Marcos 10
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chents̈ana, Jesús chë luarents̈ana tojë́ftsanbocna y tojána Judea luaroye y Jordán chenguana. Ents̈anga cachiñe chábioye tmojánabo, y cha chënga yojtsabuátambaye, chë nts̈amo jamana yojanamancá.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Básefta fariseunga chábioye tmojanobeconá, y jisháchichiyama mënts̈á imojtsetjanaye: —¿Queojtselesenciana canÿe boyá chabe shémbioye cachcá jesonÿayama ca?
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Chora cha tojanë́jua: —¿Nts̈amo Moisés chë soyëngama tcmënjanamë́ndaye ca?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Y chënga tmojánayana: —Moisés tojanalesenciá chë boyá chabe shémbioye chabuiyé canÿe tsbuanácha, ndayë́chañe chaotsayana cha ya ndoñe chabe shema yontsemna ca, y chora cachcá chabe shema chabuesonÿá ca.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Chora Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsabe mandënga ainaniñe jóyëngacñama ndoñe ques̈mátsbos̈e causa, Moisés chca ts̈ëngaftanga tcmojëftsanamëndá.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Pero quem luare jobojáts̈ama orna, “Bëngbe Bëtsá canÿe boyabása y canÿe shembása tonjánabiama.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Chíyeca, chë boyabása chabe taitá y chabe mamá echanjésabashejuana, chabe shémaftaca jenútanama,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 y chë útatna mo canÿacá bochántsemna.” Y chca, ya ndoñe útata quebochátsmëna, sinó nÿe mo canÿacá.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Chcasna, ents̈á ndoñe chaondë́ndbema ndayá Bëngbe Bëtsá mo canÿiñcá tojë́ftsema soye ca —cha tojánayana.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ya cach yebnoca imojtsatsmëna ora, chabe uatsjéndayënga cach soyama imojtë́tstjaye.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Y Jesús tojanë́yana: “Nda chabe shémbioye cachcá tbojesonÿá y ínÿaftaca tojtóbouamase, cha chë natsana shémbioye inÿe shembásaftaca jtseíngñayana; chana canÿe uabuatmá jtsebomnana.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Y chë shema chabe boyábioye cachcá tbojesonÿá, y ínÿaftaca tojtóbouamase, chánaca chë natsana boyábioye ínÿaftaca jtseíngñayana; canÿe uabuatmá jtsebomnana ca” —Jesús tojánayana.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Ents̈anga, basetémënga Jesúsbioye tmojanënatse, chauabájajuama y Bëngbe Bëtsábioye chëngbiama chaboimpadama; pero chabe uatsjéndayëngna tmojanonts̈é chë basetémënga unachayënga jtsëcácanana.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Jesús chca tojáninÿe ora, tbojánetna y chë uatsjéndayënga tojanë́yana: “Cachcá mónÿaye chë basetémënga áts̈bioye chamuabo y ndoñe matë́uyanana; er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna chë mo quem basetemëngcá imomnëngbiama.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ndegombre cbë́yana, nda Bëngbe Bëtsabe soyënga ndoñe tonjóyëngacñe mo canÿe basetemcá jtsos̈buáchiyëse, cha ndoñe queochatobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama ca.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Y chë basetémënga tojanchebá, y chë́ngbeñe cucuats̈ënga jajájuase, Bëngbe Bëtsábioye tbojanimpadá ts̈abe bendicionënga chë́ngbeñe chaotsemnama.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Jesús jama tojtëtanonts̈é ora, canÿe boyabása chábioye tojanótjajo, chabe shecuats̈ents̈e tojanoshëntsaments̈é, y mënts̈á tbojantjá: —Ts̈abe Buatëmbayá, ¿ndayá s̈ojtsemna jamana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca?
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Y Jesús tbojanjuá: —¿Ndáyeca “ts̈abia ca” s̈cjauyana? Ts̈abia nÿe canÿa endmëna: Bëngbe Bëtsá.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Aca icotáts̈ëmbo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá: “Ndoñe catjóba, acbe shema ínÿaftaca ndoñe cattseíngñaye, ndoñe catjatbëba, ndoñe catjuaboínÿena, ínÿengbioye ndoñe catjáingñaye ndayánaca jabacama, y acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye ca.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Chora chë boyabása tbojanjuá: —Buatëmbayá, ats̈e lempe chë mandënga básetema orscana sëndocumplina ca.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jesús bonshanánaca tbojanonÿinÿé y mënts̈á tbojaniyana: —Canÿe soye cmontsebuáshbena jamana: Motsa, lempe nts̈amo icobomncá cochjetsatobuiye, y chë crocénana, ndbomnëjémënga cochtsats̈ataye; chca, celoca canÿe bëts bomnana cochántsebomna. Chents̈ana, cochjabo y s̈cochjuasto ca.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Pero chë bobóntsbioye inÿets̈á ibojtsínÿnana Jesús chca tbojaniyanama; y puerte ngménaca yojtá, cha puerte bomná inamna causa.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Chora Jesús cátoye tojanrrepará y chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —¡Puerte totcá entsemna bomnëngbiama Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama ca!
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Chca imojouena ora, chë uatsjéndayënga ojnanánënga imojtsemna, pero Jesús cachiñe tojanoyebuambá y mënts̈á tojanë́yana: —Ats̈be básenga; ¡puerte totcá entsemna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama!
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Ndegombre, más paselo endmëna chë coshufjents̈a atëfjnëjana canÿe camello chauachnëngo, y ndoñe canÿe bomná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguana ca.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Pero chë uatsjéndayënga nÿe más imojtsenjnanaye y imojtsentjanaye: —¿As, nda yochjobenaye atsbocaná jtsemnana ca?
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Chora Jesús tojanënÿanÿé y tojanë́yana: —Ents̈anga ndoñe quemátobena jamana canÿa atsbocaná chaotsemnama, pero Bëngbe Bëtsá aíñe; er Bëngbe Bëtsá lempe jamama endobena ca.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Chora Pedro tbojaniyana: —Aca contsonÿá, bënga lempe chë fsë́ndbomna soyënga fsënjéseboshjona y ácaftaca fsëntsajna ca.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 As Jesús tojánayana: —Ndegombre cbë́yana, ndánaca áts̈bioye jasérviama y chë ts̈abe noticiënga jábuayenama, tojéseboshjona chabe yebna, cats̈átanga o uabénanga, bebmá o befta, o básenga, o fshantsënga,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 cha mora quem luarents̈e echanjóyëngacñe chama patse soye más yebnënga, cats̈átanga, uabénanga, bebmanga, básenga y fshantsënga, masque puerte chaosufrima ínÿenga mochántsama; y chë inÿe luarocna, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjónÿena.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Pero banga, mora uámanënga imomnënga, nduámanënga mochántsemna; y banga, mora nduámanënga imomnëngna, uámanënga mochántsemna ca —Jesús tojánayana.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Chents̈ana Jerusalenoye imojtsaye, y Jesús yojtsebnatsana. Chë uatsjéndayënga puerte ojnanánënga imojtsemna, Jesús ndauatjcá choye yojtsayama; y inÿe becá ents̈anga ústonoye imojtsajnëngna, imojtsayáuatja. Jesús cachiñe chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga barie tojánachembo y tojanonts̈é jáuyanana nts̈amo cháftaca jopásama yojtsemnana.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Mënts̈á tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá, Jerusalenoye bënga mora montsajnama. Chocna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona, y chënga mochanjayana cha chaóbana ca; y ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Chënga mochantsáboyejuana, mochántsebuashëtotjo, mochántsetjanja y mochanjóba, pero chents̈ana unga tianoye cha echántayena ca.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Chora, Santiago y Juan, Zebedeobe uaquiñata, Jesúsbioye tbojanobeconá y tmojaniyana: —Buatëmbayá, bëndata fsë́ntsebos̈e pavor chas̈cuabiamama nts̈amo chacbojaimpadacá ca.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Y Jesús tojanatjá: —¿Ndayá s̈ojtsebos̈e ats̈e tsëndatbiama chjamama ca?
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Y chata tbojaniyana: —Aca reycá chacojtsemánda ora, cochjaleséncia bëndata fchayobená jótbemana, canÿa acbe cats̈bioica y inÿa acbe uañicuayoica ca.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 As Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo s̈montsotjanañama tsëndata ndoñe ques̈nátstats̈ëmbo. ¿Nts̈amo ats̈e chaitsesufrincá, tsëndátnaca cachcá jasúfriama tas̈atjobenaye? ¿Y ents̈anga puerte bacá chacmojtsëbuatsená ora, tas̈ochjauánta, nts̈amo ats̈e chjauantacá ca?
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Y chata tbojaniyana: —Aíñe fchanjobenaye ca.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Pero ats̈e ndoñe quetsátobena jamándana nda ats̈be cats̈bioica y ats̈be uañicuayoica chaótbemama. Chë útents̈e entsemna ndëmuanÿengbiama ats̈be Taitá tojaprontacá ca.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Chë inÿe bnë́tsana uatsjéndayënga chca tmojanuena ora, tmojanonts̈é Santiago y Juánoftaca jotjáyanana.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Pero Jesús nÿetsca uatsjéndayënga tojánachembo y tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, quem luarents̈a amë́ndayënga lempe jtsemándayana, nÿa mo nduiñënga cuaftsemncá; y chë bëtsëtsa ents̈anga chëngbe obenánaca jtsemándayana, nts̈ámnaca jtsamëse, chë inÿe ents̈anga sempre chamotsayaunanama.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Pero ts̈ëngaftangbeñe ndoñe chca chaondë́tsemna. Inÿets̈á; masna, nda ts̈ëngaftangbeñe chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈e, cha bontsemna chë ínÿenga jtsaservénana;
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 y ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈á, bontsemna jtsemnana nÿetscangbiama, mo nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservenacá.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Cachcá, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe chenátabo cha chamotseservénama, ndayá ínÿenga jabáserviama. Y mo nda, ínÿenga játsebacama cuafjopagacá, cha echanjóbana ba ents̈anga atsebácanënga chamotsemnama ca” —cha tojánayana.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Chents̈ana, Jesús y chabe uatsjéndayënga Jericó uabaina puebloye tmojánashjajna. Y Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca y bëtscá ents̈ángaftaca Jericó pueblents̈ana yojtsaisebocana ora, Timeobe uaquiñá, Bartimeo ca uabainá, canÿe jtaná lemos̈na otjanañá, benache juachañe yojtsetbemana.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Y Jesús Nazaretocá chëjana yojtsachnëjuanama cha yojátats̈ëmbona ora, tojanonts̈é mënts̈á uayebuáchana: —¡Jesús, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Chorna, banga chë jtaná imojtsácacana iytëca chaóbemama. Pero cha más yojtsáyebuache: —¡Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Chora Jesús tojantsá y chë ínÿenga tojanë́yana: —Chë jtaná mochembo ca.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Y chë jtaná, quefsaíya jtsenátsejquëse, yojontsënja y betsco Jesúsbioye yojobeconá.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Chora, Jesús chë jtanábioye tbojantjá: —¿Ndayá cojtsebos̈e ats̈e acbiama chjamama ca?
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 As Jesús tbojaniyana: —Motsatoñe. Ts̈abá jtsatsmënama Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca, ts̈abá contsatsmëna ca.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.