Lucas 14
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Canÿe ochnayté, Jesús tojána jasama fariseungbe canÿe amëndayabe yebnoye; y chë fariseunga yejuana imojtserreparana, er ndayá Jesús nanjama.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Chénts̈naca, chabe delante yojtsemna canÿe ents̈á uafshachanánaca s̈ocá.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 As Jesús chë ley abuátambayënga y fariseunga tojanatjá: “¿Quenlesenciana canÿe ochnayté canÿe s̈ocá jáshnama o ndoñe ca?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Chëngna ndocá tmonjanjuá. As Jesús chë s̈ocábioye tbojánishache, tbojanshná y tbojaniyana chaotsatoñe ca.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Y chë fariseunga tojanë́yana: “¿Nda ts̈ëngaftanguents̈á, nderado chabe uaquiñá o uacná canÿe tboye tojtsótsats̈e, cachora ndoñe nanjá jetsejátsëcama, masque ochnayté totsomñëse ca?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Y chënga ndocá tmonjanobená cha jojuana.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Jesús tojáninÿe nts̈amo chë ófjanënga quëfseroye imojtsachnëjuana jotbiamama; as mënts̈á chënga tojanabuayená:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Canÿe casamentama nda chacmojofja ora, quëfseroca ndoñe catjótbema, er nderado inÿe ofjaná acbiama más uamaná ústonoye nandaboye;
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 y nderado chë tsëndatbe ofjajaná nanjabo y cmatjauyana: ‘Mua chents̈e chaótbema, maluaré ca’, y chora cmatjotóca ouatjents̈e chafjoca jana jatótbemana.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Chamna, nda chacmojofja ora, chafjoca cochjótbema, chca, chë ofjajaná chaojabo ora chacmëyana: ‘Taita, quëfseroye motsëchnë́ngoñe ca’. Y chca, aca chë chents̈e tmojtsetbiámanëngbiama uamaná cochántsemna.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Er nda cachá bëtsá tojtsenobiamná, nduamaná mochántsebema; y nda cachá nduamaná tojtsenobiamná, aíñe bëtsá mochanjábema ca.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Y chë tbojanofja ents̈ábioynaca Jesús mënts̈á tbojaniyana: “Fiesta chacojama o sananga chacojtsebomna ora, ndoñe cattsëbuájajana acbe amiguënga, cats̈átanga, ni pamíllanga, ni acbe juachañe oyenënga bomnënga; er chë́ngnaca, fiesta chamojtsebomna ora, aca cmochantë́tofja, y chca ya acbe uacanana soye cochántsebomna.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Chamna, canÿe fiesta chacojama ora, cochjúbuaja ndbomnëjémënga, jama ndobenënga, coshetënga y jtanënga,
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 y aca corente oyejuayá cochántsemna; er chënga ndoñe quemochatobenaye cachcá aca jtëtofjana, pero acna acbe uacanana soye cochántsebomna, chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga imomnënga chamojtayena ora ca” —cha tbojaniyana.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Chca tojanuena ora, canÿa chë mesë́shents̈e tbemaná tojánayana: —¡Puerte oyejuayá echántsemna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca juasama chaojtsemná ca!
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Chora Jesús tbojaniyana: —Canÿe bacó canÿe bëts saná yojaprónta y ba ents̈anga yojúbuaja.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Juasama ya yojobuache ora, canÿe oservená ibojíchmua chë ófjanënga jáuyanama chamotsajna, ya lempe yojtseprontana ca.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Pero chorna nÿetscanga imojonts̈é jtsoyáts̈ëmbuana. Canÿa yojayana: “Cabá mora canÿe fshantse sënjobuámiñe, y s̈ontsemna jana jarrepárama. Chcasna, aslëpaye s̈motsepacenciá ca.”
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Inÿa yojayana: “Bnë́tsana toronga sënjobuámiñe, y s̈ontsemna jana jánÿama, jaárama taimochjosérvia. Chcasna, aslëpaye s̈motsepacenciá ca.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Y inÿa yojayana: “Cabá mora sëntsobouamá, y chë causa, ndoñe quichatobenaye jama ca.”
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Chora chë oservená yojesshë́cona y lempe chabe nduíñbioye ibojauenaye. Chë nduiño ts̈a ibojtsetna, y chë oservenábioye ibojauyana: “Cam ora motsa tsashenangoye y benachëngoye, y moye cochjunatse ndbomnëjémënga, jama ndobenënga, jtanënga y coshetënga ca.”
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Chents̈a bënë́ntscose, chë oservená chë nduíñbioye ibojauyana: “Bacó, ya sënjama nts̈amo s̈conjamandacá, y cabá ínÿengbiama luare entsemna ca.”
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 As chë nduiño ibojauyana: “Motsa benachëngoye y betiyetemë́ngaca jetjaniñëngoye, y ents̈anga cochjautáriaye moye chamuábama, ats̈be yebna chaojutjiama;
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 er ndegombre cbë́yana, chë natsana sënjobuajënguents̈á ndocná ats̈be saná queochatsse ca.”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Mallajta ents̈anga Jesús imojtsë́stona; as cha tojanobuértana y tojanë́yana:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Nderado nda áts̈bioye tojabo, y nts̈amo chabe taitá, chabe mamá, chabe shema, chabe básenga, chabe cats̈átanga y uabénanga tuababuánÿeshanama, y nts̈amo cachá tuenobobonshánama, ats̈e ndoñe más corente s̈ontsebobonshánëse, cha ndoñe ntsobenana ats̈be uatsjendayá jtsemnana.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Y nda, ats̈biama ndoñe tontseprontana jasúfriama y cruciñe jobanámnaca, y nÿetsca chabe quem luare soyënga ndoñe tonjéseboshjona ats̈e juastama, cha ndoñe ntsobenana ats̈be uatsjendayá jtsemnama.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Nderado nda ts̈ëngaftanguents̈á tojtsejuabná canÿe tsbanana jebna soye japórmama, ¿cha natsana ndoñe nanjótbema jinÿama ntsachets̈á crocénana chents̈e yochjuába, y japochócama nÿets̈á crocénana tayojtsebomnama?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Chca ndóñese, nderado chë uajatsana ucuatjoniñe tojapormá y lempe jajebuama ndoñe tonjobenase, nÿetscanga chca tmojinÿënga, muantsáfchaye y mënts̈á muantsichamo:
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 ‘Quemëjema jajebuama tonjonts̈é, y japochócama ndoñe chenatobená ca.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 “O ¿ndaye rey inÿe réyeftaca jéntsjama tbojotocase, natsana ndoñe nanjótbema jajuaboyama, nderado nanjobenaye bnë́tsana uaranga soldadë́ngaftaca chë ínÿabioye jayë́njanana, chë inÿa uta bnë́tsana uaranga soldadë́ngaftaca tojtsabose?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Y ndóñesna, chë inÿe rey cabá bënoca tojtsemna ora, básefta ents̈anga echanjichamuá, cha jauyanama más ts̈abá yomna ndoñe jatentsjanayana ca.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 “Chcasna, ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á, lempe nts̈amo tobomncá ndoñe cachcá tonjesonÿá, cha ndoñe ntsobenana ats̈be uatsjendayá jtsemnama ca” —Jesús tojánayana.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Tamó ts̈abe soye endmëna; pero chë tamó fténana tojtsóbemëse, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátobena jamana tempcá sanana cachiñe chaotsatsmënama, ni saná jatamuama. Chë ftena tamó tondayama ntsoservénana, cachcá, chë ats̈be uatsjéndayënga jtsemnama tmojtsebos̈ënga, pero lempe jéseboshjonama ndoñe tmontsebos̈e, cach ndoñe chama ntsoservénana.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Chë ftena tamó ndoñe ntsoservénana ni fshantsama, ni uanguanëshama. Nÿe jtsëts̈enana. Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca” —Jesús tojánayana.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.