajónayents̈e yojanamna canÿe barquë́shoye Jesús tojánas̈ëngo y tojanótbema; y chë ents̈anga tsachoca imojtsemna.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Chora cuentë́ngaca ba soyëngama tojanabuatambá.
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “S̈mochjouena; canÿe jená chë jénaye jaujquëshama yojë́ftsebocna.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Yojtsëjquëshaye orna, básefta jénaye benache juachañe yojuatquë́cjana; pero jaja shlofts̈ënga imojástjajna y lempe imojtsósañe.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Inÿe meshëngna ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana, ndoñe yapa fshantse binÿnents̈e. Chiñna betsco yojuábocna, ndoñe yapa jashenocana fshantse yojanmëna causa;
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 pero yojuábocna orna, puerte yojojënÿána y yojtsancta; y yojtsábojo yapa tbëtëjënga tondaye causa.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Inÿe meshëngna uchmë́shangañe yojuatquë́cjana; chë uchmashá yojuájua ora, lempe yojtsatscué, y chca, chë jénayents̈ana tondaye yonjuashájona.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Pero inÿe meshëngna, uanguaniñe yojuatquë́cjana, y bëtscá ts̈abe shajuanënga chiñe yojóbocna: ínÿenache, canÿe meshents̈ana unga bnë́tsana meshënga yojóbocna; ínÿenachna, chnë́nguana bnë́tsana meshënga; y ínÿenachna patse meshënga ca” —cha tojánayana.
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Y chents̈ana, Jesús más tojánayana: “Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Chents̈ana, Jesús canÿa yojoquéda ora, chë chabe béconana imojtsemnënga chabe bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca, tmojantjá ndayá chë cuento bétsayanama.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 As Jesús tojanë́jua: “Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga cmontsinÿanÿná nÿetsca chë mo iytëmencá yomna soyënga chabe amë́ndayama, pero chë ínÿengbioye ndoñe; chë soyëngama chënga lempe cuentë́ngaca sëntsëtsëtsná.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Chca, masque becá chamotsafs̈na, ndoñe chamondobená chë Bëngbe Bëtsabe soyënga jinÿama; y masque becá chë soyënga chamouena, ndoñe queochátësertana, chënga Bëngbe Bëtsábioye ndoñe chamondëtobéconama, y cha ndoñe chaondáperdonama ca.”
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Chents̈ana, Jesús tojanë́yana: “¿Quem cuentama ndoñe tcmonjósertase, nts̈amo chcase nÿetsca cuentëngama cmochjóserta ca?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Chë jená endmëna chë ts̈abe noticiëngama abuayiynayá.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Básefta ents̈anga mondmëna mo chë benache juachañe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabiama soyënga jouenana; pero chora Satanás betsco jabana, chëngbe ainaniñe yojtsemna Bëngbe Bëtsabe palabra jabétsabuajuanama, chënga chiñe ndoñe chamondëtsos̈buáchema.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Inÿe ents̈anga mondmëna mo chë ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana jenaycá; chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra jouenana y oyejuayënga jtsemnana;
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 pero ndoñe nÿets tempo chana jocochájuana; y chca, ndoñe bayté Bëngbe Bëtsáftaca ntjëftsemnëngana, ndoñe yapa tmontsas̈buaché causa. Inÿenga mochantsë́buayënja, y Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buáchiyama mochanjasúfrianga; chíyeca chënga Bëngbe Bëtsabe palabra cachcá mochanjesonÿaye.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Inÿenga mondmëna mo chë uchmë́shangañe yojuatquë́cjana jenaycá. Chënga Bëngbe Bëtsabe palabra mochanjouena,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 pero quem luarents̈a soyë́ngaca oyejuayënga jtsemnama yapa mochántsebos̈e, y nÿe bomnana jëftsebomnama yapa mochanjésenojuabnaye. Chë soyama y inÿe ba soyëngama yapa enócochinÿena causa, Bëngbe Bëtsabe soyëngama echantsebnë́tjomba, y ndoñe quemochátama nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojayancá.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Pero ínÿenga mondmëna mo chë uanguaniñe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra botamana mochanjouena; nÿets ainánaca mochántseprontana chiñe jtsos̈buáchiyama. Mo canÿe betiye becá ts̈abá tojtseshajuancá, chënga bëtscá ts̈abe soyënga Bëngbe Bëtsabiama mochántsama. Inÿenga ínÿengbiama más bëtscá soyënga mochanjama; y chca, ínÿenga mochántsemna mo chë unga bnë́tsana meshe tojanshajo jenaycá, ínÿenga mo chë chnë́nguana bnëtsancá, y ínÿengna mo chë patse meshënga tojanboté jenaycá ca” —Jesús tojánayana.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Ndocná juiyëbana canÿe uajuinÿanë́sha cajonëshe o jutsnë́sha tajsoye juajájuama. Ndoñe; uajuinÿanë́sha juiyëbana tsbanánoca juajájuama, lempe chaotsebínÿnama.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Ndocna yoiytë́mena soye ntjinÿencá queochaisoquéda, y chë ndótats̈ëmbo soye ntsotats̈ëmbcá queochaisoquéda.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Y mënts̈ánaca Jesús tojanë́yana: “Ts̈abá s̈mochjájuaboye nts̈amo s̈mojtsuenanama. Nÿe bats̈atema s̈mojouenëse, nÿe bats̈atema cmochanjósertaye; pero aíñe ts̈abá s̈mojouenëse, chama corente cmochanjósertaye; y Bëngbe Bëtsá echanjama ts̈ëngaftanga más soyëngama chacmósertama.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Er nda Bëngbe Bëtsabe soyëngama ts̈abá tbojosertá, Bëngbe Bëtsá echanjama cha más ba soyëngama chabosertama; pero nda chë soyëngama josértama ndoñe tontsebos̈á, chë nÿe bats̈á ibosertana soyëngama bochántsebnatjëmba ca” —cha tojánayana.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Jesús mënts̈ánaca tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo nts̈amo canÿe boyabása jénaye tojuatbontsá ora echandbopasacá:
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 masque cha cada ibeta jtsojájuana y bnëté jotsbanama, ibeta o bnëté, chë jénayents̈ana juabocnana y juájuana, nts̈amo chca yojtsájuajnama chë boyabása ntjatstats̈ëmbcá.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Chë fshantse cachabe ponto jamana ndayánaca chiñe chaójuama; natsana tsbuanachëtema jóbocnana, chents̈ana chë espiga, y chents̈ana chë meshënga jashájonana.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Y chë meshënga ya tojtsebóchichna orna, játbanama jabocnana, chë saná josháchiñama ora ya tojobuácheyeca ca” —Jesús tojánayana.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jesús mënts̈ánaca tojanë́yana: “¿Ndayacá Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yomna, o ndaye sóyeca nanjopódia chama jábuayenama?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Endmëna mo canÿe mostaza jénaye jajoca tcojajecá. Ndegombre, nÿetsca quem luarents̈a jenayëngama, mostaza jénaye chë más básetema endmëna;
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 pero tcojajé orna, jójuana, y jajañe chë más bëts betiye jóbemana, ba bëts buacuashë́ngaca; chíyeca chë jaja shlofts̈ënga jana y chiñe uajajonëtemëngá jauábopormana ca.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Chca Jesús Bëngbe Bëtsabe soyëngama ents̈anga yojanabuatambá, ba cuentënguents̈ana, mo chë tmonjouena cuentcá, ntsachets̈á chë ents̈anga josértama tmojobenacá.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Tondaye yonjanabuatambá ndoñe cuentë́ngaca ntsemëncá; pero chabe uatsjéndayëngna lempe yojanabuayiyná, cánÿenga tmojtsemna ora.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Cach te, yojtseibétatana ora, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Uafjajónaye chenguana cuajna ca.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Chorna, chë ents̈anga jesabáshejuanëse, chë uatsjéndayënga Jesús tmojtsanánatseñe, cach yojánenjaquena barquë́shañe; y inÿe ents̈ángnaca inÿe barquë́shangañe tmojanasto.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Chents̈ana, chë uafjajónaye béjayiñe ts̈a jabuache binÿia yojóshjango; olëshënga chë barquë́sha imojtsë́tsbotsana, y chë causa chë barquë́sha yojónts̈a búyesheca jtsobuajútjiana.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Y chëntscuana, barquë́sha stëts̈oica, tsënts̈enë́shañe Jesús yojtsomañe. Chora chë uatsjéndayënga tmojtsanfs̈ená y tmojaniyana: —¡Buatëmbayá! ¿Tondayana cmontsents̈amna bënga chas̈otsënatjëmbama ca?
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 As Jesús tojantsbaná, chë binÿia tbojanácacana, y chë bëts uafjajónayoye tojánayana: —¡Natjë́mbana cochtsemna! ¡Bonguana ca!
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Chora chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —¿Ndáyeca ts̈a s̈mojtsauatja? ¿Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga jujabuáchama yobenama cabá ndoñe s̈montsos̈buaché ca?
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Chama, chënga puerte auatjanánënga imojtsemna y mënts̈á imojtsenatsëtsnaye: “¿Nda quem boyabása yomna? Cha tonjayana y chë binÿia y chë béjaye tmonjoyeuná ca.”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.