Marcos 12
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Chora Jesús tojanonts̈é cuentë́ngaca jabuátambana. Mënts̈á tojanë́yana: “Canÿe ents̈á bëtscá uvas betiyënga yojáje, y chë shë́conana yojajétja. Chë uvasës̈angá juants̈ë́tetjiamna canÿe base luare yojajutjo; y canÿe tsbanana jebna soye yojapórma chiñe jtsashanÿama. Chents̈ana, inÿe trabájayënga chë jajañe yojúyents̈ame, y chana inÿe luaroye yojtsoñe.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Chë uvasës̈angá juashacama tempo yojobuache orna, chë jajañe nduiño canÿe oservená ibojíchmua chë arréndayënga jáuyanama ntsachets̈á chë nduiño ibojtsotocánama.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Pero chëngna, cha imojishache, imojtsejants̈etaye, y tondaye ntajatacá imojtichmuá.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Chents̈ana, chë nduiño inÿe oservená ibojíchmua; pero chana, bests̈as̈e imojtselísia y podesca imojtsóyenguango.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Chents̈ana inÿa ibojatichmuá, y chana chë arréndayënga imojtsóba. Y bángnaca yojichamuá; pero chëngna, ínÿengna imojtsajants̈etaye y ínÿengna imojtsëbaye.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 “Chë nduiño cabá canÿa ibojtsábojamna jíchmuama: cachabe bonshana uaquiñá. Cabana, cha ibojíchmua y mënts̈á yojtsejuabnaye: ‘Ats̈be uaquiñá cocayé mochanjóyeunaye ca.’
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Pero chë arréndayënga cha imojinÿe ora, imojeniyana: ‘Mua chë fshantse nduiñbe uaquiñá entsemna. Lempe chabe soyënga mua echanjóyëngacñe. Cuajna, motsóbanga, y lempe chabe otocana soyënga bëngbiama echanjoquéda ca.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Chcasna, cha imojishache, imojtsóba y chë uvas betiyënga jajañents̈ana más chcoye imojetsë́ts̈ena ca” —Jesús tojancuentá.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Jesús chca jacuéntama tojanpochocá ora, tojánayana: “Y asna, ¿ndayá chë fshantse nduiño yochjama ca? Cha co echanjá y chë trabájayënga echanjetsëbaye, y inÿe trabájayënga chë uvas betiyënga jajañe echanjárrendaye.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 “¿Ts̈ëngaftanga ndocna te Bëngbe Bëtsabe uabemana palabra s̈mëndualía? Chiñe mënts̈á endayana:
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Chë soye Bëngbe Utabná, Bëngbe Bëtsá chca tojama, y bënga chama ojnanánënga fsë́ntsemna ca.”
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Chora, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë bëtsëjemëngcá mándayënga tmojánbos̈ena Jesús jishachana, er chënga tmojanenótats̈ëmbona cha chca tojancuentá jinÿanÿiyama chënga mo chë puerte bacna trabajayëngcá imojanmënama. Pero ents̈angbiama imojtsauatja, chíyeca cachcá tmojanonÿá y chents̈ana imojtsóñenga.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Chents̈ana chënga, básefta fariseunga y Heródesbe ústonënga Jesúsbioye tmojanichamó, ndayá cha tojayaniñe jisháchichiyama, as chca jtsebomnama ndaye sóyeca mandadë́ngbeñe cha mal jaquédana.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Chënga tmojána y Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, bënga fsëndë́tats̈ëmbo aca ndegombre soyënga cnetsabuátambama, y ndoñe jatuenanana nÿe nts̈amo ents̈anga tmojatichamcá, er acbiama tondaye quenatámana nda más uamaná o nduamaná tomnana; y contsabuatambá ndegombre ts̈abe vida jtsebomnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá. Chcasna, ¿ts̈abá tanántsemana, César, chë Romoca bëts mandadbiama bënga impuesto jtsatsquë́cjnayana? ¿Fchtsatsquëcjnaye o ndoñe ca? —chënga tmojantjá.
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Jesús yojtsetáts̈ëmbo, chënga bacna ents̈anga nts̈amo ndegombre tmojuabnacá ndinÿinÿnayënga imojamnama; chíyeca tojanë́yana: —¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga s̈mojtsebos̈e chë sóyeca ats̈e jisháchichiyama? Canÿe denario crocénana s̈miyëboñe, ats̈e chayobená jinÿama ca.
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 As canÿe crocénana tmojanoyé y Jesús tojanë́yana: —¿Ndabe jubiá quem crocenániñe yojtsemna, y nts̈amo muents̈e entsabemancá nda chca iuabaina ca?
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Chora Jesús tojanë́yana: —Chcasna, César s̈mochtoyiye cha ibotocana soye; y Bëngbe Bëtsana cha ibotocana soye ca.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Chents̈ana, báseftanga saduceo ca uabaina ents̈anga tmojána Jesús jinÿama. Chënga imojanjuabná obanënga ndocna te ntayenana ca. Chíyeca, Jesús mënts̈á tmojaniyana:
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 —Buatëmbayá, Moisés tojë́ftsanabema, nderado canÿe boyá tojóbana y básenga ndoñe tonjëftsabáshejuanësna, canmëna chë uabentsá chë shémaftaca jtobouamayana, chca, chabe uabochená obanabiama básenga jtsabamnama ca.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Y chcase, canÿe, canÿsëfta cats̈átanga monjamna. Chë natsaná tonjanobouamá y tontsanóbana básenga ntjëftsabashejuancá.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Chents̈ana, chë ústona uabentsá chë shémaftaca tonjanobouamá, pero chana tontsanóbana, básenga ntjëftsabashejuancá; chë inÿe uabentsáftaca cachcá tonjanopasá.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Chca, nÿetsca canÿsëfta cats̈átangaftaca cha tonjanobouamá, pero ndocná básenga ntjëftsabáshejuanana. Y chents̈ana chë shembásanaca tontsanóbana.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Y morna, chë obanënga chamojtayena ora, ¿ndabe chë canÿsëfta cats̈atanguents̈abe shema chë shembása yochtsemna, nÿetscanga cháftaca tmojanobouamase ca? —chënga tmojantjá.
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 As Jesús tojanë́yana: —Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá ndoñe tcmonjosertá, ni Bëngbe Bëtsabe obenanama. Chíyeca nts̈amo ndoñe yondmëncá s̈montsichamo.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Er obanënga chamojtayena ora, ni boyabásenga ni shembásenga quemochatóbouamnaye, y chca, chënga mochántsemna mo celoca angelotemëngcá.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Y chë obanënga jtayenama, ¿Moisesbe librë́s̈añe ndoñe s̈mëndualía nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojaniyanama, chë betiyetema yojtsángbototjuana ora? Bëngbe Bëtsá mënts̈á tbojaniyana: “Ats̈e sëndmëna Abraham, Isaac y Jacobëbe Bëtsá ca.”
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Bëngbe Bëtsá chca tojánayana ora, entsichamo cha ndoñe yondmëna obanëngbe Bëtsá, sinó aina ents̈angbe Bëtsá ca, er masque chënga tmojanóbana, chënga cabá Bëngbe Bëtsáftaca mondoyena. Ts̈ëngaftanga canÿe ndoñe ndegombre soyiñe s̈montsemna ca —tojanë́yana.
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Chents̈e yojtsemna canÿe ley abuatambayá. Cha yojouena nts̈amo Jesús y chënga imojtsenatsëtsnayana, y yojtsetáts̈ëmbo Jesús ts̈abá tojanë́juama. As, tojanobeconá y Jesúsbioye tbojantjá: —¿Ndayá chë más bëts uámana mando yomna ca?
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Y Jesús tbojanjuá: —Chë más uámana mando mënts̈á endmëna: “Israeloquënga s̈mochjouena, Utabná, Bëngbe Bëtsá endmëna, y nÿe canÿe Bëngbe Utabná endmëna, ndocná más.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Utabná Bëngbe Bëtsá cochtsebobonshana nÿets acbe ainánaca, nÿets espíritoca, nÿets juábnaca y nÿets añémoca.”
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Y chents̈ana quem inÿe mándnaca: “Ndëmua ents̈ánaca cochtsebobonshana, nts̈amo cach aca cuenobobonshancá.” Ndocna mando quem uta mandama más quenatámana ca —Jesús tojánayana.
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Chora, chë ley abuatambayá Jesúsbioye tbojaniyana: —Buatëmbayá, puerte ts̈abá tcjayana. Ndegombre yomncá contsichamo, nÿe canÿe Utabná endmëna y ndocná más.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Y cha jtsebobonshánana nÿets ainánaca, juábnaca y añémoca, y ndëmua ents̈ánaca jtsebobonshánana cachá cuenobobonshancá, puerte cuámana. Cach nÿets̈á ndoñe quenatámana bayënga jtsëbánayana, ni chë uáts̈ëmbona soyënga Bëngbe Bëtsá jëtschuayama ca.
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Cha nÿets juábnaca tbojanjuama Jesús tojáninÿe ora, tbojaniyana: —Bats̈atema cmontsebuáshbena jtseprontánama, Bëngbe Bëtsá chacolesenciama acbe ainanents̈e jtsemándayama ca.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e yojtsabuátambaye ora, tojánayana: “¿Ndáyeca chë ley abuátambayënga mondbétsichamo chë Uámana Uabuayaná Davídbents̈ana iuabó ca?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Cach David, chë Uámana Espíritbe mándoca mënts̈á tojánayana:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 ¿Nts̈ámose Cristo Davídbents̈ana Ents̈á nántsemna, cach David ‘Utabná ca’ chábioye tbojtsabobuátmëse ca?” —cha tojanë́yana.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Mënts̈ánaca Jesús chënga yojtsabuátambaye: “Cuedado s̈mochtsebomna y ndoñe s̈mattsama chë ley abuatambayëngcá. Chënga jtsogusetánana bënëna ents̈ayangaca jtsajnana y jtsebos̈ana tsáshenañe ents̈anga nÿa respétoca chamotsacheuanama.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache, chë más uámana luarënguiñe jtsetbiámanana, y chë fiestënguenache nÿa quëfseroca.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Pero chënga, viudángbioye chë tmobomna soyënga jtsabacayana, y ents̈angbe delante ts̈abá chamotsë́nÿama, y chë́ngbioye imojtsaíngñama ndoñe chaondëtsótats̈ëmbuamna, Bëngbe Bëtsáftaca ts̈a jtsencuéntayana. Chë causa, Bëngbe Bëtsá ínÿengbiama más chënga echanjácastigaye ca” —Jesús tojánayana.
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Jesús jabuátambama tojanpochocá ora, tojanótbema Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e, chë crocénana quëcjnayëtema ndirichiñe; y chë crocénana quëcjnayënga yojtsë́nÿaye. Bëtscá bomnëngna becá crocénana imojtsequëcjnaye.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Chora, canÿe viudá ndbomnëjémnaca yojobeconá y nÿe uta crocénana chëtémiñe yojaftsesegóra.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Chora Jesús chabe uatsjéndayënga tojánachembo chamobéconama, y mënts̈á tojanë́yana: “Ndegombre cbë́yana, quem viudá ndbomnëjema, Bëngbe Bëtsabiama nÿetscangbiama más tonjëftsesegorá.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Chë bomnëngna chë yojtsóyents̈jaments̈ana tmonjëftsesegorá, y cabá bomnana imotsóbomñe; y chë viudana tonjëftsesegorá lempe ntsachets̈á yobomncá; masque ts̈a ndbomnëjema, chë vida jtsebomnama lempe ntsachets̈á yobomncá tonjëftsesegorá ca.”
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.