Marcos 11
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Ya Jerusalenoye imojtsebeconá ora, Betfagé y Betania pueblënga béconana, Olivos ca uabaina tjashe juachañe, Jesús uta chabe uatsjéndayata tojanichamó,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 y mënts̈á tojanë́yana: “Tsëndatbe natsana entsemna base pueblotémoye motsata. Chas̈ojáshjango y cachora s̈ochanjínÿena canÿe burrotema utsbuaná; chábeñe cabá ndocná tonjenojayé. S̈ochjuajafjoná y s̈ochjuánatse.
2 com a seguinte ordem:
3 Nderado nda, ¿ndáyeca s̈mojtsanachá ca? chacmojátjase, s̈ochjojuá: ‘Bëngbe Utabná bontsájaboto y chora bochantabáiseboshjona ca.’ ”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 As chata tbojána, y tbojáninÿena chë burrotema tsáshenañe, canÿe bës̈ás̈añe utsbuaná, y imojuajafjoná.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Y básefta ents̈anga chiñe imojtsemnënga, chátbioye tmojanë́yana: “¿Ndayá s̈ojtsama? ¿Ndáyeca chë burrotema s̈ojtsajafjná ca?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 As chata tbojanjuá nts̈amo Jesús tojanëyancá; y chë ents̈anga tmojanalesenciá chë burrotema chamuánatsama.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Chents̈ana, chë burrotema Jesúsbioye tmojanánatse; chë burrotémbeñe chatbe ents̈ayá tbojanájatse, y Jesús chábeñe tojanenojayé.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Bëtscá ents̈anga chëngbe ents̈ayá chë benachëjana imojtsanëtë́tsatsana, y ínÿengna chë jajoca imojuatë́tsets̈e buacuashangá chiñe imojuacjaye.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Y chë natsana imojtsajnënga y chë ústonoyënga mënts̈á imojtsaiuáyebuache: “¡Bëngbe Bëtsá matschuanga! ¡Corente bendición bomná, chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ¡Ts̈a ts̈abá chë echanjóshjango amë́ndayana, bëngbe bëts taitá David yojëftsemánda orcá! ¡Bëngbe Bëtsá celocá matschuanga ca!”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Jesús Jerusalenoye tojánashjango, y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo. Chabe shë́conana lempe yojëftserrepárase, y ya yojtseibétatana causa, chabe bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca tojë́ftsanbocna, Betania puebloye.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Yëfsana, Betaniocana Jerusalenoye chënga imojtésajna ora, Jesús tbojánishëntsena.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Bënocana canÿe higo betiye yojinÿe; as tojána jontjes̈iyama tainashajo o ndoñe. Pero nÿe tsbuanáchënga chiñe yojínÿena, chora ndoñe shajo tempo bétsemna causa.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 As Jesús chë higo betiyoye tojánayana: “¡Ndocna te más chacondëshájona ents̈anga chamosama ca!”
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Jerusalenoye tmojánashjajnents̈ana, Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo, y tojanonts̈é chents̈ana jtëbuacnana chë chents̈e imojtsena y imojtsobuámnañënga. Chénts̈naca imojtsemna ents̈anga canÿe crocénana enënga, y chë crocénana nÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ama inoservena. Chë ents̈anga crocénana atrocayëngbe mesëshangá tojtsanenásatajchquëca, y chë palomatémënga enëngbe ts̈enës̈ë́ngnaca;
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 y ndoñe tonjanalesenciá ndocná Bëngbe Bëtsabe bëts yebnëjana chë soyënga chaotsëchnëjuanama.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Y tojanonts̈é ents̈anga mënts̈á jabuátambana: “Ndegombre, Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha mënts̈á tojánayana: ‘Ats̈be bëts yebna echantsabaina nÿetsca luarents̈a ents̈angbiama áts̈eftaca encuéntaye yebna ca’; pero ts̈ëngaftangna atbëbanëngbe oyeniñe chë yebna s̈mojtsebema ca” —Jesús tojanë́yana.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Chë bachnangbe más uámana amë́ndayënga y chë ley abuátambayënga tmojántats̈ëmbona nts̈amo yojochnënguama; as tmojanonts̈é enójuabnayana nts̈amo jobenayana cha jóbana, cha imojtsebiauatja causa, er nÿetsca ents̈anga imojtsenjnanaye nts̈amo cha yojanabuátambama.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Pero yojtseibétatana ora, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca chë bëts pueblents̈ana yojesóbocñe.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Yëfsana cachëse, cachëjana imojtésachnëjuana ora, tmojáninÿe chë higo betiye parejo tbëtëjë́ngaca yojtsebuashá.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Chora Pedro yojenójuaboye nts̈amo yojopásama; as Jesúsbioye tbojaniyana: —¡Buatëmbayá, minÿe; chë tconjayana ndocna te más ts̈abe betiye chaotsemnama betiye tojtsebuashá ca!
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Y Jesús tbojaniyana: —Bëngbe Bëtsábeñe s̈mochtsos̈buáchiye.
22 Jesus respondeu:
23 Ndegombre cbë́yana, nderado nda quem tjoye tojayana, “¡chents̈ana mojuaná y bëts uafjajónayoye motsëshbuets̈e ca!” y chca tojayana ainaniñe inÿets̈á juabna ntjatsbomncá, y ainaniñe puerte tojtsos̈buaché nts̈amo tojayancá aíñe yochjochnënguama, ndegombre chca echanjochnëngo.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Chíyeca cbochanjáuyana, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora chas̈mojtsotjanañama, ainaniñe corente s̈mochtsejuabnaye ya s̈mojóyëngacñe ca, y ndegombre chca s̈mochántsebomna.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Y Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, s̈mochjenójuaboye nderado nda ndaye bacna soye ts̈ëngaftangbiama tojamama, y cháftaca cabá etonánënga s̈mojtsemnëse, s̈mochtseperdóna; chca, Bëngbe Bëtsá, celoca endmëná, ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama chacmotsaperdonama.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Pero inÿa ndoñe s̈monjaperdonasna, Bëngbe Taitá, celoca endmëná, cach ndoñe ts̈ëngaftanga quecmochátaperdonaye ca —cha tojánayana.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Chca tojanopasá chents̈ana, Jerusalenoye chënga tmojesaná. Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnëjana yojtsobuertanëntscuana, chábioye tmojanobeconá bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 y mënts̈á tmojantjá: —¿Ndaye deréchoca chë contsama soyënga aca cojtsama ca? ¿Chca jtsamama nda obenana tcmënjats̈etá ca?
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 As Jesús tojanë́yana: —Ats̈naca së́ntsebomna canÿe soye ts̈ëngaftanga jatjayama. Chas̈mojojuase, áts̈naca cbochjáuyana ndaye deréchoca ats̈e chca stsama.
29 Jesus respondeu:
30 ¿Nda Juan chë Ubayaná tbojanichmó ents̈anga jubáyama, Bëngbe Bëtsá o ents̈anga? S̈mëyana ca.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Chora chënga tmojanonts̈é mënts̈á enatsëtsnayana: “ ‘Bëngbe Bëtsá ca’ chamojojuase, cha s̈ochanjáuyana: ‘As ¿ndáyeca chë cha tcmojanabuayená soyënguiñe ndoñe s̈monjanos̈buaché ca?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Pero ndoñe quemuátobena jayanana ‘ents̈anga ca’.” Chca tmojánayana, er chënga ents̈angbiama imojánauatja, er nÿetscanga imojanjuabná, Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yojamnama.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Chcasna, chënga tmojanjuá: —Bënga ndoñe queftsátstats̈ëmbo ca.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.