Lucas 16

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús mënts̈ánaca chabe uatsjéndayënga tojanacuntá: “Inamna canÿe bomna ents̈á, y cha ibnabomna canÿe uajabuachaná chabe soyënga chaotsinÿenama; y chë nduiño imojuenaye chë uajabuachaná chabe soyë́ngaca ndoñe ts̈abá yontsamama.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Asna, chë nduiño ibojachembo y mënts̈á ibojauyana: ‘¿Nts̈amo acbiama s̈montsatsëtsnacá ndegombre yojtsemna ca? Mora cuenta s̈matats̈tá nts̈amo ats̈be soyë́ngaca tcojamama, er morscana ya ndoñe ats̈be soyënga inÿená quecochátsmëna ca.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Chë uajabuachaná yojonts̈é jenójuaboyana, y mënts̈á yojeniyana: ‘¿Y mora nts̈amo chtsemana, chë nduiño ats̈be trabajuents̈ana s̈ojtabocna ora? Ndoñe añemo quetsátsbomna fshantse jatrabájama, y lemos̈na jótjañamna sëntsëuatja.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Ya së́ntsetats̈ëmbo ndayá chjama, chca, ats̈be trabajuents̈ana chas̈ojtábocna ora, ats̈e jtsabamnama ndëmuanÿenga chëngbe yebnents̈e chas̈mofjama ca.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Chents̈ana, canÿánÿa chë chabe nduíñbioye ndebénënga yojáchembo. Cánÿabioye ibojatjaye: ‘¿Ntsachets̈á ats̈be nduiño icondebena ca?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Y cha ibojojuá: ‘Canÿe patse barrilës̈angá aceitiye ca.’ As cha ibojauyana: ‘Muents̈e acbe recibë́cha entsamna; mora mótbema y inÿácha nÿe shachna bnë́tsana barrilës̈angama matapormá ca.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Chents̈ana ínÿabioye ibojatjaye: ‘Y acna, ¿Ntsachets̈á icondebena ca?’ Y cha ibojojuá: ‘Canÿe patse medida trigo ca.’ As cha ibojauyana: ‘Muents̈e acbe recibë́cha entsamna; chiñe nÿe posufta bnëtsanama mábema ca.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Chents̈ana, chë nduiño ts̈abá yojayana chë ndoñe ts̈abá ama mayordombiama, cha stúdioca yojamama. Chë nÿe quem luarama enójuabnaye ents̈anga, cachëngbe soyë́ngaca puerte studio bomnënga mondmëna; y chë ents̈angbe juabnënga binÿnayábenga ndoñe nÿa yapa ca.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 “Ats̈e cbabuayená, quem luarents̈e, chë bacna soyënga amëngbe luarents̈a bomnánaca amiguënga s̈mochjábiama, ínÿenga jtsëjabuáchanëse. Chca, chë bomnana tojtsopochocá ora chas̈motsabamna ndëmuanÿenga chë nÿetsca tescama oyenoye chacmúbuajama ca.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Nda básefta soyënguiñe lempe ts̈abá tojama, bëtscá soyënguíñnaca lempe ts̈abá echanjama; y nda básefta soyënguiñe ndoñe ts̈abá tonjama, bëtscá soyënguíñnaca cach ndoñe ts̈abá queochatsma.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Chcasna, quem luarents̈e, chë bacna soyënga amëngbe luarents̈a bomnánaca ndoñe ts̈abá s̈monjamëse, ¿nda chë ndegombre bomnana, chë Bëngbe Bëtsabe soyënga cmochjábanÿiye?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Y chë ndoñe ts̈ëngaftangbe sóyeca ndoñe ts̈abá s̈monjamëse, ¿nda cmochjants̈abuáchiye ndayá ts̈ëngaftangbiama yomncá ca?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Ndocná ntsobenana uta mandayata jtsaservénana; er cánÿabioye bochantsáboyënja y chë ínÿabioyna bochántsebobonshana, o cánÿabiama ts̈abá echántsetrabajaye, y chë ínÿabiamna ndoñe ts̈abá. Ndoñe quecátobena Bëngbe Bëtsá jtsebobonshánana, nÿe quem luarents̈a soyënga jtsebomnama tcojtsebos̈ëse ca” —Jesús tojánayana.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Chë fariseunga, becá crocénana jtsebomnama bos̈ënga imnamna, lempe chca chënga tmojanuena, y Jesúsbioye imojtsáboyejuana.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 As Jesús tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga ents̈angbe delante mo ts̈ábenga cuaftsemncá jtsenobiamnayana, pero Bëngbe Bëtsá endë́tats̈ëmbo ndayá ts̈ëngaftangbe ainaniñe yomnama; er ndayá ents̈anga más tojtsebos̈cá, Bëngbe Bëtsá jtsáboyënjana ca.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Moisesbe ley y chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga ts̈ëngaftanga cmonjanabuayiyná, Juan chë Ubayaná quem luaroye tonjánabëntscuana. Cha tonjánabo orscana montsabuayiyná chë ts̈abe noticiënga Bëngbe Bëtsabe amë́ndayocama, y nÿetscanga ts̈a montsebos̈e choye jamashënguama ca.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 “Más paselo endmëna, celoca y quem luare chaopochocá, y ndoñe chë nts̈amo leyiñe iuayancá, chë ndayá jopásama yomnama, ni mo canÿe punto ndoñe chca chaondë́tsemnama ca” —Jesús tojánayana.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Nda chabe shémbioye cachcá tbojesonÿá y ínÿaftaca tojtóbouamase, cha chë natsana shémbioye ínÿaftaca jtseíngñayana; y nda chë úts̈ena shembásaftaca tojobouamá chana, canÿe uabuatmá jtsebomnana, y chca, chana canÿe bacna soye jtsamana ca” —Jesús tojánayana.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Canÿe bomna ents̈á inamna; cha yojanamana uámana y botamana shbuenda uafjatsenga y lino ents̈ayangá jtichëtjuana, y cada te bëts fiestënga yojánama.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Canÿe ndbomnëjémnaca inamna, Lázaro ca uabainá, bacna nguayanánaca s̈ocá; y cha yojanamana chë bomnabe bës̈ás̈ents̈e fshantsiñe jótbemana.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Quem ndbomnëjema yojtsebos̈e chë bomná yojtsesayents̈ana yojatquëcjana sanángaca jtoshachayana; y chë ques̈ënga imnaboye chabe nguaye cuerpo jajáfjuama.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Canÿe te Lázaro yojtsóbana, y Bëngbe Bëtsabe angelënga Abrahámbioye cha imojtamba, chë nÿetscanga oyejuayënga mondmëna luaroye. Chë bomnánaca yojóbana y imojuátbontsa.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 “Chë bomná infiernoca puerte ngméniñe yojtsesufrina ora, tsbanánoye yojontjes̈iye y bënoca Abraham ibojinÿe, y Lázaro cháftaca yojtsemna.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 As chë bomná yojuayebuáchena: ‘¡Taita Abraham, s̈molastemá! Lázaro michmó chabe nts̈abuafja chaofchecuacuá y ats̈be bichtaja chauabofchecuacuaye, er quem íñeshoca ts̈a së́ntsesufrina ca.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Pero Abraham ibojauyana: ‘Uaquiñá, menojuabó, aca fshantsoca vida conjánbomna ora, lempe nts̈amo icojabos̈cá tconjanóyëngacñe, y Lázaro chë cuenta tondaye quenjátsbomna; pero morna, cha ts̈abá y oyejuayá entsemna, y aca jabuache ngménana contsebomna.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Y inÿe soye, canÿe bëts tbuañe entsemna ts̈ëngaftangbiocana më́ntscoñe; chca, chë ts̈ëngaftangbioye muents̈ana jenachnënguama tmojtsebos̈ënga ndoñe chamondëtsobena, ni chocana bë́ngbioye cach ndoñe ca.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Y chë bomná ibojauyana: ‘Masque chca, Taita Abraham, Diosmanda Lázaro michmó ats̈be taitabe yebnoye;
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 choca sëndábamna shachna cats̈átanga; as chaúyana nts̈amo moca ats̈e stsepasana y nts̈amo jamëse chënga ndoñe chaondë́tsamna quem ngménënga luaroye jabama ca.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Chora Abraham ibojauyana: ‘Chënga ya mondbomna ndayá Moisés y chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojëftsanábema soyënga; ¡chë́ngbioye chamoyauná ca!’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Chë bomná ibojojuá: ‘Ndoñe, Taita Abraham; nderado obanënguents̈ana canÿa chë́ngbioye tojase, aíñe chë ts̈abe benache muantishache ca.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Pero Abraham ibojauyana: ‘Chënga ni mo Moisés, ni chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngbioye ndoñe tmonjóyaunase, Bëngbe Bëtsábeñe ndoñe quemochatos̈buáchiye, masque canÿe obaná chauatayenëse, chë́ngbioye jábuayenama ca’ ” —Jesús tojancuentá.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.