Lucas 18
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Jesús mënts̈á tojanacuntá, ents̈anga jabuátambama, Bëngbe Bëtsáftaca nÿets tempo jtsencuéntayana yomnama, ainaniñe añemo jtsebomnama ndocna te ntjajbanacá.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Mënts̈á tojánayana: “Canÿe pueblents̈e canÿe mandado inamna; chana ni Bëngbe Bëtsábioye ndoñe bonjánebiauatja, ni ents̈anga yonjánayaunana.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Chë pueblents̈e canÿe viudánaca inamna; chana canÿe demanda yojánbomna. As chë mandádbioye yojobeconá y mënts̈á ibojauyana: ‘Diosmanda ats̈be uayayá motsecastigá ndayá s̈ojaborlama ca.’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Bayté chë mandado ndoñe yonjábos̈ena chë viudábioye joyeunayama; pero chents̈ana cha yojenójuaboye: ‘Masque Bëngbe Bëtsá ndoñe quetsátebiauatja, ni ents̈anga ndoñe quetsátayaunana,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 pero quem viudá cada ora endabó causa, aíñe chanjóyeunaye, chabe uayayá chanjacastíga; ndóñesna cada te nandaboye y cabana ya s̈ochanjanamë́nts̈a ca.’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Chents̈ana Bëngbe Utabná tojánayana: “S̈monjouena nts̈amo chë ndoñe ts̈abá ama mandado yojayancá.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Y chca, ¿Bëngbe Bëtsá chabe bocacánënga ndoñe yochanjátsebacaye? Chënga mora ínÿengbe causa montsesufrina y cada te Bëngbe Bëtsá mondbétseimpadana chaújabuachama. ¿Más chamuatobatmá ca yochjáuyana?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Ats̈e cbë́yana, Bëngbe Bëtsá betsco ts̈ëngaftanga cmochanjátsebacaye, ts̈ëngaftanga chë ínÿengbe causa mora s̈mojtsesufrínënga. Pero chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojésabo ora, ¿cabá Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga quem luarents̈e ents̈anga yochjánÿena ca?” —Jesús tojánayana.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Báseftanga imojtsanjuabná chënga ts̈abe ents̈anga imnamna ca, pero chë ínÿengbioye imojtsëbuayënja; chíyeca Jesús mënts̈á tojanacuntá jabuátambama:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Uta boyabásata Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tbojána Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama: canÿa yojamna fariseo, y chë ínÿana, canÿe Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayá.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Chocna chë fariseo, tsanana Bëngbe Bëtsábioye mënts̈á ibojtsecuéntaye: ‘Bëngbe Bëtsá, cbontsatschuaná ats̈e chë inÿengcá ndoñe quetsatsmënama: atbëbanënga, puerte bacna soye amënga y shémbioye ínÿaftaca íngñayënga; y ni quem Romocama impuesto atjanayacá ndoñe quetsatsmënama.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Ats̈e sënduamana, ácaftaca jencuéntamna, canÿe semaniñe uta soye tondaye ntjascá jtsemnana; y lempe stjonÿenents̈ana, bnë́tsanents̈ana canÿe soye acbiama sëndëquëcjná ca.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Pero chë Romocama impuesto atjanayana, bënoca yojtsemna, ni celoye ntjontjes̈iycá, yojtsenócochjants̈etaye y mënts̈á yojtsichamo: ‘¡Ats̈be Bëtsá, s̈motselastemá, ats̈ajema bacna soye amá tsmëna causa ca!’ ”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Chents̈ana Jesús tojánayana: “Ats̈e cbë́yana, quem Romocama impuesto atjanayá chabe yebnoye tojtaná chabe bacna soyëngama perdonaná, pero chë fariseo ndoñe. Er nda cachá bëtsá tojtsenobiamná, nduamaná mochántsebema; y nda cachá nduamaná tojtsenobiamná, aíñe bëtsá mochanjábema.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ents̈anga imojanamana Jesúsbioye basetémënga junatsana chauabájajuama, y Bëngbe Bëtsábioye chëngbiama chaboimpadama; pero chë uatsjéndayënga chca tmojáninÿe ora, tmojanonts̈é chë basetémënga unachayënga jtsëcácanana.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Pero Jesusna chë basetémënga tojánachembo, y mënts̈á tojánayana: “Cachcá mónÿaye chë basetémënga áts̈bioye chamuabo, y ndoñe matë́uyanana; er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna chë mo quem basetemëngcá imomnëngbiama.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Ndegombre cbë́yana, nda Bëngbe Bëtsabe soyënga ndoñe tonjóyëngacñe mo canÿe basetemcá jtsos̈buáchiyëse, cha ndoñe queochatobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama ca.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Canÿe mandayá Jesúsbioye tbojantjá: —Ts̈abe Buatëmbayá, ¿ndayá s̈ojtsemna jamana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca?
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Y Jesús tbojanjuá: —¿Ndáyeca s̈cjauyana “ts̈abia ca”? Ts̈abia nÿe canÿa endmëna: Bëngbe Bëtsá.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Aca condë́tats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá: “Acbe shema ínÿaftaca ndoñe cattseíngñaye, inÿa ndoñe catjóba, ndoñe catjatbëba, ndoñe catjuaboínÿena y acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye ca.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Chora chë boyabása tbojanjuá: —Ats̈e lempe chca básetema orscana sëndocumplina ca.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Jesús chca tojanuena ora, tbojaniyana: —Cabá canÿe soye cmontsebuáshbena jamana: lempe nts̈amo icobomncá cochjetsatobuiye, y chë crocénana, ndbomnëjémënga cochtsats̈ataye; chca, celoca canÿe bëts bomnana cochántsebomna. Chents̈ana, cochjabo y s̈cochjuasto ca.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Chë ents̈á chca tojanuena ora, puerte ngménaca yojtsemna, er cha corente bomná inamna.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Chca ngmená tbojáninÿe ora, Jesús tojánayana: —¡Yapa totcá bomnëngbiama entsemna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ndegombre, más paselo endmëna canÿe camello chë coshufjents̈a atëfjnëjana chauachnëngo, y ndoñe canÿe bomná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguana ca.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Chora, chë chca imojouenënga tmojánayana: —¿As nda yochjobenaye atsbocaná jtsemnana ca?
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Y Jesús tojanë́jua: —Ndayá ents̈anga ndoñe mondobena jamana, Bëngbe Bëtsá aíñe endobena jamana ca.
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Chora Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, aca contsonÿá, bënga lempe chë fsë́ndbomna soyënga fsënjéseboshjona, y ácaftaca fsëntsajna ca.
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jesús chora tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, ndánaca Bëngbe Bëtsábioye jasérviama, chabe amë́ndayama jtsabuayiynayëse, cachcá tojë́ftseboshjona chabe yebna, shema, cats̈átanga, bëtsë́tsanga o básenga,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 cha mora quem luarents̈e chë soyëngama más echanjóyëngacñe, y chë inÿe luarocna, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida ca.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesús chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga barie tojánachembo, y mënts̈á tojanë́yana: “S̈montsetáts̈ëmbo mora Jerusalenoye bënga montsajnama, y choca lempe echanjochnëngo nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemabiama tmojanabemcá;
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 er choca cha chë ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona, y mochantsáboyejuana, mochanjóyenguango, mochántsebuashëtotjo;
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 y chamojátjanjents̈ana, mochanjóba, pero unga tianoye cha echántayena ca.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Chë uatsjéndayënga tondaye tonjanësertá, ni montsetáts̈ëmbo ndayá bétsemnana nts̈amo Jesús yojtsëtsëtsnacá, er chëngbiama yojamna josértama ndopodena soyënga.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Tojanopasá, Jesús Jericó puebloye yojtsebéconaye ora, canÿe jtaná benache juachañe inatbemana, lemos̈na otjanañe.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Ents̈anga chëjana imojtsachnëjuanama tojanuena ora, yojanotícia ndayá yojtsopasana ca,
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 y chë ents̈anga tmojaniyana, —Jesús Nazaretocá entsebeconá ca.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 As cha yojonts̈é uayebuáchana: —¡Jesús, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Chë natsana imojtsajnënga chë jtaná imojtsácacana, iytëca chaóbemama; pero cha más yojtsáyebuache: —¡Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 As Jesús tojantsá y tojanmandá cha chamobets̈ama. Cha ya bécoñe yojtsemna ora, Jesús tbojantjá:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Ndayá cojtsebos̈e ats̈e acbiama chjamama ca?
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Chora Jesús tbojaniyana: —Matinÿe, Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna ca.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Y cachora cha ts̈abá ibojtabinÿna, y Jesúsbioye ibojtsë́stona, Bëngbe Bëtsá atschuanaye. Y nÿetsca ents̈anga, chca tmojáninÿe ora, Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.