Marcos 4
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chents̈ana, uafjajónaye tsachoca Jesús tojtëtanonts̈é Bëngbe Bëtsabe soyëngama jabuátambama. Mallajta ents̈anga tmojanobeconá causa, chë uafjajónayents̈e yojanamna canÿe barquë́shoye Jesús tojánas̈ëngo y tojanótbema; y chë ents̈anga tsachoca imojtsemna.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Chora cuentë́ngaca ba soyëngama tojanabuatambá.
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 “S̈mochjouena; canÿe jená chë jénaye jaujquëshama yojë́ftsebocna.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Yojtsëjquëshaye orna, básefta jénaye benache juachañe yojuatquë́cjana; pero jaja shlofts̈ënga imojástjajna y lempe imojtsósañe.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Inÿe meshëngna ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana, ndoñe yapa fshantse binÿnents̈e. Chiñna betsco yojuábocna, ndoñe yapa jashenocana fshantse yojanmëna causa;
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 pero yojuábocna orna, puerte yojojënÿána y yojtsancta; y yojtsábojo yapa tbëtëjënga tondaye causa.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Inÿe meshëngna uchmë́shangañe yojuatquë́cjana; chë uchmashá yojuájua ora, lempe yojtsatscué, y chca, chë jénayents̈ana tondaye yonjuashájona.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Pero inÿe meshëngna, uanguaniñe yojuatquë́cjana, y bëtscá ts̈abe shajuanënga chiñe yojóbocna: ínÿenache, canÿe meshents̈ana unga bnë́tsana meshënga yojóbocna; ínÿenachna, chnë́nguana bnë́tsana meshënga; y ínÿenachna patse meshënga ca” —cha tojánayana.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Y chents̈ana, Jesús más tojánayana: “Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca.”
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Chents̈ana, Jesús canÿa yojoquéda ora, chë chabe béconana imojtsemnënga chabe bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca, tmojantjá ndayá chë cuento bétsayanama.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 As Jesús tojanë́jua: “Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga cmontsinÿanÿná nÿetsca chë mo iytëmencá yomna soyënga chabe amë́ndayama, pero chë ínÿengbioye ndoñe; chë soyëngama chënga lempe cuentë́ngaca sëntsëtsëtsná.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 Chca, masque becá chamotsafs̈na, ndoñe chamondobená chë Bëngbe Bëtsabe soyënga jinÿama; y masque becá chë soyënga chamouena, ndoñe queochátësertana, chënga Bëngbe Bëtsábioye ndoñe chamondëtobéconama, y cha ndoñe chaondáperdonama ca.”
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Chents̈ana, Jesús tojanë́yana: “¿Quem cuentama ndoñe tcmonjósertase, nts̈amo chcase nÿetsca cuentëngama cmochjóserta ca?
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Chë jená endmëna chë ts̈abe noticiëngama abuayiynayá.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Básefta ents̈anga mondmëna mo chë benache juachañe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabiama soyënga jouenana; pero chora Satanás betsco jabana, chëngbe ainaniñe yojtsemna Bëngbe Bëtsabe palabra jabétsabuajuanama, chënga chiñe ndoñe chamondëtsos̈buáchema.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Inÿe ents̈anga mondmëna mo chë ndëts̈benguiñe yojuatquë́cjana jenaycá; chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra jouenana y oyejuayënga jtsemnana;
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 pero ndoñe nÿets tempo chana jocochájuana; y chca, ndoñe bayté Bëngbe Bëtsáftaca ntjëftsemnëngana, ndoñe yapa tmontsas̈buaché causa. Inÿenga mochantsë́buayënja, y Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buáchiyama mochanjasúfrianga; chíyeca chënga Bëngbe Bëtsabe palabra cachcá mochanjesonÿaye.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Inÿenga mondmëna mo chë uchmë́shangañe yojuatquë́cjana jenaycá. Chënga Bëngbe Bëtsabe palabra mochanjouena,
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 pero quem luarents̈a soyë́ngaca oyejuayënga jtsemnama yapa mochántsebos̈e, y nÿe bomnana jëftsebomnama yapa mochanjésenojuabnaye. Chë soyama y inÿe ba soyëngama yapa enócochinÿena causa, Bëngbe Bëtsabe soyëngama echantsebnë́tjomba, y ndoñe quemochátama nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojayancá.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Pero ínÿenga mondmëna mo chë uanguaniñe yojuatquë́cjana jenaycá. Chëngna Bëngbe Bëtsabe palabra botamana mochanjouena; nÿets ainánaca mochántseprontana chiñe jtsos̈buáchiyama. Mo canÿe betiye becá ts̈abá tojtseshajuancá, chënga bëtscá ts̈abe soyënga Bëngbe Bëtsabiama mochántsama. Inÿenga ínÿengbiama más bëtscá soyënga mochanjama; y chca, ínÿenga mochántsemna mo chë unga bnë́tsana meshe tojanshajo jenaycá, ínÿenga mo chë chnë́nguana bnëtsancá, y ínÿengna mo chë patse meshënga tojanboté jenaycá ca” —Jesús tojánayana.
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “Ndocná juiyëbana canÿe uajuinÿanë́sha cajonëshe o jutsnë́sha tajsoye juajájuama. Ndoñe; uajuinÿanë́sha juiyëbana tsbanánoca juajájuama, lempe chaotsebínÿnama.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Ndocna yoiytë́mena soye ntjinÿencá queochaisoquéda, y chë ndótats̈ëmbo soye ntsotats̈ëmbcá queochaisoquéda.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca.”
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Y mënts̈ánaca Jesús tojanë́yana: “Ts̈abá s̈mochjájuaboye nts̈amo s̈mojtsuenanama. Nÿe bats̈atema s̈mojouenëse, nÿe bats̈atema cmochanjósertaye; pero aíñe ts̈abá s̈mojouenëse, chama corente cmochanjósertaye; y Bëngbe Bëtsá echanjama ts̈ëngaftanga más soyëngama chacmósertama.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Er nda Bëngbe Bëtsabe soyëngama ts̈abá tbojosertá, Bëngbe Bëtsá echanjama cha más ba soyëngama chabosertama; pero nda chë soyëngama josértama ndoñe tontsebos̈á, chë nÿe bats̈á ibosertana soyëngama bochántsebnatjëmba ca” —cha tojánayana.
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Jesús mënts̈ánaca tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna mo nts̈amo canÿe boyabása jénaye tojuatbontsá ora echandbopasacá:
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 masque cha cada ibeta jtsojájuana y bnëté jotsbanama, ibeta o bnëté, chë jénayents̈ana juabocnana y juájuana, nts̈amo chca yojtsájuajnama chë boyabása ntjatstats̈ëmbcá.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 Chë fshantse cachabe ponto jamana ndayánaca chiñe chaójuama; natsana tsbuanachëtema jóbocnana, chents̈ana chë espiga, y chents̈ana chë meshënga jashájonana.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 Y chë meshënga ya tojtsebóchichna orna, játbanama jabocnana, chë saná josháchiñama ora ya tojobuácheyeca ca” —Jesús tojánayana.
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Jesús mënts̈ánaca tojanë́yana: “¿Ndayacá Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yomna, o ndaye sóyeca nanjopódia chama jábuayenama?
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Endmëna mo canÿe mostaza jénaye jajoca tcojajecá. Ndegombre, nÿetsca quem luarents̈a jenayëngama, mostaza jénaye chë más básetema endmëna;
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 pero tcojajé orna, jójuana, y jajañe chë más bëts betiye jóbemana, ba bëts buacuashë́ngaca; chíyeca chë jaja shlofts̈ënga jana y chiñe uajajonëtemëngá jauábopormana ca.”
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Chca Jesús Bëngbe Bëtsabe soyëngama ents̈anga yojanabuatambá, ba cuentënguents̈ana, mo chë tmonjouena cuentcá, ntsachets̈á chë ents̈anga josértama tmojobenacá.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Tondaye yonjanabuatambá ndoñe cuentë́ngaca ntsemëncá; pero chabe uatsjéndayëngna lempe yojanabuayiyná, cánÿenga tmojtsemna ora.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Cach te, yojtseibétatana ora, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Uafjajónaye chenguana cuajna ca.”
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Chorna, chë ents̈anga jesabáshejuanëse, chë uatsjéndayënga Jesús tmojtsanánatseñe, cach yojánenjaquena barquë́shañe; y inÿe ents̈ángnaca inÿe barquë́shangañe tmojanasto.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Chents̈ana, chë uafjajónaye béjayiñe ts̈a jabuache binÿia yojóshjango; olëshënga chë barquë́sha imojtsë́tsbotsana, y chë causa chë barquë́sha yojónts̈a búyesheca jtsobuajútjiana.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 Y chëntscuana, barquë́sha stëts̈oica, tsënts̈enë́shañe Jesús yojtsomañe. Chora chë uatsjéndayënga tmojtsanfs̈ená y tmojaniyana: —¡Buatëmbayá! ¿Tondayana cmontsents̈amna bënga chas̈otsënatjëmbama ca?
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 As Jesús tojantsbaná, chë binÿia tbojanácacana, y chë bëts uafjajónayoye tojánayana: —¡Natjë́mbana cochtsemna! ¡Bonguana ca!
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Chora chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —¿Ndáyeca ts̈a s̈mojtsauatja? ¿Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga jujabuáchama yobenama cabá ndoñe s̈montsos̈buaché ca?
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Chama, chënga puerte auatjanánënga imojtsemna y mënts̈á imojtsenatsëtsnaye: “¿Nda quem boyabása yomna? Cha tonjayana y chë binÿia y chë béjaye tmonjoyeuná ca.”
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.