Marcos 10

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chents̈ana, Jesús chë luarents̈ana tojë́ftsanbocna y tojána Judea luaroye y Jordán chenguana. Ents̈anga cachiñe chábioye tmojánabo, y cha chënga yojtsabuátambaye, chë nts̈amo jamana yojanamancá.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Básefta fariseunga chábioye tmojanobeconá, y jisháchichiyama mënts̈á imojtsetjanaye: —¿Queojtselesenciana canÿe boyá chabe shémbioye cachcá jesonÿayama ca?
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Chora cha tojanë́jua: —¿Nts̈amo Moisés chë soyëngama tcmënjanamë́ndaye ca?
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Y chënga tmojánayana: —Moisés tojanalesenciá chë boyá chabe shémbioye chabuiyé canÿe tsbuanácha, ndayë́chañe chaotsayana cha ya ndoñe chabe shema yontsemna ca, y chora cachcá chabe shema chabuesonÿá ca.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Chora Jesús tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsabe mandënga ainaniñe jóyëngacñama ndoñe ques̈mátsbos̈e causa, Moisés chca ts̈ëngaftanga tcmojëftsanamëndá.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Pero quem luare jobojáts̈ama orna, “Bëngbe Bëtsá canÿe boyabása y canÿe shembása tonjánabiama.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Chíyeca, chë boyabása chabe taitá y chabe mamá echanjésabashejuana, chabe shémaftaca jenútanama,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 y chë útatna mo canÿacá bochántsemna.” Y chca, ya ndoñe útata quebochátsmëna, sinó nÿe mo canÿacá.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Chcasna, ents̈á ndoñe chaondë́ndbema ndayá Bëngbe Bëtsá mo canÿiñcá tojë́ftsema soye ca —cha tojánayana.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Ya cach yebnoca imojtsatsmëna ora, chabe uatsjéndayënga cach soyama imojtë́tstjaye.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Y Jesús tojanë́yana: “Nda chabe shémbioye cachcá tbojesonÿá y ínÿaftaca tojtóbouamase, cha chë natsana shémbioye inÿe shembásaftaca jtseíngñayana; chana canÿe uabuatmá jtsebomnana.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Y chë shema chabe boyábioye cachcá tbojesonÿá, y ínÿaftaca tojtóbouamase, chánaca chë natsana boyábioye ínÿaftaca jtseíngñayana; canÿe uabuatmá jtsebomnana ca” —Jesús tojánayana.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ents̈anga, basetémënga Jesúsbioye tmojanënatse, chauabájajuama y Bëngbe Bëtsábioye chëngbiama chaboimpadama; pero chabe uatsjéndayëngna tmojanonts̈é chë basetémënga unachayënga jtsëcácanana.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Jesús chca tojáninÿe ora, tbojánetna y chë uatsjéndayënga tojanë́yana: “Cachcá mónÿaye chë basetémënga áts̈bioye chamuabo y ndoñe matë́uyanana; er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna chë mo quem basetemëngcá imomnëngbiama.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Ndegombre cbë́yana, nda Bëngbe Bëtsabe soyënga ndoñe tonjóyëngacñe mo canÿe basetemcá jtsos̈buáchiyëse, cha ndoñe queochatobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama ca.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Y chë basetémënga tojanchebá, y chë́ngbeñe cucuats̈ënga jajájuase, Bëngbe Bëtsábioye tbojanimpadá ts̈abe bendicionënga chë́ngbeñe chaotsemnama.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Jesús jama tojtëtanonts̈é ora, canÿe boyabása chábioye tojanótjajo, chabe shecuats̈ents̈e tojanoshëntsaments̈é, y mënts̈á tbojantjá: —Ts̈abe Buatëmbayá, ¿ndayá s̈ojtsemna jamana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca?
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Y Jesús tbojanjuá: —¿Ndáyeca “ts̈abia ca” s̈cjauyana? Ts̈abia nÿe canÿa endmëna: Bëngbe Bëtsá.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Aca icotáts̈ëmbo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá: “Ndoñe catjóba, acbe shema ínÿaftaca ndoñe cattseíngñaye, ndoñe catjatbëba, ndoñe catjuaboínÿena, ínÿengbioye ndoñe catjáingñaye ndayánaca jabacama, y acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye ca.”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Chora chë boyabása tbojanjuá: —Buatëmbayá, ats̈e lempe chë mandënga básetema orscana sëndocumplina ca.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Jesús bonshanánaca tbojanonÿinÿé y mënts̈á tbojaniyana: —Canÿe soye cmontsebuáshbena jamana: Motsa, lempe nts̈amo icobomncá cochjetsatobuiye, y chë crocénana, ndbomnëjémënga cochtsats̈ataye; chca, celoca canÿe bëts bomnana cochántsebomna. Chents̈ana, cochjabo y s̈cochjuasto ca.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Pero chë bobóntsbioye inÿets̈á ibojtsínÿnana Jesús chca tbojaniyanama; y puerte ngménaca yojtá, cha puerte bomná inamna causa.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Chora Jesús cátoye tojanrrepará y chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —¡Puerte totcá entsemna bomnëngbiama Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama ca!
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Chca imojouena ora, chë uatsjéndayënga ojnanánënga imojtsemna, pero Jesús cachiñe tojanoyebuambá y mënts̈á tojanë́yana: —Ats̈be básenga; ¡puerte totcá entsemna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Ndegombre, más paselo endmëna chë coshufjents̈a atëfjnëjana canÿe camello chauachnëngo, y ndoñe canÿe bomná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguana ca.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Pero chë uatsjéndayënga nÿe más imojtsenjnanaye y imojtsentjanaye: —¿As, nda yochjobenaye atsbocaná jtsemnana ca?
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Chora Jesús tojanënÿanÿé y tojanë́yana: —Ents̈anga ndoñe quemátobena jamana canÿa atsbocaná chaotsemnama, pero Bëngbe Bëtsá aíñe; er Bëngbe Bëtsá lempe jamama endobena ca.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Chora Pedro tbojaniyana: —Aca contsonÿá, bënga lempe chë fsë́ndbomna soyënga fsënjéseboshjona y ácaftaca fsëntsajna ca.
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 As Jesús tojánayana: —Ndegombre cbë́yana, ndánaca áts̈bioye jasérviama y chë ts̈abe noticiënga jábuayenama, tojéseboshjona chabe yebna, cats̈átanga o uabénanga, bebmá o befta, o básenga, o fshantsënga,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 cha mora quem luarents̈e echanjóyëngacñe chama patse soye más yebnënga, cats̈átanga, uabénanga, bebmanga, básenga y fshantsënga, masque puerte chaosufrima ínÿenga mochántsama; y chë inÿe luarocna, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjónÿena.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Pero banga, mora uámanënga imomnënga, nduámanënga mochántsemna; y banga, mora nduámanënga imomnëngna, uámanënga mochántsemna ca —Jesús tojánayana.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Chents̈ana Jerusalenoye imojtsaye, y Jesús yojtsebnatsana. Chë uatsjéndayënga puerte ojnanánënga imojtsemna, Jesús ndauatjcá choye yojtsayama; y inÿe becá ents̈anga ústonoye imojtsajnëngna, imojtsayáuatja. Jesús cachiñe chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga barie tojánachembo y tojanonts̈é jáuyanana nts̈amo cháftaca jopásama yojtsemnana.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Mënts̈á tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá, Jerusalenoye bënga mora montsajnama. Chocna, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona, y chënga mochanjayana cha chaóbana ca; y ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Chënga mochantsáboyejuana, mochántsebuashëtotjo, mochántsetjanja y mochanjóba, pero chents̈ana unga tianoye cha echántayena ca.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Chora, Santiago y Juan, Zebedeobe uaquiñata, Jesúsbioye tbojanobeconá y tmojaniyana: —Buatëmbayá, bëndata fsë́ntsebos̈e pavor chas̈cuabiamama nts̈amo chacbojaimpadacá ca.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Y Jesús tojanatjá: —¿Ndayá s̈ojtsebos̈e ats̈e tsëndatbiama chjamama ca?
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Y chata tbojaniyana: —Aca reycá chacojtsemánda ora, cochjaleséncia bëndata fchayobená jótbemana, canÿa acbe cats̈bioica y inÿa acbe uañicuayoica ca.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 As Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo s̈montsotjanañama tsëndata ndoñe ques̈nátstats̈ëmbo. ¿Nts̈amo ats̈e chaitsesufrincá, tsëndátnaca cachcá jasúfriama tas̈atjobenaye? ¿Y ents̈anga puerte bacá chacmojtsëbuatsená ora, tas̈ochjauánta, nts̈amo ats̈e chjauantacá ca?
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Y chata tbojaniyana: —Aíñe fchanjobenaye ca.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Pero ats̈e ndoñe quetsátobena jamándana nda ats̈be cats̈bioica y ats̈be uañicuayoica chaótbemama. Chë útents̈e entsemna ndëmuanÿengbiama ats̈be Taitá tojaprontacá ca.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Chë inÿe bnë́tsana uatsjéndayënga chca tmojanuena ora, tmojanonts̈é Santiago y Juánoftaca jotjáyanana.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Pero Jesús nÿetsca uatsjéndayënga tojánachembo y tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, quem luarents̈a amë́ndayënga lempe jtsemándayana, nÿa mo nduiñënga cuaftsemncá; y chë bëtsëtsa ents̈anga chëngbe obenánaca jtsemándayana, nts̈ámnaca jtsamëse, chë inÿe ents̈anga sempre chamotsayaunanama.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Pero ts̈ëngaftangbeñe ndoñe chca chaondë́tsemna. Inÿets̈á; masna, nda ts̈ëngaftangbeñe chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈e, cha bontsemna chë ínÿenga jtsaservénana;
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 y ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á chë más uamaná jtsemnama tojtsebos̈á, bontsemna jtsemnana nÿetscangbiama, mo nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservenacá.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Cachcá, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ndoñe chenátabo cha chamotseservénama, ndayá ínÿenga jabáserviama. Y mo nda, ínÿenga játsebacama cuafjopagacá, cha echanjóbana ba ents̈anga atsebácanënga chamotsemnama ca” —cha tojánayana.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Chents̈ana, Jesús y chabe uatsjéndayënga Jericó uabaina puebloye tmojánashjajna. Y Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca y bëtscá ents̈ángaftaca Jericó pueblents̈ana yojtsaisebocana ora, Timeobe uaquiñá, Bartimeo ca uabainá, canÿe jtaná lemos̈na otjanañá, benache juachañe yojtsetbemana.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Y Jesús Nazaretocá chëjana yojtsachnëjuanama cha yojátats̈ëmbona ora, tojanonts̈é mënts̈á uayebuáchana: —¡Jesús, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Chorna, banga chë jtaná imojtsácacana iytëca chaóbemama. Pero cha más yojtsáyebuache: —¡Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Chora Jesús tojantsá y chë ínÿenga tojanë́yana: —Chë jtaná mochembo ca.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Y chë jtaná, quefsaíya jtsenátsejquëse, yojontsënja y betsco Jesúsbioye yojobeconá.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Chora, Jesús chë jtanábioye tbojantjá: —¿Ndayá cojtsebos̈e ats̈e acbiama chjamama ca?
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 As Jesús tbojaniyana: —Motsatoñe. Ts̈abá jtsatsmënama Bëngbe Bëtsábeñe icos̈buachéyeca, ts̈abá contsatsmëna ca.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.