Lucas 19
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVI
1 Jesús Jericó puebloca tojánashjango ora, chë pueblëjana cha yojtsachnëjuana.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 — ausente —
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Chcasna, cha betsco natsanoye tojaftsanótjajo y canÿe sicomoro betiyeshoye tojánas̈ëngo, chca, Jesús chëjana tojtsachnëjuana ora, jinÿama jobenayama.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Jesús chë betiyeshoye tojánashjango ora, tsbanánoye tojanontjes̈é y Zaquéobioye tbojáninÿe. As Jesús tbojaniyana: “Betsco chocana matastjango, Zaqueo, er mënté chanjá acbe yebnoye jatema ca.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Chora Zaqueo betsco tojtanastjango y chents̈ana puerte oyejuayá Jesúsbioye tbojanofja.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Ents̈anga chca tmojáninÿe ora, tmojanonts̈é Jesusbe contra mënts̈á ichámuana: “Jesús tonjá canÿe bacna soyënga amabe yebnents̈e jatema ca.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Chora Zaqueo tojantsá, Bëngbe Utabná Jesúsbents̈e, y mënts̈á tbojaniyana: —Mouena, ats̈be Utabná, ats̈be bomna soyënguents̈ana tsë́ntsañe ndbomnëjémënga chanjáts̈ataye y nda más crocénana tijëftseyëngacá, chë ntsachets̈á tijë́ftsefcama canta soye más chantoyiye ca.
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 As Jesús tbojaniyana: —Mënté, aca acbe bacna soyënguents̈ana atsbocaná contsemna, er Zaqueo, ácnaca Abrahámbents̈ana ents̈á condmëna.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Er chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tojabo chë pochocánënga jtsemnama imojtsajnënga jabétsanguanguama y jabátsebacama ca.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Ents̈anga chë soyënga imojtsuenana, y Jesús inÿe soye tojanacuntá jabuátambama, er cha ya Jerusalén béconana yojtsemna, y ents̈anga imojtsejuabnaye chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ya yochjanóshjango ca.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Jesús tojanë́yana: “Canÿe luarents̈a uámana ents̈á inÿe bën luaroye yojá, cachabe luarents̈a rey chamobemama y chents̈ana cachábioye jtama.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Cabá nda ora, chabe bnë́tsana oservénënga yojáchembo y bëtscá crocénana cada cánÿabioye yojë́ftsayents̈buachiye, y mënts̈á yojëftsë́yana: ‘Quem crocenánaca trato s̈mochjábema ats̈e candëtabëntscuana ca.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Pero cachabe luarents̈a ents̈anga cha imojuáya, as chëngna básefta ents̈anga imojichamuá chë inÿe bën luaroca mënts̈á chamuayanama: ‘bënga ndoñe queftsátsbos̈e cha bëngbe rey chaotsemnama ca’.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Pero pronto chë luarents̈a rey cha imojábema. Y chë luaroye yojtá orna yojamánda chë crocénana yojëftsayents̈buáchenga chamobéconama, jtsetats̈ëmbuama ntsachets̈á cada ona chë crocenánaca yojongánama.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Chë natsaná yojáshjango y yojayana: ‘Taita, acbe crocénana bnë́tsana soye más tonjoboté ca.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Y chë rey ibojojuá: ‘Ts̈a ts̈abá, ts̈abe oservená. Aca quem base soyiñe nts̈amo tcbojamandacá ts̈abá tcojámayeca, bnë́tsana pueblents̈a mandado chacotsemnama cbojayé ca.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Chents̈ana inÿa yojáshjango y yojayana: ‘Taita, acbe crocénana shachna soye más tonjoboté ca.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Y chë rey ibojauyana: ‘Acnaca shachna pueblents̈a mandado cochántsemna ca.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Chorna inÿa yojobeconá y mënts̈á yojayana: ‘Taita, muents̈e acbe crocénana entsatsmëna; canÿe pañuelë́juañe bonguana sëntsejajo.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Ats̈e acbiama uatjana s̈onjuábuache, er aca canÿe ts̈átjaye ents̈á condmëna; aca chë ndoñe condbuajonents̈ana jocñana y chë ndoñe tconjajé luarents̈ana jaja saná jobuátbanana ca.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 As chë rey ibojauyana: ‘Bacna oservená, cach acbe palabrë́ngaca chanjínÿanÿiye aca ndoñe ts̈abá tconjamama. Ats̈e chë ndoñe sëndbuajonents̈ana jocñana y chë ndoñe sënjajé luarents̈ana jobuátbanana tsuamanama icojátats̈ëmbëse,
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 ¿ndáyeca ndoñe tconjá chë crocénana bancoca jetsobuájuama, y ats̈e camoye matijtabo ora, mas̈ctoyé chë crocénana y chë chents̈ana tojoboté crocénanënaca ca?’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Y chë chents̈e imojtsemna ents̈anga yojáuyana: ‘Chë crocénana motseboca y chë bnë́tsana soye más tojabotébioye chana motsats̈etá ca.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 As chënga imojojuá: ‘¡Pero cha ya bnë́tsana soye más entsebomna ca!’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Y chë rey yojójua: ‘Ats̈e cbë́yana, nda tojtsebomnábioye, más mochanjáts̈etaye; pero nda tondaye tondbomnábioye, chë tojtsejuabná bats̈atema yobomna sóynaca mochántseboca ca.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Y chë ats̈e uayayënga, chë chëngbe rey ats̈e chaitsemnama ndoñe monjánbos̈ëngna, moye mënatse y ats̈be delante s̈mochtsëbaye ca’ ” —cha chora yojayana.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 — ausente —
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 — ausente —
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 mënts̈á jáuyanëse: “Tsëndatbe natsana entsemna base pueblotémoye motsata. Chas̈ojáshjango ora, canÿe burrotema utsbuaná s̈ochanjínÿena. Chábeñe cabá ndocná tonjenojayé. S̈ochjuajafjoná y s̈ochjuánatse.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Y nderado nda ndáyeca s̈ojtsajafjná ca chacmojátjasna, s̈ochjauyana: ‘Bëngbe Utabná bontsájaboto ca.’ ”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Chë uatsjéndayata tbojána y lempe nts̈amo Jesús tojanëyancá tbojáninÿena.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Y chë burrotema imojtsajafjná orna, chë burrotema nduiñënga tmojanë́yana: —¿Ndáyeca chë burrotema s̈ojtsajafjná ca?
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Chora chata tbojánayana: —Bëngbe Utabná bontsajabótoyeca ca.
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Chents̈ana Jesúsbioye chë burrotema tmojanánatse, y chë burrotémbeñe chatbe ents̈ayá tbojanájatse, y chábeñe Jesús tmojanenjayé.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Y cha yojtsachnëjuana ora, ents̈anga chëngbe ents̈ayá benachëjana imojtsëtë́tsatsana.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Olivos tjashe tsmanoye yojtsebeconá ora, chë bëtscá ents̈anga, Jesúsbeñe os̈buáchiyënga, tmojanonts̈é uayebuáchana y Bëngbe Bëtsá oyejuayënga jëtschuayana, Bëngbe Bëtsabe obenánaca bëts soyënga Jesús tojanmama.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Chënga mënts̈á imojtsichamo: “¡Corente bendición bomná chaotsemna, chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabo Rey ca! ¡Celoca ts̈abá entsemna! ¡Bëngbe Bëtsá matschuanga ca!”
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Chë ents̈anguents̈e básefta fariseunga imojtsemnënga, Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, acbe ústonënga mëcácana chca ndoñe chamondëtsáyebuachama ca.
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Pero Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Ndegombre cbë́yana, mënga iytëca tmojobiamëse, chë ndëts̈benga muanjuayebuáchena ca.
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Jesús Jerusalén béconana tojánashjango, y chë bëts pueblo tojáninÿe ora, chents̈a ents̈angbiama tojánenobos̈achna.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Y mënts̈á tojánayana: “¡Malaye s̈mëntsetáts̈ëmbo, nÿe mo mënténaca, ndayá yojtseita ts̈ëngaftangbeñe lempe ts̈abá chaotsomñama! Pero mora chë soye ts̈ëngaftangbe bominÿama entsëitë́mena.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Er Jerusalenoca bacna tenga echanjóshjango; chora uayayënga chents̈a shëconánëjana canÿe tapiës̈e mochantsepórma, mochantsejétja y nÿetsca juachoicana mochanjonts̈é ts̈ëngaftanga jtsatsejana,
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 y lempe mochantsepochóca. Muents̈a oyenënga mochantsëbaye, y ni mo canÿe ndëts̈bé inÿebé juatsboca quemochaiseboshjona, chë Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga játsebacama tojabo ora, ndoñe ches̈matoyeuná causa ca” —Jesús tojánayana.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Chents̈ana, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye Jesús tojánamashëngo y tojanonts̈é chë chents̈e imojtsenënga chents̈ana jtëbuacnana,
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 y tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojayana: ‘Ats̈be bëts yebna echántsemna áts̈eftaca encuéntaye yebna ca’, pero ts̈ëngaftangna, atbëbanëngbe oyeniñe chë yebna s̈mojtsebema ca.”
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Y cada te, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e Jesús ents̈anga yojtsabuátambaye; y bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y chë pueblents̈a mandayë́ngnaca imojtsenguaye nts̈amo jamëse cha jóbana.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Pero ndoñe tmonjáninÿena nts̈amo, er nÿetsca ents̈anga corente imojtseyeunana nts̈amo cha yojtsoyebuambnacá.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.