Lucas 18
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Jesús mënts̈á tojanacuntá, ents̈anga jabuátambama, Bëngbe Bëtsáftaca nÿets tempo jtsencuéntayana yomnama, ainaniñe añemo jtsebomnama ndocna te ntjajbanacá.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Mënts̈á tojánayana: “Canÿe pueblents̈e canÿe mandado inamna; chana ni Bëngbe Bëtsábioye ndoñe bonjánebiauatja, ni ents̈anga yonjánayaunana.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Chë pueblents̈e canÿe viudánaca inamna; chana canÿe demanda yojánbomna. As chë mandádbioye yojobeconá y mënts̈á ibojauyana: ‘Diosmanda ats̈be uayayá motsecastigá ndayá s̈ojaborlama ca.’
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Bayté chë mandado ndoñe yonjábos̈ena chë viudábioye joyeunayama; pero chents̈ana cha yojenójuaboye: ‘Masque Bëngbe Bëtsá ndoñe quetsátebiauatja, ni ents̈anga ndoñe quetsátayaunana,
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 pero quem viudá cada ora endabó causa, aíñe chanjóyeunaye, chabe uayayá chanjacastíga; ndóñesna cada te nandaboye y cabana ya s̈ochanjanamë́nts̈a ca.’ ”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Chents̈ana Bëngbe Utabná tojánayana: “S̈monjouena nts̈amo chë ndoñe ts̈abá ama mandado yojayancá.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Y chca, ¿Bëngbe Bëtsá chabe bocacánënga ndoñe yochanjátsebacaye? Chënga mora ínÿengbe causa montsesufrina y cada te Bëngbe Bëtsá mondbétseimpadana chaújabuachama. ¿Más chamuatobatmá ca yochjáuyana?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Ats̈e cbë́yana, Bëngbe Bëtsá betsco ts̈ëngaftanga cmochanjátsebacaye, ts̈ëngaftanga chë ínÿengbe causa mora s̈mojtsesufrínënga. Pero chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojésabo ora, ¿cabá Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga quem luarents̈e ents̈anga yochjánÿena ca?” —Jesús tojánayana.
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Báseftanga imojtsanjuabná chënga ts̈abe ents̈anga imnamna ca, pero chë ínÿengbioye imojtsëbuayënja; chíyeca Jesús mënts̈á tojanacuntá jabuátambama:
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Uta boyabásata Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tbojána Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama: canÿa yojamna fariseo, y chë ínÿana, canÿe Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayá.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Chocna chë fariseo, tsanana Bëngbe Bëtsábioye mënts̈á ibojtsecuéntaye: ‘Bëngbe Bëtsá, cbontsatschuaná ats̈e chë inÿengcá ndoñe quetsatsmënama: atbëbanënga, puerte bacna soye amënga y shémbioye ínÿaftaca íngñayënga; y ni quem Romocama impuesto atjanayacá ndoñe quetsatsmënama.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Ats̈e sënduamana, ácaftaca jencuéntamna, canÿe semaniñe uta soye tondaye ntjascá jtsemnana; y lempe stjonÿenents̈ana, bnë́tsanents̈ana canÿe soye acbiama sëndëquëcjná ca.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Pero chë Romocama impuesto atjanayana, bënoca yojtsemna, ni celoye ntjontjes̈iycá, yojtsenócochjants̈etaye y mënts̈á yojtsichamo: ‘¡Ats̈be Bëtsá, s̈motselastemá, ats̈ajema bacna soye amá tsmëna causa ca!’ ”
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Chents̈ana Jesús tojánayana: “Ats̈e cbë́yana, quem Romocama impuesto atjanayá chabe yebnoye tojtaná chabe bacna soyëngama perdonaná, pero chë fariseo ndoñe. Er nda cachá bëtsá tojtsenobiamná, nduamaná mochántsebema; y nda cachá nduamaná tojtsenobiamná, aíñe bëtsá mochanjábema.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Ents̈anga imojanamana Jesúsbioye basetémënga junatsana chauabájajuama, y Bëngbe Bëtsábioye chëngbiama chaboimpadama; pero chë uatsjéndayënga chca tmojáninÿe ora, tmojanonts̈é chë basetémënga unachayënga jtsëcácanana.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Pero Jesusna chë basetémënga tojánachembo, y mënts̈á tojánayana: “Cachcá mónÿaye chë basetémënga áts̈bioye chamuabo, y ndoñe matë́uyanana; er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna chë mo quem basetemëngcá imomnëngbiama.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Ndegombre cbë́yana, nda Bëngbe Bëtsabe soyënga ndoñe tonjóyëngacñe mo canÿe basetemcá jtsos̈buáchiyëse, cha ndoñe queochatobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama ca.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Canÿe mandayá Jesúsbioye tbojantjá: —Ts̈abe Buatëmbayá, ¿ndayá s̈ojtsemna jamana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca?
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Y Jesús tbojanjuá: —¿Ndáyeca s̈cjauyana “ts̈abia ca”? Ts̈abia nÿe canÿa endmëna: Bëngbe Bëtsá.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Aca condë́tats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá: “Acbe shema ínÿaftaca ndoñe cattseíngñaye, inÿa ndoñe catjóba, ndoñe catjatbëba, ndoñe catjuaboínÿena y acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye ca.”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Chora chë boyabása tbojanjuá: —Ats̈e lempe chca básetema orscana sëndocumplina ca.
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Jesús chca tojanuena ora, tbojaniyana: —Cabá canÿe soye cmontsebuáshbena jamana: lempe nts̈amo icobomncá cochjetsatobuiye, y chë crocénana, ndbomnëjémënga cochtsats̈ataye; chca, celoca canÿe bëts bomnana cochántsebomna. Chents̈ana, cochjabo y s̈cochjuasto ca.
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Chë ents̈á chca tojanuena ora, puerte ngménaca yojtsemna, er cha corente bomná inamna.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Chca ngmená tbojáninÿe ora, Jesús tojánayana: —¡Yapa totcá bomnëngbiama entsemna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama!
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Ndegombre, más paselo endmëna canÿe camello chë coshufjents̈a atëfjnëjana chauachnëngo, y ndoñe canÿe bomná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguana ca.
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Chora, chë chca imojouenënga tmojánayana: —¿As nda yochjobenaye atsbocaná jtsemnana ca?
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Y Jesús tojanë́jua: —Ndayá ents̈anga ndoñe mondobena jamana, Bëngbe Bëtsá aíñe endobena jamana ca.
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Chora Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, aca contsonÿá, bënga lempe chë fsë́ndbomna soyënga fsënjéseboshjona, y ácaftaca fsëntsajna ca.
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Jesús chora tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, ndánaca Bëngbe Bëtsábioye jasérviama, chabe amë́ndayama jtsabuayiynayëse, cachcá tojë́ftseboshjona chabe yebna, shema, cats̈átanga, bëtsë́tsanga o básenga,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 cha mora quem luarents̈e chë soyëngama más echanjóyëngacñe, y chë inÿe luarocna, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida ca.
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Jesús chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga barie tojánachembo, y mënts̈á tojanë́yana: “S̈montsetáts̈ëmbo mora Jerusalenoye bënga montsajnama, y choca lempe echanjochnëngo nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemabiama tmojanabemcá;
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 er choca cha chë ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona, y mochantsáboyejuana, mochanjóyenguango, mochántsebuashëtotjo;
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 y chamojátjanjents̈ana, mochanjóba, pero unga tianoye cha echántayena ca.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Chë uatsjéndayënga tondaye tonjanësertá, ni montsetáts̈ëmbo ndayá bétsemnana nts̈amo Jesús yojtsëtsëtsnacá, er chëngbiama yojamna josértama ndopodena soyënga.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Tojanopasá, Jesús Jericó puebloye yojtsebéconaye ora, canÿe jtaná benache juachañe inatbemana, lemos̈na otjanañe.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Ents̈anga chëjana imojtsachnëjuanama tojanuena ora, yojanotícia ndayá yojtsopasana ca,
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 y chë ents̈anga tmojaniyana, —Jesús Nazaretocá entsebeconá ca.
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 As cha yojonts̈é uayebuáchana: —¡Jesús, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Chë natsana imojtsajnënga chë jtaná imojtsácacana, iytëca chaóbemama; pero cha más yojtsáyebuache: —¡Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 As Jesús tojantsá y tojanmandá cha chamobets̈ama. Cha ya bécoñe yojtsemna ora, Jesús tbojantjá:
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 —¿Ndayá cojtsebos̈e ats̈e acbiama chjamama ca?
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Chora Jesús tbojaniyana: —Matinÿe, Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna ca.
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Y cachora cha ts̈abá ibojtabinÿna, y Jesúsbioye ibojtsë́stona, Bëngbe Bëtsá atschuanaye. Y nÿetsca ents̈anga, chca tmojáninÿe ora, Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.