Lucas 22

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ya yojétsobeco Bashco fiesta, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e saye fiesta, chë Bëngbe Bëtsá Egiptocana judiëngbe bëts taitanga tojánatsebacama jtenójuaboyama.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayënga imojtsenguaye nts̈amo jamëse Jesús jóbana, pero ents̈angbiama imojtsauatja.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Chora Satanás, Judas chë Iscariote ca uabobuatmabe ainaniñe bacna juabnënga tojanjajó. Chánaca yojamna chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á;
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 y tojána, chë bachnangbe amë́ndayënga y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca soldadëngbe amëndayë́ngaftaca jencuéntama, nts̈amo Jesús chëngbe cucuats̈iñe jayents̈báshejuanama.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 As chënga imojóyejuaye, y Judas tmojans̈buachená crocénana chama jtats̈etayana.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Y Júdasna aíñe ca tojánayana; y cach orscana cha yojtsenguaye nts̈amo jamana y ndëmua ora Jesús chë́ngbioye jayents̈báshejuanama, ndocna ents̈anga ora.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Chë Bashco fiesta ora tojanóshjango, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayté; chë te yojamna, Bëngbe Bëtsá jëtschuayamna canÿe oveshá jóbana chora jasama.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 As Jesús, Pedro y Juánbioye tojanë́yana: —Motsata y saná s̈ochjaprónta Bashco fiestama bënga mochjasama ca.
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Chora chata tbojantjá: —¿Ndë́moca cojtsebos̈e chë saná fchjapróntama ca?
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Y Jesús tojanë́jua: —Jerusalenents̈e chas̈ojámashëngo ora, canÿe bacó cmochanjóbiats̈e, matbajiñe búyeshe echantsabuyambaye. Cha s̈ochjuasto, y s̈ochtsonÿaye ndëmuanÿe yebnents̈e cha yochjámashënguama;
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 y chents̈a nduiño s̈ochjauyana: “Chë Buatëmbayá s̈onjichamó aca jauyanama: ‘¿Ndayents̈e chë tsañe yojtsemna, Bashco saná ats̈e ats̈be uatsjéndayëngaftaca jasama ca?’ ”
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 As cha cmochanjínÿanÿiye canÿe bëts tsañe, tsbanana pisoca; ya lempe echántseprontana, y chents̈e, Bashco fiestama saná s̈ochjaprónta ca.
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 As chë útata tbojána, y tbojáninÿena lempe nts̈amo Jesús tojanëyancá, y chents̈e chë Bashco saná tbojanprontata.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Jasama tojanobuache ora, Jesús mesë́shents̈e tojanótbema chabe uatsjéndayëngaftaca, chë cachënga más chcoye chabe ichmónënga ca uabáinënga.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Chora Jesús tojanë́yana: “Ts̈a sëndánbos̈e quem Bashco saná ts̈ëngaftangaftaca jasama, ats̈e cabá ndoñe chandësufrí ora.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Muents̈ana ndoñe más quemënts̈a saná quicháisese, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana candóshjanguëntscuana. Chora echantsótats̈ëmbo nts̈amo quem fiesta ndegombre iuayancá ca.”
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Chorna canÿe coptema vínoyeca tojanaca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá y mënts̈á tojánayana: “Quem coptema vínoye menáfs̈enga; y cbë́yana,
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 chë uvas betiyents̈a shajuanents̈ana obocniye ndoñe más quichaisofs̈iye, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana candóshjanguëntscuana ca.”
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Chents̈ana, tandës̈e tojanca y Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá; tojanjatá, tojanats̈atá y mënts̈á tojánayana: “Quem soye, ats̈be cuerpo entsemna, y chanjóbana ts̈ëngaftangbe ts̈abiama. Nts̈amo mora bënga montsamcá s̈mochtsama, ats̈biama jtenójuaboyama ca.”
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Tmojansents̈ana, chë coptémaca tojanma cachcá nts̈amo chë tandë́s̈eca tojanmcá y mënts̈á tojánayana: “Quem coptema vínoye entsemna chë Bëngbe Bëtsabe tsëm trato ents̈ángaftaca. Ats̈be buiñe echanjuábuashana, ts̈ëngaftanga chas̈motsetats̈ëmbuama nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojanas̈ebuachenacá ndegombre yochjochnënguama. Chë buiñe ts̈ëngaftangbe ts̈abiama echanjuábuashana.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 Pero chë uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochjaboshjoná, mesë́shents̈e áts̈eftaca entsemna.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Ndegombre, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemáftaca echanjopása, nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabiama tojanjuabocá. ¡Pero ts̈a lastema chë bochjáboshjonabiama ca!” —Jesús tojánayana.
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Chorna chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é entjanayana, chënguents̈á nda chë boshjuaná bétsemnana.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Chë uatsjéndayënga imojtsenatsëtsnaye chënguents̈á nda chë más uamaná bétsemnana.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 As Jesús tojanë́yana: “Chë ndoñe judië́ngbeñe, chë reyënga chëngbe ents̈ángbioye nÿe nts̈ámnaca jtsamë́ndayana, y chents̈a amë́ndayënga jtsamana, ents̈anga chë́ngbioye ts̈abe soye amënga ca chamotsëbobuátmama.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Pero ts̈ëngaftangbeñe ndoñe chca chaondë́tsemna; chamna, ts̈ëngaftangbeñe chë más uamaná mo chë más basacá chaóbema, y chë mandayá mo chë oservenacá.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Er, ¿ndase chë más uamaná yomna, chë mesë́shents̈e jasama tojotbemá o chë uajuats̈nayá? Ndegombre co chë mesë́shents̈e tojotbemá; pero ats̈na ts̈ëngaftangbeñe së́ntsemna mo chë oservenacá.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 “Ats̈be padecéniñe ts̈ëngaftanga sempre áts̈eftaca s̈mondétsemna.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Chíyeca, ats̈be bariëna, canÿe amë́ndayana cbochanjáts̈ataye, nts̈amo ats̈be taitá canÿe amë́ndayana s̈ojats̈tacá;
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 chca, ats̈be amë́ndayoca mesë́shents̈e áts̈eftaca s̈mochanjase y s̈mochanjofs̈iye, y uámana tbemaniñe mo reyëngcá s̈mochanjotbiama, chë Israeloca bnë́tsana uta pamíllanga ents̈angbiama chas̈muayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá chënga tmonjamama ca” —Jesús tojánayana.
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Jesús mënts̈ánaca tojánayana: —Simón, Simón; cochtsetáts̈ëmbo, Satanás obenana tonjotjañe ts̈ëngaftangaftaca nÿe nts̈ámnaca jamama, mo chë trigo matënga tcojtsashatiyeynacá;
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 pero ats̈na Bëngbe Bëtsá sënjaimpadá, áts̈beñe os̈buáchiyana ndoñe chacmondëtsebuáshbenama. Y aca, nÿets os̈buáchiyana áts̈beñe chacojtsatsbomna ora, chë inÿe os̈buáchiyënga cochjújabuache áts̈beñe sempre chamotsos̈buáchema ca.
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Chora Simón tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, ats̈e së́ntseprontana ácaftaca cárceloye jámnaca y jobanámnaca ca.
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Y Jesús tbojaniyana: —Pedro, ats̈e cbëyana, cam ibeta bínÿanoye, ngallo cabá ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Chents̈ana Jesús tojanatjá: —¿Chë ni shecnájaca, ni crocenánaca, ni shecochëtjonë́sheca tcbonjanichamó ora, nderado ndayá tcmojanabuáshebena ca?
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Chora tojanë́yana: —Mora ndoñe chca; shecnaja tobomná, chëja chauesocñe y crocenánama shecnëbénaca; y nda ndoñe espadëja tondbomna, chabe quëfsaíya chaotsatábuiye y canÿe espadëja chauatobuámiñe.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Er cbë́yana, entseyta áts̈eftaca chaopasá, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe ats̈biama iuayancá, mënts̈á: “Y chábioye tmonjáninÿe mo chë puerte bacna soye amënguents̈á canÿa cuaftsemncá ca.” Y lempe nts̈amo ats̈biama iuabemancá, mora ya echanjochnëngo ca —Jesús tojanë́yana.
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 As chënga tmojaniyana: —Bëngbe Utabná, muents̈e uta espadëja entsemna ca.
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Chents̈ana, Jesús tojánbocna y nts̈amo yojanamancá Olivos tjashoye tojána, y chabe uatsjéndayënga tmojanasto.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Choca tmojánashjajna ora, Jesús tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsá moimpadanga, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama ca.”
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Y chë uatsjéndayëngbents̈ana yojoluára, mo canÿe ndëts̈bé juts̈enë́ntscoca nÿets̈á, y yojoshëntsaments̈iye Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 Jesús mënts̈á tojánayana: “Taita, aca tcojtsebos̈ëse, moma ats̈e ndoñe chas̈ondë́tsemna chca jasúfriana. Pero nts̈amo ats̈e stsebos̈cá ndoñe chaondë́tsemna, sinó nts̈amo aca cojtsebos̈cá ca.”
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Chca orna celocana canÿe ángel tbojánebëbocna, añemo chaotsebomnama juajabuáchama.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Jesús ts̈a ngméniñe yojtsemna, y Bëngbe Bëtsáftaca más ibojtsencuéntaye. Y chabe bosese yojtsemna mo fshantsiñe buiñe cuaftsebuastëtjuancá.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama tojanpochocá ora, tojtantsbaná y chabe uatsjéndayënga imojtsemnoye tojána; y chënga imnétsomañe, ts̈a ngménaca imojtsemna causa.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Chora tojanë́yana: “¿Ndáyeca s̈motsomañe? Motsbananga y Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama ca.”
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, ba ents̈anga chents̈e tmojánashjajna. Chë Judas ca uabainá, canÿa chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, chë ents̈angbe natsana yojtsaye. Cha yojobeconá Jesús juamóchama;
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 pero Jesús tbojaniyana: “Judas, ¿canÿe juamochëse chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá uayayëngbe cucuats̈iñe cochjaboshjona ca?”
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Chë Jesúseftaca imojtsemnënga tmojáninÿe nts̈amo chora yochjanopásama; as tmojaniyana: —Bëngbe Utabná, ¿espadë́jaca fs̈cotsatsejaye ca?
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Y canÿa chënguents̈á, chë bachnangbe más uámana amëndayabe bochichnayábioye cats̈bioica matscuas̈e tbojtsantëts̈e, y tbojtsanë́stjango.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Chora Jesús tojanë́yana: —Cachcá monÿá; nÿe nÿets̈á ponto ca.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Chents̈ana, chë bachnangbe amë́ndayënga, chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a soldadëngbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga, chë cha juanatsama tmojánabënga, Jesús tojanë́yana: “¿Ndáyeca espadë́jangaca y ngarotbéngaca s̈mojabo ats̈e jishachama, mo ats̈e canÿe bacá uamana ents̈á cuaftsemncá ca?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Ats̈e cada te ts̈ëngaftangaftaca sënjamna Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e, y ni ches̈mátanbojajo. Pero ora tocjobuache ts̈ëngaftanga chca chas̈momama, y Satanás nts̈amo yojtsebos̈cá ts̈ëngaftangbeñe echantsemándaye ca” —Jesús tojanë́yana.
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Chents̈ana Jesús tmojánishache, y chë bachnangbe más uámana amëndayabe yebnoye tmojanánatse. Y Pedro bënocana ibojtsë́stona.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Choca, chashja tsëntsaca, canÿe íñeshe tmojanangbotjó y ents̈anga chë shë́conana imojtsetbiámana; y Pédrënaca chents̈e chë́ngaftaca yojótbema.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Chora, canÿe shembása chents̈a oservená, Pédrëbioye tbojáninÿe chë iñe juachaca yojtsetbemana; tbojanonÿinÿé y tojánayana: —Muánaca cháftaca endánmëna ca.
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Pero Pedro ndoñe ca tojánayana, y chë shembásabioye mënts̈á tbojaniyana: —Sobrená, ats̈e cha ndoñe quetsatabuatma ca.
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Ndoñe yapa bën y inÿa chábioye tbojátaninÿe y tbojaniyana: —Acnaca chë uatsjendayënguents̈á condmëna ca.
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Chents̈a benë́ntscosna, inÿa más yojátayana: —Ndegombre, muánaca cháftaca enjánana; muánaca Galileocá entsemna ca.
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Y Pedro tojánayana: —Bacó, ndayama cojtsichámuama ndoñe quetsátstats̈ëmbo ca.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Chora Bëngbe Utabná yojobuértana y Pédrëbioye tbojanonÿinÿé; y Pedro chora yojenójuaboye nts̈amo Bëngbe Utabná tbojaniyanama: “Cam ibeta bínÿanoye, ngallo cabá ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 As Pedro shjoye tojánbocna, y corente ngménaca yojtsenóbos̈achna.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Chë Jesús imojtsebojanÿá ents̈anga cha imojtsáboyejuana y imojtsejants̈etaye;
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 y jtsabuchëntsacjuase, imojtsetjanaye: “¡Momalisiá, nda tcmënjajants̈etá ca!”
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Y imojtsóyenguaye, nÿe mocá soyënga jtsatsëtsnayëse.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Tojanbinÿna ora, chë bëtsëjemëngcá amë́ndayënga, bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayënga tmojánenefjna, y chë́ngbioye Jesús tmojanánatse. Choca tmojantjá:
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 —S̈më́yana, ¿aca Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, chë Cristo comna ca?
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Y nderado tcbojátjasna, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatojuá ca.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Pero cam orscana, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë Bëngbe Bëtsá nÿets obenana bomnabe cats̈bioica echántsatsbemana ca.
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Chora nÿetscanga tmojantjá: —¿As, aca chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá comna ca?
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 As chora chënga tmojánayana: —¿Ndayama más ents̈anga s̈ochjátëjaboto Jesusbe contra chamuayanama? Er cach bënga chabe uayás̈ents̈ana chca tmonjouena ca.
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.