Marcos 11
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Ya Jerusalenoye imojtsebeconá ora, Betfagé y Betania pueblënga béconana, Olivos ca uabaina tjashe juachañe, Jesús uta chabe uatsjéndayata tojanichamó,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 y mënts̈á tojanë́yana: “Tsëndatbe natsana entsemna base pueblotémoye motsata. Chas̈ojáshjango y cachora s̈ochanjínÿena canÿe burrotema utsbuaná; chábeñe cabá ndocná tonjenojayé. S̈ochjuajafjoná y s̈ochjuánatse.
2 e disse-lhes:
3 Nderado nda, ¿ndáyeca s̈mojtsanachá ca? chacmojátjase, s̈ochjojuá: ‘Bëngbe Utabná bontsájaboto y chora bochantabáiseboshjona ca.’ ”
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 As chata tbojána, y tbojáninÿena chë burrotema tsáshenañe, canÿe bës̈ás̈añe utsbuaná, y imojuajafjoná.
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Y básefta ents̈anga chiñe imojtsemnënga, chátbioye tmojanë́yana: “¿Ndayá s̈ojtsama? ¿Ndáyeca chë burrotema s̈ojtsajafjná ca?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 As chata tbojanjuá nts̈amo Jesús tojanëyancá; y chë ents̈anga tmojanalesenciá chë burrotema chamuánatsama.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Chents̈ana, chë burrotema Jesúsbioye tmojanánatse; chë burrotémbeñe chatbe ents̈ayá tbojanájatse, y Jesús chábeñe tojanenojayé.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Bëtscá ents̈anga chëngbe ents̈ayá chë benachëjana imojtsanëtë́tsatsana, y ínÿengna chë jajoca imojuatë́tsets̈e buacuashangá chiñe imojuacjaye.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Y chë natsana imojtsajnënga y chë ústonoyënga mënts̈á imojtsaiuáyebuache: “¡Bëngbe Bëtsá matschuanga! ¡Corente bendición bomná, chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá!
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Ts̈a ts̈abá chë echanjóshjango amë́ndayana, bëngbe bëts taitá David yojëftsemánda orcá! ¡Bëngbe Bëtsá celocá matschuanga ca!”
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 Jesús Jerusalenoye tojánashjango, y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo. Chabe shë́conana lempe yojëftserrepárase, y ya yojtseibétatana causa, chabe bnë́tsana uta uatsjéndayëngaftaca tojë́ftsanbocna, Betania puebloye.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Yëfsana, Betaniocana Jerusalenoye chënga imojtésajna ora, Jesús tbojánishëntsena.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 Bënocana canÿe higo betiye yojinÿe; as tojána jontjes̈iyama tainashajo o ndoñe. Pero nÿe tsbuanáchënga chiñe yojínÿena, chora ndoñe shajo tempo bétsemna causa.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 As Jesús chë higo betiyoye tojánayana: “¡Ndocna te más chacondëshájona ents̈anga chamosama ca!”
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 Jerusalenoye tmojánashjajnents̈ana, Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tojánamashëngo, y tojanonts̈é chents̈ana jtëbuacnana chë chents̈e imojtsena y imojtsobuámnañënga. Chénts̈naca imojtsemna ents̈anga canÿe crocénana enënga, y chë crocénana nÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ama inoservena. Chë ents̈anga crocénana atrocayëngbe mesëshangá tojtsanenásatajchquëca, y chë palomatémënga enëngbe ts̈enës̈ë́ngnaca;
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 y ndoñe tonjanalesenciá ndocná Bëngbe Bëtsabe bëts yebnëjana chë soyënga chaotsëchnëjuanama.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 Y tojanonts̈é ents̈anga mënts̈á jabuátambana: “Ndegombre, Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe cha mënts̈á tojánayana: ‘Ats̈be bëts yebna echantsabaina nÿetsca luarents̈a ents̈angbiama áts̈eftaca encuéntaye yebna ca’; pero ts̈ëngaftangna atbëbanëngbe oyeniñe chë yebna s̈mojtsebema ca” —Jesús tojanë́yana.
17 Também os ensinava e dizia:
18 Chë bachnangbe más uámana amë́ndayënga y chë ley abuátambayënga tmojántats̈ëmbona nts̈amo yojochnënguama; as tmojanonts̈é enójuabnayana nts̈amo jobenayana cha jóbana, cha imojtsebiauatja causa, er nÿetsca ents̈anga imojtsenjnanaye nts̈amo cha yojanabuátambama.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Pero yojtseibétatana ora, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca chë bëts pueblents̈ana yojesóbocñe.
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Yëfsana cachëse, cachëjana imojtésachnëjuana ora, tmojáninÿe chë higo betiye parejo tbëtëjë́ngaca yojtsebuashá.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 Chora Pedro yojenójuaboye nts̈amo yojopásama; as Jesúsbioye tbojaniyana: —¡Buatëmbayá, minÿe; chë tconjayana ndocna te más ts̈abe betiye chaotsemnama betiye tojtsebuashá ca!
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Y Jesús tbojaniyana: —Bëngbe Bëtsábeñe s̈mochtsos̈buáchiye.
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 Ndegombre cbë́yana, nderado nda quem tjoye tojayana, “¡chents̈ana mojuaná y bëts uafjajónayoye motsëshbuets̈e ca!” y chca tojayana ainaniñe inÿets̈á juabna ntjatsbomncá, y ainaniñe puerte tojtsos̈buaché nts̈amo tojayancá aíñe yochjochnënguama, ndegombre chca echanjochnëngo.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Chíyeca cbochanjáuyana, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora chas̈mojtsotjanañama, ainaniñe corente s̈mochtsejuabnaye ya s̈mojóyëngacñe ca, y ndegombre chca s̈mochántsebomna.
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 Y Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, s̈mochjenójuaboye nderado nda ndaye bacna soye ts̈ëngaftangbiama tojamama, y cháftaca cabá etonánënga s̈mojtsemnëse, s̈mochtseperdóna; chca, Bëngbe Bëtsá, celoca endmëná, ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama chacmotsaperdonama.
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 Pero inÿa ndoñe s̈monjaperdonasna, Bëngbe Taitá, celoca endmëná, cach ndoñe ts̈ëngaftanga quecmochátaperdonaye ca —cha tojánayana.
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Chca tojanopasá chents̈ana, Jerusalenoye chënga tmojesaná. Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnëjana yojtsobuertanëntscuana, chábioye tmojanobeconá bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga,
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 y mënts̈á tmojantjá: —¿Ndaye deréchoca chë contsama soyënga aca cojtsama ca? ¿Chca jtsamama nda obenana tcmënjats̈etá ca?
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 As Jesús tojanë́yana: —Ats̈naca së́ntsebomna canÿe soye ts̈ëngaftanga jatjayama. Chas̈mojojuase, áts̈naca cbochjáuyana ndaye deréchoca ats̈e chca stsama.
29 Jesus respondeu:
30 ¿Nda Juan chë Ubayaná tbojanichmó ents̈anga jubáyama, Bëngbe Bëtsá o ents̈anga? S̈mëyana ca.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 Chora chënga tmojanonts̈é mënts̈á enatsëtsnayana: “ ‘Bëngbe Bëtsá ca’ chamojojuase, cha s̈ochanjáuyana: ‘As ¿ndáyeca chë cha tcmojanabuayená soyënguiñe ndoñe s̈monjanos̈buaché ca?’
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 Pero ndoñe quemuátobena jayanana ‘ents̈anga ca’.” Chca tmojánayana, er chënga ents̈angbiama imojánauatja, er nÿetscanga imojanjuabná, Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yojamnama.
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 Chcasna, chënga tmojanjuá: —Bënga ndoñe queftsátstats̈ëmbo ca.
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.