Marcos 12

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chora Jesús tojanonts̈é cuentë́ngaca jabuátambana. Mënts̈á tojanë́yana: “Canÿe ents̈á bëtscá uvas betiyënga yojáje, y chë shë́conana yojajétja. Chë uvasës̈angá juants̈ë́tetjiamna canÿe base luare yojajutjo; y canÿe tsbanana jebna soye yojapórma chiñe jtsashanÿama. Chents̈ana, inÿe trabájayënga chë jajañe yojúyents̈ame, y chana inÿe luaroye yojtsoñe.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Chë uvasës̈angá juashacama tempo yojobuache orna, chë jajañe nduiño canÿe oservená ibojíchmua chë arréndayënga jáuyanama ntsachets̈á chë nduiño ibojtsotocánama.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Pero chëngna, cha imojishache, imojtsejants̈etaye, y tondaye ntajatacá imojtichmuá.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Chents̈ana, chë nduiño inÿe oservená ibojíchmua; pero chana, bests̈as̈e imojtselísia y podesca imojtsóyenguango.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Chents̈ana inÿa ibojatichmuá, y chana chë arréndayënga imojtsóba. Y bángnaca yojichamuá; pero chëngna, ínÿengna imojtsajants̈etaye y ínÿengna imojtsëbaye.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Chë nduiño cabá canÿa ibojtsábojamna jíchmuama: cachabe bonshana uaquiñá. Cabana, cha ibojíchmua y mënts̈á yojtsejuabnaye: ‘Ats̈be uaquiñá cocayé mochanjóyeunaye ca.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Pero chë arréndayënga cha imojinÿe ora, imojeniyana: ‘Mua chë fshantse nduiñbe uaquiñá entsemna. Lempe chabe soyënga mua echanjóyëngacñe. Cuajna, motsóbanga, y lempe chabe otocana soyënga bëngbiama echanjoquéda ca.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Chcasna, cha imojishache, imojtsóba y chë uvas betiyënga jajañents̈ana más chcoye imojetsë́ts̈ena ca” —Jesús tojancuentá.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Jesús chca jacuéntama tojanpochocá ora, tojánayana: “Y asna, ¿ndayá chë fshantse nduiño yochjama ca? Cha co echanjá y chë trabájayënga echanjetsëbaye, y inÿe trabájayënga chë uvas betiyënga jajañe echanjárrendaye.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 “¿Ts̈ëngaftanga ndocna te Bëngbe Bëtsabe uabemana palabra s̈mëndualía? Chiñe mënts̈á endayana:
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Chë soye Bëngbe Utabná, Bëngbe Bëtsá chca tojama, y bënga chama ojnanánënga fsë́ntsemna ca.”
11 Isto procede do Senhor
12 Chora, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë bëtsëjemëngcá mándayënga tmojánbos̈ena Jesús jishachana, er chënga tmojanenótats̈ëmbona cha chca tojancuentá jinÿanÿiyama chënga mo chë puerte bacna trabajayëngcá imojanmënama. Pero ents̈angbiama imojtsauatja, chíyeca cachcá tmojanonÿá y chents̈ana imojtsóñenga.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Chents̈ana chënga, básefta fariseunga y Heródesbe ústonënga Jesúsbioye tmojanichamó, ndayá cha tojayaniñe jisháchichiyama, as chca jtsebomnama ndaye sóyeca mandadë́ngbeñe cha mal jaquédana.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Chënga tmojána y Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, bënga fsëndë́tats̈ëmbo aca ndegombre soyënga cnetsabuátambama, y ndoñe jatuenanana nÿe nts̈amo ents̈anga tmojatichamcá, er acbiama tondaye quenatámana nda más uamaná o nduamaná tomnana; y contsabuatambá ndegombre ts̈abe vida jtsebomnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá. Chcasna, ¿ts̈abá tanántsemana, César, chë Romoca bëts mandadbiama bënga impuesto jtsatsquë́cjnayana? ¿Fchtsatsquëcjnaye o ndoñe ca? —chënga tmojantjá.
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Jesús yojtsetáts̈ëmbo, chënga bacna ents̈anga nts̈amo ndegombre tmojuabnacá ndinÿinÿnayënga imojamnama; chíyeca tojanë́yana: —¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga s̈mojtsebos̈e chë sóyeca ats̈e jisháchichiyama? Canÿe denario crocénana s̈miyëboñe, ats̈e chayobená jinÿama ca.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 As canÿe crocénana tmojanoyé y Jesús tojanë́yana: —¿Ndabe jubiá quem crocenániñe yojtsemna, y nts̈amo muents̈e entsabemancá nda chca iuabaina ca?
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Chora Jesús tojanë́yana: —Chcasna, César s̈mochtoyiye cha ibotocana soye; y Bëngbe Bëtsana cha ibotocana soye ca.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Chents̈ana, báseftanga saduceo ca uabaina ents̈anga tmojána Jesús jinÿama. Chënga imojanjuabná obanënga ndocna te ntayenana ca. Chíyeca, Jesús mënts̈á tmojaniyana:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 —Buatëmbayá, Moisés tojë́ftsanabema, nderado canÿe boyá tojóbana y básenga ndoñe tonjëftsabáshejuanësna, canmëna chë uabentsá chë shémaftaca jtobouamayana, chca, chabe uabochená obanabiama básenga jtsabamnama ca.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Y chcase, canÿe, canÿsëfta cats̈átanga monjamna. Chë natsaná tonjanobouamá y tontsanóbana básenga ntjëftsabashejuancá.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Chents̈ana, chë ústona uabentsá chë shémaftaca tonjanobouamá, pero chana tontsanóbana, básenga ntjëftsabashejuancá; chë inÿe uabentsáftaca cachcá tonjanopasá.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Chca, nÿetsca canÿsëfta cats̈átangaftaca cha tonjanobouamá, pero ndocná básenga ntjëftsabáshejuanana. Y chents̈ana chë shembásanaca tontsanóbana.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Y morna, chë obanënga chamojtayena ora, ¿ndabe chë canÿsëfta cats̈atanguents̈abe shema chë shembása yochtsemna, nÿetscanga cháftaca tmojanobouamase ca? —chënga tmojantjá.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 As Jesús tojanë́yana: —Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá ndoñe tcmonjosertá, ni Bëngbe Bëtsabe obenanama. Chíyeca nts̈amo ndoñe yondmëncá s̈montsichamo.
24 Jesus respondeu:
25 Er obanënga chamojtayena ora, ni boyabásenga ni shembásenga quemochatóbouamnaye, y chca, chënga mochántsemna mo celoca angelotemëngcá.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Y chë obanënga jtayenama, ¿Moisesbe librë́s̈añe ndoñe s̈mëndualía nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojaniyanama, chë betiyetema yojtsángbototjuana ora? Bëngbe Bëtsá mënts̈á tbojaniyana: “Ats̈e sëndmëna Abraham, Isaac y Jacobëbe Bëtsá ca.”
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Bëngbe Bëtsá chca tojánayana ora, entsichamo cha ndoñe yondmëna obanëngbe Bëtsá, sinó aina ents̈angbe Bëtsá ca, er masque chënga tmojanóbana, chënga cabá Bëngbe Bëtsáftaca mondoyena. Ts̈ëngaftanga canÿe ndoñe ndegombre soyiñe s̈montsemna ca —tojanë́yana.
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Chents̈e yojtsemna canÿe ley abuatambayá. Cha yojouena nts̈amo Jesús y chënga imojtsenatsëtsnayana, y yojtsetáts̈ëmbo Jesús ts̈abá tojanë́juama. As, tojanobeconá y Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndayá chë más bëts uámana mando yomna ca?
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Y Jesús tbojanjuá: —Chë más uámana mando mënts̈á endmëna: “Israeloquënga s̈mochjouena, Utabná, Bëngbe Bëtsá endmëna, y nÿe canÿe Bëngbe Utabná endmëna, ndocná más.
29 Jesus respondeu:
30 Utabná Bëngbe Bëtsá cochtsebobonshana nÿets acbe ainánaca, nÿets espíritoca, nÿets juábnaca y nÿets añémoca.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Y chents̈ana quem inÿe mándnaca: “Ndëmua ents̈ánaca cochtsebobonshana, nts̈amo cach aca cuenobobonshancá.” Ndocna mando quem uta mandama más quenatámana ca —Jesús tojánayana.
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Chora, chë ley abuatambayá Jesúsbioye tbojaniyana: —Buatëmbayá, puerte ts̈abá tcjayana. Ndegombre yomncá contsichamo, nÿe canÿe Utabná endmëna y ndocná más.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Y cha jtsebobonshánana nÿets ainánaca, juábnaca y añémoca, y ndëmua ents̈ánaca jtsebobonshánana cachá cuenobobonshancá, puerte cuámana. Cach nÿets̈á ndoñe quenatámana bayënga jtsëbánayana, ni chë uáts̈ëmbona soyënga Bëngbe Bëtsá jëtschuayama ca.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Cha nÿets juábnaca tbojanjuama Jesús tojáninÿe ora, tbojaniyana: —Bats̈atema cmontsebuáshbena jtseprontánama, Bëngbe Bëtsá chacolesenciama acbe ainanents̈e jtsemándayama ca.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojtsabuátambaye ora, tojánayana: “¿Ndáyeca chë ley abuátambayënga mondbétsichamo chë Uámana Uabuayaná Davídbents̈ana iuabó ca?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Cach David, chë Uámana Espíritbe mándoca mënts̈á tojánayana:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 ¿Nts̈ámose Cristo Davídbents̈ana Ents̈á nántsemna, cach David ‘Utabná ca’ chábioye tbojtsabobuátmëse ca?” —cha tojanë́yana.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Mënts̈ánaca Jesús chënga yojtsabuátambaye: “Cuedado s̈mochtsebomna y ndoñe s̈mattsama chë ley abuatambayëngcá. Chënga jtsogusetánana bënëna ents̈ayangaca jtsajnana y jtsebos̈ana tsáshenañe ents̈anga nÿa respétoca chamotsacheuanama.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache, chë más uámana luarënguiñe jtsetbiámanana, y chë fiestënguenache nÿa quëfseroca.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Pero chënga, viudángbioye chë tmobomna soyënga jtsabacayana, y ents̈angbe delante ts̈abá chamotsë́nÿama, y chë́ngbioye imojtsaíngñama ndoñe chaondëtsótats̈ëmbuamna, Bëngbe Bëtsáftaca ts̈a jtsencuéntayana. Chë causa, Bëngbe Bëtsá ínÿengbiama más chënga echanjácastigaye ca” —Jesús tojánayana.
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Jesús jabuátambama tojanpochocá ora, tojanótbema Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e, chë crocénana quëcjnayëtema ndirichiñe; y chë crocénana quëcjnayënga yojtsë́nÿaye. Bëtscá bomnëngna becá crocénana imojtsequëcjnaye.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Chora, canÿe viudá ndbomnëjémnaca yojobeconá y nÿe uta crocénana chëtémiñe yojaftsesegóra.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Chora Jesús chabe uatsjéndayënga tojánachembo chamobéconama, y mënts̈á tojanë́yana: “Ndegombre cbë́yana, quem viudá ndbomnëjema, Bëngbe Bëtsabiama nÿetscangbiama más tonjëftsesegorá.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Chë bomnëngna chë yojtsóyents̈jaments̈ana tmonjëftsesegorá, y cabá bomnana imotsóbomñe; y chë viudana tonjëftsesegorá lempe ntsachets̈á yobomncá; masque ts̈a ndbomnëjema, chë vida jtsebomnama lempe ntsachets̈á yobomncá tonjëftsesegorá ca.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.