Lucas 19
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ACF
1 Jesús Jericó puebloca tojánashjango ora, chë pueblëjana cha yojtsachnëjuana.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 — ausente —
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 — ausente —
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Chcasna, cha betsco natsanoye tojaftsanótjajo y canÿe sicomoro betiyeshoye tojánas̈ëngo, chca, Jesús chëjana tojtsachnëjuana ora, jinÿama jobenayama.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Jesús chë betiyeshoye tojánashjango ora, tsbanánoye tojanontjes̈é y Zaquéobioye tbojáninÿe. As Jesús tbojaniyana: “Betsco chocana matastjango, Zaqueo, er mënté chanjá acbe yebnoye jatema ca.”
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Chora Zaqueo betsco tojtanastjango y chents̈ana puerte oyejuayá Jesúsbioye tbojanofja.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Ents̈anga chca tmojáninÿe ora, tmojanonts̈é Jesusbe contra mënts̈á ichámuana: “Jesús tonjá canÿe bacna soyënga amabe yebnents̈e jatema ca.”
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Chora Zaqueo tojantsá, Bëngbe Utabná Jesúsbents̈e, y mënts̈á tbojaniyana: —Mouena, ats̈be Utabná, ats̈be bomna soyënguents̈ana tsë́ntsañe ndbomnëjémënga chanjáts̈ataye y nda más crocénana tijëftseyëngacá, chë ntsachets̈á tijë́ftsefcama canta soye más chantoyiye ca.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 As Jesús tbojaniyana: —Mënté, aca acbe bacna soyënguents̈ana atsbocaná contsemna, er Zaqueo, ácnaca Abrahámbents̈ana ents̈á condmëna.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Er chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tojabo chë pochocánënga jtsemnama imojtsajnënga jabétsanguanguama y jabátsebacama ca.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ents̈anga chë soyënga imojtsuenana, y Jesús inÿe soye tojanacuntá jabuátambama, er cha ya Jerusalén béconana yojtsemna, y ents̈anga imojtsejuabnaye chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ya yochjanóshjango ca.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Jesús tojanë́yana: “Canÿe luarents̈a uámana ents̈á inÿe bën luaroye yojá, cachabe luarents̈a rey chamobemama y chents̈ana cachábioye jtama.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Cabá nda ora, chabe bnë́tsana oservénënga yojáchembo y bëtscá crocénana cada cánÿabioye yojë́ftsayents̈buachiye, y mënts̈á yojëftsë́yana: ‘Quem crocenánaca trato s̈mochjábema ats̈e candëtabëntscuana ca.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Pero cachabe luarents̈a ents̈anga cha imojuáya, as chëngna básefta ents̈anga imojichamuá chë inÿe bën luaroca mënts̈á chamuayanama: ‘bënga ndoñe queftsátsbos̈e cha bëngbe rey chaotsemnama ca’.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Pero pronto chë luarents̈a rey cha imojábema. Y chë luaroye yojtá orna yojamánda chë crocénana yojëftsayents̈buáchenga chamobéconama, jtsetats̈ëmbuama ntsachets̈á cada ona chë crocenánaca yojongánama.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Chë natsaná yojáshjango y yojayana: ‘Taita, acbe crocénana bnë́tsana soye más tonjoboté ca.’
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Y chë rey ibojojuá: ‘Ts̈a ts̈abá, ts̈abe oservená. Aca quem base soyiñe nts̈amo tcbojamandacá ts̈abá tcojámayeca, bnë́tsana pueblents̈a mandado chacotsemnama cbojayé ca.’
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Chents̈ana inÿa yojáshjango y yojayana: ‘Taita, acbe crocénana shachna soye más tonjoboté ca.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Y chë rey ibojauyana: ‘Acnaca shachna pueblents̈a mandado cochántsemna ca.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Chorna inÿa yojobeconá y mënts̈á yojayana: ‘Taita, muents̈e acbe crocénana entsatsmëna; canÿe pañuelë́juañe bonguana sëntsejajo.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ats̈e acbiama uatjana s̈onjuábuache, er aca canÿe ts̈átjaye ents̈á condmëna; aca chë ndoñe condbuajonents̈ana jocñana y chë ndoñe tconjajé luarents̈ana jaja saná jobuátbanana ca.’
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 As chë rey ibojauyana: ‘Bacna oservená, cach acbe palabrë́ngaca chanjínÿanÿiye aca ndoñe ts̈abá tconjamama. Ats̈e chë ndoñe sëndbuajonents̈ana jocñana y chë ndoñe sënjajé luarents̈ana jobuátbanana tsuamanama icojátats̈ëmbëse,
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 ¿ndáyeca ndoñe tconjá chë crocénana bancoca jetsobuájuama, y ats̈e camoye matijtabo ora, mas̈ctoyé chë crocénana y chë chents̈ana tojoboté crocénanënaca ca?’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Y chë chents̈e imojtsemna ents̈anga yojáuyana: ‘Chë crocénana motseboca y chë bnë́tsana soye más tojabotébioye chana motsats̈etá ca.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 As chënga imojojuá: ‘¡Pero cha ya bnë́tsana soye más entsebomna ca!’
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 Y chë rey yojójua: ‘Ats̈e cbë́yana, nda tojtsebomnábioye, más mochanjáts̈etaye; pero nda tondaye tondbomnábioye, chë tojtsejuabná bats̈atema yobomna sóynaca mochántseboca ca.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Y chë ats̈e uayayënga, chë chëngbe rey ats̈e chaitsemnama ndoñe monjánbos̈ëngna, moye mënatse y ats̈be delante s̈mochtsëbaye ca’ ” —cha chora yojayana.
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 — ausente —
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 — ausente —
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 mënts̈á jáuyanëse: “Tsëndatbe natsana entsemna base pueblotémoye motsata. Chas̈ojáshjango ora, canÿe burrotema utsbuaná s̈ochanjínÿena. Chábeñe cabá ndocná tonjenojayé. S̈ochjuajafjoná y s̈ochjuánatse.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Y nderado nda ndáyeca s̈ojtsajafjná ca chacmojátjasna, s̈ochjauyana: ‘Bëngbe Utabná bontsájaboto ca.’ ”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Chë uatsjéndayata tbojána y lempe nts̈amo Jesús tojanëyancá tbojáninÿena.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Y chë burrotema imojtsajafjná orna, chë burrotema nduiñënga tmojanë́yana: —¿Ndáyeca chë burrotema s̈ojtsajafjná ca?
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Chora chata tbojánayana: —Bëngbe Utabná bontsajabótoyeca ca.
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Chents̈ana Jesúsbioye chë burrotema tmojanánatse, y chë burrotémbeñe chatbe ents̈ayá tbojanájatse, y chábeñe Jesús tmojanenjayé.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Y cha yojtsachnëjuana ora, ents̈anga chëngbe ents̈ayá benachëjana imojtsëtë́tsatsana.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Olivos tjashe tsmanoye yojtsebeconá ora, chë bëtscá ents̈anga, Jesúsbeñe os̈buáchiyënga, tmojanonts̈é uayebuáchana y Bëngbe Bëtsá oyejuayënga jëtschuayana, Bëngbe Bëtsabe obenánaca bëts soyënga Jesús tojanmama.
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Chënga mënts̈á imojtsichamo: “¡Corente bendición bomná chaotsemna, chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabo Rey ca! ¡Celoca ts̈abá entsemna! ¡Bëngbe Bëtsá matschuanga ca!”
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Chë ents̈anguents̈e básefta fariseunga imojtsemnënga, Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, acbe ústonënga mëcácana chca ndoñe chamondëtsáyebuachama ca.
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Pero Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Ndegombre cbë́yana, mënga iytëca tmojobiamëse, chë ndëts̈benga muanjuayebuáchena ca.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Jesús Jerusalén béconana tojánashjango, y chë bëts pueblo tojáninÿe ora, chents̈a ents̈angbiama tojánenobos̈achna.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Y mënts̈á tojánayana: “¡Malaye s̈mëntsetáts̈ëmbo, nÿe mo mënténaca, ndayá yojtseita ts̈ëngaftangbeñe lempe ts̈abá chaotsomñama! Pero mora chë soye ts̈ëngaftangbe bominÿama entsëitë́mena.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Er Jerusalenoca bacna tenga echanjóshjango; chora uayayënga chents̈a shëconánëjana canÿe tapiës̈e mochantsepórma, mochantsejétja y nÿetsca juachoicana mochanjonts̈é ts̈ëngaftanga jtsatsejana,
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 y lempe mochantsepochóca. Muents̈a oyenënga mochantsëbaye, y ni mo canÿe ndëts̈bé inÿebé juatsboca quemochaiseboshjona, chë Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga játsebacama tojabo ora, ndoñe ches̈matoyeuná causa ca” —Jesús tojánayana.
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Chents̈ana, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye Jesús tojánamashëngo y tojanonts̈é chë chents̈e imojtsenënga chents̈ana jtëbuacnana,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 y tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojayana: ‘Ats̈be bëts yebna echántsemna áts̈eftaca encuéntaye yebna ca’, pero ts̈ëngaftangna, atbëbanëngbe oyeniñe chë yebna s̈mojtsebema ca.”
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Y cada te, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e Jesús ents̈anga yojtsabuátambaye; y bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y chë pueblents̈a mandayë́ngnaca imojtsenguaye nts̈amo jamëse cha jóbana.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Pero ndoñe tmonjáninÿena nts̈amo, er nÿetsca ents̈anga corente imojtseyeunana nts̈amo cha yojtsoyebuambnacá.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.