Lucas 17

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Sempre echanjë́ftsemna juabnënga bacna soyënga jamama; pero, ¡ts̈a lastema chë ents̈abiama ndabe causa ínÿenga bacna soyënga tmojama!
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Más ts̈abá chabiama nántsemna canÿe nantsnëbé chamotsetamos̈ë́nts̈bua y mar béjayoye chamotsashbuets̈e, y ndoñe chë canÿa Bëngbe Bëtsábeñe os̈buachiyá bacna soye chaomama juanatsana.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Cuedado s̈mochtsebomna.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Masque nÿe canÿe te, canÿsëfta soye nts̈ámnaca tcmojaborlá, y canÿsëfta soye ‘chca ndoñe más quecbochatsbórla ca’ tcmojauyanëse, aca cmontsemna cha jtseperdónana ca” —Jesús tojánayana.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Chë uatsjéndayënga Bëngbe Utabnábioye tmojaniyana: —Os̈buáchiyana s̈mababuaté ca.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Y chë Utabná tojanë́jua: —Ts̈ëngaftanga os̈buáchiyana, bats̈atema masque nÿe mo mostaza jenaycá s̈mojtsebomnëse, quem sicomoro betiyoye s̈matjauyana: “quemuents̈ana mojashtse y mar béjayoca mojé ca”, y quem betiye chca nanjama ca.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 “Nderado canÿa ts̈ëngaftanguents̈á canÿe bochichnayá tbojtsebomna, cha jajocana tojtashjango jajañe arayocana o uacnënga anÿenocana, ¿chábioye bochjauyana: ‘Matabo y mabose ca’?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Ndoñe, chamna mënts̈á bochanjauyana: ‘Jetiñe juasama cochjuábua, y moprontá ats̈e jasérviama ats̈e candëse y candofs̈entscuana; y chents̈ana aca cochjase y cochjofs̈iye ca.’
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Y chë bochichnayábioye ndoñe quebochtë́tschuaye ndayá tbojuatariecá cha tojamama.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Ts̈ëngaftángnaca cachcá, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tcmojutariecá chas̈mojama ora, cmontsamna jayanana: ‘Nduámana oservénënga fsëndmëna; er nÿe nts̈amo jamama s̈uamncá tifjama ca’ ” —Jesús tojánayana.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Jerusalenoye benache, Jesús tojánachnëngo Samaria y Galilea luarëjana.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Y canÿe pueblotémoye tojánashjango ora, bnë́tsana boyabásenga bacna nguayanánaca s̈oquënga chábioye tmojána; chábents̈ana bënoca chënga tmojanoquedá,
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 y mënts̈á imojtsáyebuache: —¡Jesús, Buatëmbayá, s̈motsalastemá ca!
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Jesús chënga tojánanÿe ora, tojanë́yana: —Jerusalenoca bachnángbioye motsajna, y chënga s̈mochjínÿanÿiye ts̈ëngaftanga mora ndës̈oquënga s̈mojtsemnama ca.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Canÿa chënguents̈á, shnaná yojtsemnama tojáninÿe ora, yojesshë́cona Bëngbe Bëtsábioye jabuache atschuanaye;
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 y Jesusbe delante yojoshëntsaments̈iye, jubiaca fshantsóntscoñe yojotsejbéna, y chábioye ibojtsatschuanaye; y chë boyabásana Samarioca ents̈á inamna.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Chora Jesús tbojaniyana: —Bnë́tsanënga mondmëna chë shnánënga tmontoquedanga. ¿Ndayents̈e chë inÿe esconë́ftanga imojtsemna?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 ¿Nÿe quem boyabása, inÿe luarocana ashjangoná, tojesshë́cona Bëngbe Bëtsá jëtschuayama? ¿Ndáyeca chë ínÿenga ndoñe ca?
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Y chë ents̈ábioye tbojaniyana: —Matëtsbaná y motsatoñe; Bëngbe Bëtsábeñe aca icos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna ca.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Canÿe, chë fariseunga Jesús tmojantjá, mocna ora chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yochjanóshjanguama; y cha tojanë́jua: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana chaojóshjango ora, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatobenaye chca jinÿana.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Chora ndoñe quemochátichamo ‘Muents̈e entsemna’ o ‘Choca entsemna ca’; er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ya ts̈ëngaftangbeñe entsemna ca” —cha tojánayana.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Canÿe tempo echanjóshjango, y chora ts̈ëngaftanga s̈mochántsebos̈e canÿe te jtsebomnana, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ts̈ëngaftangbeñe enjëftsemna orcá; pero chora ndoñe chca queochatóshjango.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Chora báseftanga mochántsichamo: ‘Muents̈e entsemna’ o ‘Choca entsemna ca’; pero choye ndoñe s̈matjá, ni s̈matjúseto.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Er chë tojatcuinÿe ora, nts̈amo celoca catoica juachoica tojabuashinÿinÿenacá, chca echántsemna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luaroye chaojésabo te.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Pero natsana cha bontsemna puerte jasúfriana, y morsca ents̈angbiama uabotená jtsemnana.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 “Nts̈amo Noé yojaniyena ora tojanopasacá, cachcá echanjopása chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luaroye chaojésabo ora.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Chë tempo, ents̈anga imnasaye, imnofs̈ës̈naye, imnóbouamnaye; natjë́mbana imojtsiyeñe, y chca, natjë́mbana imojtsomñe, Noé chë barquë́shoye tojánamashënguëntscuana; pero chora uabouana uaftena tojánashjango y chë ents̈anga tojtsanapochocá.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Cachcá nts̈amo Lot yojaniyena ora tojanopasacá: ents̈anga imnasaye, imnofs̈ës̈naye, imnóbouamnaye, imojtsena, sananga imnajena y imnajebuana;
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 pero Lot Sodoma bëts pueblents̈ana tojë́ftsanbocna ora, Bëngbe Bëtsá tojanma celocana íñeshe y azufre chauaftema, y chents̈a ents̈anga tojtsanapochocá.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Cachcá echántsemna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojtonÿná ora.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 “Chë tena, nda cachabe yebnents̈a tsbanánoca chaojtsemna, y chabe soyënga cach tsoca tojtsebomnëse, chocana ndoñe chaondë́tastjango chë soyënga jesabobocnama; y nda jajoca chaojtsemna, yebnoye ndoñe chaondë́ta.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Menójuabonga nts̈amo Lotbe shémaftaca tojanopasama.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Nda tojtsents̈ena quem luarents̈e bëtscá jtsebomnama y ats̈biama jasúfriama ndoñe tontseprontana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjobuets̈e. Pero nda quem luarents̈a soyënga cachcá tojonÿá ats̈e juastama, masque chaóbana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 “Ats̈e cbë́yana, chë ibeta, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojtonÿná ora, útata canÿe jutsnë́shañe bochántsemna; canÿa mochanjesbets̈e y chë ínÿana ndoñe.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Uta shembásata cánÿiñe bochántsejanÿcoye; canÿa mochanjesbets̈e y chë ínÿana ndoñe.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Uta boyabásata jajoca bochántsetrabajaye; canÿa mochanjesbets̈e y chë ínÿana ndoñe ca” —cha tojanë́yana.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Chora chë uatsjéndayënga Jesús tmojantjá: —Utabná, ¿ndë́moca chca yochjopása ca?
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.