Marcos 14

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bashco fiestama uta te yojetsájamna, chë Bëngbe Bëtsá Egiptocana judiëngbe bëts taitanga tojánatsebacama jtenójuaboyama fiesta, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayora. Chë judiëngbe bachnangbe amë́ndayënga y chë ley abuátambayënga imojtsenguaye nts̈amo Jesús jishachana jtseíngñase, y jtsóbama.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Báseftanga imojtsichamo: “Quem fiestëntscuana ndoñe, er nderado ents̈anga yapa muanjónts̈a enbouenanana ca.”
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Jesús Betanioca yojtsemna, Simón chë bacna nguayanánaca s̈ocá ca uabobuatmabe yebnents̈e; mesë́shents̈e Jesús yojtsemna ora, canÿe shembása tojánashjango. Chë shembása yojúshjango canÿe alabastro jarrëtema jútjena canÿe becá uámana y botamana uanguëts̈e béjayeca, ena nardana uanguëts̈iye; chana chë jarrëtema yojátsba y chë béjaye Jesusbe bests̈as̈iñe tbojanbues̈cja.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Chca tmojáninÿe ora, báseftanga chents̈e imojtsemnënga tmojanotjayaná y mënts̈á imojtsenatsëtsnaye: —¿Ndáyeca nÿe bonamente chë soye yojtsemna ca?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Chamna, matmënjobenanga chë béjaye unga patse denario crocenánama juiyana, y chánaca ndbomnëjémënga matmënjújabuache ca.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Chora Jesús tojanë́yana: —¿Ndáyeca quem shembása ndoñe cachcá s̈mochanjonÿaye ca? ¡Ndocá matatsana! Ats̈biama ts̈abe soye tonjama.
6 mas Jesus disse:
7 Er ndbomnëjémënga nÿets tempo ts̈ëngaftangbeñe mochanjë́ftsemna, ndayténaca s̈mojábos̈ena ora, s̈matjobenaye ts̈abe soye chëngbiama jamana; er ats̈e ts̈ëngaftangaftaca ndoñe nÿets tempo quicháisemna.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Quem shembása lempe nts̈amo tojobenacá ats̈biama tonjama. Chca tonjama ora, ats̈be cuerpo tonjaprontá ats̈e juatbontsa tescama, cabá ndoñe obaná së́ntsemna ora.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Ndegombre cbë́yana, quem luaroca ndayénts̈naca Bëngbe Bëtsabe ts̈abe noticiënga chamojtsabuayiyná chents̈e, nts̈amo quem shembása tojamámnaca becá mochanjëftsóyebuambaye, chca, ents̈anga chabiama chamotsenójuabnama ca —cha tojanë́yana.
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Chents̈ana, Judas Iscariote, canÿe chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, tojána chë bachnangbe amëndayë́ngaftaca jencuéntama, Jesús chëngbe cucuats̈iñe jaboshjonama.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Chca tmojanuena ora, chënga imojóyejuaye y tmojans̈buachená crocénana jtabuénayana. Y cach orscana Judas yojtsenguaye nts̈amo jamana y ndëmua ora, Jesús chëngbe cucuats̈iñe jaboshjonana.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Chë Bashco fiesta bojats̈enté, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayté, chë uatsjéndayënga Jesús tmojantjá: —¿Ndë́moca cojtsebos̈e bënga fchaiprontama, Bashco saná chacosama ca?
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 As Jesús uta chabe uatsjéndayata tojanichamó y mënts̈á tojanë́yana: —Chë bëts puebloye motsata. Chas̈ojáshjango ora, canÿe bacó cmochanjóbiats̈e, matbajiñe búyeshe echantsabuyambaye; cha s̈ochjuasto y s̈ochtserreparana ndëmuanÿe yebnents̈e yochjámashënguama;
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 y chë yebna nduiño s̈ochjauyana: “Buatëmbayá tonjayana: ¿Ndayents̈e chë tsañe yojtsemna, Bashco saná ats̈e ats̈be uatsjéndayëngaftaca jasama ca?”
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 As cha cmochanjínÿanÿiye canÿe bëts tsañe, tsbanana pisoca, lempe prontániñe; chents̈e s̈ochjaprónta bënga mochjasama ca.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 As chë uatsjéndayata tbojána y tbojáninÿena lempe nts̈amo Jesús tojanëyancá; y chents̈e chë Bashco saná tbojanprontata.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Tojanibétata ora, Jesús chë yebnoca tojánashjango, chabe bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Y mesë́shents̈e imojtsesaye ora, Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, canÿa ts̈ëngaftanguents̈á, áts̈eftaca entsesá cha, uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona ca.
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Chorna chë uatsjéndayënga ngménaca imojtsemna, y tmojanonts̈é canÿánÿa cha jatjayana: —¿Ats̈e chtsemna ca?
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Y Jesús tojanë́jua: —Canÿa chë bnë́tsana utatents̈á entsemna. Chabe tandës̈e cach ats̈e sëntsefchecuacná s̈cnenents̈e cha entsefchecuacná.
20 Jesus respondeu:
21 Ndegombre, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemáftaca echanjopása nts̈amo chabiama Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá. Pero, ¡ts̈a lastema chë bochjáboshjonabiama! Chabiama más ts̈abá manjamna ndoñe ntjónÿnana ca —Jesús tojánayana.
21 Pois o
22 Imojtsesantscuana, tandës̈e tojanca, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjataye y chabe uatsjéndayënga tojanëjatá, y mënts̈á tojánayana: “Mocñënga, mosënga, ats̈be cuerpo entsemna ca.”
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Chents̈ana, canÿe coptema vínoyeca tojanaca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá, chabe uatsjéndayënga tojanëfs̈as̈é, y nÿetscanga tmojanofs̈é.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Mënts̈á tojánayana: “Quem vínoye ats̈be buiñe entsemna. Ats̈be buiñe echanjuábuashana ents̈anga chamotsetats̈ëmbuama nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojas̈ebuachenacá ndegombre yochjochnënguama. Chë buiñe bëtscá ents̈angbe ts̈abiama echanjuábuashana.
24 Então Jesus disse:
25 Y ndegombre cbë́yana, morscana ya ndoñe más chë uvasës̈ents̈ana obocniye quichaisofs̈iye. Chë tsëm vínoye ts̈ëngaftangaftaca chanjofs̈iye, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chamojtsemna ora ca” —tojánayana.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama tmojancantá chents̈ana, Olivos tjashoye tmojë́ftsanbocana.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Jesús tojanë́yana: —Nÿetsca ts̈ëngaftanga quem ibeta áts̈beñe os̈buáchiyana s̈mochantsobuets̈e y s̈mochántsacheta, er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, cha mënts̈á tojánayana: “Chë oveshënga abuajë́nÿa chanjóba y chë oveshënga mochantsáshana ca.” Chca ts̈ëngaftangaftaca echanjopása, uayayënga chas̈mojishache ora.
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Pero obanënguents̈ana chaitayenents̈ana, ts̈ëngaftangbe natsana Galileoye chanjá ca —cha tojanë́yana.
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Chora Pedro tbojaniyana: —Masque nÿetscanga ácbeñe os̈buáchiyana chamotsobuets̈e y chamotsacheta, ats̈e nÿa ndocna te ca.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Chora Jesús tbojaniyana: —Ndegombre cbëyana, cam ibeta, ngallo cabá uta soye ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Pero Pedro más yojtsichamo: —Masque chas̈otsemna ácaftaca jóbanama, ats̈e ndoñe quichátayana ndoñe cbonduabuatma ca.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Chents̈ana, canÿe luare Getsemaní ca uabáinoye tmojána. Chocna Jesús tojanë́yana: “Muents̈e motbiama, chëntscuana ats̈e choye chanjá, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ca.”
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Y tojë́ftsanëbiats̈e Pedro, Santiago y Juan. Choca cha yojónts̈a puerte ngménaca jtsemnama y corente cochtsets̈enaná.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Chë́ngbioye tojanë́yana: “Ats̈be ainana puerte ngménaca entsemna, mo jobanamcá. Muents̈e moquedanga y s̈mochtsefs̈na ca.”
34 e disse a eles:
35 Chents̈ana, Jesús más natsanoye tojána, tojanoshëntsaments̈é y fshantsóntscoca tojanotsejbéna y Bëngbe Bëtsábioye tbojanimpadá, jopódianëse, chë ts̈a japadésa ora ndoñe chaondóshjanguama.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Mënts̈á yojtsichamo: “Ats̈be Taitá, aca lempe jamama condobena; tojopodese, cochjama ats̈e japadésama ndoñe chas̈ondë́tsemnama. Pero nts̈amo ats̈e stsebos̈cá ndoñe chaondë́tsemna, sinó nts̈amo aca cojtsebos̈cá ca.”
36 Ele orava assim:
37 Chents̈ana, chabe unga uatsjéndayëngbioye tojtanabo, y chëngna imnétsomañe. Chca tojánanÿena ora, Pédrëbioye tbojaniyana: “Simón, ¿cotsomañe? ¿Ni mo nÿe canÿe hora jtsefs̈nama ndoñe tconjobená?
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 S̈mochtsefs̈na y Bëngbe Bëtsáftaca s̈mochtsencuéntaye, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama. Ts̈ëngaftanga ndegombre s̈montsebos̈e espíritoca Bëngbe Bëtsá joyeunayana, pero cuerpiñe ndoñe añemo ques̈mátsbomna ca.”
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Jesús cachiñe tojesaná y Bëngbe Bëtsáftaca tbojanencuentá, cach palabrënga jayanëse.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Yojtabo orna, chë uatsjéndayënga cachiñe imnétsomañe; chënga imojtsefshétana ocnaye causa, y ndoñe imontsobena nts̈amo jojuana.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Chents̈ana, tojtesaná y tojtanabo ora tojanë́yana: “¿Cabá s̈motsomañe y s̈motsochnañe? Nÿe nÿets̈á; hora tocjobuache, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bacna soye amëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Motsbananga, cuajna. Minÿënga, ats̈e boshjuaná ya entsebeconá ca.”
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, Judas, canÿe chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, tojánashjango y cháftaca ba ents̈anga espadë́jangaca y ngarotbéngaca prontánënga. Chënga imojamna chë bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayëngbe ichmónënga.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Judas, chë boshjuaná, tojanjuabó nts̈amo jamana ents̈anga jinÿanÿiyama ndëmua Jesús bétsemnana. Chíyeca, yojáuyana: “Nda chaijauámocho, cha echántsemna; s̈mochjishache y cuedádoca s̈mochjuánatse ca.”
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Chcasna, Judas Jesúsbioye tojanobeconá y tbojaniyana: “¡Buatëmbayá ca!”
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Chora chë ents̈anga tmojánishache y tmojanánatse.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Pero canÿa chents̈e Jesúseftaca yojtsemná, chabe espadëja yojenosëngbotë́nts̈ena, y chë bachnangbe más uámana amëndayabe oservená canÿe matscuas̈e tbojtsanë́stjango.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Y Jesús chë ents̈anga tojanatjá: “¿Ndáyeca s̈mojabo espadë́jangaca y ngarotbéngaca ats̈e jishachama, mo ats̈e canÿe bacá uamana ents̈á cuaftsemncá ca?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Ats̈e cada te ts̈ëngaftangbeñe sëndétsemna Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca abuátambaye, y ndocna te choca ches̈mátanishache. Pero ts̈ëngaftanga chca áts̈eftaca s̈montsama, cachcá nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá chaotsemnama ca” —tojánayana.
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Chorna, nÿetsca uatsjéndayënga tmojtsanëuatjaná y tmojtsanacheta, y Jesús cachcá chë uayayë́ngaftaca tmojesanonÿá.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Canÿe bobontse Jesúsbioye ibojtsë́stona, nÿe canÿe uafjantse ents̈ë́jua uichëtjoná. Cha chë ents̈anga tmojánishache,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 pero chëngbe cucuats̈iñe chë ents̈ë́jua jesáboshjonëse, chë bobontsna enas̈á yojtsachá.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Chents̈ana, Jesús tmojanánatse chë bachnangbe más uámana amëndayábioye; y chocna, nÿetsca chë bachnangbe amë́ndayënga, bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ley abuátambayënga tmojánenefjna.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Pedro bënocana Jesús tbojanasto, chë bachnangbe más uámana amëndayabe yebnents̈a chashjóntscoñe; y chents̈e tojanoquedá. Chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticië́ngaftaca yojtsetbemana; iñe juachaca yojtses̈bonena.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judiëngbe uámana mándayënga imojtsenguaye canÿa, nda ndayánaca Jesusbe contra cháuayana, as jobenayama cha chaóbana ca jayanama; pero ndoñe montsaninÿana.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Er masque banga Jesusbe contra uayátsenaye soyënga imojtsichamo, nÿetscanga ndoñe cachca soye montsanichamo.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Báseftanga imojotsaye y mënts̈á Jesusbe contra, ndoñe ndegombre betsemncá tmojánayana:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 “Bënga cha fsënjoyeuná mënts̈á: ‘Ats̈e quem Bëngbe Bëtsabe bëts yebna, ents̈angbe pormana yebna, chantsepochóca; y unga tese inÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebna, ents̈ángbeyeca ndëpormana yebna chanjëtsjebo ca.’ ”
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Pero masque chca imojtsichamo, nÿetscanga ndoñe cachca soye montsanichamo.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Chorna, chë bachnangbe más uámana amëndayá yojotsbaná, nÿetscangbe tsëntsaca yojotsaye, y Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndocá cochanjayana? ¿Ndayase yojtsemna chë acbe contra montsichamo soye ca?
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Pero cha nÿe iytëca yojtsemna y ndocá ibontsëjuana. Chë bachnangbe más uámana amëndayá cachiñe tbojtëtantjá, mënts̈á: —¿Aca chë Cristo icomna, Bëngbe Bëtsá chë nda fsëndadoranabe Uaquiñá ca?
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Y Jesús tbojanjuá: —Arseñor, ats̈e cha sëndmëna; y ts̈ëngaftanga s̈mochanjinÿe, ats̈e, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë nÿets obenana bomnabe cats̈bioica chantsetbemana, y celoca jants̈etëshiñe chántsaboye ca.
62 Jesus respondeu:
63 Chora, chë bachnangbe más uámana amëndayá chabe uichëtjonëjuangá yojtsenánts̈ajatanëca, puerte ibojtsetna causa, y tojánayana: —¿Ndayama más ents̈anga s̈ochjátëjaboto Jesusbe contra chamuayanama ca?
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Ts̈ëngaftanga s̈monjouena nts̈amo chë ents̈á entsichamcá, y chca Bëngbe Bëtsabiama entsemna mo cha cuafjoyenguangcá, chë chabe Uaquiñá yomna ca cha tonjayana ora. ¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈matjayana ca? —cha tojanë́yana.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Chorna báseftanga tmojanonts̈é Jesús buashëtjnayana; jubiá imojútsbotse, imojtsejants̈etaye y imojtsetjanaye: “¡Momalisiá nda tcmënjajants̈etá ca!” Y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticiëngna imojtsajuebjants̈etaye.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Pédrëna, tsmanoca yojtsemna chashjoca. Chora, canÿe shembása, chë bachnangbe más uámana amëndayabe oservená yojáshjango;
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 y Pédrëbioye tbojáninÿe ora, cha iñe juachaca yojtsans̈bonena, yejuana ibojonÿinÿiye y tbojaniyana: —Acnaca, Jesús Nazaretocáftaca conjánana ca.
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Pero Pedro tojánayana chábioye ndoñe bonjanabuátma ca; y mënts̈á tojánayana: —Ndayama cojtsichámuama ndoñe quetsátstats̈ëmbo, ni ques̈nátësertana ca.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Chë oservená cachiñe Pédrëbioye tbojáninÿe y tojanonts̈é chë ínÿenga jauyanana: —Muánaca Jesusbe uatsjendayënguents̈á entsemna ca.
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Pero chana cachiñe tojánayana Jesúsbioye ndoñe bonjanabuátma ca. Chents̈ana, chë chents̈e imojtsemnënga Pedro tmojátaniyana: —Ndegombre aca chënguents̈á contsemna; ácnaca Galileocá contsemna ca.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Pero Pedro tojanonts̈é ichámuana: —¡Bëngbe Bëtsá chas̈otsecastigá ndoñe ndegombre soye stsichámëse ca! —y yojónts̈a júrayana— ¡Ats̈e chë ents̈á ndoñe quetsatabuatma, ndabiama ts̈ëngaftanga s̈montsatsëtsná ca!
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Y cachora chë ngallo uta soyama yojacánta, y Pedro yojenójuaboye nts̈amo Jesús tbojaniyanama: “Ngallo cabá uta soye ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.” Y tojanonts̈é enóbos̈achiyana.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.