Lucas 22
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Ya yojétsobeco Bashco fiesta, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e saye fiesta, chë Bëngbe Bëtsá Egiptocana judiëngbe bëts taitanga tojánatsebacama jtenójuaboyama.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayënga imojtsenguaye nts̈amo jamëse Jesús jóbana, pero ents̈angbiama imojtsauatja.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Chora Satanás, Judas chë Iscariote ca uabobuatmabe ainaniñe bacna juabnënga tojanjajó. Chánaca yojamna chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á;
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 y tojána, chë bachnangbe amë́ndayënga y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca soldadëngbe amëndayë́ngaftaca jencuéntama, nts̈amo Jesús chëngbe cucuats̈iñe jayents̈báshejuanama.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 As chënga imojóyejuaye, y Judas tmojans̈buachená crocénana chama jtats̈etayana.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Y Júdasna aíñe ca tojánayana; y cach orscana cha yojtsenguaye nts̈amo jamana y ndëmua ora Jesús chë́ngbioye jayents̈báshejuanama, ndocna ents̈anga ora.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Chë Bashco fiesta ora tojanóshjango, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayté; chë te yojamna, Bëngbe Bëtsá jëtschuayamna canÿe oveshá jóbana chora jasama.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 As Jesús, Pedro y Juánbioye tojanë́yana: —Motsata y saná s̈ochjaprónta Bashco fiestama bënga mochjasama ca.
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Chora chata tbojantjá: —¿Ndë́moca cojtsebos̈e chë saná fchjapróntama ca?
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Y Jesús tojanë́jua: —Jerusalenents̈e chas̈ojámashëngo ora, canÿe bacó cmochanjóbiats̈e, matbajiñe búyeshe echantsabuyambaye. Cha s̈ochjuasto, y s̈ochtsonÿaye ndëmuanÿe yebnents̈e cha yochjámashënguama;
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 y chents̈a nduiño s̈ochjauyana: “Chë Buatëmbayá s̈onjichamó aca jauyanama: ‘¿Ndayents̈e chë tsañe yojtsemna, Bashco saná ats̈e ats̈be uatsjéndayëngaftaca jasama ca?’ ”
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 As cha cmochanjínÿanÿiye canÿe bëts tsañe, tsbanana pisoca; ya lempe echántseprontana, y chents̈e, Bashco fiestama saná s̈ochjaprónta ca.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 As chë útata tbojána, y tbojáninÿena lempe nts̈amo Jesús tojanëyancá, y chents̈e chë Bashco saná tbojanprontata.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Jasama tojanobuache ora, Jesús mesë́shents̈e tojanótbema chabe uatsjéndayëngaftaca, chë cachënga más chcoye chabe ichmónënga ca uabáinënga.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Chora Jesús tojanë́yana: “Ts̈a sëndánbos̈e quem Bashco saná ts̈ëngaftangaftaca jasama, ats̈e cabá ndoñe chandësufrí ora.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Muents̈ana ndoñe más quemënts̈a saná quicháisese, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana candóshjanguëntscuana. Chora echantsótats̈ëmbo nts̈amo quem fiesta ndegombre iuayancá ca.”
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Chorna canÿe coptema vínoyeca tojanaca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá y mënts̈á tojánayana: “Quem coptema vínoye menáfs̈enga; y cbë́yana,
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 chë uvas betiyents̈a shajuanents̈ana obocniye ndoñe más quichaisofs̈iye, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana candóshjanguëntscuana ca.”
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Chents̈ana, tandës̈e tojanca y Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá; tojanjatá, tojanats̈atá y mënts̈á tojánayana: “Quem soye, ats̈be cuerpo entsemna, y chanjóbana ts̈ëngaftangbe ts̈abiama. Nts̈amo mora bënga montsamcá s̈mochtsama, ats̈biama jtenójuaboyama ca.”
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Tmojansents̈ana, chë coptémaca tojanma cachcá nts̈amo chë tandë́s̈eca tojanmcá y mënts̈á tojánayana: “Quem coptema vínoye entsemna chë Bëngbe Bëtsabe tsëm trato ents̈ángaftaca. Ats̈be buiñe echanjuábuashana, ts̈ëngaftanga chas̈motsetats̈ëmbuama nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojanas̈ebuachenacá ndegombre yochjochnënguama. Chë buiñe ts̈ëngaftangbe ts̈abiama echanjuábuashana.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Pero chë uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochjaboshjoná, mesë́shents̈e áts̈eftaca entsemna.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Ndegombre, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemáftaca echanjopása, nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabiama tojanjuabocá. ¡Pero ts̈a lastema chë bochjáboshjonabiama ca!” —Jesús tojánayana.
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Chorna chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é entjanayana, chënguents̈á nda chë boshjuaná bétsemnana.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Chë uatsjéndayënga imojtsenatsëtsnaye chënguents̈á nda chë más uamaná bétsemnana.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 As Jesús tojanë́yana: “Chë ndoñe judië́ngbeñe, chë reyënga chëngbe ents̈ángbioye nÿe nts̈ámnaca jtsamë́ndayana, y chents̈a amë́ndayënga jtsamana, ents̈anga chë́ngbioye ts̈abe soye amënga ca chamotsëbobuátmama.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Pero ts̈ëngaftangbeñe ndoñe chca chaondë́tsemna; chamna, ts̈ëngaftangbeñe chë más uamaná mo chë más basacá chaóbema, y chë mandayá mo chë oservenacá.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Er, ¿ndase chë más uamaná yomna, chë mesë́shents̈e jasama tojotbemá o chë uajuats̈nayá? Ndegombre co chë mesë́shents̈e tojotbemá; pero ats̈na ts̈ëngaftangbeñe së́ntsemna mo chë oservenacá.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 “Ats̈be padecéniñe ts̈ëngaftanga sempre áts̈eftaca s̈mondétsemna.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Chíyeca, ats̈be bariëna, canÿe amë́ndayana cbochanjáts̈ataye, nts̈amo ats̈be taitá canÿe amë́ndayana s̈ojats̈tacá;
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 chca, ats̈be amë́ndayoca mesë́shents̈e áts̈eftaca s̈mochanjase y s̈mochanjofs̈iye, y uámana tbemaniñe mo reyëngcá s̈mochanjotbiama, chë Israeloca bnë́tsana uta pamíllanga ents̈angbiama chas̈muayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá chënga tmonjamama ca” —Jesús tojánayana.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Jesús mënts̈ánaca tojánayana: —Simón, Simón; cochtsetáts̈ëmbo, Satanás obenana tonjotjañe ts̈ëngaftangaftaca nÿe nts̈ámnaca jamama, mo chë trigo matënga tcojtsashatiyeynacá;
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 pero ats̈na Bëngbe Bëtsá sënjaimpadá, áts̈beñe os̈buáchiyana ndoñe chacmondëtsebuáshbenama. Y aca, nÿets os̈buáchiyana áts̈beñe chacojtsatsbomna ora, chë inÿe os̈buáchiyënga cochjújabuache áts̈beñe sempre chamotsos̈buáchema ca.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Chora Simón tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, ats̈e së́ntseprontana ácaftaca cárceloye jámnaca y jobanámnaca ca.
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Y Jesús tbojaniyana: —Pedro, ats̈e cbëyana, cam ibeta bínÿanoye, ngallo cabá ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Chents̈ana Jesús tojanatjá: —¿Chë ni shecnájaca, ni crocenánaca, ni shecochëtjonë́sheca tcbonjanichamó ora, nderado ndayá tcmojanabuáshebena ca?
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Chora tojanë́yana: —Mora ndoñe chca; shecnaja tobomná, chëja chauesocñe y crocenánama shecnëbénaca; y nda ndoñe espadëja tondbomna, chabe quëfsaíya chaotsatábuiye y canÿe espadëja chauatobuámiñe.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Er cbë́yana, entseyta áts̈eftaca chaopasá, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe ats̈biama iuayancá, mënts̈á: “Y chábioye tmonjáninÿe mo chë puerte bacna soye amënguents̈á canÿa cuaftsemncá ca.” Y lempe nts̈amo ats̈biama iuabemancá, mora ya echanjochnëngo ca —Jesús tojanë́yana.
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 As chënga tmojaniyana: —Bëngbe Utabná, muents̈e uta espadëja entsemna ca.
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Chents̈ana, Jesús tojánbocna y nts̈amo yojanamancá Olivos tjashoye tojána, y chabe uatsjéndayënga tmojanasto.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Choca tmojánashjajna ora, Jesús tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsá moimpadanga, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama ca.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Y chë uatsjéndayëngbents̈ana yojoluára, mo canÿe ndëts̈bé juts̈enë́ntscoca nÿets̈á, y yojoshëntsaments̈iye Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 Jesús mënts̈á tojánayana: “Taita, aca tcojtsebos̈ëse, moma ats̈e ndoñe chas̈ondë́tsemna chca jasúfriana. Pero nts̈amo ats̈e stsebos̈cá ndoñe chaondë́tsemna, sinó nts̈amo aca cojtsebos̈cá ca.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Chca orna celocana canÿe ángel tbojánebëbocna, añemo chaotsebomnama juajabuáchama.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Jesús ts̈a ngméniñe yojtsemna, y Bëngbe Bëtsáftaca más ibojtsencuéntaye. Y chabe bosese yojtsemna mo fshantsiñe buiñe cuaftsebuastëtjuancá.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama tojanpochocá ora, tojtantsbaná y chabe uatsjéndayënga imojtsemnoye tojána; y chënga imnétsomañe, ts̈a ngménaca imojtsemna causa.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Chora tojanë́yana: “¿Ndáyeca s̈motsomañe? Motsbananga y Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama ca.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, ba ents̈anga chents̈e tmojánashjajna. Chë Judas ca uabainá, canÿa chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, chë ents̈angbe natsana yojtsaye. Cha yojobeconá Jesús juamóchama;
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 pero Jesús tbojaniyana: “Judas, ¿canÿe juamochëse chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá uayayëngbe cucuats̈iñe cochjaboshjona ca?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Chë Jesúseftaca imojtsemnënga tmojáninÿe nts̈amo chora yochjanopásama; as tmojaniyana: —Bëngbe Utabná, ¿espadë́jaca fs̈cotsatsejaye ca?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Y canÿa chënguents̈á, chë bachnangbe más uámana amëndayabe bochichnayábioye cats̈bioica matscuas̈e tbojtsantëts̈e, y tbojtsanë́stjango.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Chora Jesús tojanë́yana: —Cachcá monÿá; nÿe nÿets̈á ponto ca.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Chents̈ana, chë bachnangbe amë́ndayënga, chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a soldadëngbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga, chë cha juanatsama tmojánabënga, Jesús tojanë́yana: “¿Ndáyeca espadë́jangaca y ngarotbéngaca s̈mojabo ats̈e jishachama, mo ats̈e canÿe bacá uamana ents̈á cuaftsemncá ca?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Ats̈e cada te ts̈ëngaftangaftaca sënjamna Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e, y ni ches̈mátanbojajo. Pero ora tocjobuache ts̈ëngaftanga chca chas̈momama, y Satanás nts̈amo yojtsebos̈cá ts̈ëngaftangbeñe echantsemándaye ca” —Jesús tojanë́yana.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Chents̈ana Jesús tmojánishache, y chë bachnangbe más uámana amëndayabe yebnoye tmojanánatse. Y Pedro bënocana ibojtsë́stona.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Choca, chashja tsëntsaca, canÿe íñeshe tmojanangbotjó y ents̈anga chë shë́conana imojtsetbiámana; y Pédrënaca chents̈e chë́ngaftaca yojótbema.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Chora, canÿe shembása chents̈a oservená, Pédrëbioye tbojáninÿe chë iñe juachaca yojtsetbemana; tbojanonÿinÿé y tojánayana: —Muánaca cháftaca endánmëna ca.
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Pero Pedro ndoñe ca tojánayana, y chë shembásabioye mënts̈á tbojaniyana: —Sobrená, ats̈e cha ndoñe quetsatabuatma ca.
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ndoñe yapa bën y inÿa chábioye tbojátaninÿe y tbojaniyana: —Acnaca chë uatsjendayënguents̈á condmëna ca.
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Chents̈a benë́ntscosna, inÿa más yojátayana: —Ndegombre, muánaca cháftaca enjánana; muánaca Galileocá entsemna ca.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Y Pedro tojánayana: —Bacó, ndayama cojtsichámuama ndoñe quetsátstats̈ëmbo ca.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Chora Bëngbe Utabná yojobuértana y Pédrëbioye tbojanonÿinÿé; y Pedro chora yojenójuaboye nts̈amo Bëngbe Utabná tbojaniyanama: “Cam ibeta bínÿanoye, ngallo cabá ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 As Pedro shjoye tojánbocna, y corente ngménaca yojtsenóbos̈achna.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Chë Jesús imojtsebojanÿá ents̈anga cha imojtsáboyejuana y imojtsejants̈etaye;
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 y jtsabuchëntsacjuase, imojtsetjanaye: “¡Momalisiá, nda tcmënjajants̈etá ca!”
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Y imojtsóyenguaye, nÿe mocá soyënga jtsatsëtsnayëse.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Tojanbinÿna ora, chë bëtsëjemëngcá amë́ndayënga, bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayënga tmojánenefjna, y chë́ngbioye Jesús tmojanánatse. Choca tmojantjá:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 —S̈më́yana, ¿aca Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, chë Cristo comna ca?
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Y nderado tcbojátjasna, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatojuá ca.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Pero cam orscana, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë Bëngbe Bëtsá nÿets obenana bomnabe cats̈bioica echántsatsbemana ca.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Chora nÿetscanga tmojantjá: —¿As, aca chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá comna ca?
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 As chora chënga tmojánayana: —¿Ndayama más ents̈anga s̈ochjátëjaboto Jesusbe contra chamuayanama? Er cach bënga chabe uayás̈ents̈ana chca tmonjouena ca.
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.