Lucas 18
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Jesús mënts̈á tojanacuntá, ents̈anga jabuátambama, Bëngbe Bëtsáftaca nÿets tempo jtsencuéntayana yomnama, ainaniñe añemo jtsebomnama ndocna te ntjajbanacá.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Mënts̈á tojánayana: “Canÿe pueblents̈e canÿe mandado inamna; chana ni Bëngbe Bëtsábioye ndoñe bonjánebiauatja, ni ents̈anga yonjánayaunana.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Chë pueblents̈e canÿe viudánaca inamna; chana canÿe demanda yojánbomna. As chë mandádbioye yojobeconá y mënts̈á ibojauyana: ‘Diosmanda ats̈be uayayá motsecastigá ndayá s̈ojaborlama ca.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Bayté chë mandado ndoñe yonjábos̈ena chë viudábioye joyeunayama; pero chents̈ana cha yojenójuaboye: ‘Masque Bëngbe Bëtsá ndoñe quetsátebiauatja, ni ents̈anga ndoñe quetsátayaunana,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 pero quem viudá cada ora endabó causa, aíñe chanjóyeunaye, chabe uayayá chanjacastíga; ndóñesna cada te nandaboye y cabana ya s̈ochanjanamë́nts̈a ca.’ ”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Chents̈ana Bëngbe Utabná tojánayana: “S̈monjouena nts̈amo chë ndoñe ts̈abá ama mandado yojayancá.
6 Então o Senhor disse:
7 Y chca, ¿Bëngbe Bëtsá chabe bocacánënga ndoñe yochanjátsebacaye? Chënga mora ínÿengbe causa montsesufrina y cada te Bëngbe Bëtsá mondbétseimpadana chaújabuachama. ¿Más chamuatobatmá ca yochjáuyana?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ats̈e cbë́yana, Bëngbe Bëtsá betsco ts̈ëngaftanga cmochanjátsebacaye, ts̈ëngaftanga chë ínÿengbe causa mora s̈mojtsesufrínënga. Pero chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojésabo ora, ¿cabá Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyënga quem luarents̈e ents̈anga yochjánÿena ca?” —Jesús tojánayana.
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Báseftanga imojtsanjuabná chënga ts̈abe ents̈anga imnamna ca, pero chë ínÿengbioye imojtsëbuayënja; chíyeca Jesús mënts̈á tojanacuntá jabuátambama:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Uta boyabásata Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tbojána Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama: canÿa yojamna fariseo, y chë ínÿana, canÿe Romocama ents̈ángbioye impuesto atjanayá.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Chocna chë fariseo, tsanana Bëngbe Bëtsábioye mënts̈á ibojtsecuéntaye: ‘Bëngbe Bëtsá, cbontsatschuaná ats̈e chë inÿengcá ndoñe quetsatsmënama: atbëbanënga, puerte bacna soye amënga y shémbioye ínÿaftaca íngñayënga; y ni quem Romocama impuesto atjanayacá ndoñe quetsatsmënama.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Ats̈e sënduamana, ácaftaca jencuéntamna, canÿe semaniñe uta soye tondaye ntjascá jtsemnana; y lempe stjonÿenents̈ana, bnë́tsanents̈ana canÿe soye acbiama sëndëquëcjná ca.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Pero chë Romocama impuesto atjanayana, bënoca yojtsemna, ni celoye ntjontjes̈iycá, yojtsenócochjants̈etaye y mënts̈á yojtsichamo: ‘¡Ats̈be Bëtsá, s̈motselastemá, ats̈ajema bacna soye amá tsmëna causa ca!’ ”
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Chents̈ana Jesús tojánayana: “Ats̈e cbë́yana, quem Romocama impuesto atjanayá chabe yebnoye tojtaná chabe bacna soyëngama perdonaná, pero chë fariseo ndoñe. Er nda cachá bëtsá tojtsenobiamná, nduamaná mochántsebema; y nda cachá nduamaná tojtsenobiamná, aíñe bëtsá mochanjábema.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ents̈anga imojanamana Jesúsbioye basetémënga junatsana chauabájajuama, y Bëngbe Bëtsábioye chëngbiama chaboimpadama; pero chë uatsjéndayënga chca tmojáninÿe ora, tmojanonts̈é chë basetémënga unachayënga jtsëcácanana.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Pero Jesusna chë basetémënga tojánachembo, y mënts̈á tojánayana: “Cachcá mónÿaye chë basetémënga áts̈bioye chamuabo, y ndoñe matë́uyanana; er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana endmëna chë mo quem basetemëngcá imomnëngbiama.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Ndegombre cbë́yana, nda Bëngbe Bëtsabe soyënga ndoñe tonjóyëngacñe mo canÿe basetemcá jtsos̈buáchiyëse, cha ndoñe queochatobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama ca.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Canÿe mandayá Jesúsbioye tbojantjá: —Ts̈abe Buatëmbayá, ¿ndayá s̈ojtsemna jamana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca?
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Y Jesús tbojanjuá: —¿Ndáyeca s̈cjauyana “ts̈abia ca”? Ts̈abia nÿe canÿa endmëna: Bëngbe Bëtsá.
19 Jesus respondeu:
20 Aca condë́tats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá: “Acbe shema ínÿaftaca ndoñe cattseíngñaye, inÿa ndoñe catjóba, ndoñe catjatbëba, ndoñe catjuaboínÿena y acbe bëtsë́tsata ndoñe stëts̈oye catjáquedaye ca.”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Chora chë boyabása tbojanjuá: —Ats̈e lempe chca básetema orscana sëndocumplina ca.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Jesús chca tojanuena ora, tbojaniyana: —Cabá canÿe soye cmontsebuáshbena jamana: lempe nts̈amo icobomncá cochjetsatobuiye, y chë crocénana, ndbomnëjémënga cochtsats̈ataye; chca, celoca canÿe bëts bomnana cochántsebomna. Chents̈ana, cochjabo y s̈cochjuasto ca.
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Chë ents̈á chca tojanuena ora, puerte ngménaca yojtsemna, er cha corente bomná inamna.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Chca ngmená tbojáninÿe ora, Jesús tojánayana: —¡Yapa totcá bomnëngbiama entsemna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguama!
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Ndegombre, más paselo endmëna canÿe camello chë coshufjents̈a atëfjnëjana chauachnëngo, y ndoñe canÿe bomná Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoye jamashënguana ca.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Chora, chë chca imojouenënga tmojánayana: —¿As nda yochjobenaye atsbocaná jtsemnana ca?
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Y Jesús tojanë́jua: —Ndayá ents̈anga ndoñe mondobena jamana, Bëngbe Bëtsá aíñe endobena jamana ca.
27 Mas Jesus respondeu:
28 Chora Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, aca contsonÿá, bënga lempe chë fsë́ndbomna soyënga fsënjéseboshjona, y ácaftaca fsëntsajna ca.
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Jesús chora tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, ndánaca Bëngbe Bëtsábioye jasérviama, chabe amë́ndayama jtsabuayiynayëse, cachcá tojë́ftseboshjona chabe yebna, shema, cats̈átanga, bëtsë́tsanga o básenga,
29 Jesus lhes respondeu:
30 cha mora quem luarents̈e chë soyëngama más echanjóyëngacñe, y chë inÿe luarocna, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida ca.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Jesús chabe bnë́tsana uta uatsjéndayënga barie tojánachembo, y mënts̈á tojanë́yana: “S̈montsetáts̈ëmbo mora Jerusalenoye bënga montsajnama, y choca lempe echanjochnëngo nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemabiama tmojanabemcá;
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 er choca cha chë ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe mochanjáboshjona, y mochantsáboyejuana, mochanjóyenguango, mochántsebuashëtotjo;
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 y chamojátjanjents̈ana, mochanjóba, pero unga tianoye cha echántayena ca.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Chë uatsjéndayënga tondaye tonjanësertá, ni montsetáts̈ëmbo ndayá bétsemnana nts̈amo Jesús yojtsëtsëtsnacá, er chëngbiama yojamna josértama ndopodena soyënga.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Tojanopasá, Jesús Jericó puebloye yojtsebéconaye ora, canÿe jtaná benache juachañe inatbemana, lemos̈na otjanañe.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ents̈anga chëjana imojtsachnëjuanama tojanuena ora, yojanotícia ndayá yojtsopasana ca,
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 y chë ents̈anga tmojaniyana, —Jesús Nazaretocá entsebeconá ca.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 As cha yojonts̈é uayebuáchana: —¡Jesús, Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Chë natsana imojtsajnënga chë jtaná imojtsácacana, iytëca chaóbemama; pero cha más yojtsáyebuache: —¡Davídbents̈ana Ents̈á, s̈motselastemá ca!
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 As Jesús tojantsá y tojanmandá cha chamobets̈ama. Cha ya bécoñe yojtsemna ora, Jesús tbojantjá:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 —¿Ndayá cojtsebos̈e ats̈e acbiama chjamama ca?
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Chora Jesús tbojaniyana: —Matinÿe, Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna ca.
42 Jesus lhe disse:
43 Y cachora cha ts̈abá ibojtabinÿna, y Jesúsbioye ibojtsë́stona, Bëngbe Bëtsá atschuanaye. Y nÿetsca ents̈anga, chca tmojáninÿe ora, Bëngbe Bëtsá imojtsatschuanaye.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.