Lucas 19

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesús Jericó puebloca tojánashjango ora, chë pueblëjana cha yojtsachnëjuana.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 — ausente —
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Chcasna, cha betsco natsanoye tojaftsanótjajo y canÿe sicomoro betiyeshoye tojánas̈ëngo, chca, Jesús chëjana tojtsachnëjuana ora, jinÿama jobenayama.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Jesús chë betiyeshoye tojánashjango ora, tsbanánoye tojanontjes̈é y Zaquéobioye tbojáninÿe. As Jesús tbojaniyana: “Betsco chocana matastjango, Zaqueo, er mënté chanjá acbe yebnoye jatema ca.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Chora Zaqueo betsco tojtanastjango y chents̈ana puerte oyejuayá Jesúsbioye tbojanofja.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ents̈anga chca tmojáninÿe ora, tmojanonts̈é Jesusbe contra mënts̈á ichámuana: “Jesús tonjá canÿe bacna soyënga amabe yebnents̈e jatema ca.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Chora Zaqueo tojantsá, Bëngbe Utabná Jesúsbents̈e, y mënts̈á tbojaniyana: —Mouena, ats̈be Utabná, ats̈be bomna soyënguents̈ana tsë́ntsañe ndbomnëjémënga chanjáts̈ataye y nda más crocénana tijëftseyëngacá, chë ntsachets̈á tijë́ftsefcama canta soye más chantoyiye ca.
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 As Jesús tbojaniyana: —Mënté, aca acbe bacna soyënguents̈ana atsbocaná contsemna, er Zaqueo, ácnaca Abrahámbents̈ana ents̈á condmëna.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Er chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá tojabo chë pochocánënga jtsemnama imojtsajnënga jabétsanguanguama y jabátsebacama ca.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ents̈anga chë soyënga imojtsuenana, y Jesús inÿe soye tojanacuntá jabuátambama, er cha ya Jerusalén béconana yojtsemna, y ents̈anga imojtsejuabnaye chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ya yochjanóshjango ca.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Jesús tojanë́yana: “Canÿe luarents̈a uámana ents̈á inÿe bën luaroye yojá, cachabe luarents̈a rey chamobemama y chents̈ana cachábioye jtama.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Cabá nda ora, chabe bnë́tsana oservénënga yojáchembo y bëtscá crocénana cada cánÿabioye yojë́ftsayents̈buachiye, y mënts̈á yojëftsë́yana: ‘Quem crocenánaca trato s̈mochjábema ats̈e candëtabëntscuana ca.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Pero cachabe luarents̈a ents̈anga cha imojuáya, as chëngna básefta ents̈anga imojichamuá chë inÿe bën luaroca mënts̈á chamuayanama: ‘bënga ndoñe queftsátsbos̈e cha bëngbe rey chaotsemnama ca’.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Pero pronto chë luarents̈a rey cha imojábema. Y chë luaroye yojtá orna yojamánda chë crocénana yojëftsayents̈buáchenga chamobéconama, jtsetats̈ëmbuama ntsachets̈á cada ona chë crocenánaca yojongánama.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Chë natsaná yojáshjango y yojayana: ‘Taita, acbe crocénana bnë́tsana soye más tonjoboté ca.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Y chë rey ibojojuá: ‘Ts̈a ts̈abá, ts̈abe oservená. Aca quem base soyiñe nts̈amo tcbojamandacá ts̈abá tcojámayeca, bnë́tsana pueblents̈a mandado chacotsemnama cbojayé ca.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Chents̈ana inÿa yojáshjango y yojayana: ‘Taita, acbe crocénana shachna soye más tonjoboté ca.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Y chë rey ibojauyana: ‘Acnaca shachna pueblents̈a mandado cochántsemna ca.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Chorna inÿa yojobeconá y mënts̈á yojayana: ‘Taita, muents̈e acbe crocénana entsatsmëna; canÿe pañuelë́juañe bonguana sëntsejajo.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ats̈e acbiama uatjana s̈onjuábuache, er aca canÿe ts̈átjaye ents̈á condmëna; aca chë ndoñe condbuajonents̈ana jocñana y chë ndoñe tconjajé luarents̈ana jaja saná jobuátbanana ca.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 As chë rey ibojauyana: ‘Bacna oservená, cach acbe palabrë́ngaca chanjínÿanÿiye aca ndoñe ts̈abá tconjamama. Ats̈e chë ndoñe sëndbuajonents̈ana jocñana y chë ndoñe sënjajé luarents̈ana jobuátbanana tsuamanama icojátats̈ëmbëse,
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ¿ndáyeca ndoñe tconjá chë crocénana bancoca jetsobuájuama, y ats̈e camoye matijtabo ora, mas̈ctoyé chë crocénana y chë chents̈ana tojoboté crocénanënaca ca?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Y chë chents̈e imojtsemna ents̈anga yojáuyana: ‘Chë crocénana motseboca y chë bnë́tsana soye más tojabotébioye chana motsats̈etá ca.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 As chënga imojojuá: ‘¡Pero cha ya bnë́tsana soye más entsebomna ca!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Y chë rey yojójua: ‘Ats̈e cbë́yana, nda tojtsebomnábioye, más mochanjáts̈etaye; pero nda tondaye tondbomnábioye, chë tojtsejuabná bats̈atema yobomna sóynaca mochántseboca ca.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Y chë ats̈e uayayënga, chë chëngbe rey ats̈e chaitsemnama ndoñe monjánbos̈ëngna, moye mënatse y ats̈be delante s̈mochtsëbaye ca’ ” —cha chora yojayana.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 — ausente —
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 — ausente —
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 mënts̈á jáuyanëse: “Tsëndatbe natsana entsemna base pueblotémoye motsata. Chas̈ojáshjango ora, canÿe burrotema utsbuaná s̈ochanjínÿena. Chábeñe cabá ndocná tonjenojayé. S̈ochjuajafjoná y s̈ochjuánatse.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Y nderado nda ndáyeca s̈ojtsajafjná ca chacmojátjasna, s̈ochjauyana: ‘Bëngbe Utabná bontsájaboto ca.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Chë uatsjéndayata tbojána y lempe nts̈amo Jesús tojanëyancá tbojáninÿena.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Y chë burrotema imojtsajafjná orna, chë burrotema nduiñënga tmojanë́yana: —¿Ndáyeca chë burrotema s̈ojtsajafjná ca?
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Chora chata tbojánayana: —Bëngbe Utabná bontsajabótoyeca ca.
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Chents̈ana Jesúsbioye chë burrotema tmojanánatse, y chë burrotémbeñe chatbe ents̈ayá tbojanájatse, y chábeñe Jesús tmojanenjayé.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Y cha yojtsachnëjuana ora, ents̈anga chëngbe ents̈ayá benachëjana imojtsëtë́tsatsana.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Olivos tjashe tsmanoye yojtsebeconá ora, chë bëtscá ents̈anga, Jesúsbeñe os̈buáchiyënga, tmojanonts̈é uayebuáchana y Bëngbe Bëtsá oyejuayënga jëtschuayana, Bëngbe Bëtsabe obenánaca bëts soyënga Jesús tojanmama.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Chënga mënts̈á imojtsichamo: “¡Corente bendición bomná chaotsemna, chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabo Rey ca! ¡Celoca ts̈abá entsemna! ¡Bëngbe Bëtsá matschuanga ca!”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Chë ents̈anguents̈e básefta fariseunga imojtsemnënga, Jesús tmojaniyana: —Buatëmbayá, acbe ústonënga mëcácana chca ndoñe chamondëtsáyebuachama ca.
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Pero Jesús mënts̈á tojanë́jua: —Ndegombre cbë́yana, mënga iytëca tmojobiamëse, chë ndëts̈benga muanjuayebuáchena ca.
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Jesús Jerusalén béconana tojánashjango, y chë bëts pueblo tojáninÿe ora, chents̈a ents̈angbiama tojánenobos̈achna.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Y mënts̈á tojánayana: “¡Malaye s̈mëntsetáts̈ëmbo, nÿe mo mënténaca, ndayá yojtseita ts̈ëngaftangbeñe lempe ts̈abá chaotsomñama! Pero mora chë soye ts̈ëngaftangbe bominÿama entsëitë́mena.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Er Jerusalenoca bacna tenga echanjóshjango; chora uayayënga chents̈a shëconánëjana canÿe tapiës̈e mochantsepórma, mochantsejétja y nÿetsca juachoicana mochanjonts̈é ts̈ëngaftanga jtsatsejana,
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 y lempe mochantsepochóca. Muents̈a oyenënga mochantsëbaye, y ni mo canÿe ndëts̈bé inÿebé juatsboca quemochaiseboshjona, chë Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga játsebacama tojabo ora, ndoñe ches̈matoyeuná causa ca” —Jesús tojánayana.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Chents̈ana, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye Jesús tojánamashëngo y tojanonts̈é chë chents̈e imojtsenënga chents̈ana jtëbuacnana,
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 y tojanë́yana: “Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojayana: ‘Ats̈be bëts yebna echántsemna áts̈eftaca encuéntaye yebna ca’, pero ts̈ëngaftangna, atbëbanëngbe oyeniñe chë yebna s̈mojtsebema ca.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Y cada te, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e Jesús ents̈anga yojtsabuátambaye; y bachnangbe amë́ndayënga, ley abuátambayënga y chë pueblents̈a mandayë́ngnaca imojtsenguaye nts̈amo jamëse cha jóbana.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Pero ndoñe tmonjáninÿena nts̈amo, er nÿetsca ents̈anga corente imojtseyeunana nts̈amo cha yojtsoyebuambnacá.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.