Lucas 22

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ya yojétsobeco Bashco fiesta, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e saye fiesta, chë Bëngbe Bëtsá Egiptocana judiëngbe bëts taitanga tojánatsebacama jtenójuaboyama.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayënga imojtsenguaye nts̈amo jamëse Jesús jóbana, pero ents̈angbiama imojtsauatja.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Chora Satanás, Judas chë Iscariote ca uabobuatmabe ainaniñe bacna juabnënga tojanjajó. Chánaca yojamna chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á;
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 y tojána, chë bachnangbe amë́ndayënga y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca soldadëngbe amëndayë́ngaftaca jencuéntama, nts̈amo Jesús chëngbe cucuats̈iñe jayents̈báshejuanama.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 As chënga imojóyejuaye, y Judas tmojans̈buachená crocénana chama jtats̈etayana.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Y Júdasna aíñe ca tojánayana; y cach orscana cha yojtsenguaye nts̈amo jamana y ndëmua ora Jesús chë́ngbioye jayents̈báshejuanama, ndocna ents̈anga ora.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Chë Bashco fiesta ora tojanóshjango, chë levadúraca ndëpormana tandës̈e sayté; chë te yojamna, Bëngbe Bëtsá jëtschuayamna canÿe oveshá jóbana chora jasama.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 As Jesús, Pedro y Juánbioye tojanë́yana: —Motsata y saná s̈ochjaprónta Bashco fiestama bënga mochjasama ca.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Chora chata tbojantjá: —¿Ndë́moca cojtsebos̈e chë saná fchjapróntama ca?
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Y Jesús tojanë́jua: —Jerusalenents̈e chas̈ojámashëngo ora, canÿe bacó cmochanjóbiats̈e, matbajiñe búyeshe echantsabuyambaye. Cha s̈ochjuasto, y s̈ochtsonÿaye ndëmuanÿe yebnents̈e cha yochjámashënguama;
10 Jesus respondeu:
11 y chents̈a nduiño s̈ochjauyana: “Chë Buatëmbayá s̈onjichamó aca jauyanama: ‘¿Ndayents̈e chë tsañe yojtsemna, Bashco saná ats̈e ats̈be uatsjéndayëngaftaca jasama ca?’ ”
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 As cha cmochanjínÿanÿiye canÿe bëts tsañe, tsbanana pisoca; ya lempe echántseprontana, y chents̈e, Bashco fiestama saná s̈ochjaprónta ca.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 As chë útata tbojána, y tbojáninÿena lempe nts̈amo Jesús tojanëyancá, y chents̈e chë Bashco saná tbojanprontata.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Jasama tojanobuache ora, Jesús mesë́shents̈e tojanótbema chabe uatsjéndayëngaftaca, chë cachënga más chcoye chabe ichmónënga ca uabáinënga.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Chora Jesús tojanë́yana: “Ts̈a sëndánbos̈e quem Bashco saná ts̈ëngaftangaftaca jasama, ats̈e cabá ndoñe chandësufrí ora.
15 e lhes disse:
16 Muents̈ana ndoñe más quemënts̈a saná quicháisese, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana candóshjanguëntscuana. Chora echantsótats̈ëmbo nts̈amo quem fiesta ndegombre iuayancá ca.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Chorna canÿe coptema vínoyeca tojanaca, Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá y mënts̈á tojánayana: “Quem coptema vínoye menáfs̈enga; y cbë́yana,
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 chë uvas betiyents̈a shajuanents̈ana obocniye ndoñe más quichaisofs̈iye, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana candóshjanguëntscuana ca.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Chents̈ana, tandës̈e tojanca y Bëngbe Bëtsábioye tbojtanchuá; tojanjatá, tojanats̈atá y mënts̈á tojánayana: “Quem soye, ats̈be cuerpo entsemna, y chanjóbana ts̈ëngaftangbe ts̈abiama. Nts̈amo mora bënga montsamcá s̈mochtsama, ats̈biama jtenójuaboyama ca.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Tmojansents̈ana, chë coptémaca tojanma cachcá nts̈amo chë tandë́s̈eca tojanmcá y mënts̈á tojánayana: “Quem coptema vínoye entsemna chë Bëngbe Bëtsabe tsëm trato ents̈ángaftaca. Ats̈be buiñe echanjuábuashana, ts̈ëngaftanga chas̈motsetats̈ëmbuama nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojanas̈ebuachenacá ndegombre yochjochnënguama. Chë buiñe ts̈ëngaftangbe ts̈abiama echanjuábuashana.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Pero chë uayayëngbe cucuats̈iñe s̈ochjaboshjoná, mesë́shents̈e áts̈eftaca entsemna.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Ndegombre, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemáftaca echanjopása, nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabiama tojanjuabocá. ¡Pero ts̈a lastema chë bochjáboshjonabiama ca!” —Jesús tojánayana.
22 Pois o
23 Chorna chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é entjanayana, chënguents̈á nda chë boshjuaná bétsemnana.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Chë uatsjéndayënga imojtsenatsëtsnaye chënguents̈á nda chë más uamaná bétsemnana.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 As Jesús tojanë́yana: “Chë ndoñe judië́ngbeñe, chë reyënga chëngbe ents̈ángbioye nÿe nts̈ámnaca jtsamë́ndayana, y chents̈a amë́ndayënga jtsamana, ents̈anga chë́ngbioye ts̈abe soye amënga ca chamotsëbobuátmama.
25 Então Jesus disse:
26 Pero ts̈ëngaftangbeñe ndoñe chca chaondë́tsemna; chamna, ts̈ëngaftangbeñe chë más uamaná mo chë más basacá chaóbema, y chë mandayá mo chë oservenacá.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Er, ¿ndase chë más uamaná yomna, chë mesë́shents̈e jasama tojotbemá o chë uajuats̈nayá? Ndegombre co chë mesë́shents̈e tojotbemá; pero ats̈na ts̈ëngaftangbeñe së́ntsemna mo chë oservenacá.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Ats̈be padecéniñe ts̈ëngaftanga sempre áts̈eftaca s̈mondétsemna.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Chíyeca, ats̈be bariëna, canÿe amë́ndayana cbochanjáts̈ataye, nts̈amo ats̈be taitá canÿe amë́ndayana s̈ojats̈tacá;
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 chca, ats̈be amë́ndayoca mesë́shents̈e áts̈eftaca s̈mochanjase y s̈mochanjofs̈iye, y uámana tbemaniñe mo reyëngcá s̈mochanjotbiama, chë Israeloca bnë́tsana uta pamíllanga ents̈angbiama chas̈muayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá chënga tmonjamama ca” —Jesús tojánayana.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Jesús mënts̈ánaca tojánayana: —Simón, Simón; cochtsetáts̈ëmbo, Satanás obenana tonjotjañe ts̈ëngaftangaftaca nÿe nts̈ámnaca jamama, mo chë trigo matënga tcojtsashatiyeynacá;
31 Jesus continuou:
32 pero ats̈na Bëngbe Bëtsá sënjaimpadá, áts̈beñe os̈buáchiyana ndoñe chacmondëtsebuáshbenama. Y aca, nÿets os̈buáchiyana áts̈beñe chacojtsatsbomna ora, chë inÿe os̈buáchiyënga cochjújabuache áts̈beñe sempre chamotsos̈buáchema ca.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Chora Simón tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, ats̈e së́ntseprontana ácaftaca cárceloye jámnaca y jobanámnaca ca.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Y Jesús tbojaniyana: —Pedro, ats̈e cbëyana, cam ibeta bínÿanoye, ngallo cabá ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.
34 Então Jesus afirmou:
35 Chents̈ana Jesús tojanatjá: —¿Chë ni shecnájaca, ni crocenánaca, ni shecochëtjonë́sheca tcbonjanichamó ora, nderado ndayá tcmojanabuáshebena ca?
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Chora tojanë́yana: —Mora ndoñe chca; shecnaja tobomná, chëja chauesocñe y crocenánama shecnëbénaca; y nda ndoñe espadëja tondbomna, chabe quëfsaíya chaotsatábuiye y canÿe espadëja chauatobuámiñe.
36 Então Jesus disse:
37 Er cbë́yana, entseyta áts̈eftaca chaopasá, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe ats̈biama iuayancá, mënts̈á: “Y chábioye tmonjáninÿe mo chë puerte bacna soye amënguents̈á canÿa cuaftsemncá ca.” Y lempe nts̈amo ats̈biama iuabemancá, mora ya echanjochnëngo ca —Jesús tojanë́yana.
37 Pois as
38 As chënga tmojaniyana: —Bëngbe Utabná, muents̈e uta espadëja entsemna ca.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Chents̈ana, Jesús tojánbocna y nts̈amo yojanamancá Olivos tjashoye tojána, y chabe uatsjéndayënga tmojanasto.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Choca tmojánashjajna ora, Jesús tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsá moimpadanga, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama ca.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Y chë uatsjéndayëngbents̈ana yojoluára, mo canÿe ndëts̈bé juts̈enë́ntscoca nÿets̈á, y yojoshëntsaments̈iye Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Jesús mënts̈á tojánayana: “Taita, aca tcojtsebos̈ëse, moma ats̈e ndoñe chas̈ondë́tsemna chca jasúfriana. Pero nts̈amo ats̈e stsebos̈cá ndoñe chaondë́tsemna, sinó nts̈amo aca cojtsebos̈cá ca.”
42 dizendo:
43 Chca orna celocana canÿe ángel tbojánebëbocna, añemo chaotsebomnama juajabuáchama.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Jesús ts̈a ngméniñe yojtsemna, y Bëngbe Bëtsáftaca más ibojtsencuéntaye. Y chabe bosese yojtsemna mo fshantsiñe buiñe cuaftsebuastëtjuancá.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama tojanpochocá ora, tojtantsbaná y chabe uatsjéndayënga imojtsemnoye tojána; y chënga imnétsomañe, ts̈a ngménaca imojtsemna causa.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Chora tojanë́yana: “¿Ndáyeca s̈motsomañe? Motsbananga y Bëngbe Bëtsá s̈mochtseimpadana, bacna soye jamama ndoñe chacmondócochënguama ca.”
46 E disse:
47 Jesús cabá yojtsóyebuambnantscuana, ba ents̈anga chents̈e tmojánashjajna. Chë Judas ca uabainá, canÿa chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, chë ents̈angbe natsana yojtsaye. Cha yojobeconá Jesús juamóchama;
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 pero Jesús tbojaniyana: “Judas, ¿canÿe juamochëse chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá uayayëngbe cucuats̈iñe cochjaboshjona ca?”
48 Mas Jesus disse:
49 Chë Jesúseftaca imojtsemnënga tmojáninÿe nts̈amo chora yochjanopásama; as tmojaniyana: —Bëngbe Utabná, ¿espadë́jaca fs̈cotsatsejaye ca?
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Y canÿa chënguents̈á, chë bachnangbe más uámana amëndayabe bochichnayábioye cats̈bioica matscuas̈e tbojtsantëts̈e, y tbojtsanë́stjango.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Chora Jesús tojanë́yana: —Cachcá monÿá; nÿe nÿets̈á ponto ca.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Chents̈ana, chë bachnangbe amë́ndayënga, chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a soldadëngbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá amë́ndayënga, chë cha juanatsama tmojánabënga, Jesús tojanë́yana: “¿Ndáyeca espadë́jangaca y ngarotbéngaca s̈mojabo ats̈e jishachama, mo ats̈e canÿe bacá uamana ents̈á cuaftsemncá ca?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ats̈e cada te ts̈ëngaftangaftaca sënjamna Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e, y ni ches̈mátanbojajo. Pero ora tocjobuache ts̈ëngaftanga chca chas̈momama, y Satanás nts̈amo yojtsebos̈cá ts̈ëngaftangbeñe echantsemándaye ca” —Jesús tojanë́yana.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Chents̈ana Jesús tmojánishache, y chë bachnangbe más uámana amëndayabe yebnoye tmojanánatse. Y Pedro bënocana ibojtsë́stona.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Choca, chashja tsëntsaca, canÿe íñeshe tmojanangbotjó y ents̈anga chë shë́conana imojtsetbiámana; y Pédrënaca chents̈e chë́ngaftaca yojótbema.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Chora, canÿe shembása chents̈a oservená, Pédrëbioye tbojáninÿe chë iñe juachaca yojtsetbemana; tbojanonÿinÿé y tojánayana: —Muánaca cháftaca endánmëna ca.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Pero Pedro ndoñe ca tojánayana, y chë shembásabioye mënts̈á tbojaniyana: —Sobrená, ats̈e cha ndoñe quetsatabuatma ca.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ndoñe yapa bën y inÿa chábioye tbojátaninÿe y tbojaniyana: —Acnaca chë uatsjendayënguents̈á condmëna ca.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Chents̈a benë́ntscosna, inÿa más yojátayana: —Ndegombre, muánaca cháftaca enjánana; muánaca Galileocá entsemna ca.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Y Pedro tojánayana: —Bacó, ndayama cojtsichámuama ndoñe quetsátstats̈ëmbo ca.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Chora Bëngbe Utabná yojobuértana y Pédrëbioye tbojanonÿinÿé; y Pedro chora yojenójuaboye nts̈amo Bëngbe Utabná tbojaniyanama: “Cam ibeta bínÿanoye, ngallo cabá ndëcánta ora, aca unga soye cochanjayana ndoñe s̈conduabuatma ca.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 As Pedro shjoye tojánbocna, y corente ngménaca yojtsenóbos̈achna.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Chë Jesús imojtsebojanÿá ents̈anga cha imojtsáboyejuana y imojtsejants̈etaye;
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 y jtsabuchëntsacjuase, imojtsetjanaye: “¡Momalisiá, nda tcmënjajants̈etá ca!”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Y imojtsóyenguaye, nÿe mocá soyënga jtsatsëtsnayëse.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Tojanbinÿna ora, chë bëtsëjemëngcá amë́ndayënga, bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayënga tmojánenefjna, y chë́ngbioye Jesús tmojanánatse. Choca tmojantjá:
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 —S̈më́yana, ¿aca Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, chë Cristo comna ca?
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Y nderado tcbojátjasna, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatojuá ca.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Pero cam orscana, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë Bëngbe Bëtsá nÿets obenana bomnabe cats̈bioica echántsatsbemana ca.
69 Mas de agora em diante o
70 Chora nÿetscanga tmojantjá: —¿As, aca chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá comna ca?
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 As chora chënga tmojánayana: —¿Ndayama más ents̈anga s̈ochjátëjaboto Jesusbe contra chamuayanama? Er cach bënga chabe uayás̈ents̈ana chca tmonjouena ca.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.