Lucas 17

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Sempre echanjë́ftsemna juabnënga bacna soyënga jamama; pero, ¡ts̈a lastema chë ents̈abiama ndabe causa ínÿenga bacna soyënga tmojama!
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 Más ts̈abá chabiama nántsemna canÿe nantsnëbé chamotsetamos̈ë́nts̈bua y mar béjayoye chamotsashbuets̈e, y ndoñe chë canÿa Bëngbe Bëtsábeñe os̈buachiyá bacna soye chaomama juanatsana.
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 Cuedado s̈mochtsebomna.
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Masque nÿe canÿe te, canÿsëfta soye nts̈ámnaca tcmojaborlá, y canÿsëfta soye ‘chca ndoñe más quecbochatsbórla ca’ tcmojauyanëse, aca cmontsemna cha jtseperdónana ca” —Jesús tojánayana.
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 Chë uatsjéndayënga Bëngbe Utabnábioye tmojaniyana: —Os̈buáchiyana s̈mababuaté ca.
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Y chë Utabná tojanë́jua: —Ts̈ëngaftanga os̈buáchiyana, bats̈atema masque nÿe mo mostaza jenaycá s̈mojtsebomnëse, quem sicomoro betiyoye s̈matjauyana: “quemuents̈ana mojashtse y mar béjayoca mojé ca”, y quem betiye chca nanjama ca.
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 “Nderado canÿa ts̈ëngaftanguents̈á canÿe bochichnayá tbojtsebomna, cha jajocana tojtashjango jajañe arayocana o uacnënga anÿenocana, ¿chábioye bochjauyana: ‘Matabo y mabose ca’?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 Ndoñe, chamna mënts̈á bochanjauyana: ‘Jetiñe juasama cochjuábua, y moprontá ats̈e jasérviama ats̈e candëse y candofs̈entscuana; y chents̈ana aca cochjase y cochjofs̈iye ca.’
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Y chë bochichnayábioye ndoñe quebochtë́tschuaye ndayá tbojuatariecá cha tojamama.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 Ts̈ëngaftángnaca cachcá, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tcmojutariecá chas̈mojama ora, cmontsamna jayanana: ‘Nduámana oservénënga fsëndmëna; er nÿe nts̈amo jamama s̈uamncá tifjama ca’ ” —Jesús tojánayana.
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Jerusalenoye benache, Jesús tojánachnëngo Samaria y Galilea luarëjana.
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Y canÿe pueblotémoye tojánashjango ora, bnë́tsana boyabásenga bacna nguayanánaca s̈oquënga chábioye tmojána; chábents̈ana bënoca chënga tmojanoquedá,
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 y mënts̈á imojtsáyebuache: —¡Jesús, Buatëmbayá, s̈motsalastemá ca!
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Jesús chënga tojánanÿe ora, tojanë́yana: —Jerusalenoca bachnángbioye motsajna, y chënga s̈mochjínÿanÿiye ts̈ëngaftanga mora ndës̈oquënga s̈mojtsemnama ca.
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Canÿa chënguents̈á, shnaná yojtsemnama tojáninÿe ora, yojesshë́cona Bëngbe Bëtsábioye jabuache atschuanaye;
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 y Jesusbe delante yojoshëntsaments̈iye, jubiaca fshantsóntscoñe yojotsejbéna, y chábioye ibojtsatschuanaye; y chë boyabásana Samarioca ents̈á inamna.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 Chora Jesús tbojaniyana: —Bnë́tsanënga mondmëna chë shnánënga tmontoquedanga. ¿Ndayents̈e chë inÿe esconë́ftanga imojtsemna?
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 ¿Nÿe quem boyabása, inÿe luarocana ashjangoná, tojesshë́cona Bëngbe Bëtsá jëtschuayama? ¿Ndáyeca chë ínÿenga ndoñe ca?
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Y chë ents̈ábioye tbojaniyana: —Matëtsbaná y motsatoñe; Bëngbe Bëtsábeñe aca icos̈buachéyeca shnaná contsatsmëna ca.
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Canÿe, chë fariseunga Jesús tmojantjá, mocna ora chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yochjanóshjanguama; y cha tojanë́jua: “Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana chaojóshjango ora, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatobenaye chca jinÿana.
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 Chora ndoñe quemochátichamo ‘Muents̈e entsemna’ o ‘Choca entsemna ca’; er Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ya ts̈ëngaftangbeñe entsemna ca” —cha tojánayana.
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Canÿe tempo echanjóshjango, y chora ts̈ëngaftanga s̈mochántsebos̈e canÿe te jtsebomnana, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ts̈ëngaftangbeñe enjëftsemna orcá; pero chora ndoñe chca queochatóshjango.
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Chora báseftanga mochántsichamo: ‘Muents̈e entsemna’ o ‘Choca entsemna ca’; pero choye ndoñe s̈matjá, ni s̈matjúseto.
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Er chë tojatcuinÿe ora, nts̈amo celoca catoica juachoica tojabuashinÿinÿenacá, chca echántsemna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luaroye chaojésabo te.
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Pero natsana cha bontsemna puerte jasúfriana, y morsca ents̈angbiama uabotená jtsemnana.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 “Nts̈amo Noé yojaniyena ora tojanopasacá, cachcá echanjopása chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luaroye chaojésabo ora.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Chë tempo, ents̈anga imnasaye, imnofs̈ës̈naye, imnóbouamnaye; natjë́mbana imojtsiyeñe, y chca, natjë́mbana imojtsomñe, Noé chë barquë́shoye tojánamashënguëntscuana; pero chora uabouana uaftena tojánashjango y chë ents̈anga tojtsanapochocá.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 Cachcá nts̈amo Lot yojaniyena ora tojanopasacá: ents̈anga imnasaye, imnofs̈ës̈naye, imnóbouamnaye, imojtsena, sananga imnajena y imnajebuana;
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 pero Lot Sodoma bëts pueblents̈ana tojë́ftsanbocna ora, Bëngbe Bëtsá tojanma celocana íñeshe y azufre chauaftema, y chents̈a ents̈anga tojtsanapochocá.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Cachcá echántsemna chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojtonÿná ora.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 “Chë tena, nda cachabe yebnents̈a tsbanánoca chaojtsemna, y chabe soyënga cach tsoca tojtsebomnëse, chocana ndoñe chaondë́tastjango chë soyënga jesabobocnama; y nda jajoca chaojtsemna, yebnoye ndoñe chaondë́ta.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 Menójuabonga nts̈amo Lotbe shémaftaca tojanopasama.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Nda tojtsents̈ena quem luarents̈e bëtscá jtsebomnama y ats̈biama jasúfriama ndoñe tontseprontana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echanjobuets̈e. Pero nda quem luarents̈a soyënga cachcá tojonÿá ats̈e juastama, masque chaóbana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 “Ats̈e cbë́yana, chë ibeta, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chaojtonÿná ora, útata canÿe jutsnë́shañe bochántsemna; canÿa mochanjesbets̈e y chë ínÿana ndoñe.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 Uta shembásata cánÿiñe bochántsejanÿcoye; canÿa mochanjesbets̈e y chë ínÿana ndoñe.
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 Uta boyabásata jajoca bochántsetrabajaye; canÿa mochanjesbets̈e y chë ínÿana ndoñe ca” —cha tojanë́yana.
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 Chora chë uatsjéndayënga Jesús tmojantjá: —Utabná, ¿ndë́moca chca yochjopása ca?
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.