Lucas 17
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Sempre echanjë́ftsemna juabnënga bacna soyënga jamama; pero, ¡ts̈a lastema chë ents̈abiama ndabe causa ínÿenga bacna soyënga tmojama!
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Más ts̈abá chabiama nántsemna canÿe nantsnëbé chamotsetamos̈ë́nts̈bua y mar béjayoye chamotsashbuets̈e, y ndoñe chë canÿa Bëngbe Bëtsábeñe os̈buachiyá bacna soye chaomama juanatsana.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Cuedado s̈mochtsebomna.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Masque nÿe canÿe te, canÿsëfta soye nts̈ámnaca tcmojaborlá, y canÿsëfta soye ‘chca ndoñe más quecbochatsbórla ca’ tcmojauyanëse, aca cmontsemna cha jtseperdónana ca” —Jesús tojánayana.
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Chë uatsjéndayënga Bëngbe Utabnábioye tmojaniyana: —Os̈buáchiyana s̈mababuaté ca.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Y chë Utabná tojanë́jua: —Ts̈ëngaftanga os̈buáchiyana, bats̈atema masque nÿe mo mostaza jenaycá s̈mojtsebomnëse, quem sicomoro betiyoye s̈matjauyana: “quemuents̈ana mojashtse y mar béjayoca mojé ca”, y quem betiye chca nanjama ca.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 “Nderado canÿa ts̈ëngaftanguents̈á canÿe bochichnayá tbojtsebomna, cha jajocana tojtashjango jajañe arayocana o uacnënga anÿenocana, ¿chábioye bochjauyana: ‘Matabo y mabose ca’?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Ndoñe, chamna mënts̈á bochanjauyana: ‘Jetiñe juasama cochjuábua, y moprontá ats̈e jasérviama ats̈e candëse y candofs̈entscuana; y chents̈ana aca cochjase y cochjofs̈iye ca.’
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Y chë bochichnayábioye ndoñe quebochtë́tschuaye ndayá tbojuatariecá cha tojamama.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Ts̈ëngaftángnaca cachcá, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tcmojutariecá chas̈mojama ora, cmontsamna jayanana: ‘Nduámana oservénënga fsëndmëna; er nÿe nts̈amo jamama s̈uamncá tifjama ca’ ” —Jesús tojánayana.
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Jerusalenoye benache, Jesús tojánachnëngo Samaria y Galilea luarëjana.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Y canÿe pueblotémoye tojánashjango ora, bnë́tsana boyabásenga bacna nguayanánaca s̈oquënga chábioye tmojána; chábents̈ana bënoca chënga tmojanoquedá,
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 y mënts̈á imojtsáyebuache: —¡Jesús, Buatëmbayá, s̈motsalastemá ca!
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Jesús chënga tojánanÿe ora, tojanë́yana: —Jerusalenoca bachnángbioye motsajna, y chënga s̈mochjínÿanÿiye ts̈ëngaftanga mora ndës̈oquënga s̈mojtsemnama ca.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Canÿa chënguents̈á, shnaná yojtsemnama tojáninÿe ora, yojesshë́cona Bëngbe Bëtsábioye jabuache atschuanaye;
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 y Jesusbe delante yojoshëntsaments̈iye, jubiaca fshantsóntscoñe yojotsejbéna, y chábioye ibojtsatschuanaye; y chë boyabásana Samarioca ents̈á inamna.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Chora Jesús tbojaniyana: —Bnë́tsanënga mondmëna chë shnánënga tmontoquedanga. ¿Ndayents̈e chë inÿe esconë́ftanga imojtsemna?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 ¿Nÿe quem boyabása, inÿe luarocana ashjangoná, tojesshë́cona Bëngbe Bëtsá jëtschuayama? ¿Ndáyeca chë ínÿenga ndoñe ca?
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Y chë ents̈ábioye tbojaniyana: —Matëtsbaná y motsatoñe; Bëngbe Bëtsábeñe aca icos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna ca.
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Canÿe, chë fariseunga Jesús tmojantjá, mocna ora chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yochjanóshjanguama; y cha tojanë́jua: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana chaojóshjango ora, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatobenaye chca jinÿana.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Chora ndoñe quemochátichamo ‘Muents̈e entsemna’ o ‘Choca entsemna ca’; er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ya ts̈ëngaftangbeñe entsemna ca” —cha tojánayana.
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Canÿe tempo echanjóshjango, y chora ts̈ëngaftanga s̈mochántsebos̈e canÿe te jtsebomnana, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ts̈ëngaftangbeñe enjëftsemna orcá; pero chora ndoñe chca queochatóshjango.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Chora báseftanga mochántsichamo: ‘Muents̈e entsemna’ o ‘Choca entsemna ca’; pero choye ndoñe s̈matjá, ni s̈matjúseto.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Er chë tojatcuinÿe ora, nts̈amo celoca catoica juachoica tojabuashinÿinÿenacá, chca echántsemna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luaroye chaojésabo te.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Pero natsana cha bontsemna puerte jasúfriana, y morsca ents̈angbiama uabotená jtsemnana.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 “Nts̈amo Noé yojaniyena ora tojanopasacá, cachcá echanjopása chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luaroye chaojésabo ora.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Chë tempo, ents̈anga imnasaye, imnofs̈ës̈naye, imnóbouamnaye; natjë́mbana imojtsiyeñe, y chca, natjë́mbana imojtsomñe, Noé chë barquë́shoye tojánamashënguëntscuana; pero chora uabouana uaftena tojánashjango y chë ents̈anga tojtsanapochocá.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Cachcá nts̈amo Lot yojaniyena ora tojanopasacá: ents̈anga imnasaye, imnofs̈ës̈naye, imnóbouamnaye, imojtsena, sananga imnajena y imnajebuana;
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 pero Lot Sodoma bëts pueblents̈ana tojë́ftsanbocna ora, Bëngbe Bëtsá tojanma celocana íñeshe y azufre chauaftema, y chents̈a ents̈anga tojtsanapochocá.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Cachcá echántsemna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojtonÿná ora.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 “Chë tena, nda cachabe yebnents̈a tsbanánoca chaojtsemna, y chabe soyënga cach tsoca tojtsebomnëse, chocana ndoñe chaondë́tastjango chë soyënga jesabobocnama; y nda jajoca chaojtsemna, yebnoye ndoñe chaondë́ta.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Menójuabonga nts̈amo Lotbe shémaftaca tojanopasama.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Nda tojtsents̈ena quem luarents̈e bëtscá jtsebomnama y ats̈biama jasúfriama ndoñe tontseprontana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjobuets̈e. Pero nda quem luarents̈a soyënga cachcá tojonÿá ats̈e juastama, masque chaóbana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 “Ats̈e cbë́yana, chë ibeta, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojtonÿná ora, útata canÿe jutsnë́shañe bochántsemna; canÿa mochanjesbets̈e y chë ínÿana ndoñe.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Uta shembásata cánÿiñe bochántsejanÿcoye; canÿa mochanjesbets̈e y chë ínÿana ndoñe.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Uta boyabásata jajoca bochántsetrabajaye; canÿa mochanjesbets̈e y chë ínÿana ndoñe ca” —cha tojanë́yana.
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Chora chë uatsjéndayënga Jesús tmojantjá: —Utabná, ¿ndë́moca chca yochjopása ca?
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.