Lucas 20
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Canÿe te, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e Jesús yojtsabuátambaye, y chë ts̈abe noticiëngama yojtsabuayiyná ora, tmojánashjajna bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga, judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngaftaca cánÿiñe;
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 y Jesús tmojaniyana: —S̈më́yana; ¿ndaye deréchoca chë contsama soyënga aca cojtsama ca? o ¿chca jtsamama nda obenana tcmënjats̈etá ca?
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Chora Jesús tojanë́jua: —Ats̈naca canÿe soye së́ntsebomna ts̈ëngaftanga jatjayama. S̈mochjojuanga.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ¿Nda Juan chë Ubayaná tbojanichmó ents̈anga jubáyama, Bëngbe Bëtsá o ents̈anga ca?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Chora chënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana: “ ‘Bëngbe Bëtsá ca’ chamojojuase, cha s̈ochanjáuyana: ‘As ¿ndáyeca chábeñe ndoñe s̈monjanos̈buaché ca?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Y ndoñe quemuátobena jayanana ‘ents̈anga ca’; ents̈anga ndëts̈béngaca buattsë́baye, er nÿetscanga becá mondëjuabná Juan ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá yojamnama.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Chcasna, chënga tmojanjuá ndoñe monjántats̈ëmbo nda Juan tbojanichmó ents̈anga jubáyama ca.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Y Jesús tojanë́yana: —Asna ats̈e cach ndoñe quecbochatë́yana ndaye deréchoca chca stsama ca.
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Chents̈ana Jesús tojanonts̈é ents̈anga jáuyanana, y quem cuéntoca tojanabuatambá: “Canÿe ents̈á uvas betiyënga yojáje y chë fshantse inÿe trabájayënga yojúyents̈ame, y baytescama bën luaroye yojtsoñe.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Chë uvasës̈angá juashacama tempo yojobuache orna, chë jajañe nduiño canÿe oservená ibojíchmua chë trabájayënga jáuyanama ntsachets̈á cha ibojtsotocánama. Pero chëngna cha imojtsejants̈etaye, y tondaye ntoyiycá imojtichmuá.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Chents̈ana inÿa ibojíchmua; pero chë trabájayënga cha imojtsejants̈etaye, imojtsóyenguango, y tondaye ntoyiycá imojtichmuá.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Chë nduiño inÿa ibojatichmuá; pero chánaca chënga imojtsejants̈etaye, imojtselísia, y chents̈ana imojtábocna.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 “Chora chë nduiño yojeniyana: ‘¿Y mora nts̈amo chjama ca? Cach ats̈be bonshana uaquiñá chanjíchmua; nderádose cha aíñe mochanjóyeunaye ca.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Pero chë trabájayënga, chë uaquiñá imojinÿe orna imojeniyana: ‘Mua chë fshantse nduiñbe uaquiñá entsemna. Lempe chabe soyënga mua echanjóyëngacñe; motsóbanga y nÿetsca chabe otocana soyënga bëngbiama echanjoquéda ca.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Chcasna, chë uvas jajañents̈ana cha imojtsábocna y imojtsóba.”
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Cha co echanjá y chë trabájayënga echanjetsëbaye, y chë uvas betiyënga jajañe inÿe trabájayënga echanjárrendaye ca.
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Pero Jesús tojanënÿanÿé y tojánayana: —As ¿ndayama Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayana?:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Ndánaca chë ndëts̈beñe chaojotsats̈á, chëbé bochántsatcacaye; y chë ndëts̈bé ndábeñnaca chaojótsats̈e, polvëshe bochántsebema ca —Jesús tojánayana.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Chë bachnangbe amë́ndayënga y ley abuátambayënga tmojanenótats̈ëmbona Jesús chca tojanacuntá jinÿanÿiyama, chënga mo chë puerte bacna trabajayëngcá imojamnama; asna tmojánbos̈ena cachora jishachana, pero ents̈angbiama imojtsauatja.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Chents̈ana chënga báseftanga tmojanichamó, mo ndegombre ts̈abe ents̈anga cuaftsemncá chamobiamëse, Jesús jisháchichiyama, nderado ndayá cha tojayaniñe; y chca chënga jobenayama cha jishachana y chëngbe mandádbioye juanatsama.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 As chënga tmojantjá: —Buatëmbayá, bënga fsë́ntsetats̈ëmbo nts̈amo aca cojtsoyebuambná y cojtsabuatambacá ndegombre ts̈abá yomnama, nts̈amo ndegombre Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, y acbiama tondaye quenatámana nda más uamaná o nduamaná tomnana. Aca contsabuatambá ndegombre ts̈abe vida jtsebomnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Chcasna, s̈më́yana, ¿ts̈abá tayojtsemna bënga, César, chë Romoca bëts mandadbiama, impuesto jtsatsquë́cjnayana o ndoñe ca?
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Jesús yojtsetáts̈ëmbo, nts̈amo cha tojayaniñe jisháchichiyama chënga imojtsebos̈ama; as tojanë́yana:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 —Chë s̈matsquëcjná crocénana s̈minÿinÿenga ca; ¿ndabe jubiá chë crocenániñe yojtsemna, y nts̈amo muents̈e entsabemancá nda chca iuabaina ca?
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Y Jesús tojanë́yana: —César s̈mochtoyiye cha ibotocana soye; y Bëngbe Bëtsana cha ibotocana soye ca.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Y chca, chë ichmónënga ndoñe imonjobenaye jisháchichiyana, ndayá cha ents̈angbe delante tojayaniñe. Masna, nts̈amo tojanë́juama, ojnanánënga iytëca imojobiama.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Chents̈ana, báseftanga saduceo ca uabaina ents̈anga tmojána Jesús jinÿama. Chënga imojanjuabná obanënga ndocna te ntayenana ca. Jesús mënts̈á tmojantjá:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 —Buatëmbayá, Moisés bëngbe leyënguiñe tojë́ftsanabema, nderado canÿe boyá tojtsóbana y básenga ndoñe tonjëftsabáshejuanësna, canmëna chë uabentsá chë shémaftaca jtobouamayana, chca, chë chabe uabochená obanabiama básenga jtsabamnama ca.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Chcase, canÿe bë́ngbents̈e canÿsëfta cats̈átanga monjamna. Chë natsaná tonjanobouamá y tontsanóbana, básenga ntjëftsabashejuancá;
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 chents̈ana chë inÿa chë shémaftaca tonjanobouamá, y cachcá tonjanopasá.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Chë inÿe uabentsá chora cháftaca tonjanobouamá, pero tontsanóbana básenga ntjëftsabashejuancá; y cachcá, chë inÿe uabentsë́ngnaca cháftaca tmonjanobouamá, pero nÿetscanga tmonjanóbana básenga ntjëftsabashejuancá.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Cabana, chë shembásanaca tontsanóbana.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Y chcasna, chë obanënga chamojtayena ora, ¿ndabe chë canÿsëfta cats̈atanguents̈abe shema chë shembása yochtsemna, nÿetscanga cháftaca tmojanobouamase ca? —chënga tmojantjá.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Chora Jesús tojanë́jua: —Quem luarents̈e boyabásenga y shembásenga mondbétsobouamnaye;
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 pero chë echanjóshjango luaroye jama y obanënguents̈ana jtayenama merecido jtsebuájonama chamojobenangna, masque boyabásenga o shembásenga, ya ndoñe quemochatóbouamnaye,
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 ni queochátopodena chënga chamóbanama, y chca, chënga mochántsemna mo angelëngcá, y Bëngbe Bëtsabe básenga mochántsemna, obanënguents̈ana mochtayénayeca.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Y Moisésnaca, chë yojtsángbototjuana betiyetémama tojanábements̈e, bënga s̈ontsinÿanÿná chë obanënga imnátayenama; chents̈e Bëngbe Bëtsá tojánayana cha yomna Abraham, Isaac y Jacobëbe Bëtsá ca.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Bëngbe Bëtsá chca tojánayana ora, entsichamo cha ndoñe yondmëna obanëngbe Bëtsá, sinó aina ents̈angbe Bëtsá ca, er masque chënga tmojanóbana, chënga cabá Bëngbe Bëtsáftaca mondoyena ca —Jesús tojánayana.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Chora básefta ley abuátambayënga Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, ts̈abá tcjayana ca.
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Y ya ndoñe más montsenñémua inÿe soyëngama jatstjanayana.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jesús tojanatjá: “¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga s̈mnétsichamo chë Uámana Uabuayaná, chë Cristo, Rey Davídbents̈ana iuabó ca?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Er cach David, chabe librë́s̈añe Salmos ca uabainë́s̈añe, tojánayana:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ats̈be obenánaca, acbe uayayënga acbe cucuats̈iñe chamoquedama chjamëntscuana ca.’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 ¿Nts̈ámose, Cristo, Davídbents̈ana nántsemna, cach David ‘Utabná ca’ chábioye tbojtsabobuátmëse ca?” —cha tojanatjá.
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Nÿetsca ents̈anga imojtsuenana, y Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Cuedado s̈mochtsebomna, y ndoñe s̈mattsama chë ley abuatambayëngcá; chënga jtsogusetánana bënëna ents̈ayangaca jtsajnana, y jtsebos̈ana tsáshenañe ents̈anga becá respétoca chamotsacheuanayama. Chënga chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache chë más uámana luarënguiñe jtsetbiámanana, y fiestënguiñe nÿa quëfseroca.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Pero chë viudángbioye chë tmobomna soyënga jtsabacayana; y ents̈angbe delante ts̈abá chacmotsë́nÿama y chënga imojtsaíngñama ndoñe chaondëtsótats̈ëmbuamna, Bëngbe Bëtsáftaca ts̈a jtsencuéntayana. Chë causa, Bëngbe Bëtsá ínÿengbiama más chënga echanjácastigaye ca” —Jesús tojánayana.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.