Marcos 11

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ya Jerusalenoye imojtsebeconá ora, Betfagé y Betania pueblënga béconana, Olivos ca uabaina tjashe juachañe, Jesús uta chabe uatsjéndayata tojanichamó,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 y mënts̈á tojanë́yana: “Tsëndatbe natsana entsemna base pueblotémoye motsata. Chas̈ojáshjango y cachora s̈ochanjínÿena canÿe burrotema utsbuaná; chábeñe cabá ndocná tonjenojayé. S̈ochjuajafjoná y s̈ochjuánatse.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nderado nda, ¿ndáyeca s̈mojtsanachá ca? chacmojátjase, s̈ochjojuá: ‘Bëngbe Utabná bontsájaboto y chora bochantabáiseboshjona ca.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 As chata tbojána, y tbojáninÿena chë burrotema tsáshenañe, canÿe bës̈ás̈añe utsbuaná, y imojuajafjoná.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Y básefta ents̈anga chiñe imojtsemnënga, chátbioye tmojanë́yana: “¿Ndayá s̈ojtsama? ¿Ndáyeca chë burrotema s̈ojtsajafjná ca?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 As chata tbojanjuá nts̈amo Jesús tojanëyancá; y chë ents̈anga tmojanalesenciá chë burrotema chamuánatsama.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Chents̈ana, chë burrotema Jesúsbioye tmojanánatse; chë burrotémbeñe chatbe ents̈ayá tbojanájatse, y Jesús chábeñe tojanenojayé.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Bëtscá ents̈anga chëngbe ents̈ayá chë benachëjana imojtsanëtë́tsatsana, y ínÿengna chë jajoca imojuatë́tsets̈e buacuashangá chiñe imojuacjaye.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Y chë natsana imojtsajnënga y chë ústonoyënga mënts̈á imojtsaiuáyebuache: “¡Bëngbe Bëtsá matschuanga! ¡Corente bendición bomná, chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Ts̈a ts̈abá chë echanjóshjango amë́ndayana, bëngbe bëts taitá David yojëftsemánda orcá! ¡Bëngbe Bëtsá celocá matschuanga ca!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Jesús Jerusalenoye tojánashjango, y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo. Chabe shë́conana lempe yojëftserrepárase, y ya yojtseibétatana causa, chabe bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca tojë́ftsanbocna, Betania puebloye.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Yëfsana, Betaniocana Jerusalenoye chënga imojtésajna ora, Jesús tbojánishëntsena.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Bënocana canÿe higo betiye yojinÿe; as tojána jontjes̈iyama tainashajo o ndoñe. Pero nÿe tsbuanáchënga chiñe yojínÿena, chora ndoñe shajo tempo bétsemna causa.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 As Jesús chë higo betiyoye tojánayana: “¡Ndocna te más chacondëshájona ents̈anga chamosama ca!”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Jerusalenoye tmojánashjajnents̈ana, Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo, y tojanonts̈é chents̈ana jtëbuacnana chë chents̈e imojtsena y imojtsobuámnañënga. Chénts̈naca imojtsemna ents̈anga canÿe crocénana enënga, y chë crocénana nÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ama inoservena. Chë ents̈anga crocénana atrocayëngbe mesëshangá tojtsanenásatajchquëca, y chë palomatémënga enëngbe ts̈enës̈ë́ngnaca;
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 y ndoñe tonjanalesenciá ndocná Bëngbe Bëtsabe bëts yebnëjana chë soyënga chaotsëchnëjuanama.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Y tojanonts̈é ents̈anga mënts̈á jabuátambana: “Ndegombre, Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha mënts̈á tojánayana: ‘Ats̈be bëts yebna echantsabaina nÿetsca luarents̈a ents̈angbiama áts̈eftaca encuéntaye yebna ca’; pero ts̈ëngaftangna atbëbanëngbe oyeniñe chë yebna s̈mojtsebema ca” —Jesús tojanë́yana.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Chë bachnangbe más uámana amë́ndayënga y chë ley abuátambayënga tmojántats̈ëmbona nts̈amo yojochnënguama; as tmojanonts̈é enójuabnayana nts̈amo jobenayana cha jóbana, cha imojtsebiauatja causa, er nÿetsca ents̈anga imojtsenjnanaye nts̈amo cha yojanabuátambama.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Pero yojtseibétatana ora, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca chë bëts pueblents̈ana yojesóbocñe.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Yëfsana cachëse, cachëjana imojtésachnëjuana ora, tmojáninÿe chë higo betiye parejo tbëtëjë́ngaca yojtsebuashá.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Chora Pedro yojenójuaboye nts̈amo yojopásama; as Jesúsbioye tbojaniyana: —¡Buatëmbayá, minÿe; chë tconjayana ndocna te más ts̈abe betiye chaotsemnama betiye tojtsebuashá ca!
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Y Jesús tbojaniyana: —Bëngbe Bëtsábeñe s̈mochtsos̈buáchiye.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ndegombre cbë́yana, nderado nda quem tjoye tojayana, “¡chents̈ana mojuaná y bëts uafjajónayoye motsëshbuets̈e ca!” y chca tojayana ainaniñe inÿets̈á juabna ntjatsbomncá, y ainaniñe puerte tojtsos̈buaché nts̈amo tojayancá aíñe yochjochnënguama, ndegombre chca echanjochnëngo.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Chíyeca cbochanjáuyana, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora chas̈mojtsotjanañama, ainaniñe corente s̈mochtsejuabnaye ya s̈mojóyëngacñe ca, y ndegombre chca s̈mochántsebomna.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Y Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, s̈mochjenójuaboye nderado nda ndaye bacna soye ts̈ëngaftangbiama tojamama, y cháftaca cabá etonánënga s̈mojtsemnëse, s̈mochtseperdóna; chca, Bëngbe Bëtsá, celoca endmëná, ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama chacmotsaperdonama.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Pero inÿa ndoñe s̈monjaperdonasna, Bëngbe Taitá, celoca endmëná, cach ndoñe ts̈ëngaftanga quecmochátaperdonaye ca —cha tojánayana.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Chca tojanopasá chents̈ana, Jerusalenoye chënga tmojesaná. Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnëjana yojtsobuertanëntscuana, chábioye tmojanobeconá bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 y mënts̈á tmojantjá: —¿Ndaye deréchoca chë contsama soyënga aca cojtsama ca? ¿Chca jtsamama nda obenana tcmënjats̈etá ca?
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 As Jesús tojanë́yana: —Ats̈naca së́ntsebomna canÿe soye ts̈ëngaftanga jatjayama. Chas̈mojojuase, áts̈naca cbochjáuyana ndaye deréchoca ats̈e chca stsama.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿Nda Juan chë Ubayaná tbojanichmó ents̈anga jubáyama, Bëngbe Bëtsá o ents̈anga? S̈mëyana ca.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Chora chënga tmojanonts̈é mënts̈á enatsëtsnayana: “ ‘Bëngbe Bëtsá ca’ chamojojuase, cha s̈ochanjáuyana: ‘As ¿ndáyeca chë cha tcmojanabuayená soyënguiñe ndoñe s̈monjanos̈buaché ca?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Pero ndoñe quemuátobena jayanana ‘ents̈anga ca’.” Chca tmojánayana, er chënga ents̈angbiama imojánauatja, er nÿetscanga imojanjuabná, Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yojamnama.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Chcasna, chënga tmojanjuá: —Bënga ndoñe queftsátstats̈ëmbo ca.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.