Marcos 14

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bashco fiestama uta te yojetsájamna, chë Bëngbe Bëtsá Egiptocana judiëngbe bëts taitanga tojánatsebacama jtenójuaboyama fiesta, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayora. Chë judiëngbe bachnangbe amë́ndayënga y chë ley abuátambayënga imojtsenguaye nts̈amo Jesús jishachana jtseíngñase, y jtsóbama.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Báseftanga imojtsichamo: “Quem fiestëntscuana ndoñe, er nderado ents̈anga yapa muanjónts̈a enbouenanana ca.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Jesús Betanioca yojtsemna, Simón chë bacna nguayanánaca s̈ocá ca uabobuatmabe yebnents̈e; mesë́shents̈e Jesús yojtsemna ora, canÿe shembása tojánashjango. Chë shembása yojúshjango canÿe alabastro jarrëtema jútjena canÿe becá uámana y botamana uanguëts̈e béjayeca, ena nardana uanguëts̈iye; chana chë jarrëtema yojátsba y chë béjaye Jesusbe bests̈as̈iñe tbojanbues̈cja.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Chca tmojáninÿe ora, báseftanga chents̈e imojtsemnënga tmojanotjayaná y mënts̈á imojtsenatsëtsnaye: —¿Ndáyeca nÿe bonamente chë soye yojtsemna ca?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Chamna, matmënjobenanga chë béjaye unga patse denario crocenánama juiyana, y chánaca ndbomnëjémënga matmënjújabuache ca.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Chora Jesús tojanë́yana: —¿Ndáyeca quem shembása ndoñe cachcá s̈mochanjonÿaye ca? ¡Ndocá matatsana! Ats̈biama ts̈abe soye tonjama.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Er ndbomnëjémënga nÿets tempo ts̈ëngaftangbeñe mochanjë́ftsemna, ndayténaca s̈mojábos̈ena ora, s̈matjobenaye ts̈abe soye chëngbiama jamana; er ats̈e ts̈ëngaftangaftaca ndoñe nÿets tempo quicháisemna.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Quem shembása lempe nts̈amo tojobenacá ats̈biama tonjama. Chca tonjama ora, ats̈be cuerpo tonjaprontá ats̈e juatbontsa tescama, cabá ndoñe obaná së́ntsemna ora.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ndegombre cbë́yana, quem luaroca ndayénts̈naca Bëngbe Bëtsabe ts̈abe noticiënga chamojtsabuayiyná chents̈e, nts̈amo quem shembása tojamámnaca becá mochanjëftsóyebuambaye, chca, ents̈anga chabiama chamotsenójuabnama ca —cha tojanë́yana.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Chents̈ana, Judas Iscariote, canÿe chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, tojána chë bachnangbe amëndayë́ngaftaca jencuéntama, Jesús chëngbe cucuats̈iñe jaboshjonama.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Chca tmojanuena ora, chënga imojóyejuaye y tmojans̈buachená crocénana jtabuénayana. Y cach orscana Judas yojtsenguaye nts̈amo jamana y ndëmua ora, Jesús chëngbe cucuats̈iñe jaboshjonana.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Chë Bashco fiesta bojats̈enté, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayté, chë uatsjéndayënga Jesús tmojantjá: —¿Ndë́moca cojtsebos̈e bënga fchaiprontama, Bashco saná chacosama ca?
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 As Jesús uta chabe uatsjéndayata tojanichamó y mënts̈á tojanë́yana: —Chë bëts puebloye motsata. Chas̈ojáshjango ora, canÿe bacó cmochanjóbiats̈e, matbajiñe búyeshe echantsabuyambaye; cha s̈ochjuasto y s̈ochtserreparana ndëmuanÿe yebnents̈e yochjámashënguama;
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 y chë yebna nduiño s̈ochjauyana: “Buatëmbayá tonjayana: ¿Ndayents̈e chë tsañe yojtsemna, Bashco saná ats̈e ats̈be uatsjéndayëngaftaca jasama ca?”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 As cha cmochanjínÿanÿiye canÿe bëts tsañe, tsbanana pisoca, lempe prontániñe; chents̈e s̈ochjaprónta bënga mochjasama ca.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 As chë uatsjéndayata tbojána y tbojáninÿena lempe nts̈amo Jesús tojanëyancá; y chents̈e chë Bashco saná tbojanprontata.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Tojanibétata ora, Jesús chë yebnoca tojánashjango, chabe bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Y mesë́shents̈e imojtsesaye ora, Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, canÿa ts̈ëngaftanguents̈á, áts̈eftaca entsesá cha, uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona ca.
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Chorna chë uatsjéndayënga ngménaca imojtsemna, y tmojanonts̈é canÿánÿa cha jatjayana: —¿Ats̈e chtsemna ca?
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Y Jesús tojanë́jua: —Canÿa chë bnë́tsana utatents̈á entsemna. Chabe tandës̈e cach ats̈e sëntsefchecuacná s̈cnenents̈e cha entsefchecuacná.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ndegombre, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemáftaca echanjopása nts̈amo chabiama Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá. Pero, ¡ts̈a lastema chë bochjáboshjonabiama! Chabiama más ts̈abá manjamna ndoñe ntjónÿnana ca —Jesús tojánayana.
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Imojtsesantscuana, tandës̈e tojanca, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjataye y chabe uatsjéndayënga tojanëjatá, y mënts̈á tojánayana: “Mocñënga, mosënga, ats̈be cuerpo entsemna ca.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Chents̈ana, canÿe coptema vínoyeca tojanaca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá, chabe uatsjéndayënga tojanëfs̈as̈é, y nÿetscanga tmojanofs̈é.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Mënts̈á tojánayana: “Quem vínoye ats̈be buiñe entsemna. Ats̈be buiñe echanjuábuashana ents̈anga chamotsetats̈ëmbuama nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojas̈ebuachenacá ndegombre yochjochnënguama. Chë buiñe bëtscá ents̈angbe ts̈abiama echanjuábuashana.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Y ndegombre cbë́yana, morscana ya ndoñe más chë uvasës̈ents̈ana obocniye quichaisofs̈iye. Chë tsëm vínoye ts̈ëngaftangaftaca chanjofs̈iye, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chamojtsemna ora ca” —tojánayana.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama tmojancantá chents̈ana, Olivos tjashoye tmojë́ftsanbocana.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jesús tojanë́yana: —Nÿetsca ts̈ëngaftanga quem ibeta áts̈beñe os̈buáchiyana s̈mochantsobuets̈e y s̈mochántsacheta, er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, cha mënts̈á tojánayana: “Chë oveshënga abuajë́nÿa chanjóba y chë oveshënga mochantsáshana ca.” Chca ts̈ëngaftangaftaca echanjopása, uayayënga chas̈mojishache ora.
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Pero obanënguents̈ana chaitayenents̈ana, ts̈ëngaftangbe natsana Galileoye chanjá ca —cha tojanë́yana.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Chora Pedro tbojaniyana: —Masque nÿetscanga ácbeñe os̈buáchiyana chamotsobuets̈e y chamotsacheta, ats̈e nÿa ndocna te ca.
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Chora Jesús tbojaniyana: —Ndegombre cbëyana, cam ibeta, ngallo cabá uta soye ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Pero Pedro más yojtsichamo: —Masque chas̈otsemna ácaftaca jóbanama, ats̈e ndoñe quichátayana ndoñe cbonduabuatma ca.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Chents̈ana, canÿe luare Getsemaní ca uabáinoye tmojána. Chocna Jesús tojanë́yana: “Muents̈e motbiama, chëntscuana ats̈e choye chanjá, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ca.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Y tojë́ftsanëbiats̈e Pedro, Santiago y Juan. Choca cha yojónts̈a puerte ngménaca jtsemnama y corente cochtsets̈enaná.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Chë́ngbioye tojanë́yana: “Ats̈be ainana puerte ngménaca entsemna, mo jobanamcá. Muents̈e moquedanga y s̈mochtsefs̈na ca.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Chents̈ana, Jesús más natsanoye tojána, tojanoshëntsaments̈é y fshantsóntscoca tojanotsejbéna y Bëngbe Bëtsábioye tbojanimpadá, jopódianëse, chë ts̈a japadésa ora ndoñe chaondóshjanguama.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Mënts̈á yojtsichamo: “Ats̈be Taitá, aca lempe jamama condobena; tojopodese, cochjama ats̈e japadésama ndoñe chas̈ondë́tsemnama. Pero nts̈amo ats̈e stsebos̈cá ndoñe chaondë́tsemna, sinó nts̈amo aca cojtsebos̈cá ca.”
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Chents̈ana, chabe unga uatsjéndayëngbioye tojtanabo, y chëngna imnétsomañe. Chca tojánanÿena ora, Pédrëbioye tbojaniyana: “Simón, ¿cotsomañe? ¿Ni mo nÿe canÿe hora jtsefs̈nama ndoñe tconjobená?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 S̈mochtsefs̈na y Bëngbe Bëtsáftaca s̈mochtsencuéntaye, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama. Ts̈ëngaftanga ndegombre s̈montsebos̈e espíritoca Bëngbe Bëtsá joyeunayana, pero cuerpiñe ndoñe añemo ques̈mátsbomna ca.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Jesús cachiñe tojesaná y Bëngbe Bëtsáftaca tbojanencuentá, cach palabrënga jayanëse.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Yojtabo orna, chë uatsjéndayënga cachiñe imnétsomañe; chënga imojtsefshétana ocnaye causa, y ndoñe imontsobena nts̈amo jojuana.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Chents̈ana, tojtesaná y tojtanabo ora tojanë́yana: “¿Cabá s̈motsomañe y s̈motsochnañe? Nÿe nÿets̈á; hora tocjobuache, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bacna soye amëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Motsbananga, cuajna. Minÿënga, ats̈e boshjuaná ya entsebeconá ca.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, Judas, canÿe chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, tojánashjango y cháftaca ba ents̈anga espadë́jangaca y ngarotbéngaca prontánënga. Chënga imojamna chë bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayëngbe ichmónënga.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Judas, chë boshjuaná, tojanjuabó nts̈amo jamana ents̈anga jinÿanÿiyama ndëmua Jesús bétsemnana. Chíyeca, yojáuyana: “Nda chaijauámocho, cha echántsemna; s̈mochjishache y cuedádoca s̈mochjuánatse ca.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Chcasna, Judas Jesúsbioye tojanobeconá y tbojaniyana: “¡Buatëmbayá ca!”
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Chora chë ents̈anga tmojánishache y tmojanánatse.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Pero canÿa chents̈e Jesúseftaca yojtsemná, chabe espadëja yojenosëngbotë́nts̈ena, y chë bachnangbe más uámana amëndayabe oservená canÿe matscuas̈e tbojtsanë́stjango.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Y Jesús chë ents̈anga tojanatjá: “¿Ndáyeca s̈mojabo espadë́jangaca y ngarotbéngaca ats̈e jishachama, mo ats̈e canÿe bacá uamana ents̈á cuaftsemncá ca?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Ats̈e cada te ts̈ëngaftangbeñe sëndétsemna Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca abuátambaye, y ndocna te choca ches̈mátanishache. Pero ts̈ëngaftanga chca áts̈eftaca s̈montsama, cachcá nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá chaotsemnama ca” —tojánayana.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Chorna, nÿetsca uatsjéndayënga tmojtsanëuatjaná y tmojtsanacheta, y Jesús cachcá chë uayayë́ngaftaca tmojesanonÿá.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Canÿe bobontse Jesúsbioye ibojtsë́stona, nÿe canÿe uafjantse ents̈ë́jua uichëtjoná. Cha chë ents̈anga tmojánishache,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 pero chëngbe cucuats̈iñe chë ents̈ë́jua jesáboshjonëse, chë bobontsna enas̈á yojtsachá.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Chents̈ana, Jesús tmojanánatse chë bachnangbe más uámana amëndayábioye; y chocna, nÿetsca chë bachnangbe amë́ndayënga, bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ley abuátambayënga tmojánenefjna.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Pedro bënocana Jesús tbojanasto, chë bachnangbe más uámana amëndayabe yebnents̈a chashjóntscoñe; y chents̈e tojanoquedá. Chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticië́ngaftaca yojtsetbemana; iñe juachaca yojtses̈bonena.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judiëngbe uámana mándayënga imojtsenguaye canÿa, nda ndayánaca Jesusbe contra cháuayana, as jobenayama cha chaóbana ca jayanama; pero ndoñe montsaninÿana.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Er masque banga Jesusbe contra uayátsenaye soyënga imojtsichamo, nÿetscanga ndoñe cachca soye montsanichamo.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Báseftanga imojotsaye y mënts̈á Jesusbe contra, ndoñe ndegombre betsemncá tmojánayana:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Bënga cha fsënjoyeuná mënts̈á: ‘Ats̈e quem Bëngbe Bëtsabe bëts yebna, ents̈angbe pormana yebna, chantsepochóca; y unga tese inÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebna, ents̈ángbeyeca ndëpormana yebna chanjëtsjebo ca.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Pero masque chca imojtsichamo, nÿetscanga ndoñe cachca soye montsanichamo.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Chorna, chë bachnangbe más uámana amëndayá yojotsbaná, nÿetscangbe tsëntsaca yojotsaye, y Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndocá cochanjayana? ¿Ndayase yojtsemna chë acbe contra montsichamo soye ca?
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Pero cha nÿe iytëca yojtsemna y ndocá ibontsëjuana. Chë bachnangbe más uámana amëndayá cachiñe tbojtëtantjá, mënts̈á: —¿Aca chë Cristo icomna, Bëngbe Bëtsá chë nda fsëndadoranabe Uaquiñá ca?
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Y Jesús tbojanjuá: —Arseñor, ats̈e cha sëndmëna; y ts̈ëngaftanga s̈mochanjinÿe, ats̈e, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë nÿets obenana bomnabe cats̈bioica chantsetbemana, y celoca jants̈etëshiñe chántsaboye ca.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Chora, chë bachnangbe más uámana amëndayá chabe uichëtjonëjuangá yojtsenánts̈ajatanëca, puerte ibojtsetna causa, y tojánayana: —¿Ndayama más ents̈anga s̈ochjátëjaboto Jesusbe contra chamuayanama ca?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Ts̈ëngaftanga s̈monjouena nts̈amo chë ents̈á entsichamcá, y chca Bëngbe Bëtsabiama entsemna mo cha cuafjoyenguangcá, chë chabe Uaquiñá yomna ca cha tonjayana ora. ¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈matjayana ca? —cha tojanë́yana.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Chorna báseftanga tmojanonts̈é Jesús buashëtjnayana; jubiá imojútsbotse, imojtsejants̈etaye y imojtsetjanaye: “¡Momalisiá nda tcmënjajants̈etá ca!” Y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticiëngna imojtsajuebjants̈etaye.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Pédrëna, tsmanoca yojtsemna chashjoca. Chora, canÿe shembása, chë bachnangbe más uámana amëndayabe oservená yojáshjango;
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 y Pédrëbioye tbojáninÿe ora, cha iñe juachaca yojtsans̈bonena, yejuana ibojonÿinÿiye y tbojaniyana: —Acnaca, Jesús Nazaretocáftaca conjánana ca.
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Pero Pedro tojánayana chábioye ndoñe bonjanabuátma ca; y mënts̈á tojánayana: —Ndayama cojtsichámuama ndoñe quetsátstats̈ëmbo, ni ques̈nátësertana ca.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Chë oservená cachiñe Pédrëbioye tbojáninÿe y tojanonts̈é chë ínÿenga jauyanana: —Muánaca Jesusbe uatsjendayënguents̈á entsemna ca.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Pero chana cachiñe tojánayana Jesúsbioye ndoñe bonjanabuátma ca. Chents̈ana, chë chents̈e imojtsemnënga Pedro tmojátaniyana: —Ndegombre aca chënguents̈á contsemna; ácnaca Galileocá contsemna ca.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Pero Pedro tojanonts̈é ichámuana: —¡Bëngbe Bëtsá chas̈otsecastigá ndoñe ndegombre soye stsichámëse ca! —y yojónts̈a júrayana— ¡Ats̈e chë ents̈á ndoñe quetsatabuatma, ndabiama ts̈ëngaftanga s̈montsatsëtsná ca!
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Y cachora chë ngallo uta soyama yojacánta, y Pedro yojenójuaboye nts̈amo Jesús tbojaniyanama: “Ngallo cabá uta soye ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.” Y tojanonts̈é enóbos̈achiyana.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.