Lucas 20
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Canÿe te, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e Jesús yojtsabuátambaye, y chë ts̈abe noticiëngama yojtsabuayiyná ora, tmojánashjajna bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga, judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngaftaca cánÿiñe;
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 y Jesús tmojaniyana: —S̈më́yana; ¿ndaye deréchoca chë contsama soyënga aca cojtsama ca? o ¿chca jtsamama nda obenana tcmënjats̈etá ca?
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Chora Jesús tojanë́jua: —Ats̈naca canÿe soye së́ntsebomna ts̈ëngaftanga jatjayama. S̈mochjojuanga.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ¿Nda Juan chë Ubayaná tbojanichmó ents̈anga jubáyama, Bëngbe Bëtsá o ents̈anga ca?
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Chora chënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana: “ ‘Bëngbe Bëtsá ca’ chamojojuase, cha s̈ochanjáuyana: ‘As ¿ndáyeca chábeñe ndoñe s̈monjanos̈buaché ca?’
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Y ndoñe quemuátobena jayanana ‘ents̈anga ca’; ents̈anga ndëts̈béngaca buattsë́baye, er nÿetscanga becá mondëjuabná Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yojamnama.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Chcasna, chënga tmojanjuá ndoñe monjántats̈ëmbo nda Juan tbojanichmó ents̈anga jubáyama ca.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Y Jesús tojanë́yana: —Asna ats̈e cach ndoñe quecbochatë́yana ndaye deréchoca chca stsama ca.
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Chents̈ana Jesús tojanonts̈é ents̈anga jáuyanana, y quem cuéntoca tojanabuatambá: “Canÿe ents̈á uvas betiyënga yojáje y chë fshantse inÿe trabájayënga yojúyents̈ame, y baytescama bën luaroye yojtsoñe.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Chë uvasës̈angá juashacama tempo yojobuache orna, chë jajañe nduiño canÿe oservená ibojíchmua chë trabájayënga jáuyanama ntsachets̈á cha ibojtsotocánama. Pero chëngna cha imojtsejants̈etaye, y tondaye ntoyiycá imojtichmuá.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Chents̈ana inÿa ibojíchmua; pero chë trabájayënga cha imojtsejants̈etaye, imojtsóyenguango, y tondaye ntoyiycá imojtichmuá.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Chë nduiño inÿa ibojatichmuá; pero chánaca chënga imojtsejants̈etaye, imojtselísia, y chents̈ana imojtábocna.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 “Chora chë nduiño yojeniyana: ‘¿Y mora nts̈amo chjama ca? Cach ats̈be bonshana uaquiñá chanjíchmua; nderádose cha aíñe mochanjóyeunaye ca.’
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Pero chë trabájayënga, chë uaquiñá imojinÿe orna imojeniyana: ‘Mua chë fshantse nduiñbe uaquiñá entsemna. Lempe chabe soyënga mua echanjóyëngacñe; motsóbanga y nÿetsca chabe otocana soyënga bëngbiama echanjoquéda ca.’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Chcasna, chë uvas jajañents̈ana cha imojtsábocna y imojtsóba.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Cha co echanjá y chë trabájayënga echanjetsëbaye, y chë uvas betiyënga jajañe inÿe trabájayënga echanjárrendaye ca.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Pero Jesús tojanënÿanÿé y tojánayana: —As ¿ndayama Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayana?:
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Ndánaca chë ndëts̈beñe chaojotsats̈á, chëbé bochántsatcacaye; y chë ndëts̈bé ndábeñnaca chaojótsats̈e, polvëshe bochántsebema ca —Jesús tojánayana.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayënga tmojanenótats̈ëmbona Jesús chca tojanacuntá jinÿanÿiyama, chënga mo chë puerte bacna trabajayëngcá imojamnama; asna tmojánbos̈ena cachora jishachana, pero ents̈angbiama imojtsauatja.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Chents̈ana chënga báseftanga tmojanichamó, mo ndegombre ts̈abe ents̈anga cuaftsemncá chamobiamëse, Jesús jisháchichiyama, nderado ndayá cha tojayaniñe; y chca chënga jobenayama cha jishachana y chëngbe mandádbioye juanatsama.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 As chënga tmojantjá: —Buatëmbayá, bënga fsë́ntsetats̈ëmbo nts̈amo aca cojtsoyebuambná y cojtsabuatambacá ndegombre ts̈abá yomnama, nts̈amo ndegombre Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, y acbiama tondaye quenatámana nda más uamaná o nduamaná tomnana. Aca contsabuatambá ndegombre ts̈abe vida jtsebomnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Chcasna, s̈më́yana, ¿ts̈abá tayojtsemna bënga, César, chë Romoca bëts mandadbiama, impuesto jtsatsquë́cjnayana o ndoñe ca?
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Jesús yojtsetáts̈ëmbo, nts̈amo cha tojayaniñe jisháchichiyama chënga imojtsebos̈ama; as tojanë́yana:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 —Chë s̈matsquëcjná crocénana s̈minÿinÿenga ca; ¿ndabe jubiá chë crocenániñe yojtsemna, y nts̈amo muents̈e entsabemancá nda chca iuabaina ca?
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Y Jesús tojanë́yana: —César s̈mochtoyiye cha ibotocana soye; y Bëngbe Bëtsana cha ibotocana soye ca.
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Y chca, chë ichmónënga ndoñe imonjobenaye jisháchichiyana, ndayá cha ents̈angbe delante tojayaniñe. Masna, nts̈amo tojanë́juama, ojnanánënga iytëca imojobiama.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Chents̈ana, báseftanga saduceo ca uabaina ents̈anga tmojána Jesús jinÿama. Chënga imojanjuabná obanënga ndocna te ntayenana ca. Jesús mënts̈á tmojantjá:
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 —Buatëmbayá, Moisés bëngbe leyënguiñe tojë́ftsanabema, nderado canÿe boyá tojtsóbana y básenga ndoñe tonjëftsabáshejuanësna, canmëna chë uabentsá chë shémaftaca jtobouamayana, chca, chë chabe uabochená obanabiama básenga jtsabamnama ca.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Chcase, canÿe bë́ngbents̈e canÿsëfta cats̈átanga monjamna. Chë natsaná tonjanobouamá y tontsanóbana, básenga ntjëftsabashejuancá;
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 chents̈ana chë inÿa chë shémaftaca tonjanobouamá, y cachcá tonjanopasá.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Chë inÿe uabentsá chora cháftaca tonjanobouamá, pero tontsanóbana básenga ntjëftsabashejuancá; y cachcá, chë inÿe uabentsë́ngnaca cháftaca tmonjanobouamá, pero nÿetscanga tmonjanóbana básenga ntjëftsabashejuancá.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Cabana, chë shembásanaca tontsanóbana.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Y chcasna, chë obanënga chamojtayena ora, ¿ndabe chë canÿsëfta cats̈atanguents̈abe shema chë shembása yochtsemna, nÿetscanga cháftaca tmojanobouamase ca? —chënga tmojantjá.
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Chora Jesús tojanë́jua: —Quem luarents̈e boyabásenga y shembásenga mondbétsobouamnaye;
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 pero chë echanjóshjango luaroye jama y obanënguents̈ana jtayenama merecido jtsebuájonama chamojobenangna, masque boyabásenga o shembásenga, ya ndoñe quemochatóbouamnaye,
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 ni queochátopodena chënga chamóbanama, y chca, chënga mochántsemna mo angelëngcá, y Bëngbe Bëtsabe básenga mochántsemna, obanënguents̈ana mochtayénayeca.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Y Moisésnaca, chë yojtsángbototjuana betiyetémama tojanábements̈e, bënga s̈ontsinÿanÿná chë obanënga imnátayenama; chents̈e Bëngbe Bëtsá tojánayana cha yomna Abraham, Isaac y Jacobëbe Bëtsá ca.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Bëngbe Bëtsá chca tojánayana ora, entsichamo cha ndoñe yondmëna obanëngbe Bëtsá, sinó aina ents̈angbe Bëtsá ca, er masque chënga tmojanóbana, chënga cabá Bëngbe Bëtsáftaca mondoyena ca —Jesús tojánayana.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Chora básefta ley abuátambayënga Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, ts̈abá tcjayana ca.
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Y ya ndoñe más montsenñémua inÿe soyëngama jatstjanayana.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Jesús tojanatjá: “¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga s̈mnétsichamo chë Uámana Uabuayaná, chë Cristo, Rey Davídbents̈ana iuabó ca?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Er cach David, chabe librë́s̈añe Salmos ca uabainë́s̈añe, tojánayana:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 ats̈be obenánaca, acbe uayayënga acbe cucuats̈iñe chamoquedama chjamëntscuana ca.’
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 ¿Nts̈ámose, Cristo, Davídbents̈ana nántsemna, cach David ‘Utabná ca’ chábioye tbojtsabobuátmëse ca?” —cha tojanatjá.
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Nÿetsca ents̈anga imojtsuenana, y Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Cuedado s̈mochtsebomna, y ndoñe s̈mattsama chë ley abuatambayëngcá; chënga jtsogusetánana bënëna ents̈ayangaca jtsajnana, y jtsebos̈ana tsáshenañe ents̈anga becá respétoca chamotsacheuanayama. Chënga chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache chë más uámana luarënguiñe jtsetbiámanana, y fiestënguiñe nÿa quëfseroca.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Pero chë viudángbioye chë tmobomna soyënga jtsabacayana; y ents̈angbe delante ts̈abá chacmotsë́nÿama y chënga imojtsaíngñama ndoñe chaondëtsótats̈ëmbuamna, Bëngbe Bëtsáftaca ts̈a jtsencuéntayana. Chë causa, Bëngbe Bëtsá ínÿengbiama más chënga echanjácastigaye ca” —Jesús tojánayana.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.