Marcos 10

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Chents̈ana, Jesús chë luarents̈ana tojë́ftsanbocna y tojána Judea luaroye y Jordán chenguana. Ents̈anga cachiñe chábioye tmojánabo, y cha chënga yojtsabuátambaye, chë nts̈amo jamana yojanamancá.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Básefta fariseunga chábioye tmojanobeconá, y jisháchichiyama mënts̈á imojtsetjanaye: —¿Queojtselesenciana canÿe boyá chabe shémbioye cachcá jesonÿayama ca?
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Chora cha tojanë́jua: —¿Nts̈amo Moisés chë soyëngama tcmënjanamë́ndaye ca?
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Y chënga tmojánayana: —Moisés tojanalesenciá chë boyá chabe shémbioye chabuiyé canÿe tsbuanácha, ndayë́chañe chaotsayana cha ya ndoñe chabe shema yontsemna ca, y chora cachcá chabe shema chabuesonÿá ca.
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Chora Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsabe mandënga ainaniñe jóyëngacñama ndoñe ques̈mátsbos̈e causa, Moisés chca ts̈ëngaftanga tcmojëftsanamëndá.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Pero quem luare jobojáts̈ama orna, “Bëngbe Bëtsá canÿe boyabása y canÿe shembása tonjánabiama.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Chíyeca, chë boyabása chabe taitá y chabe mamá echanjésabashejuana, chabe shémaftaca jenútanama,
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 y chë útatna mo canÿacá bochántsemna.” Y chca, ya ndoñe útata quebochátsmëna, sinó nÿe mo canÿacá.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Chcasna, ents̈á ndoñe chaondë́ndbema ndayá Bëngbe Bëtsá mo canÿiñcá tojë́ftsema soye ca —cha tojánayana.
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Ya cach yebnoca imojtsatsmëna ora, chabe uatsjéndayënga cach soyama imojtë́tstjaye.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Y Jesús tojanë́yana: “Nda chabe shémbioye cachcá tbojesonÿá y ínÿaftaca tojtóbouamase, cha chë natsana shémbioye inÿe shembásaftaca jtseíngñayana; chana canÿe uabuatmá jtsebomnana.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Y chë shema chabe boyábioye cachcá tbojesonÿá, y ínÿaftaca tojtóbouamase, chánaca chë natsana boyábioye ínÿaftaca jtseíngñayana; canÿe uabuatmá jtsebomnana ca” —Jesús tojánayana.
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Ents̈anga, basetémënga Jesúsbioye tmojanënatse, chauabájajuama y Bëngbe Bëtsábioye chëngbiama chaboimpadama; pero chabe uatsjéndayëngna tmojanonts̈é chë basetémënga unachayënga jtsëcácanana.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Jesús chca tojáninÿe ora, tbojánetna y chë uatsjéndayënga tojanë́yana: “Cachcá mónÿaye chë basetémënga áts̈bioye chamuabo y ndoñe matë́uyanana; er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna chë mo quem basetemëngcá imomnëngbiama.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Ndegombre cbë́yana, nda Bëngbe Bëtsabe soyënga ndoñe tonjóyëngacñe mo canÿe basetemcá jtsos̈buáchiyëse, cha ndoñe queochatobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama ca.”
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Y chë basetémënga tojanchebá, y chë́ngbeñe cucuats̈ënga jajájuase, Bëngbe Bëtsábioye tbojanimpadá ts̈abe bendicionënga chë́ngbeñe chaotsemnama.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Jesús jama tojtëtanonts̈é ora, canÿe boyabása chábioye tojanótjajo, chabe shecuats̈ents̈e tojanoshëntsaments̈é, y mënts̈á tbojantjá: —Ts̈abe Buatëmbayá, ¿ndayá s̈ojtsemna jamana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca?
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Y Jesús tbojanjuá: —¿Ndáyeca “ts̈abia ca” s̈cjauyana? Ts̈abia nÿe canÿa endmëna: Bëngbe Bëtsá.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Aca icotáts̈ëmbo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá: “Ndoñe catjóba, acbe shema ínÿaftaca ndoñe cattseíngñaye, ndoñe catjatbëba, ndoñe catjuaboínÿena, ínÿengbioye ndoñe catjáingñaye ndayánaca jabacama, y acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye ca.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Chora chë boyabása tbojanjuá: —Buatëmbayá, ats̈e lempe chë mandënga básetema orscana sëndocumplina ca.
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Jesús bonshanánaca tbojanonÿinÿé y mënts̈á tbojaniyana: —Canÿe soye cmontsebuáshbena jamana: Motsa, lempe nts̈amo icobomncá cochjetsatobuiye, y chë crocénana, ndbomnëjémënga cochtsats̈ataye; chca, celoca canÿe bëts bomnana cochántsebomna. Chents̈ana, cochjabo y s̈cochjuasto ca.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Pero chë bobóntsbioye inÿets̈á ibojtsínÿnana Jesús chca tbojaniyanama; y puerte ngménaca yojtá, cha puerte bomná inamna causa.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Chora Jesús cátoye tojanrrepará y chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —¡Puerte totcá entsemna bomnëngbiama Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama ca!
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Chca imojouena ora, chë uatsjéndayënga ojnanánënga imojtsemna, pero Jesús cachiñe tojanoyebuambá y mënts̈á tojanë́yana: —Ats̈be básenga; ¡puerte totcá entsemna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Ndegombre, más paselo endmëna chë coshufjents̈a atëfjnëjana canÿe camello chauachnëngo, y ndoñe canÿe bomná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguana ca.
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Pero chë uatsjéndayënga nÿe más imojtsenjnanaye y imojtsentjanaye: —¿As, nda yochjobenaye atsbocaná jtsemnana ca?
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Chora Jesús tojanënÿanÿé y tojanë́yana: —Ents̈anga ndoñe quemátobena jamana canÿa atsbocaná chaotsemnama, pero Bëngbe Bëtsá aíñe; er Bëngbe Bëtsá lempe jamama endobena ca.
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Chora Pedro tbojaniyana: —Aca contsonÿá, bënga lempe chë fsë́ndbomna soyënga fsënjéseboshjona y ácaftaca fsëntsajna ca.
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 As Jesús tojánayana: —Ndegombre cbë́yana, ndánaca áts̈bioye jasérviama y chë ts̈abe noticiënga jábuayenama, tojéseboshjona chabe yebna, cats̈átanga o uabénanga, bebmá o befta, o básenga, o fshantsënga,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 cha mora quem luarents̈e echanjóyëngacñe chama patse soye más yebnënga, cats̈átanga, uabénanga, bebmanga, básenga y fshantsënga, masque puerte chaosufrima ínÿenga mochántsama; y chë inÿe luarocna, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjónÿena.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Pero banga, mora uámanënga imomnënga, nduámanënga mochántsemna; y banga, mora nduámanënga imomnëngna, uámanënga mochántsemna ca —Jesús tojánayana.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Chents̈ana Jerusalenoye imojtsaye, y Jesús yojtsebnatsana. Chë uatsjéndayënga puerte ojnanánënga imojtsemna, Jesús ndauatjcá choye yojtsayama; y inÿe becá ents̈anga ústonoye imojtsajnëngna, imojtsayáuatja. Jesús cachiñe chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga barie tojánachembo y tojanonts̈é jáuyanana nts̈amo cháftaca jopásama yojtsemnana.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 Mënts̈á tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá, Jerusalenoye bënga mora montsajnama. Chocna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona, y chënga mochanjayana cha chaóbana ca; y ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona.
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Chënga mochantsáboyejuana, mochántsebuashëtotjo, mochántsetjanja y mochanjóba, pero chents̈ana unga tianoye cha echántayena ca.”
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Chora, Santiago y Juan, Zebedeobe uaquiñata, Jesúsbioye tbojanobeconá y tmojaniyana: —Buatëmbayá, bëndata fsë́ntsebos̈e pavor chas̈cuabiamama nts̈amo chacbojaimpadacá ca.
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Y Jesús tojanatjá: —¿Ndayá s̈ojtsebos̈e ats̈e tsëndatbiama chjamama ca?
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Y chata tbojaniyana: —Aca reycá chacojtsemánda ora, cochjaleséncia bëndata fchayobená jótbemana, canÿa acbe cats̈bioica y inÿa acbe uañicuayoica ca.
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 As Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo s̈montsotjanañama tsëndata ndoñe ques̈nátstats̈ëmbo. ¿Nts̈amo ats̈e chaitsesufrincá, tsëndátnaca cachcá jasúfriama tas̈atjobenaye? ¿Y ents̈anga puerte bacá chacmojtsëbuatsená ora, tas̈ochjauánta, nts̈amo ats̈e chjauantacá ca?
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Y chata tbojaniyana: —Aíñe fchanjobenaye ca.
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Pero ats̈e ndoñe quetsátobena jamándana nda ats̈be cats̈bioica y ats̈be uañicuayoica chaótbemama. Chë útents̈e entsemna ndëmuanÿengbiama ats̈be Taitá tojaprontacá ca.
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Chë inÿe bnë́tsana uatsjéndayënga chca tmojanuena ora, tmojanonts̈é Santiago y Juánoftaca jotjáyanana.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Pero Jesús nÿetsca uatsjéndayënga tojánachembo y tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, quem luarents̈a amë́ndayënga lempe jtsemándayana, nÿa mo nduiñënga cuaftsemncá; y chë bëtsëtsa ents̈anga chëngbe obenánaca jtsemándayana, nts̈ámnaca jtsamëse, chë inÿe ents̈anga sempre chamotsayaunanama.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Pero ts̈ëngaftangbeñe ndoñe chca chaondë́tsemna. Inÿets̈á; masna, nda ts̈ëngaftangbeñe chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈e, cha bontsemna chë ínÿenga jtsaservénana;
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 y ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈á, bontsemna jtsemnana nÿetscangbiama, mo nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservenacá.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Cachcá, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe chenátabo cha chamotseservénama, ndayá ínÿenga jabáserviama. Y mo nda, ínÿenga játsebacama cuafjopagacá, cha echanjóbana ba ents̈anga atsebácanënga chamotsemnama ca” —cha tojánayana.
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Chents̈ana, Jesús y chabe uatsjéndayënga Jericó uabaina puebloye tmojánashjajna. Y Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca y bëtscá ents̈ángaftaca Jericó pueblents̈ana yojtsaisebocana ora, Timeobe uaquiñá, Bartimeo ca uabainá, canÿe jtaná lemos̈na otjanañá, benache juachañe yojtsetbemana.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Y Jesús Nazaretocá chëjana yojtsachnëjuanama cha yojátats̈ëmbona ora, tojanonts̈é mënts̈á uayebuáchana: —¡Jesús, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Chorna, banga chë jtaná imojtsácacana iytëca chaóbemama. Pero cha más yojtsáyebuache: —¡Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Chora Jesús tojantsá y chë ínÿenga tojanë́yana: —Chë jtaná mochembo ca.
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Y chë jtaná, quefsaíya jtsenátsejquëse, yojontsënja y betsco Jesúsbioye yojobeconá.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Chora, Jesús chë jtanábioye tbojantjá: —¿Ndayá cojtsebos̈e ats̈e acbiama chjamama ca?
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 As Jesús tbojaniyana: —Motsatoñe. Ts̈abá jtsatsmënama Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca, ts̈abá contsatsmëna ca.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.