Marcos 14
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Bashco fiestama uta te yojetsájamna, chë Bëngbe Bëtsá Egiptocana judiëngbe bëts taitanga tojánatsebacama jtenójuaboyama fiesta, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayora. Chë judiëngbe bachnangbe amë́ndayënga y chë ley abuátambayënga imojtsenguaye nts̈amo Jesús jishachana jtseíngñase, y jtsóbama.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Báseftanga imojtsichamo: “Quem fiestëntscuana ndoñe, er nderado ents̈anga yapa muanjónts̈a enbouenanana ca.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jesús Betanioca yojtsemna, Simón chë bacna nguayanánaca s̈ocá ca uabobuatmabe yebnents̈e; mesë́shents̈e Jesús yojtsemna ora, canÿe shembása tojánashjango. Chë shembása yojúshjango canÿe alabastro jarrëtema jútjena canÿe becá uámana y botamana uanguëts̈e béjayeca, ena nardana uanguëts̈iye; chana chë jarrëtema yojátsba y chë béjaye Jesusbe bests̈as̈iñe tbojanbues̈cja.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Chca tmojáninÿe ora, báseftanga chents̈e imojtsemnënga tmojanotjayaná y mënts̈á imojtsenatsëtsnaye: —¿Ndáyeca nÿe bonamente chë soye yojtsemna ca?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Chamna, matmënjobenanga chë béjaye unga patse denario crocenánama juiyana, y chánaca ndbomnëjémënga matmënjújabuache ca.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Chora Jesús tojanë́yana: —¿Ndáyeca quem shembása ndoñe cachcá s̈mochanjonÿaye ca? ¡Ndocá matatsana! Ats̈biama ts̈abe soye tonjama.
6 Mas Jesus disse:
7 Er ndbomnëjémënga nÿets tempo ts̈ëngaftangbeñe mochanjë́ftsemna, ndayténaca s̈mojábos̈ena ora, s̈matjobenaye ts̈abe soye chëngbiama jamana; er ats̈e ts̈ëngaftangaftaca ndoñe nÿets tempo quicháisemna.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Quem shembása lempe nts̈amo tojobenacá ats̈biama tonjama. Chca tonjama ora, ats̈be cuerpo tonjaprontá ats̈e juatbontsa tescama, cabá ndoñe obaná së́ntsemna ora.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ndegombre cbë́yana, quem luaroca ndayénts̈naca Bëngbe Bëtsabe ts̈abe noticiënga chamojtsabuayiyná chents̈e, nts̈amo quem shembása tojamámnaca becá mochanjëftsóyebuambaye, chca, ents̈anga chabiama chamotsenójuabnama ca —cha tojanë́yana.
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Chents̈ana, Judas Iscariote, canÿe chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, tojána chë bachnangbe amëndayë́ngaftaca jencuéntama, Jesús chëngbe cucuats̈iñe jaboshjonama.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Chca tmojanuena ora, chënga imojóyejuaye y tmojans̈buachená crocénana jtabuénayana. Y cach orscana Judas yojtsenguaye nts̈amo jamana y ndëmua ora, Jesús chëngbe cucuats̈iñe jaboshjonana.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Chë Bashco fiesta bojats̈enté, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayté, chë uatsjéndayënga Jesús tmojantjá: —¿Ndë́moca cojtsebos̈e bënga fchaiprontama, Bashco saná chacosama ca?
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 As Jesús uta chabe uatsjéndayata tojanichamó y mënts̈á tojanë́yana: —Chë bëts puebloye motsata. Chas̈ojáshjango ora, canÿe bacó cmochanjóbiats̈e, matbajiñe búyeshe echantsabuyambaye; cha s̈ochjuasto y s̈ochtserreparana ndëmuanÿe yebnents̈e yochjámashënguama;
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 y chë yebna nduiño s̈ochjauyana: “Buatëmbayá tonjayana: ¿Ndayents̈e chë tsañe yojtsemna, Bashco saná ats̈e ats̈be uatsjéndayëngaftaca jasama ca?”
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 As cha cmochanjínÿanÿiye canÿe bëts tsañe, tsbanana pisoca, lempe prontániñe; chents̈e s̈ochjaprónta bënga mochjasama ca.
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 As chë uatsjéndayata tbojána y tbojáninÿena lempe nts̈amo Jesús tojanëyancá; y chents̈e chë Bashco saná tbojanprontata.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Tojanibétata ora, Jesús chë yebnoca tojánashjango, chabe bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Y mesë́shents̈e imojtsesaye ora, Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, canÿa ts̈ëngaftanguents̈á, áts̈eftaca entsesá cha, uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochanjáboshjona ca.
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Chorna chë uatsjéndayënga ngménaca imojtsemna, y tmojanonts̈é canÿánÿa cha jatjayana: —¿Ats̈e chtsemna ca?
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Y Jesús tojanë́jua: —Canÿa chë bnë́tsana utatents̈á entsemna. Chabe tandës̈e cach ats̈e sëntsefchecuacná s̈cnenents̈e cha entsefchecuacná.
20 Jesus respondeu:
21 Ndegombre, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemáftaca echanjopása nts̈amo chabiama Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá. Pero, ¡ts̈a lastema chë bochjáboshjonabiama! Chabiama más ts̈abá manjamna ndoñe ntjónÿnana ca —Jesús tojánayana.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Imojtsesantscuana, tandës̈e tojanca, Bëngbe Bëtsábioye chama tbojtanchuá, tojanjataye y chabe uatsjéndayënga tojanëjatá, y mënts̈á tojánayana: “Mocñënga, mosënga, ats̈be cuerpo entsemna ca.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Chents̈ana, canÿe coptema vínoyeca tojanaca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá, chabe uatsjéndayënga tojanëfs̈as̈é, y nÿetscanga tmojanofs̈é.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Mënts̈á tojánayana: “Quem vínoye ats̈be buiñe entsemna. Ats̈be buiñe echanjuábuashana ents̈anga chamotsetats̈ëmbuama nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojas̈ebuachenacá ndegombre yochjochnënguama. Chë buiñe bëtscá ents̈angbe ts̈abiama echanjuábuashana.
24 Então lhes disse:
25 Y ndegombre cbë́yana, morscana ya ndoñe más chë uvasës̈ents̈ana obocniye quichaisofs̈iye. Chë tsëm vínoye ts̈ëngaftangaftaca chanjofs̈iye, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca chamojtsemna ora ca” —tojánayana.
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama tmojancantá chents̈ana, Olivos tjashoye tmojë́ftsanbocana.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jesús tojanë́yana: —Nÿetsca ts̈ëngaftanga quem ibeta áts̈beñe os̈buáchiyana s̈mochantsobuets̈e y s̈mochántsacheta, er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, cha mënts̈á tojánayana: “Chë oveshënga abuajë́nÿa chanjóba y chë oveshënga mochantsáshana ca.” Chca ts̈ëngaftangaftaca echanjopása, uayayënga chas̈mojishache ora.
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Pero obanënguents̈ana chaitayenents̈ana, ts̈ëngaftangbe natsana Galileoye chanjá ca —cha tojanë́yana.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Chora Pedro tbojaniyana: —Masque nÿetscanga ácbeñe os̈buáchiyana chamotsobuets̈e y chamotsacheta, ats̈e nÿa ndocna te ca.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Chora Jesús tbojaniyana: —Ndegombre cbëyana, cam ibeta, ngallo cabá uta soye ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Pero Pedro más yojtsichamo: —Masque chas̈otsemna ácaftaca jóbanama, ats̈e ndoñe quichátayana ndoñe cbonduabuatma ca.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Chents̈ana, canÿe luare Getsemaní ca uabáinoye tmojána. Chocna Jesús tojanë́yana: “Muents̈e motbiama, chëntscuana ats̈e choye chanjá, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ca.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Y tojë́ftsanëbiats̈e Pedro, Santiago y Juan. Choca cha yojónts̈a puerte ngménaca jtsemnama y corente cochtsets̈enaná.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Chë́ngbioye tojanë́yana: “Ats̈be ainana puerte ngménaca entsemna, mo jobanamcá. Muents̈e moquedanga y s̈mochtsefs̈na ca.”
34 E lhes disse:
35 Chents̈ana, Jesús más natsanoye tojána, tojanoshëntsaments̈é y fshantsóntscoca tojanotsejbéna y Bëngbe Bëtsábioye tbojanimpadá, jopódianëse, chë ts̈a japadésa ora ndoñe chaondóshjanguama.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Mënts̈á yojtsichamo: “Ats̈be Taitá, aca lempe jamama condobena; tojopodese, cochjama ats̈e japadésama ndoñe chas̈ondë́tsemnama. Pero nts̈amo ats̈e stsebos̈cá ndoñe chaondë́tsemna, sinó nts̈amo aca cojtsebos̈cá ca.”
36 E dizia:
37 Chents̈ana, chabe unga uatsjéndayëngbioye tojtanabo, y chëngna imnétsomañe. Chca tojánanÿena ora, Pédrëbioye tbojaniyana: “Simón, ¿cotsomañe? ¿Ni mo nÿe canÿe hora jtsefs̈nama ndoñe tconjobená?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 S̈mochtsefs̈na y Bëngbe Bëtsáftaca s̈mochtsencuéntaye, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama. Ts̈ëngaftanga ndegombre s̈montsebos̈e espíritoca Bëngbe Bëtsá joyeunayana, pero cuerpiñe ndoñe añemo ques̈mátsbomna ca.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jesús cachiñe tojesaná y Bëngbe Bëtsáftaca tbojanencuentá, cach palabrënga jayanëse.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Yojtabo orna, chë uatsjéndayënga cachiñe imnétsomañe; chënga imojtsefshétana ocnaye causa, y ndoñe imontsobena nts̈amo jojuana.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Chents̈ana, tojtesaná y tojtanabo ora tojanë́yana: “¿Cabá s̈motsomañe y s̈motsochnañe? Nÿe nÿets̈á; hora tocjobuache, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá bacna soye amëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Motsbananga, cuajna. Minÿënga, ats̈e boshjuaná ya entsebeconá ca.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, Judas, canÿe chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, tojánashjango y cháftaca ba ents̈anga espadë́jangaca y ngarotbéngaca prontánënga. Chënga imojamna chë bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayëngbe ichmónënga.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Judas, chë boshjuaná, tojanjuabó nts̈amo jamana ents̈anga jinÿanÿiyama ndëmua Jesús bétsemnana. Chíyeca, yojáuyana: “Nda chaijauámocho, cha echántsemna; s̈mochjishache y cuedádoca s̈mochjuánatse ca.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Chcasna, Judas Jesúsbioye tojanobeconá y tbojaniyana: “¡Buatëmbayá ca!”
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Chora chë ents̈anga tmojánishache y tmojanánatse.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Pero canÿa chents̈e Jesúseftaca yojtsemná, chabe espadëja yojenosëngbotë́nts̈ena, y chë bachnangbe más uámana amëndayabe oservená canÿe matscuas̈e tbojtsanë́stjango.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Y Jesús chë ents̈anga tojanatjá: “¿Ndáyeca s̈mojabo espadë́jangaca y ngarotbéngaca ats̈e jishachama, mo ats̈e canÿe bacá uamana ents̈á cuaftsemncá ca?
48 Jesus lhes disse:
49 Ats̈e cada te ts̈ëngaftangbeñe sëndétsemna Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca abuátambaye, y ndocna te choca ches̈mátanishache. Pero ts̈ëngaftanga chca áts̈eftaca s̈montsama, cachcá nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá chaotsemnama ca” —tojánayana.
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Chorna, nÿetsca uatsjéndayënga tmojtsanëuatjaná y tmojtsanacheta, y Jesús cachcá chë uayayë́ngaftaca tmojesanonÿá.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Canÿe bobontse Jesúsbioye ibojtsë́stona, nÿe canÿe uafjantse ents̈ë́jua uichëtjoná. Cha chë ents̈anga tmojánishache,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 pero chëngbe cucuats̈iñe chë ents̈ë́jua jesáboshjonëse, chë bobontsna enas̈á yojtsachá.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Chents̈ana, Jesús tmojanánatse chë bachnangbe más uámana amëndayábioye; y chocna, nÿetsca chë bachnangbe amë́ndayënga, bëtsëjemëngcá amë́ndayënga y ley abuátambayënga tmojánenefjna.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pedro bënocana Jesús tbojanasto, chë bachnangbe más uámana amëndayabe yebnents̈a chashjóntscoñe; y chents̈e tojanoquedá. Chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticië́ngaftaca yojtsetbemana; iñe juachaca yojtses̈bonena.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judiëngbe uámana mándayënga imojtsenguaye canÿa, nda ndayánaca Jesusbe contra cháuayana, as jobenayama cha chaóbana ca jayanama; pero ndoñe montsaninÿana.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Er masque banga Jesusbe contra uayátsenaye soyënga imojtsichamo, nÿetscanga ndoñe cachca soye montsanichamo.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Báseftanga imojotsaye y mënts̈á Jesusbe contra, ndoñe ndegombre betsemncá tmojánayana:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Bënga cha fsënjoyeuná mënts̈á: ‘Ats̈e quem Bëngbe Bëtsabe bëts yebna, ents̈angbe pormana yebna, chantsepochóca; y unga tese inÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebna, ents̈ángbeyeca ndëpormana yebna chanjëtsjebo ca.’ ”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Pero masque chca imojtsichamo, nÿetscanga ndoñe cachca soye montsanichamo.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Chorna, chë bachnangbe más uámana amëndayá yojotsbaná, nÿetscangbe tsëntsaca yojotsaye, y Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndocá cochanjayana? ¿Ndayase yojtsemna chë acbe contra montsichamo soye ca?
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Pero cha nÿe iytëca yojtsemna y ndocá ibontsëjuana. Chë bachnangbe más uámana amëndayá cachiñe tbojtëtantjá, mënts̈á: —¿Aca chë Cristo icomna, Bëngbe Bëtsá chë nda fsëndadoranabe Uaquiñá ca?
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Y Jesús tbojanjuá: —Arseñor, ats̈e cha sëndmëna; y ts̈ëngaftanga s̈mochanjinÿe, ats̈e, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë nÿets obenana bomnabe cats̈bioica chantsetbemana, y celoca jants̈etëshiñe chántsaboye ca.
62 Jesus respondeu:
63 Chora, chë bachnangbe más uámana amëndayá chabe uichëtjonëjuangá yojtsenánts̈ajatanëca, puerte ibojtsetna causa, y tojánayana: —¿Ndayama más ents̈anga s̈ochjátëjaboto Jesusbe contra chamuayanama ca?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Ts̈ëngaftanga s̈monjouena nts̈amo chë ents̈á entsichamcá, y chca Bëngbe Bëtsabiama entsemna mo cha cuafjoyenguangcá, chë chabe Uaquiñá yomna ca cha tonjayana ora. ¿Nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈matjayana ca? —cha tojanë́yana.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Chorna báseftanga tmojanonts̈é Jesús buashëtjnayana; jubiá imojútsbotse, imojtsejants̈etaye y imojtsetjanaye: “¡Momalisiá nda tcmënjajants̈etá ca!” Y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticiëngna imojtsajuebjants̈etaye.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Pédrëna, tsmanoca yojtsemna chashjoca. Chora, canÿe shembása, chë bachnangbe más uámana amëndayabe oservená yojáshjango;
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 y Pédrëbioye tbojáninÿe ora, cha iñe juachaca yojtsans̈bonena, yejuana ibojonÿinÿiye y tbojaniyana: —Acnaca, Jesús Nazaretocáftaca conjánana ca.
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Pero Pedro tojánayana chábioye ndoñe bonjanabuátma ca; y mënts̈á tojánayana: —Ndayama cojtsichámuama ndoñe quetsátstats̈ëmbo, ni ques̈nátësertana ca.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Chë oservená cachiñe Pédrëbioye tbojáninÿe y tojanonts̈é chë ínÿenga jauyanana: —Muánaca Jesusbe uatsjendayënguents̈á entsemna ca.
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Pero chana cachiñe tojánayana Jesúsbioye ndoñe bonjanabuátma ca. Chents̈ana, chë chents̈e imojtsemnënga Pedro tmojátaniyana: —Ndegombre aca chënguents̈á contsemna; ácnaca Galileocá contsemna ca.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Pero Pedro tojanonts̈é ichámuana: —¡Bëngbe Bëtsá chas̈otsecastigá ndoñe ndegombre soye stsichámëse ca! —y yojónts̈a júrayana— ¡Ats̈e chë ents̈á ndoñe quetsatabuatma, ndabiama ts̈ëngaftanga s̈montsatsëtsná ca!
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Y cachora chë ngallo uta soyama yojacánta, y Pedro yojenójuaboye nts̈amo Jesús tbojaniyanama: “Ngallo cabá uta soye ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.” Y tojanonts̈é enóbos̈achiyana.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.